Biyolojiye gercekci yaklasimin tek adresi.

Arama Sonuçları..

Toplam 22 kayıt bulundu.


YAZAR İSMİNİN PARANTEZ İÇİNDE GÖSTERİLMESİ

Bazı tür isimlerinin sonunda yer alan yazar isimlerinin parantez içinde yazıldığı, bazılarının da parantezsiz olarak yazıldığı görülür. Bu durum, cins isminde belli bir değişmenin olduğunu gösteren bir simgedir. Bir türün ismi, ait bulunduğu esas cinsten bir diğer cinse aktarıldığında veya tür isminin orjinal cinsi, başka bir cins ismiyle birleştiğinde yazar adı parantez içine alınır. Örneğin Linne, Aslan’ı Felis leo L., 1758 olarak isimlendirmiş ve bilim dünyasına tanıtmıştır. Ancak aradan geçen uzun zaman sonra, bu türün Felis cinsine değil de Panthera cinsine bağlı olduğu anlaşılmış ve Aslan’ın bilimsel ismi Panthera leo (L., 1758) olmuştur. Dikkat edilecek olursa cins ismi değişmiş ve yazar ismi de paranteze alınmıştır. Başka bir örnek: • Cimex norvegicus Gmelin, 1788 • Calocoris norvegicus (Gmelin, 1788) Taksonomide bir epitet isminin başka bir cinse aktarılması durumu mutlaka bir yayınla bilim dünyasına duyurulmalıdır. Bu işleme Combinatio Nova adı verilir ve Comb.Nov. şeklinde kısaltılır. Eğer yeni durumu oluşturan araştırıcının ismi de gösterilmek isteniyorsa, düzeltmeyi yapan yazar ismi orjinal yazardan sonra ve parantez dışında gösterilir. Örnek : Limnatis nilotica (Savigny, 1820) Moquintandon, 1826

http://www.biyologlar.com/yazar-isminin-parantez-icinde-gosterilmesi

Leopar - Panthera pardus - Anadolu Parsı

Leoparların orijinal dağılımları çok geniş alanlardır.Ancak günümüzde yaşam alanları çok daralmış kimi yerde de yok olmuştur. Sina yarımadası, Arabistan, Filistin, Türkiye, Transkafkasya, Kafkaslardan güney Türkmenistana kadar, güneydoğu Özbekistan, güneybatı Tacikistan, İran’dan Belucistan’a Sind ve Keşmir, Nepal, Assam, Sri Lanka, güneybatı Burma(Myanmar) Malezya yarımadası, Java ve Taylant, Hindiçini, Çin,Tibet, Mançurya’dan Kore’ye, doğu Sibirya’nın 50° kuzey enlemine kadar olan alanlarda bulunmaktaydı . Ancak bazı bölgelerde ya nesli tükenmiş yada tükenmek üzeredir. Sumatra ve Borneo adasında ise bulunmazlar.Afrika’da da durum pek farklı sayılmaz.İnsan nüfusunun yoğunlaşması bir çok türde olduğu gibi leopar popülasyonunda da dramatik etkiler yapmıştır.Zanzibar leoparının (Tanzanya adası) nesli tükenmiştir. Serengeti’de de aslan popülasyonu da leoparlar üzerinde olumsuz etki yapmaktadır. Leoparlar bulundukları bölgeye çok iyi uyum sağlarlar.Bu nedenle her çeşit ormanda, çalılık alanlarda çayırlık alanda, bozkırda, kayalık ve yarı çöl ortamda yaşayabilirler. Bataklık tropikal ormanlarda, engebeli kayalık dağlarda Kenya’nın karla kaplı dağlarında, hatta Klimanjaro’nun 5638 metre yüksekliklerinde görülmüştür.Himalaya’larda ise 3000 metreden yukarda ise pek sık bulunmaz. Fiziksel özellikleri : Leoparlar aslan, kaplan ve jaguar gibi büyük kedilerin içinde en küçük cüsseli olanıdır. Erkek leoparın boyu yaşadığı bölgeye değişmekle birlikte ortalama 90 santim olan kuyruk dahil 2,40 metreye kadar olabilir.Ağırlığı 48 kiloya erişebilir.Dişiler erkeklerden %20-%40 kadar daha büyük olabilir.Diğer büyük kedilere göre uzun gövdesine göre daha kısa bacaklara sahiptir. Büyük kedilerin içinde en iyi ağaca tırmanabilen türdür.Geniş pençelerinde sivri ve keskin tırnakları, kısa ve toparlak kulakları, göz alıcı parlaklıkta kısa tüylü postu vardır.Post rengi ve tüy uzunluğu yaşam alanına göre değişmekle beraber, parlak sarımsı kahverengiden koyu sarımsı pas rengine kadar farklılık gösterebilir.Üstünde siyah benekler bulunur.Bir çok kişi leoparla jaguarı karıştırırlar.Jaguardan farlı olarak beneklerinin içlerinde siyahlık bulunmaz.Çene ve kafa yapılarıda jaguara göre daha küçüktür.Boğazlarının altında siyah noktalardan oluşan kolye benzeri çizgi vardır.Alt kısımları beyazdır.Gövdesisin üçte ikisi kadarda kuyrukları vardır.Postlarının üstündeki siyah benekleri, yapraklar arasında daha kolay kamufle olarak sezdirmeden avına yak laşmasını sağlar.Postunun üstündeki benekler, insanların parmak izi gibi her bireyde farklılık gösterir. Leoparlarda melanistik siyah renkli olanlara da rastlanır.Siyah renkli olanlarına panter dendiğide olur.Bilim adamlarıda önceleri farklı bir tür olarak zannedilmelerine rağmen sonradan farklı bir tür olmadığı anlaşılmıştır.Siyah renkli olan bireylerin postlarına bakıldığında belirsiz de olsa benekler görülebilir.Kardeş yavrulardan biri normal renkte olurken diğeri siyah olabilir.Siyah bireylere Afrika’da rastlanmazken Hindistan ve uzak doğunun orman alanlarında yaşayan popülasyonlarda rastlanabilir. Çekingen ve ihtiyatlıdır.Duyuları çok kuvvetlidir.Gizlenmekteki mahareti yüzünden leoparı bulmak aslan veya çitayı bulmaktan daha zordur.Leopar, bulundukları yere çok iyi uyum sağlarlar.Bu nedenle Afrikanın sıcak bozkırlarından Hindistan ve Malezya yarım adasının yağmur ormanları ve Çinin karla kaplı soğuk dağlıklarına kadar olan ormanlarda, çalılıklarda, fundalıklarda, yarı çöl ortamda yada kayalık dağ yamaçlarında yaşayabilirler.Gündüz tehlike sezdiğinde gece avlanmayı tercih eder.Gündüz öğle sıcağında sık otların veya bir ağacın dalında uyumayı tercih ederler.Bu nedenle sabahın erken veya akşam saatlerinde aktif olurlar.İnsanlara görünmemeyi tercih eder.Ağaca çıkmada çok ustadırlar.Cüssesine göre çok güçlü olduğu için yakaldığı geyik, domuz gibi avları bile ağaca çıkarabilir.Sesi güçlü bir homurtuya, gıcırtılı bir kükremeye benzer. Kaplan postu Jaguar postu Kaplan ve jaguarların ayırt adici özelliklerinden biri postlarıdır.Kaplan postu üzerindeki lekelerin ortasında leke bulunmazken Jaguarların beneklerinin ortasında siyah lekeler bulunur.Ayrıca jaguarların kafa yapıları daha iri yapılıdır. Avlanma ve yiyecekleri : Leoparlar fırsatçı avcılardır.Avını gördüğünde her pençesini itinayla atar ve yere sinerek ilerler.Avı şüphelendinde tekrar hareketsiz kalır.Uygun anı bulduğunda süratle sıçrayarak avının boğazından yakalar ve boğar.Bazan ağaçta bekleyerek avının üzerine atladığıda olur. Çok güçlü ayak kasları vardır.Büyük kedilerin içinde ağaca en iyi tırmanan leoparlardır.Avını yakaladığında aslan ve benekli sırtlan gibi diğer yırtıcılardan korumak için ağaca çıkartarak ağaçta yer.Afrika’da yaşayan leoparlarda gözlemlenen olay şöyle gelişmiştir;Leopar, yakaladığı avını yiyen çitayı korkutarak avını ondan çalar ancak tam o sırada bir aslan, leşi almak için leoparı kovalamaya başlar.Leoparda leşi kaptığı gibi derhal ağaca çıkartır.Aslanda peşinden ağaca çıkar.Fakat leopar hafifliğinin de avantajını kullanarak leşi ağacın daha uç kısmına taşır.Aslan ise çaresiz leşi leopara bırakarak ağaçtan iner. Zengin av menülerinin arasına gübre böceğinden tutunda yaşam bölgesinde bulabileceği yaban domuzları, yaban keçileri, ceylanlar, antiloplar, geyikler, yaban koyunları, kemirgenler, çakallar, sürüngenler, ikiyaşamlılar, kuşlar, hatta balıklar bile girer. Bazı leoparların tek bir avdan hoşlandığı farkedilmiştir.Bunlardan biri ceylanla besleniyor, bir diğeri domuz avlamak için her gece 3 kilometre öteye gidiyor ve yattığı yerin yakınındaki av hayvanlarına dokunmuyordu.Bazı Uzakdoğu leoparları ise özellikle balıktan hoşlandığı biliniyor.Balıklar su yüzüne çıkıncaya kadar bekliyor, sonrada onları yakalıyordu.Başka bir leoparın ise kurbağa yakaladığı söylenmiştir. Bazı leoparların çiftlik yakınlarında yaşamalarına rağmen çiftlik hayvanlarına saldırmadığı da bilinmektedir.Ancak bazan çiftlik hayvanlarına saldırdığıda olur.İnsanlara ise nadiren saldırır.Genellikle insandan uzak durmayı tercih eder. Üreme ve sosyal davranışlar : Leoparlar, tek başlarına yaşar ve avlanırlar. Erkekler yaklaşık 6-63 kilometrekarelik bir alanı dişilerde 6-13 kilometrelik bir alanı hakimiyeti altına alabilirler.Leoparlar hakimiyetindeki toprakları belirtmek için ıdrarları ile çalı ve ağaçlara koku bırakırlar. Bu koku aynı zamanda dişi leoparların üreme durumunuda belli eder.Kızışmış olan dişinin kokusunu alan erkek leopar dişiyi takip eder.Erkekler toprak hakimiyeti veya çiftleşme sezonunda rakipleri ile zaman zaman ölümcül kavgalar yapabilirler. Belirli bir çiftleşme sezonu yoktur.Ancak tropikal iklime sahip bölgelerde yılboyunca, kurak ve karasal iklime sahip bozkır alanlarda mevsimsel olabilir.Gebelik 90-112 gün sürer.Dişi, bir defada 1-6 arası değişmekle birlikte genellikle 2-3 yavru doğurur. Yavrular doğduklarında 400- 700 gr ağırlığındadır.Yavrular doğduklarında gözleri kapalıdır ve 7-10 günlük iken gözleri açılır.Anne leopar,yavrularını yalayarak hem aile bağları güçlendirir hem de yavrunun kan dolaşımını düzenler.Bunun başka bir yararı daha vardır.Annenin tükürüğü güneş ışınları ile birleştiğinde D vitaminine dönüşür ve deri tarafından emilir.Yavrular erginliğine ulaşana kadar yaklaşık 18-24 ay boyunca anneleri ile beraber kalırlar.Ancak yavrulardan bazıları aslan ve sırtlan gibi diğer yırtıcıların saldırısı veya değişik nedenlerden öldüklerinden bu şansı bulamazlar.İki yıl sonra annelerinin yanından ayrılarak kendilerine avlanabilecekleri yeni hakimiyet alanları belirlerler.Dişiler 33 aylıkken erkeklerde 24-36 aylıkken üremem olgunluğuna ulaşır.Esaret altında 23 yıl yaşadıkları bilinmektedir. Tür üzerindeki tehlikeler: Çok güzel bir posta sahip olması avlanmasındaki en büyük etkendir.Yaşam alanlarının daraltılması, avlayacağı türlerin azalması tür üzerindeki en büyük baskılardır.Ayrıca popülasyonun az sayıda olduğu yerlerde gen değişiminin olmaması tür için olumsuz şarlar oluşturmaktadır. Alttürleri : Farklı alanlarda yaşayan alttürler birbirlerinden bazı farklılıklar gösterir.Anadolu leoparı (P. p. tulliana) avlanmış örneklerine bakıldığında en iri alttürlerden biri sayılabilir.Somali leoparı (P. p. nanopardus) Somali ve Etyopya’da yaşar ve en küçük alttürdür.Ortalama olarak 25-30 kg kadar olur.Arap leoparı ise ikinci küçük leopardır.Amur ve Java leoparları (Panthera p. orientalis) ise koyu renkli, uzun kürklü ve daha geniş siyah benekleri ile en sıradışı olan alttürlerdir. Leoparların alttürleri geniş alanlarda dağılım gösterirler.

http://www.biyologlar.com/leopar-panthera-pardus-anadolu-parsi

TÜRKİYE MEMELİ TÜR LİSTESİ

INSECTIVORA Erinaceidae Erinaceus concolor (concolor,drozdovskii) Hemiechinus auritus (calligoni) Soricidae Sorex minutus (minutus,lucanius) Sorex raddei Sorex caucasicus (caucasicus,sultanae) Neomys fodiens Neomys anomalus Crocidura suaveolens (dinniki) Crocidura leucodon (persica) Crocidura lpergrisea (arispa) Crocidura lasiura (lasia) Suncus etruscus Talpidae Talpa europaea (velessiensis) Talpa levantis Talpa ceaca (aorientalis,davidianus) Talpa caucasica Talpa streeti CHIROPTERA Pteropodidae Rousettus egyptiacus (aegyptiacus) Rhinolophidae Rhinolophus ferrumequinum (ferrumequinum) Rhinolophus hipposideros (hipposideros) Rhinolophus euryale (euryale) Rhinolophus mehelyi Rhinolophus blasii Vespertilionidae Myotis mystacinus (hajastanicus) Myotis brandti Myotis emarginatus (emerginatus) Myotis nattereri (hoveli) Myotis bechsteini Myotis myotis (myotis,macrosefalicus) Myotis blythi (omari) Myotis daubentoni Myotis capaccinii (capaccinii) Pipistrellus pipistrellus (pipistrellus,aladdin) Pipistrellus nathusii Pipistrellus kuhlii (kuhlii) Pipistrellus savii Nyctalus leisleri Nyctalus noctula (noctula) Nyctalus lasiopterus Eptesicus bottae (anatolicus) Eptesicus serotinus Otonycteris hemprichi Barbastella barbastellus Plecotus auritus Plecotus austriacus Miniopterus schreibersi Molossidae Tadarida teniotis LAGOMORPHA Leporidae Lepus capensis Oryctolagus cuniculus RODENTIA Sciuridae Sciurus vulgaris (vulgaris) Sciurus anomalus (anomalus,syriacus) Spermophilus citellus Spermophilus xanthaphyrmnus Cricetidae Cricetulus migratorius (vaernula,cinerascens) Mesoccricetus auratus Mesocrisetus brandtii Cleithrionomys glareolus (ponticus) Arvicola terrestris Microtus subterraneus Microtus majori (majori,fingeri) Microtus daghestanicus Microtus roberti (roberti) Microtus gud (lasistanicus) Microtus nivalis(pontius,cerdorum,spitzenbergerae) Microtus socialis Microtus arvalis Microtus epiroticus Microtus guentheri (guentheri,lydius) Prometheomys schaposchnikowi Ellobius fuscocapillus (lutescens) Tatera indica (taeinura) Meriones vinogradori Meriones tristrami (lycaon,intraponticus,bogdanovi,bodenheimeri) Meriones meridianus (dahli) Meriones crassus (charon) Spalacidae Spalax leucodon(armeniacus,cilicicus,anatolicus,turcicus,nehringi) Spalax ehrenbergi (intermedius,kirgisorum) Muridae Micromys minutus Apodemus mystacinus (euxinus, mystacinus) Apodemus flavicollis (saturatus, brauneri) Apodemus sylvaticus (tauricus, dichirurus) Çizgili Tarla Faresi (Apodemus agrarius ) (kahmani) Kara Sıçan ( Rattus rattus ) Kahverengi Siçan ( Rattus norvegicus ) Ev Faresi ( Mus musculus ) Mus macedonicus Mus domesticus Acomys cilicicus Gliridae Tombul Yediuyur ( Myoxus glis ) (Glis glis) (Orientalis,pindicus) Çayır Yediuyuru ( Muscardinus avellanarius ) (trapezius,abanticus) Bahçe Yediuyuru ( Eliomys melanurus ) Orman Yediuyuru ( Dryomys nitedula) (phyrgius) Kaya Uyuru ( Dryomys laniger ) Küçük Ormanı Yediuyuru ( Dryomys pictus ) Fare Kuyruklu Yediuyur ( Myomimus roachi ) Dipodidae Fırat Arap Tavşanı ( Allactaga elater )(aralychensis) Allactaga euphratica Arap Tavşanı ( Allactaga williamsi )(laticeps,schmidti,williamsi) Hystricidae Oklu Kirpi ( Hystrix indica ) Capromyidae Coypu ( Myocastor coypus ) CARNIVORA Canidae Kurt (Canis lupus) Çakal (Canis aureus) Kızıltilki (Vulpes vulpes) Ursidae Boz Ayı (Ursus arctos) Mustelidae Gelincik (Mustela nivalis) Kakım (Mustela erminea) Kokarca (Mustela putorius) Alaca Kokarca (Vormela peregusna) Ağaç Sansarı (Martes martes) Kaya Sansarı (Martes foina) Porsuk (Meles meles) Su Samuru (Lutra lutra) Viverridae Mısır Mangusu (Herpestes ichneumon) Hyaenidae Çizgili Sırtlan (Hyaena hyaena) Felidae Yaban Kedisi (Felis silvestris) Saz Kedisi (Felis chaus) Vaşak (Lynx lynx) Karakulak(Caracal caracal) Anadolu Leoparı (Panthera pardus tulliana) İran Leoparı (Panthera pardus saxicolor ) Hazar Kaplanı ( Panthera tigris virgata) PINNIPEDIA Phocidae Akdeniz Foku (Monachus monachus) ARTIODACTYLA Suidae Yaban Domuzu (Sus scrofa) Cervidae Ala Geyik (Dama dama) Ulu Geyik (Cervus elaphus) Karaca (Capreolus capreolus) Bovidae İran Ceylanı (Gazella dorcas) Ceylan (Gazella subgutturosa) Çengel Boynuzlu Dağ Keçisi (Rupicapra rupicapra) Yaban Keçisi (Capra aegagrus (aegagrus) Yaban Koyunu (Ovis ammon) (orientalis) Doğu Yaban Koyunu ( Ovis gmelinii) CETACEA Odontoceti ( Dişli Balinalar ) Phocoenidae Mutur ( Phocaena phocaena ) Delphinidae Tırtak ( Delphinus delphis ) Afalina ( Tursiops truncatus ) Çizgili Yunus ( Stenella coeruleoalba ) Siyah Yunus ( Globicephala melaena Grampus ( Grampus griseus ) Physeteridae Kaşalot ( Physeter cotodon ) Ziphiidae Cuvier Balinası ( Ziphius cavirostris ) Mysticeti ( Dişsiz Balinalar ) Balenopteridae Uzun Balina ( Balaenoptera physalus )

http://www.biyologlar.com/turkiye-memeli-tur-listesi

LEOPAR (Panthera pardus)

SINIF : Mammalia (Memeliler) TAKIM : Carnivora (Etçiller) AİLE : Felidae (Kedigiller) TÜR : Panthera pardus Anavatanı Afrika'dır. Asya'da yaşayan alttürleride mevcuttur. Panter veya pars diyede tanınırlar. Kedigiller ailesinin en kuvvetli ve yırtıcı üyelerinden birisidir. Jaguar'a çok benzer. Beneklerinin ortasının açık renk olması ve daha küçük oluşları ile jaguar'dan ayrılırlar. Vucut uzunlukları 90 - 150 cm. kuyruk uzunlukları ise 90 - 100 cm. kadardır. Ortalama ağırlıkları ise 45 - 60 Kg. kadardır. Leoparlar son derece çevik ve kuvvetli hayvanlar olup, avlayabildikleri her türlü hayvanla beslenirler. avlarını yakalamak için çeviklikleri dışında hileye başvurduklarıda olur. Avlarının peşini ağaç tepelerinde dahi bırakmazlar. Leoparlar çiftleşme dönemi dışında yanlız yaşarlar. Yılın herhangi bir döneminde çiftleşebilirler. Gebelik süreleri 90-95 gündür. Bir batında 2-5 yavru doğururlar. Yavrular iki yaşına gelinceye kadar annelerinden ayrılmazlar. Leoparların ömürleri yirmi yıl kadardır.

http://www.biyologlar.com/leopar-panthera-pardus

JAGUAR (Panthera onca)

SINIF : Mammalia (Memeliler) TAKIM : Carnivora (Etçiller) AİLE : Felidae (Kedigiller) TÜR : Panthera onca Anavatanı Orta ve Güney Amerika'dır. Amerika kıtasının en büyük kedisidir. En çok bulunduğu yerler bataklık kenarları ile sarp kayalıklı dağlardır. Son derece güçlü ve yırtıcıdırlar. Çok iyi bir yüzücü olduğundan avının peşini suyun içinde dahi bırakmaz. Jaguarlar aynı zamanda çok usta bir tırmanıcı olup, avlarını ağaç tepelerindede avlarlar. Kedigillerin en güzel üyelerinden birisi olan jaguar, daha iri olan kafası, daha kuvvetli vucut yapısı,daha kısa olan kuyruğu, ve daha iri olan benekleri ile leopardan ayırt edilebilir. Tamamen siyah renkli olan jaguarlarda bulunur. Erkek ve dişi jaguarlar çitleşme zamanı dışında ayrı yaşarlar. Erkek ve dişi yılın herhangi bir ayında çiftleşebilirler. Gebelik müddetleri 95-115 gün olup bir batında genellikle 2 yavru doğururlar. Doğduklarında gözleri kapalı olan yavrular 2 haftalık olunca yuvalarından çıkarak dolaşmaya başlarlar. Ömürleri 20 yıl kadardır.

http://www.biyologlar.com/jaguar-panthera-onca

ASLAN (Panthera leo)

SINIF : Mammalia (Memeliler) TAKIM : Carnivora (Etçiller) AİLE : Felidae (Kedigiller) TÜR : Panthera leo Aslanın anavatanı Afrika ve Asya'dır. Sağlam yapılı ve son derece güçlü hayvanlardır. Ergin bir erkek aslan'ın yüksekliği 90 cm., uzunluğu 2.80 m., ağırlığı ise 200 kg. civında olur. Dişi aslanlar erkeklere göre biraz daha küçük olurlar. Kedigillerin pek çoğunda göz bebeklerinin çizgi şeklinde olmasına karşılık aslanların göz bebekleri ovaldir. Çeneleri son derece güçlü olup, dillerinin üzerinde eti parçalamak için uzantılar vardır. Aynı zamanda pençeleride çok güçlü olup bir vuruşu ile bir zebranın boynunu koparabilirler. Aslanlar daha eski zamanlarda daha geniş alanlarda yayılış göstermekteydiler. 200 yıl öncesine kadar Anadolu'da aslanların mevcudiyeti bilinmektedir. Aslanlar küçük sürüler halinde yaşarlar. Sürü güçlü bir erkek aslanla bir kaç dişi ve yavrulardan oluşur. Aslanlar yıl boyunca üreyebilen kedilerdir. Senenin herhangi bir ayında çiftleşebilirler. Gebelik müddetleri 92-113 gündür. Bir batında 2-3 yavru doğururlar. Doğada 10 yıl kadar olan yaşam süreleri esaret hayatında 20-25 seneye kadar uzar.

http://www.biyologlar.com/aslan-panthera-leo

KAPLAN (Panthera tigris)

SINIF : Mammalia (Memeliler) TAKIM : Carnivora (Etçiller) AİLE : Felicidae (Kedigiller) TÜR : Panthera tigris Kaplan Asya'nın tipik büyük kedisidir. Daha çok ormanlık alanlarda yaşamayı tercih eder. Çizgili vucudu ağaçların arasında kamufle olmasına yardımcı olur. Çeşitli renk ağırlık ve büyüklükte kaplan alttürleri vardır. Kaplanlar çok kuvvetli kedilerdir. Daha çok geceleri avlanırlar. Bulabildikleri her türlü canlıyı öldürerek yerler. Son derece iyi yüzücüler olup, avlarının peşini suda dahi bırakmazlar. Kaplanlar genellike tek yaşayan hayvanlardır. Ancak çiftleşme zamanları çift çift dolaşırlar. Gebelik müddetleri 105-115 gündür. Bir defada 2-6 yavru doğururlarsada bunların ancak 1-2 tanesi yaşar. Dişi kaplan hasta ve çelimsiz yavrularını yuvadan atarak ölüme terkeder. Doğduklarında kör olan yavrular 1-1,5 Kg. ağarlıkta olurlar. Yavrular ancak 7-8 aylık olduktan sonra avlanacak duruma gelirler. Ömürleri 20 yıl kadardır.

http://www.biyologlar.com/kaplan-panthera-tigris

Türkiyedeki Nesli Tükenmiş Hayvanlar

Anadolu Panteri Boyu 200-250 cm, ağırlığı dişilerde 35-50 kg, erkeklerde 45-70 kg civarındaydı. Yaklaşık ömrü 20 yıldı. Çok çevik olan Anadolu parsı, etoburdu ve geyik, yaban keçisi, yaban domuzu, küçük memeliler ile kuşlar gibi hayvanlar av yelpazesini oluştururdu. Anadolu parsı, Doğu Akdeniz veDoğu Anadolu bölgelerinde, daha çok ormanlık ve dağlık alanlarda yaşamıştır. Doğal yaşam alanları ve av kaynaklarının azalması parsları insanların yaşadığı yerlere yönlendirmiş ve bu da genellikle vurularak ya da zehirlenerek öldürülmelerine yol açmıştır. Asya Fili Asya Fili (Elephas maximus), yaşayan iki fil türünden biri, Elephas cinsinin yaşayan tek üyesidir. Aynı zamanda Asya'da yaşayan en iri hayvandır. Bu tür geneldeBangladeş, Hindistan, Sri Lanka, Çinhindi ve Endonezya'nın bazı yerlerinde görülür. Bu türün nesli tehlikededir, dünyada sadece 25,600 ila 32,750 yabani Asya fili kalmıştır. Türkiye'de nesli 19. yüzyılda tükenmiştir. Bu türün çoğu üyesi evcildir ve taşıdığı yükü kaldırma yeteneğinden dolayı Güney ve Güneydoğu Asya'da ormancılıkta kullanılır. Tarihte bu hayvanın değirmenlerde kullanıldığı olmuştur. Yabâni filler turistlerin ne kadar ilgisini çekse de bazen köylere girip tarlaları yağmaladıkları oluyor. Asya fili, daha küçük kulakları, sırtının kambur oluşu, hortumunda sadece 1 "parmak" olması, sadece erkeğinin fildişleri olması ve daha küçük oluşuyla yakın akrabası Afrika filinden hemen ayırt edilir. Yabani Asya filinin ömrü 60, evcilinin ise 80 yıldır. Her gün vücut ağırlığının %10'u kadar yemek yerler (yani yetişkininin günde 170-200 kg. yemek yemesi gerekir). Ayrıca günde 80-200 litre su içmeleri ve suda yıkanmaları da gerekir. Asya filinin 3 alttürü vardır. Asian elephant - melbourne zoo.jpg Mersin Balığı Mersin balığıgiller, Acipenseridae familyasını oluşturan aralarında sekiz metre uzunluğa ve 1,6 ton ağırlığa kadar varan türleri içeren tatlı su balığı türlerinin ortak adı. Mersin balıkları çok "ilkel" hayvanlardır. İskeletleri sadece kısmen kemikleşmiştir. Yan taraflarında beş sıralı dizili olan büyük pullar vardır. Kuyrukları asimetriktir, ağızları aşağıya yönelmiş ve gerekli olduğunda çenelerini dışarıya çıkarabilirler. Dört bıyıkları vardır. Bunlarla suyun dibinde yem arayabilirler. Bazı mersin balıkları beş metre uzunluğa ulaşabilirler, ve bu yüzden en büyük tatlı su balıklarıdır. Ama çoğu türleri sadece yumurtlamak için tatlı suya gelirler ve aslında tuzlu suda yaşarlar. En büyük mersin balığı türü olan mersin morinası (Huso huso) neredeyse sadece tuzlu suda yaşar ve yumurtlamak için denizden ırmaklara geçer. Geçmişte anlatılan büyüklükleri inanılır bir şekilde kanıtlanmadan kitaplara geçirilmiştir, ve bu yüzden en kaliteli kitaplarda bile 8-9 metre gibi inanılmaz büyüklükleri okumak mümkündür. Ama bu ölçüler için ne 20'nci yüzyıldan ne de ondan önceki bir zamandan kalma güvenilir kanıtlar bulunamamıştır. Kanıtlanabilmiş olan en büyük ölçüler 5 ve 6 metre uzunluk ve 1 ve 1,5 ton ağırlık civarlarındadır. Mersin balıkları hem tatlı suda, hem tatlı-tuzlu karışık suda (ırmak deltaları), hem de denizde yaşarlar. Bazı türleri sadece tatlı suda yaşarlar. Göçebe hayatı sürdüren türleri gençliklerini tatlı suda geçirip, sonradan denize göç ederler ve erginleşince çiftleşmek için tekrar tatlı suya dönerler. Mersin balıkları çok geç erginlik çağına ulaşırlar. Özellikle dişiler, ancak 20 yaşına varınca ilk kez yumurtlarlar. Sadece bazı küçük türleri bir iki yaşında erginliğe ulaşırlar. Bazı mersin balıklarının 100 yaşına varabildikleri ıspatlanmıştır. Bu yaşa varanları 1,4 ton ağırlığına ulaşmış olabilir, ve böylece dünyanın en büyük tatlı su balıklarıdır. Mersin balıklarının yüksek bir su kalitesine ihtiyaçları olduğu için, kirlenen ırmaklardan dolayı 20'nci yüzyılda batı Avrupa'da nesli neredeyse tamamen tükenmiştir. Ayrıca çoğu mersin balığı türlerinin yaşam çemberlerinin bir kısmı olan ırmak-deniz göçebeliğinin bütün büyük ırmaklarda bulunan baraj duvarlarında sona ermesi ve balıkların çiftleşip yumurtlamak için ırmağın üst kesimlerine ulaşamamaları önemli bir rol oynamaktadır. Hazar denizinde bile, sayıları azalmış ve 1970'li yıllarda 20.000 ton mersin balığı tutulurken 2000 yılında 3.000 ton'dan bile az tutulmuştur. Mersin balıklarını korumak için bir sürü yasa çıkarılmış olsa da sayıları azalmaya devam etmektedir. Bunun en önemli sebebi yasa dışı avlanmalarıdır. Mersin balıkları özellikle çok pahalıya satılan havyarları için avlanılmaktadır. Yasa dışı mersin balığı avı özellikle Sovyetlet birliğinin dağılması ile çok yoğunlaşmıştır. Bu yüzden Rusya'da türler tükenmek üzeredir. Mersin balığının havuzlarda yetiştirilmesi son yıllarda çok önem kazanmıştır. Mersin balıklarının son saklandıkları yerlerden birisi Akdeniz bölgesinin Mersin Körfezibölgesindedir 1997 yılında Almanya[]'nın ve ABD'nin çabaları ile mersin balığı Washington hayvanları koruma antlaşması listesine alınmıştır. 2003yılından beri World Sturgeon Conservation Society adlı kurum son mersin balığı populasyonunu korumak ve büyütmek için çaba göstermektedir. Beluga-Mersin balığı'nın neslini tamamen tükenmekten korumak için ABD 30. eylül 2005'te son çare olarak Beluga-Havyarı ithalatını yasaklamıştır ("U.S. Fish & Wildlife Service" ingilizce: [1]) 11. Nisan 2006'da Almanya ve Polonya sınırını oluşturan Oder ırmağına 2.000 mersin balığı salınacaktır. Bu populasyonu gerçekten sağlamlaştırmak için 2007 ve 2008 yıllarındada 2.000 balık salınacaktır. 16 ve 18 Temmuz'da Sakarya / Karasu'dan Sakarya Nehrine 500 adet İstanbul Üniversitesi tarafından markalanmış mersin balığı salınmıştır. Asya Aslanı Asya aslanı (Panthera leo persica), kedigiller (Felidae) familyasından Hindistan'ın batısında, Gucerat bölgesinde, Gir Ormanları'nda yaşayan bir aslan alt türü. Eskiden Asya aslanı Hindistan'dan İran'a, Arap Yarımadası'ndan Yunanistan'a kadar çok geniş bir coğrafyada yaygındı. Günümüzde ise sadece Hindistan'ın batısında bulunan Gir Ormanı'nda yaşamaktadır. 2010 sayımına göre toplam nüfusu 411 kadardır. Türkiye'de Orta, Doğu ve Güneydoğu Anadolu'da yaşadığı bilinen Asya aslanının Anadolu'da nesli tükenmiştir. Son olarak 13. yüzyılda Anadolu'da yaşadığı tahmin edilmektedir.[1] Asya aslanı Afrika aslanından daha küçük ve daha az sayıdadır. Bir Afrika aslanı 200 kg olarak hayatını sürdürürken Asya aslanı 100-140 kg arasında değişir. Akdeniz Foku Akdeniz foku (Monachus monachus), fokgiller (Phocidae) familyasından yeryüzünde sadece doğu Akdeniz sahilleri ile Batı Afrika'nın bir tek sahilinde yaşayan fok türü. Yeryüzündeki toplam 34 yüzgeçayaklı fok türünden Karayip Keşiş foku, en son 1952yılında görülmek kaydı ile yeryüzünden yok olmuştur. Dolayısıyla dünyada şu anda 33 yüzgeçayak türü vardır.Üzerinde yapılaşma olmayan, insanların kolay ulaşamadığı ya da insan etkinliklerinden uzak kalmış, tercihen üreme veya barınma işlevleri gören kıyı mağara ve kovuklarına sahip; sessiz ve tenha kayalık sahilleri yaşama alanı olarak seçen Akdeniz fokları, bu alanların bozulmasından doğrudan etkilenmektedir. Öte yandan bu tanımdan yola çıkarak Akdeniz foklarının farklı yapıda sahilleri (örneğin kumsal kıyılar ve kıyı yerleşim bölgeleri) kullanmadığı sonucuna varılamaz. Akdeniz fokunun özellikle beslenmek için ıssız kayalık sahillerin dışına çıkarak dolaşım alanını genişlettiğini, kumluk, çakıllık kıyılar ve nehir ağızlarına da uğradığı bilinmektedir. Ancak, Akdeniz fokunun birincil yaşam alanı ıssız ve yapılaşmamış kayalık kıyılardır. Büyük bir deniz memelisi olduğundan dar yaşam alanları içinde barınamaz. Tür ancak, makul büyüklükte ve uygun kıyı alanlarının olması durumunda varlığını sürdürebilir ve güvenle yavrulayabilir. Bazende yavrularını ölü doğururlar.İri bir deniz memelisi olan Akdeniz fokunun boyu 2-3 metre, ağırlığı 200-300 kilogram arasında değişmektedir. Erginlerin vücudunu 5 mm'yi geçmeyen kısa ve sert kıllar kaplar. Su üstünde görüldüğünde en belirgin özellikleri iri kafaları, uzun bıyıkları ve kömür gibi siyah gözleridir. Ergin dişi ile erkekler arasında belirgin bir boy ve kilo farkı yoktur ancak karakteristik renk ayrımları mevcuttur. Karada yatarken vücudun iriliği ve tombul görünümü göze çarpar. Vücudun her iki yanında ön yüzgeçleri (ön üyeler) ve arkada ise iki parça halinde arka yüzgeçleri (arka üyeler) yer alır. Erkek: Siyaha yakın koyu kahverenginde olup karın bölgesinde belirgin bir beyaz leke vardır. Dişi: Açık kahverengi veya gri tonlarda olup karın altları da boyundan kuyruğa kadar sırta göre daha açık hatta beyaza yakın renktedir. Ayrıca üstte bel bölgesinde çiftleşme sırasında erkeklerin neden olduğu tırnak izleri bulunur. Yavru: Doğduğunda boyu yaklaşık 80–90 cm, ağırlığı yaklaşık 20 kilogramdır. Karın bölgesinde istisnasız görülen bariz bir beyaz leke haricinde tüm vücudu havlu gibi 1-1.5 cm uzunluğunda parlak siyah kıllarla kaplıdır. Yavru, anne ve babanın da sahip olduğu bıyıklarla doğar. Yaklaşık iki aylıkken kürkünü değiştirmeye başlar ve bir-iki ay içinde uzun siyah kılların yerini kısa ve parlak gri olanlar alır.'Akdeniz foku, ürkek ve diğer yüzgeçayaklı türlerine göre daha az sosyal bir canlıdır. Ülkemiz kıyılarında da yaşayan doğu Akdeniz bireyleri genelde tek tek dolaşırlar ve nadiren birlikte görülürler. Araştırmacıların eskiden Türkiye'de zaman zaman 2 ile 4 arasında foku birlikte gözlediği hatta bu sayının çok ender olmakla birlikte 7-8'e kadar çıktığı da bilinmektedir. Birçok özelliği gibi davranışları hakkında da tam bilgi mevcut değildir. Akdeniz foklarının bazı dönemlerde bir araya geldiği ve sonra tekrar dağıldıkları konusunda varsayımlar mevcuttur. Ergin erkek bireyler genelde bir bölge belirler ve yaşantısını burada sürdürürler. Dişiler erkeğe göre daha gezgin olmakla birlikte, yavrulama döneminde üreme mağarası ve civarını terk etmezler. Genç fok bireyleri ise yetişme dönemlerinde uzak bölgelere gidebilirler. Dişi Akdeniz foklarının çiftleşmek için büyük uzaklıklar katederek erkek fokların yanına geldiği ve daha sonra erkeğin bölgesinden ayrıldığı tahmin edilmektedir. Çiftleşme denizde olur. Dişi fokun cinsel olgunluğa 4-5 yaşında ulaştığı tahmin edilmektedir. Dişi Akdeniz foku 10-11 aylık hamilelik döneminden sonra, her sene ya da 2 senede, bir yavru doğurur. Bu nedenle, Akdeniz foku üreme hızı düşük, yavru sayısı az bir canlıdır. Doğum, insanların uğramadığı (veya ulaşamadığı) ve içinde hava olan bir kıyı mağarasının en ucunda, dalgaların kolay ulaşamayacağı bir çakıl plaj veya kayalık platform üzerinde olur. Anne, yavruyu yaklaşık 4 ay boyunca kendi sütü ile mağara içinde karada emzirir. Akdeniz foku, yavrusunu doğurmak ve büyütmek için mutlaka karaya (ve özellikle kıyı mağaralarına) muhtaçtır.Akdeniz fokları 20. yüzyılın başına kadar tüm Akdeniz kıyıları ile doğu Atlas Okyanusu kıyılarında Portekiz'den Batı Afrika sahillerindekiSenegal'e kadar 7855.25114 ifade edilen bir nüfusa sahip olarak serbestçe yaşamlarını sürdürüyordu. Ancak aşırı avlanma, yaşam alanları kaybı ve deniz ekosisteminin bozulması nedeniyle türün dünya dağılımı daraldı ve nüfusu hızla azaldı. Akdeniz foku bugün dünyada sadece Türkiye,Yunanistan, Fas, Moritanya ve Madeira Adaları'nda yaşamakta olup toplam nüfusu 600 civarında tahmin edilmektedir. Moritanya sahillerindeki Akdeniz fokları gerçek bir fok kolonisi özelliği göstererek birlikte yaşamakta popülasyonu ise insan baskısı nedeniyle birlikte bulunmak yerine çoğu zaman tek tek dolaşma ve yaşama şeklini seçmeye zorlanmışlardır. Halen az sayıda da olsa Türkiye'de Akdeniz'in doğu sahillerinde rastlanmaktadır. Akdeniz foku dünyada birbirinden kopuk 2 ana bölgede yaşamaktadır: Moritanya kıyıları, Madeira Adaları ve Fas Akdeniz (Yunanistan, Türkiye ve Doğu Akdeniz) Türün en büyük popülasyonu Ege Denizi'ndeydi. Dolayısı ile Akdeniz fokunun Akdeniz'de soyunu sürdürebilmesi ve ekosistemde varlığını koruyabilmesi esas olarak 2 ülkenin elindedir: Türkiye ve Yunanistan. Bir dünya mirası olan Akdeniz fokunun korunmasında Türkiye önemli bir ülke konumundadır. Türkiye'de yapılan çeşitli bilimsel çalışmalarda bireysel tanımlama yolu ile 31-44 arasında Akdeniz foku bireyi tanımlanmış olup, kıyılarımızda 100 civarında fok yaşadığı tahmin edilmektedir ki dünyadaki fok popülasyonunun yaklaşık 600 olduğu gözönünde bulundurulduğunda bu sayı önemli bir yer tutmaktadır. Akdeniz foku dağılımı kıyı boyunca süreklilik yerine belirli bölgelerde yoğunlaşma özelliği göstermektedir. Türkiye kıyılarında foklar, Marmara Denizi'nde; Marmara Adaları ve Mola Adaları ile Biga Yarımadası kuzey sahillerinde Ege'de; Gelibolu Yarımadası'nın Ege kıyıları ile Behramkale arasında ve Yeni Foça ile Datça arasında Akdeniz'de; Datça ile Kemer arasında, Alanya ile Taşucu arasında ve Hatay Samandağ ile Suriye sınırı arasında kalan sahillerde var olma mücadelesi vermektedir. Türün korunma derecesine bağlı olarak Türkiye'de Akdeniz foku ölümleri olduğu gibi, yavrulama ve çoğalma da gözlenmektedir. Sayılarının azalma nedeni ise balıkçıların kasıtlı veya kasıtsız fokları öldürmeleridir. Vaşak Kediye benzemekle birlikte normal kedi ağırlığından 5 kat daha ağırdırlar. En irileri 30 kg civarında olan bayağı vaşaktır. Kulakları normal kediye kıyasla daha uzun ve uçları tüylüdür. Kış bastırdığında ise sadece kulaklarının üzerindeki tüyler değil tüm vücudu kalın bir tüy tabakası ile kaplanır. Adeta kışın gelmesi ile mantolarını giyerler. Patilerinin genişliği karda yürümelerini kolaylaştırır.Afrikalı vaşaklar, vücuduna oranla afrikanın en hızlı ve en tehlikeli hayvanıdır.Örneğin bir antilobun boynuna atılıp onu yere çekme yeteneğine sahiptir. Gövdelerine göre küçük kalan başları ve kısa kuyrukları ile ilk bakışta ürkütücü gözükseler de görünüşleri kesinlikle etkileyicidir. Renkleri kum renginden koyu kahveye kadar değişir. Evcilleştirlebilirler Yaban Kedisi Yaban kedisi (Felis silvestris), kedigiller (Felidae) familyasından bir kedi türü. Avrupa, Batı Asya ve Afrika kıtalarında farklı alt türleri ile geniş bir coğrafyada yaygındır. Afrika yaban kedisi alt türü ev kedisinin atası olarak kabul edilir.Yaban kedisinin doğal yayılımı Batı Avrupa'da İskoçya'dan, Orta ve Doğu Avrupa'dan Orta Asya'ya ve Hindistan'a kadar uzanır. Ayrıca Afrika'nın tropik ormanları kuşağı haricinde Afrika'nın büyük bir kısmında yaygındır. Yerel olarak birçok alt türlerin var olması uzun süre boyunca sınıflandırmasında karmaşıklığa yol açmıştır. Günümüzde klasik olarak üç alt türe ayrılmaktadır. Avrupa yaban kedisi veya Orman kedisi (Felis silvestris silvestris), İngiliz adalarında, Avrupa'da, bazı Akdeniz adalarında ve kısmen Güneybatı Asya'da yaşar ve gür kuyruğu ile dikkati çeker. Postu çok sık tüylüdür ve çizgileri gayet belirgindir. Afrika yaban kedisi (Felis silvestris lybica), Afrika'da, Arap Yarımadasın'da ve Güneybatı Asya'nın Arap Yarımadasına bitişik olan kısmında ve bazı Akdeniz Adalarında yaşar. En mühim özellikleri sivri kuyruğu, kulakların arkasındaki kızıl renk ve fazla belli olmayan çizgileridir. Asya yaban kedisi veya Bozkır kedisi (Felis silvestris ornata), Orta Doğu'dan Orta Asya'ya, Batı Hindistan'a, Kuzeydoğu Çin'den Moğolistan'a kadar yaygındır. Dış görünümü ile Afrika yaban kedisini andırır. Aralarındaki en mühim farkı çizgilerden daha çok benekli olan postudur. Modern bilimin yaptığı genetik araştırmalar bu sınıflandırmayı desteklemektedir. Ancak Afrika yaban kedisinin merkez ve güney Afrika'da yaşayanları kuzey Afrika ve Orta doğu'da yaşayanlarıdan genetik farkları olduğu ve bunların iki ayrı alt tür olduğu öne sürülmüştür. Bundan dolayı kuzeyde yaşayan alt türe Felis silvestris cafra adı verilmiştir. Çoğu bilimcilerin ayrı bir tür olduğunu savundukları gri kedi de yaban kedisinin Felis silvestris bieti adlı diğer bir alt türü olabilir.[1]. Afrika yaban kedisi tüm ev kedilerinin (Felis silvestris catus) atası olarak kabul edilir. Ancak bazı bilimciler başka alt türlerinde karışmış olabileceğini savunmaktadır. Avrupa yaban kedisi (Felis silvestris silvestris) Kızıl Geyik Kızıl geyik (Cervus elaphus), dünya üstündeki en büyük geyik türlerinden biridir. Kızıl geyik Avrupa'nın çoğu kısmında, Kafkas Dağları bölgesinde ve Hazar Denizi'nin batısında Anadolu'da yaşar. Ayrıca Afrika'da da bulunan tek geyik türüdür ve kuzeybatı Afrika'da Cezayir ile Tunus arasında Atlas Dağları'nda bulunur. Kızıl geyik aynı zamanda Yeni Zelanda ve Arjantin gibi diğer bölgelere de sokulmuştur. Türkiye'de ise aşırı avlanma sonucu sayıları düşmüş olup, bugünlerde kalan popülasyon korunmaya çalışılmaktadır. Dünyanın bir çok bölgesinde kızıl geyikten elde edilen et besin olarak tüketilmektedir. Ceylan Ceylan, boynuzlugiller (Bovidae) familyasından Gazella cinsini oluşturan çift toynaklılara verilen ad. Uzunluğu 100-130, yüksekliği 60, kuyruğu 20 cm'dir. Boynuzları yay biçiminde, gözleri iridir. Rengi toprak rengine benzer. İnce ve güzel görünüşlü , çevik bir hayvandır. 10 yıl kadar yaşar, kolay evcilleşir (Gazella dorcas). Bunun bir başka türü olan Gazello grantinin yüksekliği 100, boynuzları 75 cm'dir. Eti ve derisi için avlanır. Afrika ve batı Asya'daçöl ve bozkırlarda yaşar. Thomson ceylanı

http://www.biyologlar.com/turkiyedeki-nesli-tukenmis-hayvanlar

KEDİLERİN ANATOMİK YAPISI

Memeliler sınıfından Carnivorlar (etçil) takımından Felidea ailesinden Felis Catus linnaeus olarak tanımlanabilir. Kedigiller 4 cins olarak sınıflandırır. Felis (evkedisi) Panthera (aslan, kaplan, puma, jaguar) Neofelis (çinçilla) Acinomyx (çita) Ayrıca, Felis silvestris (vahşi kedi) olarakta bilinen kediler, aslan, kaplan, puma, vaşak, leopar ve çitanın yer aldığı Felidea ailesinin üyesidir. Bu ailede yer alan tüm türlerde dişiler ve erkekler birbirlerine benzer görünümdedir. Sadece aslanların erkeklerinde, dişilerden farklı olarak yele bulunur. Beslenmeleri etçil şekilde olan Felidea ailesinin tümünde ortak olan diğer önemli bir özellik koku ve görme duyularının iyi gelişmiş olmasıdır. Dişilerinde ve erkeklerinde bulunan anal bezler, yaşam alanını işaretlemeye ve eş bulmaya yarar. Denge duyuları çok iyi gelişmiştir. 500 adet kas bulunan vücutları oldukça esnektir ve çok kıvrak hareket etme yeteneğine sahiptirler. Kediler boyut olarak birbirlerinden farklı olabilir. Ancak köpeklerde olduğu gibi farklı biçimlerde değillerdir. Köpeğin evrim sürecinde melezlemelerle pek çok farklı özellik taşıyan köpek ırkları geliştirilmiş olmasına karşın kediler görünüm olarak farklılaşmamıştır. Farklar sadece ağırlık olarak yani boyut olarak, tüy yapısı ve rengi gibi özelliklerinde olmuştur. Genel olarak tüm kedilerde tüy renkleri oldukça farklıdır. Tek renkli, iki renkli veya üç renkli olabilen kedilerin tüy uzunlukları ve tüy yapısı da birbirinden farklı olabilir. Gözler oval, badem veya yuvarlak şekildedir. Kedilerin göz rengi genetik yapıyla ilgilidir tüy renklerine göre değişir. Örneğin noktalı kediler daima mavi göz rengine sahiptir, beyaz kediler ise genellikle yeşil, mavi, altın ve bakır renkte gözlere sahiptir. Ayrıca iki gözün birbirinden farklı renklerde olmasıda beyaz renkli kedilerde görülen bir özelliktir. Kedilerin pupilla şekilleri de farklılık gösterebilir. Düz bir çizgi, eliptik veya yuvarlak şekilde olabilir. Bu şekiller genellikle içinde bulunduğu ruh halini yansıtır. Yuvarlak ve geniş bir pupilla donuk bakışı ifade eder ve şokta olduğunun göstergesidir. Ayrıca spesifik ırk özelliği olarak yavru iken farklı bir göz rengi olmasına karşın yetişkin halinde göz rengi değişebilen ırklar da vardır. Vücutları baş, gövde ve eklenti organları olan bacaklar ve kuyruk şeklinde bölümlendirilir. İskelet sistemleri tüm kedi ırklarında aynıdır. Oldukça esnek, narin ve çevik olan vücutlarında 230 adet kemik bulunur. Kemikler ince yapılıdır. Kulak kanalı düzdür ve iç, orta ve dış kulak olarak üç bölümden oluşur. Kulak kepçesi değişik şekil ve büyüklükte olabilir. Yeni doğan yavrularda kulak kanalı 9-10 günlük olduğunda açılır. Burunları çok farklılık göstermez ancak Persian gibi basık burunlu veya Sphynx gibi uzun burunlu ırklarda vardır. Aşırı gelişmiş koku alma yeteneğine sahip olan kedilerin burunlarında yaklaşık 60-80 milyon adet koku alma hücresi vardır. Kediler doğduklarında 26 diş ile doğarlar ve erişkin olduklarında diş sayısı 30’a tamamlanır. Gövde göğüs ve karın boşluğu olarak iki kısımdan oluşur. Kalp göğüs boşluğunda yer alır. Göğüs boşluğunda yer alan bir diğer organ loblu bir yapısı olan akciğerlerdir. Akciğerleri sağ ve solda 13’er adet olan kaburga kemikleri çevrelemiştir. Karaciğer de çok loblu bir yapıdadır ve karın boşluğunda yer alır. Diyaframanın hemen gerisinde ve midenin ön tarafında olacak şekilde yerleşmiştir. Karın duvarına yaslanmış olarak yatay bir yerleşimi olmakla bereber, büyük bölümü sağ tarafa doğrudur. Mide, ağız ile başlayan ve tüm vücut boyunca uzanarak anüste sonlanan sindirim sisteminin göğüsten karın boşluğuna geçtiği bölgede yer alır. Tek bölmeli bir yapıdadır. Memeliler sınıfının plasentalılar grubundan olan kedilerde yumurtlama çiftleşmeden sonra şekillenir. Gebelik süreleri ortalama 60-65 gün olan kediler yaklaşık 9 aylık olduğunda seksüel olgunluğa erişirler. Akciğerin içindeki tüpler oksijenin tüm akciğere dağılmasını sağlar. Akciğerler kedinin her iki tarafında ve diyaframın tam üstünde yer alır. Diyafram kedinin soluk alma hızını kontrol eder. Soluk borusu bir anlamda akciğerlerin havalandırma sistemi olarak kabul edilebilir. Dışarı atılması gereken kirli hava ve alınması gereken temiz hava diyaframın kontrolünde soluk borusu aracılığıyla taşınır. Solonum sitemini oluşturan organlar bir çok kedi hastalığının da hedefidirler. Kedi bıyığı (ya da latince adıyla vibrissae) kalın kedi tüyünden iki üç kat kalındır. Burun bölgesinde üst dudağın yanlarından çıkan bıyıklar yine kedi tüyüne kıyasla üç kat daha derine gömülüdürler. Kökleri sinir sistemi ile ilinti halindedir. Bıyıklar tarafından algılanan bir hareket hemen köklerden sinirlere ve oradan beyine iletilerek alınacak aksiyon konusunda bilgilendirme ve uyarı işlevi görür. Kediler bir şey içerken dillerini inanılmaz bir hızla kullanırlar. Dil hızla suya dalar ve çıkar. Bir anlamda fillerin su içmesine benzer. Ağız suya değdirilmez, su dil aracılığıyla (fillerde hortum) ağza taşınır. Kedilerin dili zımpara gibidir. Üzerinde onlarca küçük odacık vardır ve su içme sırasında bu odacıklar su havuzcuklarına dönüşür. Suya dalan dilin üzerindeki odacıklar su ile dolar ve taşımada dökülmemesi için dil ağza doğru bükülür. Dil aynı zamanda lapa yiyeceklerin yenmesinde de aynı işlevi görür. Bir kedinin kalbi dakikada 100 ila 200 kere atar. Kalp kapakçıkları hızla açılıp kapanır. Bu sırada eşit ölçüde kan kalbe alınır ve kalpten damarlara pompalanır. Bu sırada kandaki karbondioksit temizlenerek kana oksijen verilmesi sağlanır. Kalp bu anlamda solunum sistemi ile işbirliği içinde çalışır. Kalp sol ve sağ bölüm olmak üzere iki parçadan oluşur ve her iki bölüm de aynı hızla çalışır. Doğumdan sonra 6 ay içinde dişler yenilenir. Kedilerin damakta 2 kedi dişi, 6 ön-diş, 6 ön-azı diş ve 2 azı diş bulunur (16 diş damakta). Çenede ise 2 küçük kedi dişi, 6 küçük ön-diş, 4 küçük ön-azı diş ve 2 küçük azı diş vardır (14 diş çenede). Ön dişler yiyeceği kavramada, köpek dişleri ise hem yiyeceği kavramada hem de savunmada kullanılır. Kedi dişleri, kedinin dişleri arasında en duyarlı olanıdır. Kedi beyni 20 ile 30 gram arasındadır. Ama diğer memelilerle kıyaslandığında beyni bedenine göre en büyük olan memelidir. Beynin büyüklüğü ile zeka arasında bir bağlantı olsa da –örneğin suya dalabilen kuşların beyni diğer kuşlara göre yaptıkları eylemin karmaşıklığı sebebi ile daha büyüktür- beynin büyüklüğü ile zeka arasında her zaman için birebir ilinti kurmak doğru değildir. Sözgelimi kediler, kendilerinden çok daha iri olan aslanlarla kıyaslandığında daha zekidirler. Öte yandan kedigil ailesindeki canlıların beyin yapısı inanılmaz derecede benzerlik gösterir. Kediler mükemmel bir kulağa sahiptirler. Hani şu bestecilerin “müzik kulağı var” dedikleri türden işittiklerini tek tek ayrıştırıp değerlendirebilirler. İşitme kediler için hem güvenlikleri (tehlikeden kaçma anının tespiti) hem de avlanmaları (besin olacak canlının yerinin tespiti) için önemlidir. Kediler insanlardan da köpeklerden de daha iyi işitirler. İnsanlar 20 Hz’e kadar sesleri işitirken köpekler 40 Hz'e kadar sesleri işitir. Ama kediler için bu sınır 60 Hz’dir. Bu metrelerce uzaktaki bir böceğin yürüyüşünün ya da saklanan bir farenin soluğunun duyulmasıdır. Patiler kediler için hareketin ve dengenin temelidir. Tırmanmak, kazmak, savunmak, savaşmak ve spreylemek (cinsel sıvı atımı) için patilere ihtiyacı vardır. Bir kedinin patisi ayağının en son kemiğine bağlıdır. Pençeler esnek ve dönebilirdir. Böylelikle en iyi tırmalama açısını rahatlıkla yakalarlar. Pençeler protein ve keratin dolu bir deri ile çevrilidir. “Kedi Gözü” deyimlere geçecek ve çeşitli adlandırmalara girecek kadar hayranlık uyandırır. Kediler gözleri ve görme yetenekleri ile ayırt edilirler. Bir kedinin gözü doğumdan 7 ila 10 gün sonra açılır. İki ay içinde de gerçek rengini alır.

http://www.biyologlar.com/kedilerin-anatomik-yapisi


Türkiye Balıkları (Pisces)

Türkiye Türler Listesi/Kemikli Balıklar (Osteichthyes) Sazanımsılar (Cypriniformes) Sazangiller (Cyprinidae) * Abramis brama (Linnaeus, 1758) (Çıplak Balığı) * Acanthalburnus microlepis Filippi, 1863 (İnci Balığı) * Acanthobrama marmid Heckel, 1843 (Tahta Balığı) * Acanthobrama mirabillis Ladiges, 1960 (Tahta Balığı) * Pseudophoxinus maeandricus (Ladiges, 1960) * Alburnoides bipunctatus Bloch, 1782 (Noktalı İnci Balığı) * Alburnus albidus Costa, 1838 (İnci Balığı) * Alburnus alburnus (Linnaeus, 1758) (İnci Balığı) * Alburnus akili Battalgil, 1942 (İnci Balığı) * Alburnus filippii Kessler, 1877 (İnci Balığı) * Alburnus charusini Herzenstein, 1889 * Alburnus coeruleus (Günther,1869) * Alburnus heckeli Battalgil, 1942 (İnci Balığı) * Alburnus orontis Sauvage, 1882 (İnci Balığı) * Aspius aspius (Linnaeus, 1758) (Kocaağız Balığı) * Aspius vorax Heckel, 1843 (Sis Balığı) * Barbus capito capito Guldenstaedt, 1773 (Caner, Bıyıklı Balık) * Barbus capito pectoralis Heckel, 1843 (Bıyıklı Balık) * Barbus esocinus Heckel, 1843 * Barbus mursa Guldenstaedt, 1773 (Murzu Balığı) * Barbus plebejus ercisianus Karaman, 1971 (Bıyıklı Balık) * Barbus plebejus escherichi Steindachner, 1897 (Bıyıklı Balık) * Barbus plebejus kosswigi Karaman, 1971 (Bıyıklı Balık) * Barbus plebejus lacerta Heckel, 1843 (Bıyıklı Balık) * Barbus rajanorum mystaceus (Heckel, 1843) (Sirink, Bıyıklı Balık) * Barbus rajanorum rajanorum (Pallas 1814) (Sirink, Bıyıklı Balık) * Barbus subquineuneiatus Gunther, 1868 (Bıyıklı Balık) * Barbus xanthopterus Heckel, 1843 (Maya Balığı) * Barilius mesopotamicus Berg, 1932 * Blicca bjoerkna (Linnaeus, 1758) (Tahta Balığı) * Capoeta antalyensis (Battalgil, 1943) (Kara Balık) * Capoeta barroisi (Lortet, 1894) (Siraz Balığı) * Capoeta capoeta angorae (Hanko, 1924) (Siraz Balığı) * Capoeta capoeta bergamae Karaman, 1971 (Siraz Balığı) * Capoeta capoeta capoeta (Guldenstaedt, 1772) (Siraz Balığı) * Capoeta capoeta damascina (Cuvier ve Valenciennes, 1842) (Siraz Balığı) * Capoeta capoeta kosswigi Karaman, 1969 (Siraz Balığı) * Capoeta capoeta sieboldi (Steindachne, 1864) (Siraz Balığı) * Capoeta capoeta umbla (Heckel, 1843) (Siraz Balığı) * Capoeta pestai (Pietschmann, 1933) * Capoeta tinca (Heckel, 1843) (Karabalık,Siraz Balığı) * Capoeta trutta (Heckel, 1843) (Lekeki Siraz Balığı, Kara Balık) * Carasobarbus luteus Heckel, 1843 * Carassius carassius (Linnaeus, 1758) (Havuz Balığı) * Carassius auratus gibelio (Bloch 1782) * Chalcalburnus chacloides Guldenstaedt, 1772 (Tatlısu Kolyoz Balığı) * Chalcalburnus mossulensis Heckel, 1843 (Gümüş Balığı) * Chalcalburnus sellal (Heckel, 1843) (Gümüş Balığı) * Chalcalburnus tarichi Pallas, 1811 (İnci Kefali) * Chondrostoma colchicum Derjugin, 1899 (Karaburun) * Chondrostoma cyri Kessler, 1877 (Karaburun Balığı) * Chondrostoma nasus (Linnaeus, 1758) (Karaburun Balığı) * Chondrostoma regium Heckel, 1843 (Karaburun Balığı) * Cyprinion macrostomus Heckel, 1843 * Cyprinion tenuiradius Heckel, 1849 * Cyprinus carpio (Linnaeus, 1758) (Sazan Balığı) * Garra variabilis Heckel, 1843 (Yapışkan Balık) * Garra rufa Heckel, 1843 (Yağlı Balık) * Gobio gobio gymnostethus Ladiges, 1960 (Dere Kayası) * Gobio gobio insuyanus Ladiges, 1960 (Dere Kayası) * Gobio gobio intermedius Battagil, 1944 (Dere Kayası) * Gobio gobio microlepidotus Battalgil, 1942 (Yağlıca) * Gobio hettitorum Ladiges, 1960 (Derekaya Balığı) * Gobio persus Gunther, 1899 (Dere Kayası) * Hemigrammocapoeta kemali Hanko, 1924 * Hemigrammocapoeta sauvagei Lortet, 1883 * Kosswigobarbus kosswigi Ladides, 1960 * Ladigesocyris ghigii Gienferrari, 1927 * Leucalburnus kosswigi Karaman, 1972 * Laucalburnus satunini (Berg, 1910) * Leucaspius delineatus (Heckel, 1843) * Ladigesocypris ghigii (Gianferrari, 1927) * Leuciscus cephalus (Linnaeus, 1758) * Leuciscus borystenicus Kessler, 1859 (Tatlısu Kefali) * Leuciscus cephalus (Linnaeus, 1758) (Tatlısu Kefali) * Leuciscus cephaloides (Battalgil 1942 ) * Leuciscus kurui Bogutskaya 1995 * Leuciscus lepidus Heckel, 1843 (Akbalık) * Phoxinellus crassus (Ladiges 1960) * Phoxinellus (Spinophoxinellus) anatolicus Hanko, 1924 (Yağ Balığı) * Phoxinellus zeregii kervillei Pellegrin, 1911 (Ot Balığı) * Phoxinellus zeregii meandri Ladiges, 1960 (Ot Balığı) * Phoxinellus zeregii fahirae Ladiges, 1960 (Ot Balığı) * Phoxinellus handlirschi Pietschmann, 1933 * Phoxinus phoxinus (Linnaeus, 1758) (Ot Balığı) * Psuedorasabora parva (Temminck & Schlegel, 1846) * Rhodeus sericeus amarus Bloch, 1782 (Acıbalık) * Rutilus frisii Nordmann, 1840 (Levkit Balığı) * Rutilus rubilio Bonaparte, 1837 (Gördek Balığı) * Rutilus rutilus Linnaeus, 1758 (Kızılgöz Balığı) * Rutilus tricolor Lortet, 1883 (Gördek Balığı) * Scardinus erythrophthalmus (Linnaeus, 1758) (Kızılkanat) * Tinca tinca (Linnaeus, 1758) (Kadife Balığı) * Tor canis (Valenciennes, 1842) (Bıyıklı Balık) * Tor grypus Heckel, 1843 (Bıyıklı Balık) * Vimba vimba (Linnaeus, 1758) (Eğrez Balığı, Kavinne Balığı) Cobitidae * Cobitis kellei Erkakan, Atalay-Ekmekci ve Nalbant, 1998 * Cobitis elazigensis Coad ve Sarıeyyüpoğlu, 1988 * Cobitis fahireae Erkakan, Atalay-Ekmekci ve Nalbant, 1998 * Cobitis splendens Erkakan, Atalay-Ekmekci ve Nalbant, 1998 * Cobitis simplicispinna Hanko, 1924 (Çöpçü Balığı) * Cobitis vardarensis Karaman, 1928 * Cobitis vardarensis kurui Erkakan, Atalay-Ekmekçi ve Nalbant, 1998 * Cobitis strumicae Karaman, 1955 * Cobitis turcica Hanko, 1924 * Sabanejewia aurata (De Filippi, 1863) * Orthrias (Noemacheilus) angorae (Steindachner, 1897) (Çöpçü Balığı) * Orthrias (Noemacheilus) argyrogramma (Heckel, 1846) (Çöpçü Balığı) * Orthrias (Noemacheilus) frenatus (Çöpçü Balığı) * Orthrias (Noemacheilus) insignis (Heckel, 1843) (Çöpçü Balığı) * Orthrias (Noemacheilus) panthera (Heckel, 1843) (Çöpçü Balığı) * Orthrias (Noemacheilus) tigris (Heckel, 1843) (Çöpçü Balığı) * Orthrias (Noemacheilus) tschaiyssuensis (Banarescu ve Nalbant, 1964) (Çöpçü Balığı) * Seminemachelius lendli (Hanko, 1924) (Çöpçü Balığı) * Paracobitis malapterura (Valenciennes, 1846) (Çöpçü Balığı) * Turcinoemacheilus kosswigi Banarescu ve Nalbant, 1964 (Çöpçü Balığı) Mersin balığımsılar (Acipenseriformes) Mersin balıkları (Acipenseridae) * Rus mersin balığı (Acipenser gueldenstaedti) * Şip balığı (Acipenser nudiventris) * Yıldızlı mersin balığı (Acipenser stellatus) * Kolan balığı (Acipenser sturio) * Mersin morinası (Huso huso) Esas Sardalyalar (Clupeiformes) Sardalyalar (Clupeidae) * Alosa caspia (Eichwald, 1838) (Tırsi) * Alosa caspia bulgarica Drensky, 1934 (Tırsi) * Alosa caspia nordmanni Antipa,1906 (Tırsi) * Alosa caspia palaeostomi (Sadowsky, 1934) (Tırsi) * Alosa caspia tanaica (Grimm, 1901) (Tırsi) * Alosa fallax nilotica (E.Geoffroy Saint-Hilaire, 1808) (Tırsi) * Alosa pontica (Eichwald,1838) (Tırsi) * Clupeonella cultriventris (Nordmann, 1840) (Tırsi) * Dussumieria elopsoides Valenciennes, 1847 (Hint Sardalyası) * Etrumeus teres (Dekay, 1842) (Akdeniz hamsisi) * Herklotsichthys punctatus (Ruppell, 1837) (Sardalya) * Bayağı sardalya (Sardina pilchardus) * Kulaklı sardalya (Sardinella aurita) * Benekli sardalya (Sardinella maderensis) * Sprattus sprattus (Linnaeus, 1758) (Çaça) Hamsiler (Engraulidae) * Hamsi (Engraulis encrasicolus) Işıldak Balıkları (Gonostomatidae) * Cyclothone braueri Jespersen & Taning, 1926 (Işıldak Balığı) Balta Balıkları (Sternoptychidae) * Argyropelecus hemigymnus Cocco, 1829 (Işıldak Balığı) * Maurolicus muelleri (Gmelin, 1788) (Işıldak Balığı) Photichthyidae * Vinciguerria attenuata (Cocco, 1838) (Işıldak Balığı) Engerek Balıkları (Chauliodontidae) * Chauliodus sloani Schneider, 1801 (Engerek Balığı) Kocaağız Balıkları (Stomiidae) * Stomias boa (Risso, 1810) (Kocaağız Balığı) Alabalıklar (Salmonidae) * Salmo trutta labrax Pallas, 1811 (Deniz Alası) Camgözlüler (Argentidae) * Argentina sphyraena Linnaeus, 1758 (Derinsu Gümüş Balığı) Işıklı Sardalyalar (Scopeliformes) Filamentli Zurna Balıkları (Aulopidae) * Aulopus filamentosus (Bloch,1792) (Filamentli Zurna Balığı) Kerkentele Balıkları, Zurna Baliklari (Synodontidae) * Synodus saurus (Linnaeus,1758) (ZuLobianchia dofleinirna Balığı, Lokum Balığı, İskarmoz) * Saurida undosquamis (Richardson, 1848) (Zurna Balığı, Lokum Balığı, İskarmoz) Yeşil Gözlüler, Örümcek Balıkları (Chlorophthalmidae) * Chlorophthalmus agassizi Bonaparte, 1840 (Yeşilgöz Balığı) * Bathypterois mediterraneus Bauchot, 1962 (Örümcek Balığı) Işıldak Balıkları (Myctophidae) * Benthosema glaciale (Reinhardt, 1837) (Işıldak Balığı) * Ceratoscopelus maderensis (Lowe, 1839) (Işıldak Balığı) * Diaphus holti Taning, 1918 (Işıldak Balığı) * Diaphus metopoclampus (Cocco, 1829) (Işıldak Balığı) * Hygophum benoiti (Cocco, 1838) (Işıldak Balığı) * Lampanyctus crocodilus (Risso, 1810) (Işıldak Balığı) * Lobianchia dofleini (Zugmayer, 1911) (Işıldak Balığı) * Myctophum punctatum Rafinesque, 1810 (Işıldak Balığı) Yalancı Zarganalar (Paralepididae) * Sudis hyalina Rafinesque, 1810 (Yalancı Zargana Balığı-Derin Deniz Turnası) Yılanbalıkımsılar (Anguilliformes) Yılanbalıkları (Anguillidae) * Anguilla anguilla (Linneaeus, 1758) (Tatlısu Yılan Balığı) Mürenler (Muraenidae) * Gymnothorax unicolor (Delaroche, 1809) (Kahverengi Müren Balığı) * Muraena helena Linnaeus, 1758 (Müren Balığı) Xenocongridae * Chlopsis bicolor Rafinesque, 1810 (İki Renkli Yalancı Müren) Mığrılar (Congridae) * Ariosoma balearicum (Delaroche, 1809) (Mığrı) * Conger conger ([Artedi, 1738] Linnaeus, 1758) (Mığrı) * Gnathophis mystax (Delaroche, 1809) (Mığrı) Yılankurdu Balıkları (Ophichthidae) * Dalophis imberbis (Delaroche, 1809) (Yılan Balığı) * Echelus myrus (Linnaeus, 1758) (Mırmır Yılan Balığı) * Ophichthus rufus (Rafinesque, 1810) (Yılankurdu Balığı) * Ophisurus serpens Linnaeus,1758 (Dikenli Yılan Balığı) Zarganasılar (Beloniformes) Zarganalar (Belonidae) * Belone belone (Linnaeus, 1761) (Zargana) * Belone belone euxini Gunther, 1866 (Zargana) * Belone belone gracilis Lowe, 1839 (Zargana) * Belone svetovidovi Collette & Parin, 1970 (Zargana) * Tylosurus acus imperialis (Rafinesque, 1810) (Zargana) Zarganalar (Scomberesocidae) * Scomberesox saurus (Walbaum, 1792) (Zargana) Uçanbalıklar (Exocoetidae) * Cheilopogon heterurus (Rafinesque, 1810) (Uçan Balık) * Hirundichthys rondeletii (Valenciennes, 1846) (Uçan Balık) * Parexocoetus mento (Valenciennes, 1846) (Uçan Balık) Yarımgaga Balıkları (Hemiramphidae) * Hemiramphus far (Forsskal, 1775) (Çomak Balığı, İbikli) * Hyporhampus picarti (Valenciennes, 1846) (Çomak Balığı, İbikli) Dişli Sazancıksılar (Cyprinodontiformes) Dişli Sazancıklar (Cyprinodontidae) * Aphanius dispar (Ruppell, 1828) (Dişli Sazancık) * Aphanius fasciatus (Nardo, 1827) (Dişli Sazancık) Boru balıksılar (Syngnathiformes) Boru Balıkları (Macrorhamphosidae) * Macroramphosus scolopax (Linnaeus, 1758) (Boru Balığı) Deniz Iğneleri, Deniz Atları (Syngnathidae) * Hippocampus hippocampus (Linnaeus,1758) (Denizatı) * Hippocampus ramulosus Leach, 1814 (Denizatı) * Nerophis ophidion (Linnaeus,1758) (Deniziğnesi) * Syngnathus abaster Risso, 1826 (Deniziğnesi) * Syngnathus acus Linnaeus, 1758 (Deniziğnesi) * Syngnathus phlegon Risso, 1826 (Deniziğnesi) * Syngnathus schmidti Popov, 1928 (Deniziğnesi) * Syngnathus tenuirostris Rathke, 1837 (Deniziğnesi) * Syngnathus typhle Linnaeus, 1758 (Deniziğnesi) * Syngnathus variegatus Pallas, 1811 (Deniziğnesi) Fistularidae * Fistularia commersonii Rüppell, 1838 (Çomak balığı) Dikencesiler (Gasterosteiformes) Dikenceler (Gasterosteidae) * Gasterosteus aculeatus Linnaeus, 1758 (Dikence Balığı) Mezgitsiler (Gadiformes) Fare Kuyruklular (Macrouridae) * Coelorhynchus coelorhynchus (Risso, 1810) (Fare Balığı) * Hymenocephalus italicus Giglioli, 1884 (Kılkuyruk Fare Balığı) * Nezumia aequalis (Gunther, 1878) (Fare Balığı) * Nezumia sclerorhynchus (Valenciennes, 1838) (Fare Balığı) * Trachyrhynchus trachyrhynchus (Risso, 1810) (Uzun Burunlu Fare Balığı) Berlam balıkları (Merlucciidae) * Berlam veya Barlam (Merluccius merluccius) Mezgitgiller (Gadidae) * Gadiculus argenteus argenteus Guichenot, 1850 (Pamukçuk Balığı) * Merlangius merlangus euxinus (Nordmann, 1840) (Mezgit) * Micromesistius poutassou (Risso, 1826) (Derinsu Mezgiti, Mavi *Mezgit) * Trisopterus minutus capelanus (Lacepede, 1800) (Tavuk Balığı) * Antonogadus megalokynodon (Kolombatovic, 1894) (Küçük Gelincik) * Gaidropsarus meditrraneus (Linnaeus,1758) (Gelincik Balığı) * Gaidropsarus vulgaris (Cloquet, 1824) (Gelincik Balığı) * Molva dipterygia macrophthalma (Rafinesque, 1810) (Uzun gelincik) * Phycis blennoides (Brunnich, 1768) (Gelincik Balığı) * Phycis phycis (Linnaeus, 1766) (Gelincik Balığı) Moridae * Mora moro (Risso, 1810) * Gadella maraldi (Risso, 1810) Parlayan Balıklar (Lampridiformes) Kurdela Balıkları (Regalecidae) * Regalecus glesne Ascanius, 1772 (Büyük Kurdela Balığı) Kagitbaliklari (Trachipteridae) * Trachpterus trachypterus (Gmelin, 1789) (Kağıt Balığı) * Zu cristatus (Bonelli, 1820) (Tepeli Kağıt Balığı) Lophotidae * Lophotus lacepedei Giorna, 1809 Beryciformes Kemikbaslilar (Trachichthyidae) * Hoplostethus mediterraneus Cuvier, 1829 (Kütük Balığı) Asker Balıkları (Holocentridae) * Sargocentrum rubrum (Forsskal, 1775) (Asker Balığı, Hindistan *Balığı, Naylon Balığı, Sincap Balığı) Zeiformes [değiştir] Dülger Balıkları (Zeidae) * Zeus faber Linnaeus, 1758 (DÜlger Balığı, Peygamber Balığı) Peri Balıkları (Caproidae) * Capros aper (Linnaeus, 1758) (Peri Balığı) Levreksiler (Perciformes) Hani Balıkları (Serranidae) * Anthias anthias (Linnaeus, 1758) (Berber Balığı) * Callanthias ruber (Rafinesque, 1810) (Berber Balığı) * Epinephelus aeneus (E.Geoffroy Saint-Hilarie, 1817) (Lahos) * Epinephelus alexandrinus (Valenciennes, 1828) (Lahos ) * Epinephelus caninus (Valenciennes, 1843) (Orfoz) * Epinephelus guaza (Linnaeus, 1758) (Orfoz) * Ephinephelus haifensis Ben-Tuvia, 1953 (Orfoz, Börtlek, Arap) * Mycteroperca rubra (Bloch, 1793) (Taş Hanisi) * Polyprion americanus (Schneider,1801) (İskorpit Hanisi) * Serranus cabrilla (Linnaeus, 1758) (Asıl Hani) * Serranus hepatus (Linnaeus, 1758) (Benekli Hani) * Serranus scriba (Linnaeus, 1758) (Çizgili Hani) Levrek Balıkları (Moronidae) * Dicentrarchus labrax (Linnaeus, 1758) (Levrek) * Dicentrarchus punctatus (Bloch, 1792) (Benekli Levrek) Isparozgiller (Teraponidae) * Pelates quadrilineatus (Bloch, 1790) (Çizgili İsparoz) Kardinal Balıkları (Apogonidae) * Apogon imberbis (Linnaeus, 1758) (Kardinal Balığı) * Apogon nigripinnis Cuvier, 1838 (Kardinal Balığı) * Epigonus telescopus (Risso, 1810) (Küçük Kardinal Balığı) * Microichthys coccoi Ruppell, 1852 (Derinsu Kardinal Balığı) Kurdela Balıkları (Cepolidae) * Cepola macrophthalma Linnaeus, 1766 (Kurdele Balığı) Lüfergiller (Pomatomidae) * Pomatomus saltator (Linnaeus, 1766) (Lüfer) Istavritgiller (Carangidae) * Alectis alexandrinus (E.Geoffroy Saint-Hilaire, 1817) (İskender Balığı) * Alepes djeddaba (Forskkal, 1775) (Çatal Balığı) * Campogramma glaycos (Lacepede, 1801) (Çıplak) * Caranx crysos (Mitchill, 1815) (Kral Balığı) * Caranx hippos (Linnaeus, 1766) (Kral Balığı) * Caranx rhonchus E.Geoffroy Saint-Hilaire, 1817 (Kral Balığı) * Lichia amia (Linnaeus, 1758) (Akya) * Naucrates ductor (Linnaeus, 1758) (Malta Palamutu, Kılavuz Balığı) * Pseudocaranx dentex (Schneider, 1801) (Kral Balığı) * Seriola dumerili (Risso, 1810) (Sarı Kuyruk) * Trachinotus ovatus (Linnaeus, 1758) (Yaladerma) * Trachurus mediterraneus (Steindachner, 1868) (Sarıkuyruk İstavrit) * Trachurus picturatus (Bowdich, 1825) (İstavrit) * Trachurus trachurus (Linnaeus, 1758) (Karagöz İstavrit) Lambuga Balıkları (Coryphaenidae) * Coryphaena hippurus Linnaeus, 1758 (Lambuga) Baltabas Balıkları (Bramidae) * Brama brama (Bonnaterre, 1788) (Balta Balığı) Ückuyruk Balıkları (Lobotidae) * Lobotes surinamensis (Bloch, 1790) (Üç Kuyruk Balığı, Tahta Balığı) Eksi Balıklar (Leiognathidae) * Leiognathus klunzingeri (Steindachner, 1898) (Eksi Balığı) Gargur Balıkları (Haemulidae) * Pomadasys incisus (Bowdich, 1825) (Gargur) Gölge balıkları (Sciaenidae) * Sarıağız (Argyrosomus regius) * Eşkina (Sciaena umbra) * Minakop (Umbrina cirrosa) Gümüs Sillagolar (Sillaginidae) * Sillago sihama (Forsskal, 1775) (Sivriburun Gümüş) Barbunyagiller (Mullidae) * Mullus barbatus Linnaeus, 1758 (Barbunya) * Mullus surmuletus Linnaeus, 1758 (Tekir) * Upeneus moluccensis (Bleeker,1855) (Paşa Barbunu) * Upeneus pori (Ben-Tuvia & Golani, 1989) (Paşa Barbunu) Cöpcu Balıkları (Pempheridae) * Pempheris vanicolensis Cuvier, 1831 (Üçgen Balığı, Yaprak Balığı) Mercan balıkları (Sparidae) * Boops boops (Linnaeus, 1758) (Kupes) * Dentex dentex (Linnaeus, 1758) (Sinagrit) * Dentex gibbosus (Rafinesque, 1810) (Trança) * Dentex macrophthalmus (Bloch, 1791) (Patlakgöz Mercan) * Dentex maroccanus Valenciennes, 1830 (Fas Mercanı) * Diplodus annularis (Linnaeus, 1758) (Isparoz) * Diplodus cervinus cervinus (Lowe, 1841) (Çizgili Mercan) * Diplodus puntazzo (Gmelin, 1789) (Sivriburun Karagöz) * Diplodus sargus (Linnaeus, 1758) (Sargos) * Diplodus vulgaris (E. Geoffroy Saint-Hilaire, 1817) (Karagöz) * Lithognathus mormyrus (Linnaeus, 1758) (Mırmır) * Oblada melanura (Linnaeus, 1758) (Melanura, Minanur) * Pagellus acarne (Risso, 1826) (Yabani Mercan) * Pagellus bogaraveo (Brunnich, 1768) (Mandagöz Mercan) * Pagellus erythrinus (Linnaeus, 1758) (Kırma Mercan) * Pagrus auriga (Valenciennes, 1843) (Çizgili Mercan) * Pagrus caeruleostictus (Valenciennes, 1830) (Yalancı Trança) * Pagrus pagrus (Linnaeus, 1758) (Fangri) * Sarpa salpa (Linnaeus, 1758) (Salpa) * Sparus aurata Linnaeus, 1758 (Çipura) * Sarıgöz (Spondyliosoma cantharus) İzmaritgiller (Centracanthidae) * Centracanthus cirrus Rafinesque, 1810 (İstrangilos) * Spicara flexuosa Rafinesque, 1810 (İzmarit) * Beyazgöz (Spicara maena) * Spicara smaris (Linnaeus, 1758) (Istrangilos) Papaz Balıkları (Pomacentridae) * Chromis chromis (Linnaeus, 1758) (Papaz Balığı, Çatalkuyruk) Lapinler (Labridae) * Acantholabrus palloni (Risso, 1810) (Derinsu Lapini) * Coris julis (Linnaeus, 1758) (Gelin Balığı) * Ctenolabrus rupestris (Linnaeus, 1758) (Çırçır, Ot Balığı) * Labrus bergylta Ascanius, 1767 (Lapin) * Labrus bimaculatus Linnaeus, 1758 (Lapin) * Labrus merula Linnaeus, 1758 (Lapin) * Labrus viridis Linnaeus, 1758 (Lapin) * Pteragogus pelycus Randall, 1981 (Flamentli Çırçır) * Symphodus cinereus (Bonnaterre, 1788) (Çırçır) * Symphodus doderleini Jordan, 1891 (Çırçır) * Symphodus mediterraneus (Linnaeus, 1758) (Çırçır) * Symphodus melanocercus (Risso, 1810) (Çırçır) * Symphodus melops (Linnaeus, 1758) (Çırçır) * Symphodus ocellatus (Forsskal, 1775) (Çırçır) * Symphodus roissali (Risso, 1810) (Çırçır) * Symphodus rostratus (Bloch, 1797) (Çırçır) * Symphodus tinca (Linnaeus, 1758) (Çırçır) * Thalassoma pavo (Linnaeus, 1758) (Gün Balığı) * Xyrichthys novacula (Linnaeus, 1758) (Ustura Balığı) Papagan Balıkları (Scaridae) * Sparisoma cretense (Linnaeus, 1758) (Iskaroz, Papağan Balığı) Kum Balıkları (Ammodytidae) * Gymnammodytes cicerelus (Rafinesque, 1810) (Kum Balığı) Trakonyalar (Trachinidae) * Echiichthys vipera (Cuvier, 1839) (Varsam) * Trachinus araneus Cuvier, 1829 (Kum Trakonyası) * Trachinus draco Linnaeus, 1758 (Trakonya) * Trachinus radiatus Cuvier, 1829 (Trakonya) Göge Bakanlar (Uranoscopidae) * Uranoscopus scaber Linnaeus, 1758 (Tiryaki Balığı, Kurbağa Balığı) Sokar Balıkları (Siganidae) * Siganus luridus (Ruppell, 1828) (Sokar Balığı) * Siganus rivulatus Forsskal, 1775 (Esmer Sokar Balığı) Yag Balıkları (Gempylidae) * Ruvettus pretiosus Cocco, 1829 (Kalas Balığı) Kilkuyruk Balıkları (Trichiuridae) * Lepidopus caudatus (Euphrasen, 1788) (Palaska Balığı) * Trichiurus lepturus Linnaeus, 1758 (Kılkuyruk Balığı) Uskumrugiller (Scombridae) * Auxis rochei (Risso, 1810) (Gobene Balığı) * Euthynnus alletteratus (Rafinesque, 1810) (Yazılı Orkinos) * Katsuwonus pelamis (Linnaeus, 1758) (Çizgili Tonito) * Orcynopsis unicolor (E.Geoffroy Saint-Hilaire, 1817) (Ak Palamut) * Sarda sarda (Bloch, 1793) (Palamut) * Scomber japonicus Houttuyn, 1782 (Kolyoz) * Scomber scombrus Linnaeus, 1758 (Uskumru) * Scomberomorus commerson (Lacepede, 1800) (Palamut Kolyozu) * Thunnus alalunga (Bonnaterre, 1788) (Orkinoz) * Thunnus thynnus (Linnaeus, 1758) (Ton Balığı) Imparator Balıkları (Luvaridae) * Luvarus imperialis Rafinesque, 1810 (İmparator Balığı) Marlin Balıkları (Istiophoridae) * Tetrapturus belone Rafinesque, 1810 (Akdeniz Zıpkın Balığı) Kilic Balıkları (Xiphiidae) * Xiphias gladius Linnaeus, 1758 (Kılıç Balığı) Kaya balıkları (Gobiidae) * Beyaz kaya balığı (Aphia minuta) * Deltentosteus quadrimaculatus * Altın kaya balığı (Gobius auratus) * Gobius bucchichi * Gobius cobitis * Gobius cruentatus * Gobius geniporus * Kömürcü kaya balığı (Gobius niger) * Hortum kaya balığı (Gobius paganellus) * Çizgili kaya balığı (Gobius vittatus) * Knipowitschia caucasica * Lesueurigobius friesii * Lesueurigobius suerii * Kurbağa kaya balığı (Mesogobius batrachocephalus) * Neogobius cephalarges * Neogobius eurycephalus * Neogobius fluviatilis * Neogobius gymnotrachelus * Neogobius melanostomus * Neogobius platyrostris * Neogobius ratan * Oxyurichthys papuensis * Pomatoschistus bathi * Pomatoschistus marmoratus * Pomatoschistus minutus * Pomatoschistus pictus adriaticus * Tatlı su kaya balığı (Proterorhinus marmoratus) * Thorogobius ephippiatus * Saz kaya balığı (Zosterisessor ophiocephalus) Üzgün Balıkları (Callionymidae) * Callionymus fasciatus Valenciennes, 1837 (Üzgün Balığı) * Callionymus filamentosus Valenciennes, 1837 (Üzgün Balığı) * Callionymus lyra Linnaeus, 1758 (Üzgün Balığı) * Callionymus maculatus Rafinesque, 1810 (Üzgün Balığı) * Callionymus pusillus Delaroche, 1809 (Üzgün Balığı) * Callionymus risso Le Sueur, 1814 (Üzgün Balığı) * Synchiropus phaeton (Gunther, 1861) (Üzgün Balığı) Horozbinagillar (Blenniidae) * Aidablennius sphynx (Valenciennes, 1836) (Horozbina) * Blennius ocellaris Linnaeus, 1758 (Horozbina) * Coryphoblennius galerita (Linneaus, 1758) (Horozbina) * Lipophrys adriaticus (Steindachner & Kolombatovic, 1883) (Horozbina) * Lipophrys basiliscus (Valenciennes, 1836) (Horozbina) * Lipophrys canevai (Vinciguerra, 1880) (Horozbina) * Lipophrys dalmatinus (Steindachner & Kolombatovic, 1883) (Horozbina) * Lipophrys nigriceps nigriceps (Vinciguerra, 1883) (Horozbina) * Lipophrys pavo (Risso, 1810) (Horozbina) * Lipophrys trigloides (Valenciennes, 1836) (Horozbina) * Parablennius gattorugine (Brunnich, 1786) (Horozbina) * Parablennius incognitus (Bath, 1968) (Horozbina) * Parablennius rouxi (Cocco, 1833) (Horozbina) * Parablennius sanguinolentus (Pallas, 1811) (Horozbina) * Parablennius tentacularis (Brunnich, 1768) (Horozbina) * Parablennius zvonimiri (Kolombatovic, 1892) (Horozbina) * Petroscirtes ancylodon Ruppell, 1838 (Horozbina) * Scartella cristata (Linnaeus, 1758) (Horozbina) Pullu Horozbinalar (Clinidae) * Clinitrachus argentatus (Risso, 1810) (Arı Balığı) Üc Yüzgecli Horozbinalar (Tripterygiidae) * Tripterygion melanurus Guichenot, 1845 (Karabaş Balığı) * Tripterygion tripteronotus (Risso, 1810) (Karabaş Balığı) * Tripterygion delaisi Cadenat & Blache, 1971 (Karabaş Balığı) Bythitidae * Bellottia apoda Giglioli, 1883 Kayış balıkları (Ophidiidae) * Sarı kayış balığı (Ophidion vassali) * Ophidion barbatum * Ophidion rochei Inci Balıkları (Carapidae) * Carapus acus (Brunnich, 1768) (İnci Balığı) Kara Balıklar (Centrolophidae) * Centrolophus niger (Gmelin, 1789) (Kara Balık) Yildiz Balıkları (Stromaetidae) * Stromateus fiatola Linnaeus, 1758 (Yıldız balığı) Iskarmoz Balıkları (Sphyraenidae) * Sphyraena chrysotaenia Klunzinger, 1884 (Turna Balığı, Iskarmoz) * Sphyraena sphyraena (Linnaeus, 1758) (Turna Balığı, Iskarmoz) * Sphyraena viridensis Cuvier, 1829 (Turna Balığı) * Sphyraena flavicauda Rüppell, 1838 (Turna balığı) Kefalgiller (Mugilidae) * Chelon labrosus (Risso, 1826) (Kefal, Mavraki) * Liza aurata (Risso, 1810) (Kefal, Altınbaş Kefal) * Liza carinataa (Ehrenberg, 1836) (Kefal) * Liza ramada (Risso, 1826) (Kefal, Ceyran) * Liza saliens (Risso, 1810) (Kefal) * Mugil cephalus Linnaeus, 1758 (Kefal, Has Kefal) * Mugil soiuy Basilewsky, 1855(Çin Kefali,Rus Kefali) * Oedalechilus labeo (Cuvier, 1829) (Kefal, Dudaklı Kefal) Gümüs Baligimsilar (Atheriniformes) Gümüs Balıkları (Atherinidae) * Atherina hepsetus Linnaeus, 1758 (Gümüş Balığı, Çamuka) * Atherina boyeri Risso, 1810 (Gümüş Balığı) * Atherinomorus lacunosus (Forster, 1801) (Gümüş Balığı) Scorpaeniformes Iskorpitgiller (Scorpaenidae) * Helicolenus dactylopterus (Delaroche, 1809) (Derinsu İskorpiti) * Scorpaena elongata Cadenat, 1943 (İskorpit) * Scorpaena maderensis Valenciennes, 1833 (İskorpit) * Scorpaena notata Rafinesque, 1810 (Benekli İskorpit) * Scorpaena porcus Linnaeus, 1758 (Lipsoz) * Scorpaena scrofa Linnaeus, 1758 (İskorpit) Kirlangic Balıkları (Triglidae) * Aspitrigla cuculus (Linnaeus, 1758) (Kırlangıç, Dikenli Kırlangıç) * Aspitrigla obscura (Linnaeus, 1758) (Kırlangıç) * Eutrigla gurnardus (Linnaeus, 1758) (Benekli Kırlangıç) * Lepidotrigla cavillone (Lacepede, 1801) (Kırlangıç) * Lepidotrigla dieuzeidei Audoin, 1973 (Kırlangıç) * Trigla lucerna Linnaeus, 1758 (Kırlangıç) * Trigla lyra Linnaeus, 1758 (Kırlangıç, Öksüz balığı) * Trigloporus lastoviza (Brunnich, 1768) (Kırlangıç, Mazak) Öksüz Balıkları (Peristediidae) * Peristedion cataphractum (Linnaeus,1758) (Dikenli Öksüz) Ucan Kirlangic Balıkları (Dactyloperidae) * Dactylopterus volitans (Linnaeus,1758) (Uçan Kırlangıç Balığı) Pleuronectiformes Kancaagiz Pisi Balıkları (Citharidae) * Citharus linguatula (Linnaeus,1758) (Kancaağız Pisi Balığı) Kalkangiller (Scophthalmidae) * Lepidorhombus boscii (Risso, 1810) (Benekli Pisi) * Lepidorhombus whiffiagonis (Walbaum, 1792) (Pisi Balığı) * Phrynorhombus regius (Bonnaterre, 1788) (Küçük Pisi Balığı) * Scophthalmus maeoticus (Pallas, 1811) (Kalkan) * Scophthalmus maximus (Linnaeus,1758) (Dişi Kalkan) * Scophthalmus rhombus (Linnaeus,1758) (Çivisiz Kalkan) Pisi Balıkları (Bothidae) * Arnoglossus imperialis (Rafinesque, 1810) (Küçük Pisi Balığı) * Arnoglossus kessleri Schmidt, 1915 (Küçük Pisi Balığı) * Arnoglossus laterna (Walbaum, 1792) (Küçük Pisi Balığı) * Arnoglossus rueppelli (Cocco, 1844) (Küçük Pisi Balığı) * Arnoglossus thori Kyle, 1913 (Küçük Pisi Balığı) * Bothus podas (Delaroche, 1809) (Pisi Balığı) Dere Pisileri (Pleuronectidae) * Platichthys flesus luscus (Pallas, 1811) (Dere Pisisi) Dil Balıkları (Soleidae) * Buglossidium luteum (Risso, 1810) (Küçük Dil Balığı) * Dicologoglossa cuneata ([de la Pylaie] Moreau, 1881) (Dil Balığı) * Microchirus azevia (Capello, 1867) (Dil Balığı) * Microchirus ocellatus (Linnaeus, 1758) (Benekli Dil Balığı) * Microchirus variegatus (Donovan, 1808) (Lekeli Dil Balığı) * Monochirus hispidus Rafinesque, 1814 (Küçük Dil Balığı) * Solea impar Bennett, 1831 (Dil Balığı) * Solea kleinii [Risso] Bonaparte, 1833 (Dil Balığı) * Solea lascaris (Risso, 1810) (Dil Balığı) * Solea nasuta (Pallas, 1811) (Dil Balığı) * Solea solea (Linnaeus, 1758) (Dil Balığı) Sivri Kuyruklu Dil Balıkları (Cynoglossidae) * Cynoglossus sinusarabici (Chabanaud, 1931) (Küçük Dil Balığı) * Symphurus nigrescens Rafinesque, 1810 (Küçük Dil Balığı) Echeneiformes Vantuz Balıkları (Echeneidae) * Echeneis naucrates Linnaeus, 1758 (Kılavuz Balığı, Vantuz Balığı) * Remora australis (Bennett, 1840) (Kılavuz Balığı, Vantuz Balığı) * Remora remora (Linnaeus, 1758) (Kılavuz Balığı, Vantuz Balığı) Tetraodontiformes Cütre Balıkları, Tetik Balıkları (Balistidae) * Balistes carolinensis Gmelin, 1789 (Çütre Balığı, Yasemin Balığı) Dikenli Cütreler (Monacanthidae) * Stephanolepis diaspros Fraser & Brunner, 1940 (Dikenli Çütre) Balon Balıkları (Tetraodontidae) * Lagocephalus lagocephalus (Linnaeus, 1758) (Mavi Balon Balığı) * Lagocephalus spadiceus (Richardson, 1844) (Balon Balığı) * Sphoeroides pachygaster (Muller & Troschel, 1848) (Balon Balığı) * Lagocephalus suezensis Clark & Gohar, 1953 (Balon Balığı) Ay Balıkları, Pervane Balıkları (Molidae) * Mola mola (Linnaeus, 1758) (Pervane Balığı, Ay balığı) * Ranzania laevis (Pennant, 1776) (Uzun Pervane Balığı, Ay balığı) Gobiesociformes Ördek Balıkları (Gobiesocidae) * Diplecogaster bimaculata (Bonnaterre, 1788) (Ördek Balığı) * Gouania wildenowi (Risso, 1810) (Ördek Balığı) * Lepadogaster candollei Risso, 1810 (Ördek Balığı) * Lepadogaster lepadogaster lepadogaster (Bonnaterre, 1788) (Ördek Balığı) Lophiiformes Fener Balıkları (Lophiidae) * Lophius budegassa Spinola, 1807 (Fener Balığı) * Lophius piscatorius Linnaeus, 1758 (Fener Balığı) Türkiye Türler Listesi/Kıkırdaklı Balıklar (Chondrichthyes) Köpek Balıkları (Pleurotremata) Camgözler (Hexanchidae) * Heptranchias perlo (Boz camgöz) * Hexanchus griseus (Boz camgöz) Pamukbalıkları (Odontaspididae) * Eugomphodus taurus (Pamuk Balığı) * Odontaspis ferox (Pamuk Balığı) Dikburunlu Köpekbalıkları (Lamnidae) * Büyük Beyaz Köpekbalığı (Carcharodon carcharias) * Dikburun canavar (Isurus oxyrinchus) * Dikburun harhariyas (Lamna nasus) Dev Köpekbalıkları (Cetorhinidae) * Dev köpekbalığı (Cetorhinus maximus) Sapanbalıkları (Alopiidae) * Sapan balığı, Tilki balığı (Alopias vulpinus) Kedibalıkları (Scyliorhinidae) * Lekeli kedibalığı (Galeus melastomus) * Scyliorhinus canicula (Kedi Balığı) * Scyliorhinus stellaris (Kedi Balığı) Harhasyalar (Carchrinidae) * Sivri camgöz (Carcharhinus brevipinna) * Carcharhinus limbatus (Köpek Balığı) * Carcharhinus melanopterus (Köpek Balığı) * Büyük camgöz (Carcharhinus plumbeus) * Prionace glauca (Pamuk balığı) Kaygan Derili Köpekbalıkları (Triakidae) * Galeorhinus galeus (Camgöz) * Mustelus asterias * Mustelus mustelus * Mustelus punctulatus Çekiçbaşlı Köpekbalıkları (Sphyrnidae) * Sphyrna tudes (Çekiç Balığı) * Sphyrna zygaena (Çekiç Balığı) Domuzbalıkları (Oxynotidae) * Oxynotus centrina (Domuz Balığı) Katranbalıkları (Squalidae) * Centrophorus granulosus (Köpek Balığı) * Centrophorus uyato (Köpek Balığı) * Küt burunlu köpekbalığı (Dalatias licha) * Çivili köpekbalığı (Echinorhinus brucus) * Siyah köpekbalığı (Etmopterus spinax) * Squalus acanthias (Mahmuzlu Camgöz) * Squalus blainvillei (Mahmuzlu Camgöz) Deniz Melekleri, Kelerler (Squatinidae) * Squatina aculeata (Keler) * Squatina oculata (Keler) * Squatina squatina (Keler) Vatozlar (Hypotremata) Kemanvatozları (Rhinobatidae) * Rhinobatos cemiculus (Kemane balığı) * Rhinobatos rhinobatos (Kemane Balığı) Elektrikli Vatozlar (Torpedinidae) * Torpedo marmorata (Elektrikli Vatoz, çarpan) * Torpedo torpedo (Elektrikli Vatoz, çarpan) * Torpedo nobiliana (Elektrikli Vatoz, çarpan) Esas Vatozlar (Rajidae) * Raja alba (Vatoz) * Raja asterias (Vatoz) * Raja batis (Vatoz) * Raja clavata (Dikenli Vatoz) * Raja fullonica (Vatoz) * Raja miraletus (Vatoz) * Raja montagui (Vatoz) * Raja naevus (Vatoz) * Raja oxyrinchus (Vatoz) * Raja polystigma (Vatoz) * Raja radula (Vatoz) * Raja undulata (Vatoz) Dikenli Vatozlar (Dasyatidae) * Dasyatis centroura (Rina Balığı, Dikenli Vatoz) * Tatlisu dikenli vatozu (Dasyatis pastinaca) * Dasyatis tortonesei (Rina Balığı, Dikenli Vatoz) * Dasyatis violacea (Rina Balığı, Dikenli Vatoz) * Uzun kuyruklu rina balığı (Himantura uarnak) * Taeniura grabata (Dikenli Vatoz) Kazıkkuyruk Balıkları (Gymnuridae) * Kazıkkuyruk balığı (Gymnura altavela) Kartal Vatozlar, Folyalar (Myliobatidae) * Myliobatis aquila (Çiçuna) * Pteromylaeus bovinus (Çiçuna) Inekburunlu Vatozlar (Rhinopteridae) * Rhinoptera marginata (Çiçuna) Kulaklı Folyalar (Mobulidae) * Kulaklı folya (Mobula mobular)

http://www.biyologlar.com/turkiye-baliklari-pisces

Türleşme mekanizmaları hakkında bilgi

Türleşme - 1: Tür Nedir? Tür Tanımları Üzerine... Bu yazı dizimizde, sizlere doğadaki türlerin nasıl tanımlandığından, türleşmenin nasıl gerçekleşebileceğinden ve doğada gözlenen bazı türleşme örneklerinden bahsedeceğiz. Bu yazı, tahminimizce sizler için çok önemli bir kaynak olacaktır. Bu notu hem kendi planlarımız dahilinde böyle bir açıklama yapmak var olduğu için, hem de bazı arkadaşlarımız sayfada bize buna yönelik sorular yönelttikleri için hazırlıyoruz. Konu uzun olabileceği için hemen başlıyorum: İlk olarak, tür tanımlarından bahsetmemiz gerekir. Çünkü doğa bilginleri ve biyologlar çok uzun yıllardır türleri tanımlamanın kolay bir yolunu aramışlardır. Ne yazık ki günümüzde hala türleri tanımlamak çok kolay bir iş değildir ve çok kapsamlı incelemeler gerektirmektedir. Ancak bu, bize aslında Evrim'in ne kadar güzel ve güçlü bir doğa gerçeği olduğunu gösterir. Günümüzdeki bazı türler, akrabalarına veya atalarına o kadar benzer ki ve bazı özellikleri de onları aynı gruba (türe) koymak için o kadar farklıdır ki, bu canlıları sınıflandırmak zorlayıcı ve hatta hararetli bilimsel tartışmalara sebep olabilir. Bu, Richard Dawkins gibi ünlü biyologların esasen hoşuna gider; çünkü dediğimiz gibi, gerçekten de türler arasındaki yumuşak geçişin, değişimin ve evrimin ispatlayıcısı bir niteliktedir. Yazının sonunda örneklerimize girdiğimiz zaman bu konuyu çok daha net anlayabileceksiniz. Şimdi, günümüze kadar yapılan tür tanımlarını sizlere tanıtalım. Türler Hangi Özelliklerine Göre Tanımlanırlar? Türlerin tanımını yapabilmek için türlerin neyi barındırdığını anlamak gerekir. Bu konu, Biyoloji dünyasında oldukça fazla tartışılmaktadır. Journal of Psychology'de geçmişte, aynı anda yayınlanan üç farklı görüş bu tartışmaların boyutunu bize göstermektedir. (Castenholz 1992, Manhart ve McCourt 1992, Wood ve Leatham 1992).  Biyologlar tarafından kullanılmakta olan çeşitli tür tanımları vardır. Bunlar; ırksal, tipolojik, biyolojik/izolasyon, biyolojik/üreyici, tanıyıcı, morfolojik, ekolojik, mikrotür, kohezyon, genetik, paleontolojik, evrimsel, filogenetik ve biyosistematik tür tanımları olarak isimlendirilebilirler.   Burada şu noktayı anlamak hayati önem taşır: Aslında bunlar her ne kadar bu şekilde çok farklı isimlerde gözükseler de, aslında birbirlerine yakın tanımlardır. Sadece, "tür" kavramını ele alışları farklıdır. Çoğu, hemen hemen her zaman benzer sonuçlar verirler. Sadece bazıları, kimi zaman bir türü tanımlamak için, diğerlerine göre daha kullanışlı olabilmektedir.   Biz burada, aslında diğerlerinin bazılarını da içerisine katan ve gruplandırmayı kolaylaştıran dört tanesini inceleyeceğiz: ırksal tür tanımı, biyolojik tür tanımı, morfolojik tür tanımı ve filogenetik tür tanımı. Bunlarla ilgili daha ayrıntılı tanımlar için 1985 yılında Stuessy tarafından yazılan Kladistik Teori ve Metodoloji (Cladistic Theory and Methdology) isimli kitaba (ve benzerlerin) ve yazının sonuna eklediğimiz daha güncel kaynaklara bakabilirsiniz. Türlerin tanımlarına geçmeden önce, türlerin bilimsel isimlendirilmelerine bakmakta fayda vardır.   Türlerin bilimsel isimlendirilmesi nasıl yapılır?   Biyolojik olarak türler, çoğumuzun bir şekilde aşina olabileceği üzere, genellikle iki kelime ile isimlendirilirler. Bu sisteme, ikili isimlendirme (binomial nomenclature) denir. Bu yöntemin bazı önemli kuralları vardır. Bunlara kısaca değinmemiz gerekirse: Kullanılan dil Latince olmak zorundadır. Her tür, iki kelime ile tanımlanır. Bu kelimelerden ilki, cins adını belirtir. İkinci kelimeye “belirleyici isim” adı verilir. İki kelime, birlikte “tür ismi”ni belirler. Yazılı kaynaklarda mutlaka eğik veya altı çizili olarak yazılırlar. Cins adının ilk harfi mutlaka büyük harfle yazılır. Sonraki isimlerin hepsi küçük harflidir. Kimi zaman, az sonra tanımlayacağımız “alt tür”leri belirtmek için üçüncü bir isim kullanılır. Bu kelime için de kurallar, “belirleyici isim” için uyulması gereken kurallarla aynıdır. İki örnekle üzerinden geçecek olursak: Panthera tigris: Kaplan türünü tanımlar. Panthera tigris altaica: Siberya Kaplanı’nı tanımlar. İki yazım da ikili isimlendirme kurallarına uygun olarak yazılmıştır. Bunu da öğrendikten sonra, tür tanımlarına giriş yapabiliriz.   Irksal Tür Tanımı nedir?   Irk, günlük dilde ve yakın geçmişte değişerek dilimize tamamen farklı olarak yerleşen anlamı aksine, Biyoloji'de bir tür dahilindeki genetik olarak pek fazla birbirine karışmayan, genetik ve morfolojik açıdan birbirine göreceli olarak benzeyen canlı gruplarına verilen isimdir. Biyolojik anlamıyla ırklar genellikle ekolojik olarak (yerel yaşam alanlarının farklılığından kaynaklanıyorsa) veya coğrafi olarak (aralarında coğrafi izolasyon varsa) birbirinden ayrılırlar. Bu şekilde farklı olan ırklar, eğer birbirlerinden gerçekten diğer ırklara göre çok fazla uzaklaşırlarsa, bu yeni ve farklı iki gruba Biyoloji'de "alt tür" denir.  Alt türlerin farklı türler olmadığını kesinlikle belirtmekte fayda vardır. Önrneğin Batı Bal Arısı, pek çok farklı coğrafi ırka ayrılır; ancak bunların hepsi aynı türe Apis mellifera'ya aittir.   Doğa bilimciler, çevrelerinde gördükleri bitki ve hayvanları, bireysel olarak basitçe, birbirleriyle olan benzerliklerine göre gruplayabileceklerini düşünmüşlerdir. Doğada bulunan gruplara (bilimsel ismiyle taksonlara) bu benzerliklere göre isimler vermişlerdir. Bu tip taksonomilerin temelde iki ortak noktası vardır: Bunlardan ilki, üreme açısından (eşeysel) uyumluluk ve bireylerin devamlılığıdır. Basitçe: Köpekler köpeklerle çiftleşirler ve asla kedilerle çiftleşmezler! Bu, ırk tanımının temelini oluşturur. İkinci olaraksa, türler arasında çeşitlilik açısından bir süreklilik olmadığıdır. Yani türlere basitçe bakarak onları ayırt edebilirsiniz (Cronquist 1988).   Biyolojik Tür Tanımı Nedir?   Son birkaç on yıldır, Biyoloji dünyasında genel geçer olarak kabul edilen tür tanımı, Biyolojik Tür Tanımı'dır (BTT). Bu tanım, türleri cinsel olarak üretken bir komünite olarak görür. BTT, belki de en çok bilim adamı tarafından geliştirilen ve kullanılan tanımdır.   BTT, yıllar içerisinde oldukça değişim geçirmiştir. İlk olarak, 1930 yılında Du Rietz tarafından ortaya atılmıştır. Du Rietz, türleri, "...farklı ve sürekli olmayan biyotip kesintileriyle birbirinden ayrılan en küçük doğal popülasyonlar" olarak tanımlamıştır. Bu tanımda, çiftleşmeye karşı doğal bariyerlere üstü kapalı bir biçimde değinilmektedir.   Ondan birkaç sene sonra, 1937'de ünlü Evrimsel Biyolog Dobzhansky, türleşmeyi "... bir zamanlar gerçekten veya potansiyel olarak çiftleşen bireylerin, fiziksel olarak birbirleriyle çiftleşemeyecek hale gelmelerine sebep olan ve iki ayrı grup oluşturan evrimsel süreç" olarak tanımlamıştır. Bu, son derece sınırlandırıcı bir tanımlamadır. Daha sonraları, Dobzhansky de Mayr'ın tanımını kabul eder. Mayr, 1942'de türleri şöyle tanımlar:   "...birbirleriyle gerçekten ya da potansiyel olarak çiftleşebilen ve bu tip diğer popülasyonlardan eşeysel olarak izole olmuş, doğada bir göreve (nişe) sahip olan  doğal popülasyonlardır."   Omurgalıları inceleyen zoologlar ve entomologlar için BTT en çok kabul gören tür açıklamasıdır. Botanikçiler ise bu tanımı kullanmakta zorlanırlar çünkü kara bitkileri, hayvanlara göre çok daha çeşitli üreme yöntemleri izlerler.   Biyoloji'de sıklıkla karşılaşıldığı üzere, BTT için de pek çok istisna doğada bulunabilir. Bunlar için BTT ile uyumlu; ancak BTT ile sınıflandırılamayacak türleri de içerisine alan daha geniş tanımlar geliştirilmiştir. Buna az sonra değineceğiz.   BTT'nin uygulanabilirliği ve geçerliliği hakkında olduça sık eleştirilerde bulunulmuştur (Cracraft 1989, Donoghue 1985, Levin 1979, Mishler and Donoghue 1985, Sokal and Crovello 1970).   BTT'nin birkaç canlı grubuna uygulanması özellikle problemli görülmüştür. Bunların başında da, aralarındaki hibritleşme (farklı tür olarak görülen canlıların çiftleşmesi, at ve eşek gibi) miktarının fazlalığından ötürü, bitkiler gelir (McCourt and Hoshaw 1990, Mishler 1985).   Ayrıca Dünya'da pek çok cinsiyetsiz (aseksüel) popülasyon da vardır ve bunlar üzerinde BTT uygulanamaz (Budd and Mishler 1990). Bunlara birkaç örnek olarak; zorunlu aseksüel olan rotiferleri, öglenoid flagellalıları, Oocystaceae'ye (coccoid yeşil algler) ait birkaç üyeyi, kloromonad flagellalıları ve bazı diatomları gösterebiliriz.   Ayrıca, bilinen bazı cinsiyetli canlıların, cinsiyetsiz biçimleri de bilinmektedir. Örneğin, bazı arktik göllerde Daphnia'nın cinsiyetsiz popülasyonları bulunmaktadır.   BTT, bu türleri sınıflandırmada kullanılamaz. Aynı durum, prokaryotlar için de geçerlidir. Genler, prokaryotlarda bazı yollarla birbirlerine aktarılabilirler; ancak ökaryotlardaki gibi bir çiftleşme prokaryotlarda tanımlanamamaktadır. Önemli bir mikrobiyoloji ders kitabı, BTT'den bahsetmez bile (Brock and Madigan 1988).   BTT'nin uygulanabilirliği, kendi kendini dölleyen (self-pollinate) kara bitkileri açısından da şüphelidir (Cronquist 1988). Ancak kara bitilerini tanıma dahil edecek bazı açıklamalar getirilebilmiştir.   Bu gibi sebeplerden ötürü, Biyolojik Tür Tanımı bazı bilim insanları tarafından eleştirilmektedir. Ne var ki, diğer yöntemlerle birleştirilerek kullanıldığında, Biyolojik Tür Tanımı en çok canlıyı bir seferde birbirinden ayırabilen açıklama olarak karşımıza çıkmaktadır. Buna, diğer iki tanımımıza da değindikten sonra döneceğim.   Morfolojik (Fenetik) Tür Tanımı Nedir?   1988 yılında Cronquist, Biyolojik Tür Tanımı'na alternatif olarak bir tanımlama geliştirdi ve türleri şu şekilde tanımladı:   "... sıradan yöntemlerle birbirlerinden ayırt edilebilen ve ayrı olan en küçük canlı grupları."   Bu tanım oldukça pratiktir; ancak bazı çok kritik ve temel hataları beraberinde getirdiği için Biyolojik Tür Tanımı'ndan daha kötü; ancak onu destekleyen bir tanım olarak görülmelidir. Pratikliği, Cronquist'in "sıradan yöntem" olarak belirttiği tanımlama yöntemlerinin ucuzluğu ve hızından kaynaklanmaktadır. Örneğin bir botanist için bir kapalı tohumluyu incelemek için gereken "basit yöntem" bir büyüteçtir. Bir entomolojist için ise ayrıştırıcı (dissecting) mikroskop yeterli olacaktır. Diatomlar üzerinde çalışan bir fikolojist içinse elektron mikroskobu "sıradan yöntem" olacaktır.   Bu tanımın bir diğer kolaylaştırıcı tarafı, cinsel ilişkileri hesaba çok fazla katmamasıdır. Ancak bu nokta, belki de tanımı güvenilirlikten tamamen çıkaran noktadır. Buna az sonra geleceğim.   Son olarak, morfolojiyi gözlemek oldukça kolaydır. Bu da, onu yine pratik ama güvenilmez yapan bir diğer noktadır.   Morfolojik Tür Tanımı'na göre bir örnek olarak şu verilebilir: Bir bakışta bir tavuk ile bir ördeği birbirinden ayırabiliriz. Bu sebeple, bunlar farklı türlerdir.   Aslında morfolojik sınıflandırma Cronquist'ten çok önce, Carl Linneus (Carl von Linné) isimli ve "sınıflandırmanın babası" olarak tanınan bilim insanına kadar gider. 1700'lerin başında yaşamış olan Linneus, ilk defa canlıları dindar kesimin yaptığı gibi Tanrılara olan yakınlıktan (Tanrı -> Melekler -> Şeytanlar -> Erkekler -> Kadınlar -> Hayvanlar -> Bitkiler -> Cansızlar gibi) çıkararak, biyolojik olarak yapılması gerektiğini ileri sürmüştür. Bu amaçla kolları sıvayan Linne, çok kapsamlı bir sınıflandırma yapmıştır. Sınıflandırmasında en çok morfolojik özelliklere önem verdiği için, Linne, Morfolojik Tür Tanımı'nın mucidi olarak düşünülebilir.   Ancak, Linne ve diğer morfolojiye göre sınıflandırma yapanları tuzağa düşüren çok önemli bir biyolojik olgu vardır: Cinsel iki-biçimlilik (sexual dimorphism). Bazı canlıların erkekleri ile dişileri birbirinden tamamen farklıdır ve sadece morfolojiye bakarak sınıflandırma yapan bir bilim insanı, ciddi bir biçimde hataya düşecektir. Linne ve diğerleri de bu hataya düşmüşlerdir. Linne, Agelaius phoenicus isimli bir türün erkeği ve dişisini yanlışlıkla farklı türler olarak tanımlamıştır. Halbuki bu canlıların tek özelliği, erkek ile dişisinin birbirinden tamamen farklı olmasıdır.   Bu şekilde yola çıkan bir bilim insanı, uzun saçlı insanları bir tür, kısa saçlı insanları bir diğer tür olarak tanımlayabilecektir. Böylece, insanların kadını ve erkeği farklı türler olacak; üstelik uzun saçlı bir erkek, kadınlar türünden sayılabilecektir.   Günümüzde bu tip kargaşalara sebebiyet vermemek açısından, Morfolojik Tür Tanımı oldukça geliştirilmiştir. Örneğin günümüzde bu tür tanımını kullanan bilim insanları, canlıları farklı türler olarak değerlendirmeden önce, kromozom sayılarına, kromozom morfolojilerine, hücre yapılarına, ikincil metabolitlerine, yaşam ortamlarına ve bazı diğer özelliklere de bakmaktadırlar. Bu açılardan güçlendirilen Morfolojik Tür Tanımı sayesinde, çok daha ayrıntılı tanımlar yapılabilmektedir.   Filogenetik (Kladistik) Tür Tanımı Nedir?   Sonuncu ve diğer tüm tanımları tek bir çatı altında başarıyla toplayan tür tanımı, Filogenetik Tür Tanımı'dır ve Evrimsel Biyoloji'nin gelişmesi ve Evrim Kuramı'nın anlaşılmasıyla birlikte gelişmiştir. Bu noktada, Evrim'in bilimi geliştirmedeki önemini bir kere daha görebilmekteyiz.   Filogenetik Tür Tanımı da oldukça eskiye, 19. yüzyılın büyük biyologu Ernst Haeckel'a dayanır. Günümüzdeki teknikleri kullarak tanımı ayrıntılı bir hale getiren isim ise 1992 yılında konuyla ilgili makalesini yayınlayan Baum'dur. Baum, tür tanımını aşağıdaki iki temel noktada toplar:   Bir tür, belirli bir ayırt edici özellik açısından fark taşıyan en küçük canlı grubudur. Bu karakter; morfolojik, biyokimyasal veya moleküler olabilir; ancak mutlaka üreyici (reproductive) kaynaşık birimler içerisinde sabit olmalıdır. Üreyici süreklilik, Biyolojik Tür Tanımı'nda olduğundan farklıdır. Filogenetik Tür Tanımı'na göre farklı türler birbirleriyle çiftleşebilirler. Üreme açısından birbiriyle uyumlu olmayan bireyler farklı türler sayılmak zorunda değildirler. Ancak farklı türler; genel olarak birbirlerinden çok farklı oldukları için, üreme özellikleri de bu farklılaşma sürecinde değişmiş ve birbirleriyle üreyemez hale gelmişlerdir. Bir tür, monofiletik olmak (bir türden farklılaşarak meydana gelen tüm türlerle birlikte, bu ata türü de içerisine alan biyolojik sınıflandırma birimi, de Queiroz and Donoghue 1988, Nelson 1989); yani atadan en az bir özellik almış olmak ve kendisine ait, sonradan kazanılmış (derived) bir veya daha fazla özelliğe sahip olmak zorundadır.    Bazı durumlarda Filogenetik Tür Tanımı da işe yaramayabilir; fakat günümüze kadar tanımlanmış ve en çok canlıyı birbirinden ayırmak için kullanılabilecek en etkili yöntem Filogenetik Tür Tanımı'dır.   Günümüzde türler nasıl birbirinden ayırt edilmekte ve tanımlanmaktadır?   Günümüzde bilim insanları oldukça titiz çalışmaktadırlar ve teknolojiden sonuna kadar faydalanmaktadırlar. Bu sayede, yeni bulunan bir canlı veya bilinen canlılar üzerinde çok ayrıntılı analizler yapılabilmektedir.   Genetik ve moleküler biyoloji alanında yapılan hızlı gelişmeler, çok etkili bir şekilde canlıların genetik haritalarının çıkarılmasını ve modern yöntemlerle farklı genetik haritaların kıyaslanabilmesini sağlamaktadır. Biyolojik Tür Tanımı'nın belirlediği sınırlar ile Filogenetik Tür Tanımı'nın kattığı esneklik, genetik ve moleküler çalışmalarla birleştirildiğinde, çok doğru ve ayrıntılı tür tanımları yapabilmemize olanak sağlamaktadır. Yani bilim insanları, bir türü belirlemek için, günümüzde tek bir yönteme değil pek çok yönteme başvurmaktalardır. Bu sayede çok net sonuçlara ulaşabilmekteyiz. Genetik çalışmaların tür sınıflandırmalarında çok önemli faydaları vardır:   Örneğin sadece 5386 baz çiftine sahip olan Phage Φ-X174 isimli bir virüsün DNA'sını kodlamak 2 sene sürmüştür. Bazı engeller de göz önüne alındığında, 3.200.000.000 (3 milyar 200 milyon) baz çiftine sahip olan Homo sapiens türünün genomu 15 seneden uzun bir sürede çözülebilmiştir. İnsan, sanıldığının aksine en büyük genoma sahip canlı değildir. Pieris japonica isimli bir bitkinin 150 milyar, Polychaos dubium isimli bir amibin (protista türü) ise 670 milyar baz çifti bulunur. Bunların genomları da uzun yıllarda çözülebilmiştir. Günümüzde, bu canlıların genetik haritaları birkaç hafta ile birkaç ay arasında çözülebilmektedir. Şu anda üzerinde çalışılmakta olan bir teknoloji sayesinde, genomun çözülmesinin 8-10 dakikaya kadar indirilmesi beklenmektedir.   İşte bu ayrıntılı yöntemler (bunların en önemlisi de PCR denen Polymerase Chain Reaction denen bir tepkimedir) sayesinde, genetik haritlar yoluyla canlıların birbirlerinden farklılıkları ortaya konulmakta ve türler tanımlanmaktadır. Bu tanımlar, çoğu zaman Biyolojik Tür Tanımı'na uygun bir biçimde birbiriyle üreyemeyecek kadar farklı canlıları farklı türler olarak ortaya koymakla birlikte, bu güncel olmayan tanımın karşılaştığı zorlukları da yenebilmektedir. Ayrıca bir tür tanımlanırken, canlının morfolojik özellikleri ve fenotipik karakterleri de hesaba katılır. Bunun ötesinde ekolojik durumu, nişi, organlarının yapısı gibi özellikler de hesaba katılır. Tüm bu araştırmalar, genetik özelliklerle birleştirilerek türler tanımlanır. İşte bu çalışmalar sonucunda, türler birbirinden ayrılabilmekte ve Filogenetik Ağaçlar (bizim tanımımızla Evrim Ağacı) inşa edilebilmektedir. Günlük yaşantımızda, farklı türleri ayırt edebilmek için basitçe çiftleşebilmelerine bakmamız yeterlidir. Ancak şunu aklımızdan çıkarmamalıyız: Birbiriyle çiftleşemeyen türler çok büyük bir ihtimalle farklı türlerdir; ancak birbiriyle çiftleşebilen türler birbiriyle aynı tür olmak zorunda değildir! BU SAYFALARIDA İNCELEYİN Türleşme - 1: https://www.facebook.com/note.php?note_id=172937476097669 Türleşme - 2: https://www.facebook.com/note.php?note_id=173142902743793 Türleşme - 3: https://www.facebook.com/note.php?note_id=173305632727520 Türleşme - 4: https://www.facebook.com/note.php?note_id=173555289369221 Türleşme - 5: https://www.facebook.com/note.php?note_id=174509862607097 Türleşme - 6: https://www.facebook.com/note.php?note_id=174517832606300 Türleşme - 7: https://www.facebook.com/note.php?note_id=168204866570930

http://www.biyologlar.com/turlesme-mekanizmalari-hakkinda-bilgi

Türkiye tatlısu baliklarinin sınıflandırılması

3.4. Türkiye tatlısu balık familyaları3.4.1. Familya : Acıpenserıdae3.4.1.1. Genus : Huso (Linnaeus, 1758)3.4.1.1.1. Huso huso (LÎNNAEUS, 1758)3.4.1.2. Genus : Acipenser Linnaeus, 17583.4.1.2.1. Acipenser sturio UNNAEUS, 17583.4.1.2.2. Acipenser stellatus, PALLAS, 17703.4.1.2.3. Acipenser güldenstaedti, BRANDT, 18333.4.1.3. Mersin Balıkları Hakkında Genel Bilgi3.4.2. Familya : Anguıllıdae3.4.2.1. Genus: Anguilla Linnaeus 17653.4.2.1.1. Anguilla anguilla LINNAEUS, 17663.4.3. Familya : Mastacembellıdae3.4.3.1. Genus : Mastacembelus Valbaum, 17923.4.3.1.1. Mastacembelus simack VALBAUM, 17923.4.4. Familya : Clupeıdae3.4.4.1. Genus : Alosa Link, 17903.4.4.1.1. Alosa maeotica GRIMM, 17923.4.4.1.1.1. Alosa fallax nilotica GEOFFROY, 18273.4.4.1.1.2. Alosa (Caspialosa) caspia nordmanni ANTIPA, 19053.4.4.1.1.3. Alosa (Caspialosa) caspia tanaica GRİ MM, 19013.4.4.2. Genus : Clupeonella Kessler, 18773.4.4.2.1. Clupeonella abran muhlisi NEU, 19343.4.5. Familya : Salmonıdae3.4.5.1. Genus : Salmo Linnaeus, 17583.4.5.1.1. Salmo trutta LİNNAEUS, 17663.4.5.1.1.1. Salmo trutta macrostigma, DUMERIL 18583.4.5.1.1.2. Salmo trutta abanticus, TONTONESE, 19543.4.5.1.1.3. Salma trutta labrax, PALLAS 18113.4.5.1.1.4. Salmo trutta caspius KEŞLER, 18773.4.6. Familya : Esocıdae3.4.6.1. Genus : Esox Linnaeus, 17583.4.6.1.1. Esox lucius LİNNAEUS, 17583.4.7. Familya : Cyprınıdae3.4.7.1. Genus : Cyprinus Linnaeus, 17663.4.7.1.1. Cyprinus carpio LİNNAEUS, 17583.4.7.2. Genus : Carassıus Jarocki, 18223.4.7.2.1. Carassius carassius LINNAEUS, 17583.4.7.3. Genus : Abramıs Cuvier, 18173.4.7.3.1. Abramis broma LINNAEUS, 17583.4.7.4. Genus : Acanthobrama Heckel, 18433.4.7.4.1. Acanthobrama mirabilis3.4.7.4.2. Acanthobrama marmid HECKEL, 18433.4.7.5. Genus : Alburnoıdes Jeitteles, 18613.4.7.5.1. Alburnoides bipunctatus BLOCH, 17823.4.7.6. Genus : Alburnus Heckel, 18433.4.7.6.1. Alburnus alburnus LINNAEUS, 17583.4.7.6.2. Alburnus albidus COSTA, 18383.4.7.6.3. Alburnus akili BATTALGİL, 19423.4.7.6.4. Alburnus heckeli BATTALGÎL, 19443.4.7.6.5. Alburnus orontis SAUVAGE, 18823.4.7.6.6. Alburnus fîlippii KESSLER, 18773.4.7.7. Genus Vımba Fitzinger, 18793.4.7.7.1. Vimba vimba LINNAEUS, 17583.4.7.8. Genus : Scardınıus3.4.7.8.1. Scardinius erythrophthalmus LINNAEUS, 17583.4.7.9. Genus : Acanthalburnus Berg, 19163.4.7.9.1. Acanthalburnus microlepis FILIPPI, 18633.4.7.10. Genus : Phoxınellus Heckel, 18433.4.7.10.1. Phoxinellus zereği HECKEL,18433.4.7.10.1.1. Phoxinellus zeregii kervillei PELLEGRIN, 19113.4.7.10.1.2. Phoxinellus zeregii meandri LADIGES, 19603.4.7.10.1.3. Phoxinellus zeregii fahirae LADIGES, 19603.4.7.10.2. Phoxinellus (Spinophoxinellus) anatolicus HANKO, 19243.4.7.10.3. Phoxinellus handlirschi PIETSCHMANN, 19333.4.7.10.4. Phoxinellus crassus LADIGES, 19603.4.7.10.5. Phoxinellus egridiri KARAMAN, 19723.İlk Bulunuş Yeri (Terra typica] : Eğridir gölü3.Türkiye'den Eski ve Yeni Kayıtlar: Phoxınellus egridiri KARAMAN 1972, Eğridir gölü.3.4.7.11. Genus : Rhodeus3.4.7.11.1. Rhodeus senceus amarus BLOCH, 17823.4.7.12. Genus : Leuciscus Cuvier, 18173.4.7.12.1. Leuciscus cephalus LINNAEUS, 17583.4.7.12.2. Leuciscus borysthenicus KESSLER, 18593.4.7.12.3. Leuciscus lepidus HECKEL, 18433.4.7.13. Genus : Ladıgesoctprıs Karaman, 19723.4.7.13.1. Ladigesocypris ghigü GIENFERRARI, 19273.4.7.14. Genus : Hemıgrammocapoeta, Pellegrin 19273.4.7.14.1. Hemigrammocapoeta kemali HANKO, 19243.4.7.14.2. Hemigrammocapoeta sauvagei LORTET, 18833.4.7.15. Genus : Cyprınıon Heckel, 18433.4.7.15.1. Cyprinion macrostomum HECKEL, 18433.4.7.16. Genus : Chondrostoma Agassis, 18353.4.7.16.1. Chondrostoma nasus LINNAEUS, 17583.4.7.16.2. Chondrostoma regium HECKEL, 18433.4.7.17. BLICCA Heckel, 18433.4.7.17.1. Blicca björkna LINNAEUS, 17583.4.7.18. Genus : Aspıus3.4.7.18.1. Aspius aspius LINNAEUS, 17583.4.7.18.2. Aspius vorax Heçkel, 18433.4.7.19. Genus : Tor Gray, 18833.4.7.19.1. Tor grypus HECKEL, 18433.4.7.20. Genus : Carasobarbus Karaman, 19713.4.7.20.1. Carasobarbus luteus HECKEL, 18433.4.7.21. Genus : Kosswıgobarbus Karaman, 19713.4.7.21.1. Kosswigobarbus kosswigi LADIDES, 19603.4.7.22. Genus : Barbus Cuvier, 18173.4.7.22.1. Barbus mursa GULDENSTAEDT, 17733.4.7.22.2. Barbus plebejus BONAPARTE, 18323.4.7.22.2.1. Barbus plebejus kosswigi KARAMAN, 19713.4.7.22.2.2. Barbus plebejus lacerta HECKEL, 18433.4.7.22.2.3. Barbus plebejus ercisianus KARAMAN 19713.4.7.22.2.4. Barbus plebejus escherichi STEINDACHNER, 18973.4.7.22.3. Barbus rajanorum HECKEL, 18433.4.7.22.4. Barbus capito GULDENSTAEDT, 17733.4.7.22.4.1. Barbus capito capito3.4.7.22.4.2. Barbus capio pectoralis HECKEL, 18433.4.7.22.4.5. Barbus esocinus3.4.7.22.4.6. Barbus xanthopterus HECKEL, 18433.4.7.22.4.7. Barbds subguincuncinatus GUNTHER, 18683.4.7.23. Genus : Rutılus Rafınesgue, 18203.4.7.23.1. Rutilus rutilus LINNAEUS, 17583.4.7.23.2. Rutilus frisii NORDMANN, 18403.4.7.23.3. Rutilus tricolor LORTET, 18833.4.7.23.4. Rtutilus rubilio BONAPARTE, 18373.4.7.24. Genus : Chalcalburnus Berg, 19323.4.7.24.1. Chalcalburnus tarichi PALLAS, 18113.4.7.24.2. Chalcalburnus chalcoides GULDENSTAEDT, 17723.4.7.24.3. Chalcalburnus mossulensis3.4.7.24.4. Chalcalburnus sellal (HECKEL, 1843)3.4.7.25. Genus : Tınca Cuvier, 18173.4.7.25.1. Tinca tinca (LINNAEUS, 1758)3.4.7.26. Genus : Phoxınus Rafinesque, 18203.4.7.26.1. Phoxinus phoxinus (LINNAEUS, 1758)3.4.7.27. Genus : Capoeta Cuiver-Valenciennes 18423.4.7.27.1. Capoeta capoeta (GULDENSTAEDT, 1773)3.4.7.27.1.1. Capoeta capoeta capoeta (GULDENSTAEDT 1772)3.4.7.27.1.2. Capoeta capoeta angorae (HANKO, 1924)3.4.7.27.1.3. Capoeta capoeta bergamae KARAMAN 19713.4.7.27.1.4. Capoeta capoeta kosswigi KARAMAN 19693.4.7.27.1.5. Capoeta capoeta sieboldi (STEINDACHNER, 1864)3.4.7.27.1.6. Capoeta capoeta umbla (HECKEL, 1843)3.4.7.27.2. Capoeta trutta (HECKEL, 1843)3.4.7.27.3. Capoeta barroisi (LORTET, 1894)3.4.7.27.4. Capoeta pestai (PIETSCHMANN 1933)3.4.7.27.5. Capoeta tinca (HECKEL, 1843)3.4.7.28. Genus Leucalburnus Berg, 19163.4.7.28.1. Leucalburnus kosswigi KARAMAN, 19723.4.7.28.2. Leucalburnus satunini (BERG, 1910)3.4.8. Familya : Cobıtıdae3.4.8.1. Genus : Cobitis Linnaeus, 1758.3.4.8.2. Genus : Orthrias (Nemacheılus)3.4.8.2.1. Orthrias (Nemacheilus) angorea ( S TEİNDACHNER)3.4.8.2.2. Orthrias (Nemacheilus) tschaiyssuensis (BANARESCU and NALBANT, 1964)3.4.8.2.3. Orthrias (Nemacheilus) tigris (HECKEL, 1843)3.4.8.2.4. Orthrias (Nemacheilus) panthera (HECKEL, 1843)3.4.8.2.5. Orthrias (Nemacheilus) lendli (HANKO, 1924)3.4.8.2.6. Orthrias (Nemacheilus) insignis (HECKEL, 1843)3.4.8.2.7. Orthrias (Nemacheilus) malapterurus (VALENCIENNES, 1846)3.4.8.2.8. Orthrias (Nemacheiius) argyrogramma (HECKEL, 1846)3.4.9. Familya : Arııdae3.4.9.1. Genus : Arius Cuvier Et Valenciennes, 18403.4.9.1.1. Arius coui HECKEL, 18433.4.10. Familya : Sılurıdae3.4.10.1. Genus : Sılurus Linnaeus, 17583.4.10.1.1. Silurus glanis LİNNAEUS, 17663.4.11. Familya : Clarııdae3.4.11.1. Genus :Clarıas3.4.11.1.1. Clarias lazera3.4.12. Familya : Cyprınodontıdae3.4.12.1. Genus : Aphan1us Nardo, 18273.4.12.1.1. Aphanius burduricus AKŞIRAY, 19483.4.12.1.2. Aphanius anatolias (LEIDENFROST, 1912)3.4.12.1.3. Aphanius chantrei (GAILLARD, 1895)3.4.12.1.4. Aphanius fasciatus CUVİER et VALENCIENNES 18213.4.12.1.5. Aphanius cypris (HECKEL, 1843)3.4.13. Familya : Poecılıdae3.4.13.1. Genus : Gambusıa Poey, 18543.4.13.1.1. Gambusia affinis (BAIRD ve GIRARD, 1853)3.4.14. Familya : Mugılıdae3.4.14.1. Genus : MUGIL Linnaeus, 17583.4.14.1.1. Mugil cephalus, LINNAEUS 17583.4.14.1.2. Mugil (protomugil) saliens RISSI 18103.4.14.1.3. Mugil (Liza) ramada RISSO, 18263.4.14.1.4. Mugil (Liza) auratus RISSO 18103.4.14.1.5. Mugil (Chelon) labrosus RISSO 18263.4.14.1.6. Mugil (Oedalechilus) labeo CUVIER, 18293.4.14.1.7. Mugil (Liza) abu HECKEL, 18463.4.15. Kefal Balıkları Hakkında Genel Bilgi3.4.16. Familya : PERCIDAE3.4.16.1. Genus : Perga Linnaeus 17583.4.16.1.1. Perca fluviatilis LINNAEUS, 17583.4.16.2. Genus : Stlzostedîon (LINNAEUS, 1758)3.4.16.2.1. Stizostedion lucioperca (LINNAEUS, 1758)3.4.17. Familya : Gobııdae3.4.17.1. Genus : Gobıus Lınnaeus, 17663.4.17.1.1. Gobius fluviatilıs fluviatilis PALLAS, 18113.4.17.1.2. Gobius melanostomus melanostomus PALLAS, 18113.4.17.1.3. Gobius (Babka) gymnotrachelus KESSLER, 18573.4.17.1.3.1. Gobius (Ponticola) cephalarges cephalarges PALLAS 18113.4.17.1.4. Gobius (Ponticola) platyrostris PALLAS 18113.4.17.1.5. Gobius (Ponticola) ratan NORDMANN, 18403.4.17.1.6. Gobius (Zpsterisessor) ophiocephalus PALLAS, 18113.4.17.2. Genus : Pomatoshıstus Gill, 18633.4.17.2.1. Pomatoshistus (İljinia) microps leopardinus NORDMANN, 18403.4.17.3. Genus : Proterorhinus Smitt, 18993.4.17.3.1. Proterorhinus marmoratus (PALLAS, 1811)3.4.18. Familya : Pleuronectıdae3.4.18.1. Genus : Platıchthys Girard 18543.4.18.1.1. Platichthys flesus (LINNAEUS, 1758)

http://www.biyologlar.com/turkiye-tatlisu-baliklarinin-siniflandirilmasi

Türlerin bilimsel isimlendirilmesi nasıl yapılır?

Biyolojik olarak türler, çoğumuzun bir şekilde aşina olabileceği üzere, genellikle iki kelime ile isimlendirilirler.

http://www.biyologlar.com/turlerin-bilimsel-isimlendirilmesi-nasil-yapilir

Büyük Kedilerin Ortak Atası Tibet’te Yaşamış Olabilir

Büyük Kedilerin Ortak Atası Tibet’te Yaşamış Olabilir

Antartika ve Avustralya dışındaki kıtaların her birinde, kıtaya özgü büyük kedi türleri vardır veya geçmişte olmuştur. Kuzey ve Güney Amerika’nın büyük kedileri jaguar ile soyu tükenmiş durumdaki Amerika aslanıdır.

http://www.biyologlar.com/buyuk-kedilerin-ortak-atasi-tibette-yasamis-olabilir

Biyoçeşitliliğin Önemi

Biyoçeşitliliğin Önemi

Dünyada yaşamın varlığı ciddi bir şekilde kriz altındadır. Biyoçeşitliliğin önemi hakkında farkındalığın olmaması, incelenecek en önemli sorunlardan biridir.

http://www.biyologlar.com/biyocesitliligin-onemi

Çitalar Hakkında Şaşırtıcı Gerçekler

Çitalar Hakkında Şaşırtıcı Gerçekler

Çitaların kürklerinde sadece lekeler (benekler) yerine hem çizgiler ve hemde lekeler (benekler) vardır. Purestock / Getty Görüntüleri

http://www.biyologlar.com/citalar-hakkinda-sasirtici-gercekler

Sibirya kaplanı Bilimsel adı: <b class=red>Panthera</b> dicle altaica

Sibirya kaplanı Bilimsel adı: Panthera dicle altaica

Amur kaplanı olarak da bilinen Sibirya kaplanı (Panthera dicle altaica), kaplan alttürlerinin en büyüğüdür. Sibirya Kaplanı - Panthera dicle altaica. Fotoğraf © China Photos / Getty Images.

http://www.biyologlar.com/sibirya-kaplani-bilimsel-adi-panthera-dicle-altaica

Kar leoparlarının nesli artık tehlike altında değil. Nesilleri çoğalıyor.

Kar leoparlarının nesli artık tehlike altında değil. Nesilleri çoğalıyor.

Kar leoparları için iyi haber. Uluslararası Doğayı Koruma Birliği (IUCN), yaban hayatının koruma statüsünü değerlendirdi ve bu kediyi nesli tükenmekte olan hayvanlar listesinden çıkardı. Photo: Eric Kilby/flickr

http://www.biyologlar.com/kar-leoparlarinin-nesli-tehlike-altinda-degil-artik-nesilleri-cogaliyor


 
3WTURK CMS v6.03WTURK CMS v6.0