Biyolojiye gercekci yaklasimin tek adresi.

Arama Sonuçları..

Toplam 46 kayıt bulundu.
Türkiye kuşlar listesi

Türkiye kuşlar listesi

Türkiye'nin farklı iklimli bölgeleri birçok farklı kuş türünün yaşaması için elverişlidir. Yaklaşık 465 kuş türü Türkiye sınırları içinde gözlemlenebilmektedir

http://www.biyologlar.com/turkiye-kuslar-listesi

Toygargiller (Alaudidae)

Çöl toygarı (Ammomanes deserti) (T) Küçük çöl toygarı (Ammomanes cinctura) Boğmaklı toygar (Melanocorypha calandra) Küçük boğmaklı toygar (Melanocorypha bimaculata) Ak kanatlı toygar (Melanocorypha leucoptera) Kara toygar (Melanocorypha yeltoniensis) Bozkır toygarı (Calandrella brachydactyla) Çorak toygarı (Calandrella rufescens) Asya kısa parmaklı toygarı (Calandrella cheleensis) Tepeli toygar (Galerida cristata) Orman toygarı (Lullula arborea) Bayağı toygar (Alauda arvensis) Kulaklı toygar (Eremophila alpestris) Hüthüt toygarı (Alaemon alaudipes)

http://www.biyologlar.com/toygargiller-alaudidae

Sinekkapangiller (Muscicapidae)

Pas renkli çalı kızılgerdanı (Cercotrichas galactotes) Benekli sinekkapan (Muscicapa striata) Küçük sinekkapan (Ficedula parva) Alaca sinekkapan (Ficedula semitorquata) Halkalı sinekkapan, Kolyeli sinekkapan (Ficedula albicollis) Kara sinekkapan (Ficedula hypoleuca) (T) Çayır taşçalanı (Saxicola rubertra) Taş kuşu (Saxicola torquata) Kızılgerdan (Erithacus rubecula) Ardıç bülbülü (Luscinia luscinia) Bülbül (Luscinia megarhynchos) Gökgerdan (Luscinia svecica) Kara kızılkuyruk (Phoenicurus ochruros) Bayağı kızılkuyruk (Phoenicurus phoenicurus) Boz kuyrukkakan (Oenanthe isabellina) Bayağı kuyrukkakan (Oenanthe oenanthe) Alaca kuyrukkakan (Oenanthe pleschanka) Kara kulaklı kuyrukkakan (Oenanthe hispanica) Çöl kuyrukkakanı (Oenanthe deserti) Ak sırtlı kuyrukkakan (Oenanthe finschii) Kızılca kuyrukkakan (Oenanthe xanthoprymna) Kara sırtlı kuyrukkakan (Oenanthe lugens) Ak tepeli kara kuyrukkakan (Oenanthe leucopyga) Büyük kızılca kuyrukkakan (Oenanthe moesta) Taş bülbülü (Irania gutturalis) Karakuyruk (Cercomela melanura)

http://www.biyologlar.com/sinekkapangiller-muscicapidae

Baykuşgiller (Strigidae)

İshak kuşu (Otus scops) Çizgili ishakkuşu (Otus brucei) (T) Bayağı puhu (Bubo bubo) Balık baykuşu (Ketupa zeylonensis) (T) Kukumav (Athene noctua) Alaca baykuş (Strix aluco) Kulaklı orman baykuşu (Asio otus) Kır baykuşu (Asio flammeus) Paçalı baykuş (Aegolius funereus)

http://www.biyologlar.com/baykusgiller-strigidae

Batağangiller (Podicipedidae)

Küçük batağan (Tachybaptus ruficollis) Bahri (Podiceps cristatus) Kızıl boyunlu batağan (Podiceps grisegena) Kulaklı batağan (Podiceps auritus) Kara boyunlu batağan (Podiceps nigricollis)

http://www.biyologlar.com/batagangiller-podicipedidae

İĞNEADA LONGOZ ORMANLARI MİLLİ PARKI

İĞNEADA LONGOZ ORMANLARI MİLLİ PARKI

İli : KIRKLARELİ Adı : İĞNEADA LONGOZ ORMANLARI MİLLİ PARKI Kuruluşu : 03.11.2007 Alanı : 3155 ha. Konumu : Marmara bölgesi, Kırklareli ili, Demirköy ilçesi, Saka gölü mevkiinde yer almaktadır. Ulaşım : Milli Park alanı, İğneada beldesi sınırları içerisinde yer almaktadır.İğneada, Marmara Bölgesi ,Kırklareli İli Demirköy İlçesine bağlı, Bulgaristan ile sınırı olan bir sahil kasabasıdır. Demirköy’e 25 km uzaklıktadır. Kaynak Değerleri :           Milli Parkın ana kaynak değerleri; Avrupa ölçeğinde çok sınırlı yayılışa sahip,korunabilmiş, yok olma tehlikesiyle karşı karşıya bulunan en önemli subasar (longos) ormanların bulunması, İğneada ve çevresinde farklı ekosistemlerin bulunmasıdır (tatlı su, tuzlu su ekosistemleri). Avrupa çapında nadir ve eşsiz bir örneği ile zengin bir yaban hayatını ihtiva etmesi, delta, tatlı su bataklıkları, turba alanları, sulak saha ve orman ekosistemleri kaynak değerlerini oluşturmaktadır. Kızılağaç, Karaağaç, Dişbudak, Meşe, Gürgen, Kayın, Kara kavak, ak kavak, söğüt az sayıda ıhlamur ve gürgen sahada bulunmaktadır. Ayrıca Geyik, Karaca, Tilki, Kurt, Tavşan, Domuz, Yaban Kedisi, Kuğu, Yaban Ördekleri, Yaban Kazları, Çulluk, Tahtalı, Engerek kör yılan, Su yılanı vb.türler yaban hayatını oluşturmaktadır. FLORA İğneada ve çevresi ülkemizde birbiriyle ekolojik olarak bağlı ekosistemler zincirini oluşturan ender yerlerdendir. Longoz ormanları ve yaprak döken karışık oldukça boylu ağaç türlerinden oluşan orman vejetasyon tiplerini bünyesinde barındırır. Kıyı kumulları, longoz ormanları ile birlikte İğneada’nın en hassas ekosistemlerini oluştururlar. Kıyı kumulu üzerinde zengin ve ilginç bitki türleri bulunur. Sahil, ön cephe kumul ve sabit kumul bitki örtüleri son derece iyi durumdadır. Avrupa'nın güneydoğusuna özgü dişbudak-meşe-kızılağaç orman tipinin en sulak bölümlerinde kızılağaç ve dişbudak, nispeten daha kuru bölümlerde ise saplı meşe başta olmak üzere çeşitli meşe türleri baskındır. Buna ek olarak tırmanıcı bitki türleri ormanın en belirgin özelliğidir. Bu orman toplulukları Karadeniz'in güneybatı sahillerinde görülen çok nadir ve önemli habitatlar olup, 'longoz' şeklinde adlandırılır. Üst tabakada ağaç katında yer alan baskın bitkiler kızılağaç, dişbudak, kayın ve Akçaağaç’tır. Aynı zamanda tropik orman özelliği gösterdiği için sarılıcı bitkiler açısından da zengindir. FAUNA İğneada ve çevresi faunal zenginlik açısından hayli yüksek öneme sahiptir. Yapılan çalışmalar neticesinde alanda, Balıklar: (Alabalık, Gümüş balığı, Kefal) Kuşlar: (Akkuyruklu kartal, Yeşil Ağaçkakan, Baykuş, Gri Balıkçıl, Guguk kuşu, Yalıçapkını, Kara Leylek, İbibik) Memeliler: (Yaban Kedisi Yaban Domuzu, Karaca, Kır Tavşanı, Yaban Tavşanı, Ağaç Sansarı, Porsuk, Kurt, Karaca, Tilki, Su Samuru, Sarı Boyunlu Orman Faresi, Gelincik, Büyükkulaklı yarasa, Alacalı kokarca) Sürüngenler: (Trakya tosbağası, Pürtüklü semender, Oluklu kertenkele, Engerek Yılanı, Küpeli su yılanı) tespit edilmiştir. http://www.milliparklar.gov.tr TANITIM VİDEOSU   

http://www.biyologlar.com/igneada-longoz-ormanlari-milli-parki

Sultan Sazlığı Kayseri

Dağı'nın güneybatısındaki Develi Ovasının en alçak kesimlerinde yer almaktadır. Develi-Yahyalı -Yeşilhisar üçgeni içerisindedir. Kayseri'ye 70 km uzaklıkta bulunan Sultan Sazlığı, Uluslararası Ramsar Sözleşmesi ile koruma altına alınmıştır. Develi Ovası'nın alçak kesimlerinde Yay, Camız, Söbe ve çöl gölleri yer almaktadır Geniş anlamda bu göllerin tümüne, dar anlamda ise Develi'yi Niğde - Kayseri karayoluna bağlayan yolun güneyinde kalan, Yay Gölü dışındaki bölümüne Sultan Sazlığı adi verilir. Sultan Sazlığı'nı oluşturan göl ve bataklıklar, kurak mevsimlerde daralır, yağışIı mevsimlerde genişIer. Bu göller Ercjyes ve Orta Toroslar'dan inen sularla beslenir. 17.200 hektar alanı kapsayan Sultan Sazlığı, dünya çapında önem taşıyan bir ekosistem oluşturur. Sazlığın merkezlerine doğru görülmeyecek kadar yavaş yüzen saz adacıkları bulunmaktadır. 21 Nisan 1988'de doğayı koruma alanı olarak ayrılan bölgede tatlı ve tuzlu su ekosistemi bir arada bulunmaktadır. Barındırdığı 301 kuş türü ile Manyas Gölü'nden sonra Türkiye'nin ikinci önemli kuş cenneti olan Sultan Sazlığı'nda, buradaki kuşIarın göç yollarını ve yapma ortamlarını araştırmak amacıyla gözlem ve üretme istasyonu bulunmaktadır. Gerek bitki örtüsü gerekse üzerinde yaşayan canlılarla kuş göç yolları üzerinde yer alan Sultan Sazlığı, her geçen gün yapılan araştırmalar ve çalışmalarla turizme kazandırılmaya çalışıImaktadır. Konum Sultan Sazlığı, merkezi Anadolu Platosu'nun doğu kenarında,. Kayseri il sınırları içerisinde bulunmaktadır. Kayseri'nin güneyinde 70 km uzaklıktadır. Koordinatları: 38º 05" / 38º 40" kuzey 35º 00" / 35º 35" doğudur. Dörd bir yanı yüksek dağlarla çevriIi kapalı bir havzadır. Tamamen düz olan arazının meyili %2'dir, Kuzeyinde bölgenin en yüksek volkanik dağı Erciyes (3917 m.) bulunur. Doğuda Develidağı, Akpınar, Çiçekliyurt (2074 m, 2057 m) güneyde Toros Dağları, Aladağ (3373 m.) Elmalı (2235 m.) ve batıda Kartalkaya (1958 m.), Incildağı (1795 m.) bulunmaktadır. Alan Dağılım ve Özellikleri Alan cinsi Alan miktarı Göl alanı 3650 hektar Sazlık alanı 5200 hektar Otlık alanı 8350 hektar Toplam 17200 Sultan Sazlığı, 17.200 hektarlık bir alını kapsamaktadır. Alan dağılımı: Sultan Sazlığı genel olarak Yaygölü (tuzlu) ve Sazlıkları (tatlı) şeklinde 1ki ekosisteme ayılır. Sazlıklar içerisinde Eğrigöl, Sarpgöl ve Camızgölü adında irili ufaklı göl ve sazlıklarla kaplı adacıklar bulunmaktadır. Tarihçe Sultan Sazlığı ilk defa İsmet Özer tarafından yapılan bir araştırmada ortaya çıkarılmıştır. Sonra, Nihat Turan ve Ornitoloj Tansu Gürpınar tarafından yapılan çalışmalarda dünya çapında önemi olan bir sulak alan olduğu ortaya çıkmıştır. Sultan Sazlığı, 1971 yılında Kara Avcılığı kanunu'na dayanılarak, Tarım Orman ve Köy İşIeri Bakanlığınca Su Kuşları Koruma ve Üretme Sahası, 1988 yılında Tabiatı Koruma Alanı ve 1993 yılında da Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunca Birinci Derece Doğal Sit Alanı olarak ilan edilmiş ve koruma altına alınmıştır. Sulak ve koruma alanı olarak önemi anlaşılan Sultan Sazlığı 15 Mart 1994 tarihli ve 5434 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile Uluslararası Ramsar Sözleşmesi'nin (özellikle Su Kuşları Yaşama Ortamı Olarak uluslararası öneme sahip sulak alanların korunması sözleşmesi) İkinci ve Üçüncü maddeleri uyarınca A SINIFI Sulak Alanlar Listesine alınmıştır. Jeoloji / İklim Develi Ovası en eski jeolojik formasyon olan devon'dur. Yahyalı'nın güneyinde orta devon'a ait (410.370 milyon yıl) mercan faunası bulunmuştur. Develi güneyinde bulunan Kırşehir masifi prekambryumda meydana gelmiş esas dağlardır. Develi havzasının kuzeybatı ve doğusunda neojen'e ait tüfler bulunur. Acıgöl yakınlarındaki Erciyes'e ait Nemrut Dağı yakın zamanlara kadar aktif olan bir volkandır. Göl sahası oluşumu miyosen devrinde başlamış pleistosen ve helosen devirlerinde erozyon malzemeleriyle dolmaya tabakalar teşekkül etmeye başlamıştır. Bu tabakalar kireçtaşı, bazalt, andesit ve tüften oluşmuştur. Develi havzasında Anadolu Platosu'nun tipik kara iklim yardır. Yazlar kurak ve sıcak, kışlar soğuk, gece gündüz yaz kış ısı farkı yüksektir. En sıcak aylar Temmuz - Auğustos aylardır (34.2ºC - 35.5ºC en düşük sıcaklık ise, -18.3ºC olarak ölçülmüştür). Son 30 yıl ölçümlerine göre yıllık ortalama yağış metrekareye 363 mm'dir. Kuş populasyonu daha ziyade ilkbahar ve sonbahar ayları üzerıne toplanmıştır. Şubat, Temmuz ve Auğustos en düşük seviyededir. Kışı burada geçiren kuşlar da bulunur. Yıllardan beri, gölün kıyısında kurulmuş olan Ovaçiftliği köyü sakinlerinin önemli geçim kaynaklarından biri olan saz ve kamış, kontrol altında ve düzenli bir şekilde gölden toplanmakta; hasırcılık, sepetçilik ve mobilyacılıkta değerlendirilmektedir. Ovaçiftliği köyünde de bir müze, araştırmacılar ve fotoğrafçılar için gözlem kuleleri, ayrıca idare binaları bulunmaktadır. Flora Civarda bulunan Aladağlar ve Erciyes flora bakımından, Yakın ve Ortadoğu'da en iyi araştırılmış yerlerdendir. Buna rağmen bulunan türler, mevcudun bir parçası olup araştırmalar devam etmelidir. Algler: Bacillariophyceae, Charophyceae, Chlorophyceae, Chrysophyceae, Dinophyceae, Eulenophyceae ile Rodophyceae olmak üzere 50 türden fazladır. Bitki türleri: Kasparek, Demirkuş ve Sümbül tarafından toplanmış ve Hacettepe Üniversitesi kolleksiyonunda mevcuttur. Family Gil Alismataceae suotugiller Aristolochiaceae Ascetepiadeaceae ipektohumugiller Boraginaceae hodangiller Caryophyllaceae karanfilgiller Chenopodiaceae ıspanakgiller Compositae bileşikgiller Convolvulaceae sarmaşıkgiller Cruciferae turpgiller Cuscutaceae küskütgiller Droseraceae etyiyengiller Euphorbiaceae sütleğengiller Gentianaceae kızılkantarongiller Labiatae ballıbabagiller Lauraceae defnegiller Leguminosae baklagiller Lenthivulariaceae bubapıgiller Lythraceae kınagiller Malvaceae ebegümecigiller Moraceae dutgiller Nymphaceae nilüfergiller Onagraceae küpeçiçeğigiller Papaveraceae gelincikgiller Plumbaginaceae dişotugiller Polygonaceae karabuğdaygiller Primulaceae çuhaçiçeğigiller Ranunculeae düğünçiçeğigiller Resedaceae sevgiçiçeğigiller Rosaceae gülgiller Rubiaceae kökboyagiller Scrophulariaceae aslanağzıgiller Solanaceae patlıcangiller Tamaricaceae ılgıngiller Umbelliferae maydanozgiller Valerianaceae kediotugiller Zygophyllaceae yabanikimyonugiller F. Spitzenberger tarafından toplanmış ve Viyana Tabiat Tarihi Müzesi'nde bulunmakta olan türlerdir. Memeliler porcupine kirpi miller's watershrew bataklık sivri faresi etruscan shrew etrüsk sivri faresi shrew sivri fareler bat yarasalar wolf kurt fox tilki veasel gelincik marbled polecat alaca sansar wild boar yaban domuzu brown hare tavşan lesser mole kör fare woodmouse orman sıçanı rats sıçan grey hamster cüce dağ sıçanı golden hamster dağ sıçanı desert rat koşarfare water vole su faresi common vole adi tarla faresi Sultan Sazlığın kuşları: (Çeşitli kuş isimleri ve diğer dillerin çevirileri için tabiat sözlüğüne bakabilirsiniz...) Kuşlar little grebe yumurta piçi great crested grebe tepeli dalgıç red necked grebe kırmızı boyunlu black necked grebe karagerdanlı cormorant karabatak pygmy cormorant cüce karabatak white pelican pelikan dalmatian pelican tepeli pelikan bittern balaban little bittern cüce balaban night heron gece balıkçıl squacco heron alaca balıkçıl cattle egret öküz balıkçıl little egret küçük beyaz balıkçıl great white heron beyaz balıkçıl gray heron gri balıkçıl purple heron erguvani balıkçıl black stork kara leylek white stork leylek glossy ibis çeltikçi spoonbill kaşıkçı great flamingo flamingo mute swan kuğu pink-footed goose gillik white-footed goose sakarca greylag goose boz kaz ruddy shelduck angıt shelduck suna wiegon fiyü gadwall boz ördek teal kırık mallard yeşilbaş pintail kılkuyruk garganey çıkrıkçı shoveler kaşıkgaga marbled duck yağ ördeği red crested pochard macar ördeği pochard pas baş tufted duck tepeli patka smew sütlabi honey buzzard arı şahini black kite kara çaylak egyptian vulture akbaba griffon vulture kızıl akbaba short toed eagle yılan kartalı marsh harrier saz delicesi hen harrier ekin delicesi pallid harrier step delicesi montagu's harrier çayır delicesi goshawk büyük atmaca sparrowhawk küçük atmaca buzzard şahin long-legged buzzard kızıl şahin lesser spotted eagle küçük bağırgan steppe eagle kartal yırtıcı kartal imperial eagle şah kartal golden eagle altın kartal booted eagle küçük kartal osprey balık kartal lesser kestrel küçük kerkenez kestrel kerkenez red-footed falcon kırmızıayaklı kerkenez merlin güvercin doğanı hobby delice doğan lanner falcon bıyıklı doğan seker falcon ulu doğan rock partridge kınalı keklik partridge çil quail bıldırcın water rail su tavuğu spotted crake benekli su tavuğu little crake cüce su tavuğu corncrake bıldırcın kılavuzu moorhen saz tavuğu purple gallinule saz horozu coot sakarmeki crane turna little bustard mezgerdek great bustard toy oystercatcher deniz saksağanı black-winged stilt uzunbacak avocet kılıçgaga stone curlew kocagöz collared pratincole bataklık kırlangıcı black winged pratincole siyah kanatlı bataklık kırlangıcı little ringed plover küçük halkalı ringed plover yağmurcun kentish plover yarım halkalı yağmurcun great sandplover büyük yağmurcun dotterel damgalı yağmurcun golden plover altın yağmurcun silver plover gümüşi yağmurcun spur winged plover mahmuzlu kışkuşu sociable plover step yağmurcun lapwing kiz kuşu sanderling çakıl kuşu little stint küçük çakılkuşu temminck's stint temmink kumkuşu curlew sandpiper kırmızı kumkuşu dunlin dağ kumkuşu ruff döğüşken kuş snipe su çuıluğu black-tailed godwit çamur kuşu whimbrel yağmur kervan çulluğu curlew kervan çulluğu spotted redshank pasrengi kızılbacak redshank kızılbacak greenshank bataklık düdükcünü green sandpiper yeşilbacak wood sandpiper orman düdükcün common sandpiper nehirkenarı koşucusu red-necked phalarope kırmızıboyunlu kumkuşu mediterranean gull akdeniz martısı little gull küçük martı black-headed gull karabaş martı slender-billed gull ince gagalı martı common gull küçük kara martı lesser black-backed gull büyük gümüşi martı herring gull kara martı gull-billed tern taneli deniz kırlangıcı sandwich tern deniz kırlangıcı common tern akalınlı deniz kırlangıcı little tern ak kanatlı deniz kırlangıcı whiskered tern beyaz bıyıklı deniz kırlangıcı black-bellied sandgrouse bağırtlak rock dove kayagüvercini collared dove kumru turtle dove üveyik great spotted cuckoo tepeli guguk cuckoo guguk scops owl cüce baykuş eagle owl puhu little owl kukumav tawny owl alaca baykuş long eared owl kulaklı orman baykuşu short eared owl bataklı baykuşu nightjar çobanaldatan swift karasağan alpine swift akkarınlısağan kingfisher yalı çapkını bee eater arı kuşu roller mavi kuzgun hoopoe çavuşkuşu wryneck döner boyun Syrian woodpecker suriye ağaçkakanı calandra lark oklağı toygarı bimacullated lark dağtoygarı field lark miyop toygar lesser short-toed lark küçük kısaparmaklı toygar woodlark orman toygarı crested lark tepeli toygar skylark tarla kuş shore lark kulaklı toygar sand martin kum kırlangıcı Swallow kırlangıç house martin ev kırlangıcı barn swallow kır kırlangıcı tawny pipit kır incir kuşu tree pipit ağaç incir kuşu meadow pipit çayır incir kuşu red-throated pipit kızıl gerdanlı incir kuşu water pipit su incir kuş rock pipit blue-headed wagtail kara enseli kuvruksallayan yellow wagtail sarı kuyruksallayan citrine wagtail white wagtail ak kuvruksallayan pied wagtail Wren çit kuşu hedgesparrow/dunnock çit serçesi rufous bush chat yelpaze kuyruklu bülbül robin nar bülbülü thrush nightingale çalı bülbülü nightingale bülbül Bluethroat buğdaycıl bülbül white throated robin iran bülbülü black redstart ev kızılkuyruğu redstart bahçe kızılkuyruğu whinchat çayır tarlakuşu stonechat taş kuşu wheatear kuyrukkakan black eared wheatear karakulaklı taşöpen Isabelline wheatear karabaşlı kuyrukkıran Finsch's wheatear rock thrush taş kızıl blackbird karatavuk fieldfare ardıçkuşu mistle thrush ökse ardıcı cettis warbler setti bülbülü river warbler ırmak ötleğeni grasshopper-warbler çekirge ötleğeni moustached warbler bıyıklı ırmakardıcı sedge warbler çif ardıcı marsh warbler bataklık ardıcı reed warbler küçük sazardıcı great reed warbler büyük sazardıcı olive tree warbler zeytin ardıcı olivaceous warbler beyaz ardıcı lesser whitethroat çif ötleğeni çalı ötleğeni garden warbler bahçe ötleğeni blackcap karabaş ötleğeni bonelli's warbler dağ söğüt ötleğeni wood warbler orman söğüt ötleğeni chiffchaff tiz sesli bülbülü willow warbler söğüt ötleğeni goldcrest çalıkuşu spotted flycatcher benekli sinekkapan collared flycatcher kolyeli sinekkapan European pied flycatcher kara sinekkapan bearded tit babbler bıyıklı baştankara long-tailed tit uzunkuyruklu baştankara blue tit mavi baştankara great tit büyük baştankara rock nuthatch kaya sıvacıkuşu penduline tit çulha kuşu golden oriole sarı asma red backed shrike kırmızı sırtlı örümcek kuşu lesser grey shrike kara alınlı boğan great grey shrike yırtıcı boğan masked shrike maskeli boğan woodchat shrike dokuz boğan magpie saksağan jackdaw küçük karga rook tohum kargası hooded crow leş kargası starling sığırcık rose coloured starling pembe sığırcık rock sparrow kaya serçesi house sparrow serçe Spanish sparrow söğüt serçesi tree sparrow dağ serçesi chaffinch ispinoz brambling dağ ispinozu serin küçük iskete greenfinch büyük iskete goldfinch saka siskin karabaşlı iskete linnet keten kuşu twite sarıgagalı ketenkuşu crimson winged finch pembe kanatlı ispinoz common rosefinch karmen renkli şakrakkuşu yellowhammer sarı kirazkuşu cinereous bunting gri kirazkuşu black headed bunting ortolan kirazkuşu bataklık kirazkuşu karabaşlı kirazkuşu corn bunting ekin kirazkuşu wood pigeon tahtalı güvercin barn owl peçeli baykuş great spotted woodpecker büyük alaca ağaçkakan alaca kuyrukkakan şarkıcı ardıç karabaş küçük ötleğen Anadolu mahsus baştankara cüce sinekkapan Other animals groups Diğer hayvan grupları Reptiles Sürüngenler swamp turtle bataklık kaplumbağa agemes (agama ruderatilis) hardun starred lizard little lizard cücecit kertenkelesi Cappadocian lizard (ophisops elegans) anadolu kertenkelesi caspian arrowsnake (coluber caspius) water snake (natrix tesellata) su yılanı Tailes Amphibians Kurbağagiller green toad yeşil karakurbağası tree toad ağaç kurbağası lake toad göl kurbağası Fish Balıklar Carps Sazangiller Cobies Taş yiyenler Sailton pupfish Dişli sazangiller Hymenoptera Zarkanatlılar Libellae Kızböcekleri Mollusks Yumuşakçalar Barınak / Gıda Kesif sazlarla kaplı, besin bakımından oldukça zengin, tatlı sulu küçük göller su kaşlarının yemlenmesi ve barınmaları için ideal bir alandır. Tatlı su göllerinde kurbağa ve semender lavraları ve küçük balıklar (Phoxinellus sp., Aphanius sp.) bol miktarda mevcuttur. Buralarda sazlar boylu ve sıktır. Pelikanlar, karabataklar, su tavukları, ördekler, kazlar, balıkçıllar, kaşıkçı kuşlar yuva yapacak yer ve malzemeyi kolayca bulurlar. Tuzlu su yaşama ortamı olan Yay Gölü ise, flamingoların, martıların, kılıçgagaların ve bazı çullukların kuluçka alanıdır. Yaşama ortamının geçiş bölgesinde alanlarda yağmurcunlar, turnalar ve pelikanlar kuluçka yapar. Endemik türlerini buradan: www.zilemiz.com/ssazligi.htm Sazlığın Fotoğraflarını buradan: wowturkey.com/forum/viewtopic.php?t=26897 Ekstra kaynak: 193.140.216.63/199511LEVENT%20TURAN.pdf Kaynak: Sultan Sazlığı müzesinin broşürü

http://www.biyologlar.com/sultan-sazligi-kayseri

1.Uluslararası Gen-Arel Moleküler Biyoloji ve Genetik Öğrenci Kongresi

1.Uluslararası Gen-Arel Moleküler Biyoloji ve Genetik Öğrenci Kongresi

1.Uluslararası Gen-Arel Moleküler Biyoloji ve Genetik Öğrenci Kongresi 10 – 12 Mayıs 2013 tarihleri arasında İstanbul Arel Üniversitesi Tepekent kampüsünde gerçekleşecektir. Gen-Arel Kulübü üyeleri olarak birincisini düzenlediğimiz kongremizde, uluslararası konuşmacılar ve geniş içeriği ile tüm katılımcıların kendilerini geliştirebilecekleri, kendilerine akademik olarak fayda sağlayabilecekleri bir kaynak olacaktır. Kongremizin sunum dili İngilizce olmakla beraber katılımcılar kulaklık ile eş zamanla ç...eviri sisteminden yararlanabileceklerdir. Tüm katılımcılarımıza katılım sertifikası verilecektir. ŞEHİRDIŞIndan katılımcılar için ek bir ücret ile konaklama imkanımız vardır. OTURUMLAR: 1. INHERITED DISORDERS -HAEMATOLOGICAL DISEASES -NEURODEGENERATIVE DISEASES -METABOLIC DISEASES 2.CANCER GENETICS 3. NANOBIOTECHNOLOGY&BIOENGINEERING 4.GENOMICS&BIOINFORMATICS 5.DEVELOPMENTAL BIOLOGY AND NEUROSCIENCE 6.STEM CELL AND TISSUE ENGINEERING 7. APPLICATION AREAS OF MOLECULAR BIOLOGY AND GENETICS -FORENSIC SCIENCES -IN VITRO FERTILIZATION AND IMPLANTATION -BIOTECHNOLOGY -ENTREPRENEURSHIP IN BIOLOGICAL SCIENCES -GENETIC COUNSELING 8. COMMUNICATION AND MOTIVATION IN SCIENCE Detaylı bilgi için gen_arel@hotmail.com gen.arel.congress@groups.facebook.com www.twittwr.com/gen_arel

http://www.biyologlar.com/1-uluslararasi-gen-arel-molekuler-biyoloji-ve-genetik-ogrenci-kongresi

Elektromanyetik kirlilik nedir

Elektromanyetik kirlilik nedir

İnsan yaşamını kolaylaştırmak için geliştirilen teknoloji ürünü cihaz ve sistemlerin yaydığı elektromanyetik sinyaller, insan sağlığını tehdit ediyor.

http://www.biyologlar.com/elektromanyetik-kirlilik-nedir

Yarasalar -  Chiroptera

Yarasalar - Chiroptera

Yarasalar ya da Chiroptera, uçma yeteneğine sahip memeli hayvanlar takımıdır. El parmakları uzamış ve esnek uçma derisiyle çevrilmiş canlılardır. Çoğu tür, baş aşağı tutunarak uyurlar. Geceleri aktif olan bu canlıların koklama ve tat alma duyuları çok iyi gelişmiştir. Meyveyle beslenen türler haricinde, görme duyuları iyi gelişmemiştir. Çıkardıkları çok yüksek frekanslı ses dalgalarının, etraflarındaki cisimlere çarpıp geri dönmesi yardımıyla yönlerini bulurlar (ekolokasyon). Bu sesler, çoğunlukla insanlar tarafından duyulamaz. Sınıflandırma Dünyada 18 familyaya bağlı, 986 tür yarasa varken Türkiye’de 4 familyaya bağlı, 30 tür yarasa bulunmaktadır. Türkiye’de yaşayan yarasa familyaları şunlardır: * Uçan köpekler (Pteropodidaa): Gözleri oldukça büyüktür, dış kulakları huni şeklindedir. Meyvelerle beslenirler. * Nal burunlu yarasalar (Rhinolophidae): Burunları atnalı şeklinde, gözleri küçüktür. Kış uykusu sırasında serbest olarak baş aşağı sarkarlar ve uçma derisiyle bütün vücutlarını örterler. Böceklerle beslenirler. * Düz burunlu yarasalar (Vespertilionidae): Burunları düz, gözleri küçüktür. Sadece böceklerle beslenirler. Koloniler halinde yaşarlar. * Kuyruklu yarasalar(Buldok yarasalar) (Molossidae): Kuyrukları oldukça uzun, kulakları büyük ve köşelidir. Kanatları dar ve uzundur. Pis kokarlar. * Antrozoidae * Craseonycteridae * Emballonuridae * Furipteridae * Megadermatidae * Molossidae * Mormoopidae * Mystacinidae * Myzopodidae * Natalidae * Noctilionidae * Nycteridae * Phyllostomidae * Thyropteridae * Meyve yiyen yarasalar, 450 kadar ticari maddeyi ve 80 kadar ilacı insanoğlunun hizmetine sunmaktadır. Yağmur ormanları için yarasalar, yaşamsal önem taşır. Yarasalar, bu bölgedeki ağaçların polen ve tohumlarını taşıyarak yaklaşık yüzde 95′inin çoğalmasını sağlar. * Dünyadaki 1000′i aşkın yarasa türünden sadece 3′ü vampir yarasadır ve bunlar Latin Amerika’da yaşar. Vampir yarasalar insanlara saldırmazlar. Kümes hayvanlarını tercih ederler. * Avrupa’nın ve Türkiye’nin en küçük yarasası olan cüce yarasa sadece 5 gram ağırlığındadır. * Dünya üzerinde yaklaşık 4500 memeli türü bulunmaktadır ve bunların 1000′den fazlasını yarasalar oluşturur.   Çoğumuz belki hayatımızda hiç yarasa görmemişizdir. Çünkü yarasalar insanlardan uzaklarda, genellikle mağara kovuklarında yaşar ve geceleri zifiri karanlıkta ortaya çıkarlar. Yarasalar tabiatın harikulade yaratıklarından biridir. İnanılmaz özelliklere ve örnek bir toplumsal dayanışmaya sahiptirler. Dünyada 900 değişik yarasa cinsi olduğu biliniyor. Kan ile beslenmeleri insanların gözünde onları vampir ile özdeşleştirmiş, hep korkulan bir hayvan olmuşlardır. Halbuki yarasaların çoğu kan ile beslenmez. Zararlı böcekleri yiyerek insanlığa faydaları dokunur. Sadece bir yarasa bir saat içinde 300 böcek yiyebilir. Muz, avakodo gibi ticari değeri yüksek ağaçların çoğalmaları için polenlerinin taşınmasında en önemli rolü yarasalar oynar. Yarasalar ya da Chiroptera, uçma yeteneğine sahip memeli hayvanlar takımıdır. El parmakları uzamış ve esnek uçma derisiyle çevrilmiş canlılardır. Çoğu tür, baş aşağı tutunarak uyurlar. Geceleri aktif olan bu canlıların koklama ve tat alma duyuları çok iyi gelişmiştir. Meyveyle beslenen türler haricinde, görme duyuları iyi gelişmemiştir. Çıkardıkları çok yüksek frekanslı ses dalgalarının, etraflarındaki cisimlere çarpıp geri dönmesi yardımıyla yönlerini bulurlar (ekolokasyon). Bu sesler, çoğunlukla insanlar tarafından duyulamaz. Sınıflandırma Dünyada 18 familyaya bağlı, 986 tür yarasa varken Türkiye’de 4 familyaya bağlı, 30 tür yarasa bulunmaktadır. Türkiye'de yaşayan yarasa familyaları şunlardır: Uçan köpekler (Pteropodidaa): Gözleri oldukça büyüktür, dış kulakları huni şeklindedir. Meyvelerle beslenirler. Nal burunlu yarasalar (Rhinolophidae): Burunları atnalı şeklinde, gözleri küçüktür. Kış uykusu sırasında serbest olarak baş aşağı sarkarlar ve uçma derisiyle bütün vücutlarını örterler. Böceklerle beslenirler. Düz burunlu yarasalar (Vespertilionidae): Burunları düz, gözleri küçüktür. Sadece böceklerle beslenirler. Koloniler halinde yaşarlar. Kuyruklu yarasalar(Buldok yarasalar) (Molossidae): Kuyrukları oldukça uzun, kulakları büyük ve köşelidir. Kanatları dar ve uzundur. Pis kokarlar. Yarasalar hakkında bazı gerçekler (IMG:Linkleri görmek için lütfen Giriş Yapın veya Kayıt Olun ...) Vampir yarasalar bilinenin aksine insanlara saldırmazlar. Şimdi gelelim yarasaların şaşırtıcı özelliklerine. Bir kere yarasa uçabilen tek memeli hayvandır. Dünyada nüfus sayısı olarak da ikinci sıradadırlar. Dünyanın en küçük memelisi de bir yarasa türüdür. İlk olarak Tayland'da keşfedilen bu minik yarasa 2-3 gram ağırlığında ve bir yaban arısı büyüklüğündedir. Yarasalar yönlerini bulmak ve beslenmek için çok yüksek titreşimli ses dalgaları yayarlar. Bu ses dalgalarının frekansları 20 binin üzerinde, yani ultrasonik oldukları için insanlar bunları duyamaz. Bu ultrasonik sesler yerdeki avdan yansıyarak yarasaya geri gelir. İşitme sistemi ile bu geri gelen sesi algılayan yarasa avının bulunduğu yeri kesinlikle saptar. Hatta devamlı gönderdiği ses dalgaları sayesinde onun hareketini de izleyebilir. Yarasaların bazılarının bir çeşit sonar olan bu sistemi o kadar gelişmiştir ki, dişilerini arayan erkek kurbağaların seslerinden büyüklüklerini ve iyi bir av olup olmadıklarını anında saptayabilirler. Yarasalar gece ava çıkmak için, ay varsa onun kayboluşunu, yani tam karanlığı beklerler. Sıcak kanlı memeli hayvanların kanları ile beslenen yarasalar genellikle atları sığırlara tercih ederler. Salgısında bulunan pıhtılaşmayı önleyici bir madde 20-30 dakika kanın sürekli akmasını sağlar ve beslenme gerçekleşir. Bir kez kanını emdikleri hayvanla karşılaşırlarsa diğerlerini bırakıp yine ona saldırırlar. Vampir yarasalar arka arkaya iki gece kan içmedikleri takdirde ölürler. Her gece vücut ağırlığının en az yarısı kadar kan içmek zorundadırlar. Doğumdan sonra anne, emzirmenin yanında yavruya takviye olarak, kusarak kan da verir. Bu yetersiz kalırsa bir başkası yardımcı olur. Hatta yetişkin yarasaların, ölmek üzere olan bir başkasına ağızdan kan verip onu kurtardıkları görülmüştür. Toplumsal dayanışmanın bu kadar güçlü olduğu az canlı topluluğu vardır. Meyve yiyen yarasalar, 450 kadar ticari maddeyi ve 80 kadar ilacı insanoğlunun hizmetine sunmaktadır. Yağmur ormanları için yarasalar, yaşamsal önem taşır. Yarasalar, bu bölgedeki ağaçların polen ve tohumlarını taşıyarak yaklaşık yüzde 95'inin çoğalmasını sağlar. Dünyadaki 1000'i aşkın yarasa türünden sadece 3'ü vampir yarasadır ve bunlar Latin Amerika'da yaşar. Vampir yarasalar insanlara saldırmazlar. Kümes hayvanlarını tercih ederler. Avrupa'nın ve Türkiye'nin en küçük yarasası olan cüce yarasa sadece 5 gram ağırlığındadır. Dünya üzerinde yaklaşık 4500 memeli türü bulunmaktadır ve bunların 1000'den fazlasını yarasalar oluşturur. Amerikan iç savaşında barut yapmak için kullanılan malzemelerden biri de yarasa dışkısıydı.   Uçma yeteneğine sahip memelilerdir. El parmakları uzamış ve esnek uçma derisiyle çevrilmiştir. Birinci parmak kısa ve serbest halde olup, ucunda sivri bir tırnak taşır. Arka üyeler daha küçüktür ve uçlarında çengel şeklinde tırnaklar bulunur. Çoğu tür, bu tırnaklar yardımıyla, baş aşağı tutunarak uyur. Geceleri aktif olan bu canlıların kalça kemerleri, kısmen körelme gösterir. Koklama ve tat alma duyuları çok iyi gelişmiştir. Beslenme tipleri ve diş yapıları çeşitlilik gösterir. Meyveyle beslenen türler haricinde, görme duyuları iyi gelişmemiştir. Çıkardıkları çok yüksek frekanslı ses dalgalarının, etraflarındaki cisimlere çarpıp geri dönmesi yardımıyla yönlerini bulurlar (ekolokasyon). Bu sesler, çoğunlukla insanlar tarafından duyulamaz. Bu nedenle, böcekçil yarasaların kulak kepçeleri çok iyi gelişmiştir. Sıklıkla tek yavru doğururlar ve yavru, anne tarafından bir süre taşınır. Bazı önemli aileleri şunlardır: 1. Subordo (Alttakım): Megachiroptera (Büyük yarasalar) Gözler büyüktür ve burunları uzamıştır. Bu görüntüyle başları, köpek başını andırır. Parmaklarda kuvvetlice tırnaklar bulunur. Çoğu bitkisel beslenir. Bazıları, çiçeklerin tozlaşmasını sağlar. Gececil yaşarlar. 1. Familia (Aile): Pteropodidae Gözleri oldukça büyüktür, dış kulakları huni şeklindedir. Meyvelerle beslenirler. Rousettus spp. (meyve yarasası) Pteropus spp.(uçanköpek) 2. Familia (Aile): Macroglossidae Çiçek tozlarıyla beslendikleri için, dilleri uzun, yüzleri uzun ve sivridir. Vücutları küçük yapılıdır. Macroglossus spp. 2. Subordo (Alttakım): Microchiroptera (Küçük yarasalar) Kulakkepçeleri oldukça büyüktür. Yaprak şeklinde burun çıkıntıları bulunur. Böceklerle beslenirler ve üst köpekdişleri uzundur. Sürüngenler, küçük kuşlar ve diğer yarasalarla beslenen türleri de vardır. Yaşama ortamlarının nemli olması gerekir. Soğuk mevsimlerde, kış uykusuna yatarlar. Bazı türler göçücüdür. 1. Familia (Aile): Rhinolophidae (Nalburunlu yarasalar) Burunları atnalı şeklinde, gözleri küçüktür. Kış uykusu sırasında serbest olarak baş aşağı sarkarlar ve uçma derisiyle bütün vücutlarını örterler. Böceklerle beslenirler. Rhinolophus spp. (nalburunlu yarasa) 2. Familia (Aile): Vespertilionidae (Düzburun yarasalar) Burunları düz, gözleri küçüktür. Sadece böceklerle beslenirler. Nyctalus spp.(akşamcı yarasa) Eptesicus spp.(genişkanatlı yarasa) Pipistrellus spp.(cüce yarasa) Plecotus spp. (uzunkulaklı yarasa) 3. Familia (Aile): Molossidae (Kuyruklu yarasalar) Kuyrukları oldukça uzun, kulakları büyük ve köşelidir. Kanatları dar ve uzundur. Tadarida spp. (kuyruklu yarasa) Diğer aileler: Rhinopomatidae (Kapak burunlu yarasalar), Emballonuridae (Serbest kuyruklu yarasalar), Noctilionidae (Tavşan yarasalar), Desmodontidae (Vampir yarasalar), vs.

http://www.biyologlar.com/yarasalar-chiroptera-1

Toygarlar

Hemen hepsi boz renklere bürünmüş genelde kurak iklimleri ve yerde yaşamaya adapte olmuş bir ötücü ailesidir. 8 değişik türü ülkemizde düzenli olarak görülür ve ürer. Ülkemizde görülen türlerin en irisi boğmaklı toygar iken en ufakları çorak toygarıdır. Tarlakuşu Alauda arvensis 18 - 19cm. Karadeniz ormanları ve Ege ve Akdeniz kuru bölgeleri dışında tüm yurtta ürer. Kışın kalabalık gruplar oluşturur ve oldukça yaygındır. Avrupa`daki durumun tersine ülkemizde tarlalarda üremeyi tercih etmez (Ege bölgesindeki bazı istisnalar dışında). Bunun yerine tepelik ve eğimli bölgelerdeki çayırlarda üremeyi tercih eder. Uçarken Kanadın arka kısmında beyaz bir bant vardır (tepeli ve ormandan ayırmanın yöntemi). Kuyruk kenarındaki tüyler beyazdır, Uzaktan görüldüğünde altı açık renklidir parlar, Kışın kalabalık gruplar yaparlar, Uçarken genelde gürültüdürler ve tipik bir uçuş sesi çıkarırlar, Üreme ötüşü havada oldukça yüksekte gerçekleşir. Durmaksızın süren ötüşte uçuş dalgalıdır. Üreme ötüşü sırasında bir çok kuşun sesi taklit edilir. Otururken Kısa ama kalın gagalıdır, Zaman zaman küçük bir tepe kafa bölgesinde gözükse de asla tepeli toygar kadar tepesi yoktur, Sürmesi ve boğazındaki kolyesi orman toygarı kadar açık renkli ve belirgin değildir. Orman toygarı Lullula arborea 15 cm. iç ve güney doğu Anadoluda uygun habitatın olmadığı bölgeler dışında tüm yurtta ürer. Üremek için orman kenarlarını ya da açık ağaçlıklı bölgeleri tercih eder. Uçarken Kuyruğu oldukça kısadır, Uçarken yarasa gibi gözükür, Kanatlarında siyah - beyaz bir bölge vardır, Kuyruk köşelerinde beyaz bölgeler bulunur, Üreme ötüşü havada ya da ağaç tepesinde olabilir. Sesi inişli çıkışlıdır ve genelde lu-lu-lu, fi-luu fi-luu ve benzeri kelimelerden oluşur ve ses sona doğru düşer. Otururken Yüz hatları daha kontrastlı ve belirgindir. Beyaz sürme ve kolye ayırt edici özelliklerdir, Kanattaki siyah beyaz bölge belirgindir. Tepeli toygar Galerida cristata 16 - 18 cm. insanlara yakın bölgelerde ve yol kenarlarında görülür. Hemen hemen tüm yurtta ürer. Üreme habitatı olarak açık ve fazla bitki bulunmayan alanları tercih eder. Uçarken Kısa kanatlı olmasından dolayı kanat çırpışı yumuşak ve kelebek gibi gözükür, Yol kenarlarında beslenirken araba yaklaştığında önce yola arkasını döner ve araba yaklaştığında da uzaklaşarak diğer toygarların göstermediği tedbirli davranışı gösterir. Uçarken çıkardığı ses oldukça kendine hastır. Üreme uçuşu yerde ya da havada çıkarılır. Geveze ve devamlı şikayet eden küçük bir çocuk havası vardır. Otururken Belirgin tepesi onu diğer tüm toygarlardan ayırır. Hızlı yürüyüşü ayırt edicidir. Bozkır toygarı Calandrella brachydactyla Genelde 1000m`nin altında kalan kurak, zaman zaman ya da dalgalı kısa vejetasyonla örtülü alanları üreme için seçer. Yaz göçmenidir. Karadeniz bölgesi dışında her yerde yaygındır. Batı yoğunluğu doğuya göre daha fazladır. Uçarken Uçuşta belirgin bir renklenme ya da leke görülmez, Uçuş ötüşü iki heceli ve genelde isketegiller tarzındadır, Üreme ötüşü genelde havada gerçekleşir ve toygarlar arsında en kolay olanıdır: 5 - 10 hecelik ötüşlerin arasında boşlular vardır. Oysa diğer toygarlar durmadan daha uzun süreli öterler. Ötüşü diğer toygarlara nazaran daha az taklit içerir. Otururken Diğer toygarlara göre daha açık renklidir, Yüzünde geniş bir sürme vardır, Göğsünde diğer toygarlarda bulunan noktalar ve çizgiler çok daha azdır, Gagası daha çok isketegilleri andırır (ucu ince), Tepesi tarçın renklidir, Küçük örtü tüyleri boz renklidir ve bu bölgede herhangi bir leke bulunmaz, Çorak toygarı Calandrella rufescens Bozkır toygarına göre daha açık alanları tercih eder. Düz, kuru, killi ya da tuzlu alanları sever. İki ayrı türü vardır (rufescens ve cheleensis) ve bazı kaynaklara göre bu alttürler ayrı türler olarak verilmiştir. Cheleensis alt türü İç Anadolu`da bulunurken diğeri Doğu ve GüneY doğu Anadolu`da ürer. Uçarken Uçarken bozkır toygarı gibi, belirgin bir lekesi yoktur. Bundan dolayı ayırımı bu iki türün uçarkenki ayırımı zordur, Üreme ötüşü karışık ve süreklidir. Zaman zaman taklitler içerir. Otururken Oldukça küçük ve ince yapılıdır, Göğsünde düzgün çizgileşme vardır, Gagası bozkıra göre daha küt ve kalındır, Gri tonda ve cansız renklidir, Boğmaklı toygar Melanocorypha calandra Genelde kurak alanlarda bulunan tarlaları üremek için tercih eder. Batı ve orta Anadolu`da oldukça yoğun olarak ürerken doğuda daha çok geniş vadi ve ovalarda bulunur. Kışın büyük gruplar oluştururlar. Yerli bir türdür. Uçarken Kanat altı siyah renktedir, Kanat arkasında ve kuyruk kenarlarında tarlakuşu gibi beyaz bir bant vardır, Oldukça büyüktür, Kanat yapısı bir yırtıcıyı andırabilir; özellikle üreme dönemi ötüş sonrası yere konarken kerkenez tarzı kanat çırpabilir, Kanat uçları yuvarlaktır. Otururken Boynundaki boğmaklar türün diğer türlerden ayrımını sağlar (küçük boğmaklı dışında), Oldukça büyüktür, Gaga oldukça iri ve kalındır, Kanatların yana doğru (yavru kuşlar gibi) tutarken görülebilir. Küçük boğmaklı toygar Melanocorypha bimaculata B: 17 cm, KA: cm Genelde taşlık ve tarım için kullanılmayan arazilerde, vejetasyonu az olan eğimlerde ürer. Doğuda tarım alanlarını da kullanır. Yaz göçmenidir. Kıyı bölgelerinde ve ülkemizin batı bölgelerinde bulunmaz. Uçarken Kanat altı koyu renklidir, Kuyruk tüylerinin uçları açık renklidir ve bundan dolayı kuyruğun ucunda bir bant göze çarpar (kaya serçesi ile bu yönden benzeşir), Üreme ötüşü havadayken çıkarılır. Sesinin boğmaklıdan ayrılması oldukça güçtür, Kanat uçları sivridir (boğmaklı yuvarlak), Otururken Suratında oldukça belirgin lekeler vardır, Sürmesi oldukça belirgindir, Boynundaki boğmaklar boğmaklı toygar kadar büyük değildir. Kulaklı toygar Eromophila alpestris Genelde alpin çayırlıklarda, 1900 - 4000 m. arasındaki taşlık dağ eteklerinde ürer. Dağılımları dağların dağılımı ile doğru orantılıdır. Uçarken Sırtı ve kanat üstü kahverengidir, Kuyruğun merkezinde yer alan tüyler sırtı gibi kahverengi iken daha dışta yer alan tüyler koyu renklidir, Uçarken karakteristik ve çok ince bir ses çıkarır, Üreme ötüşü oldukça zayıf ve tiz seslidir. Otururken Üreme döneminde kulağa benzer tüyleri ve suratındaki sarı renklerle birlikte siyah bölgelerin oluşturduğu kontrast ile hiçbir türe benzemez, Bacakları diğer toygarlardan farklı olarak siyahtır, Göğsü diğer toygarlar gibi çizgili değildir.

http://www.biyologlar.com/toygarlar

Göçmen Kuşlar Listesi

Göçmen Kuşlar Listesi A Ak başlı kiraz kuşu Ak gözlü ötleğen Ak kanatlı sumru Ak karınlı ebabil Ak kaşlı kiraz kuşu Ak kuyruksallayan Ak leylek Ak mukallit Ak sokumlu kum kuşu Ak sırtlı kuyrukkakan Ak tepeli kara kuyrukkakan Ak turna Ak yanaklı kaz Akdeniz martısı Akgerdanlı ötleğen Ala doğan Alaca balıkçıl Alaca kuyrukkakan Alaca sinekkapan Albatros Angut Ardıç bülbülü Avrasya çulluğu Avrupa arı kuşu Ağaç incir kuşu Ağaç kamışçını B Bataklık düdükçünü Bataklık kamışçını Bataklık kiraz kuşu Bataklık sutavuğu Bayağı atmaca Bayağı balaban Bayağı boyunburan Bayağı bıldırcın Bayağı dağbülbülü Bayağı kar serçesi Bayağı kara ördek Bayağı kaşıkgaga Bayağı kerkenez Bayağı kervan çulluğu Bayağı kiraz kuşu Bayağı kocabaş Bayağı kocagöz Bayağı kuyrukkakan Bayağı kılıçgaga Bayağı sarıasma Bayağı sumru Bayağı sığırcık Bayağı taşçeviren Bayağı turna Bayağı çıvgın Benekli düdükçün Benekli sutavuğu Boz ebabil Boz kaz Boz kuyrukkakan Bozkır kartalı Bozkır ötleğeni Bülbül Büyük ak balıkçıl Büyük cılıbıt Büyük dağbülbülü Büyük deniz düdükçünü Büyük karabaş martı Büyük korsan martı Büyük kum kuşu Büyük kızılca kuyrukkakan Büyük mavi balıkçıl Büyük mukallit Büyük orman kartalı Büyük su çulluğu Büyük tarakdiş Büyük çamurcun Bıldırcın kılavuzu Bıyıklı ötleğen D Dağ cılıbıtı Dağ incir kuşu Dağ mukallidi Delice doğan Deniz düdükçünü Dere düdükçünü Doğu cılıbıtı Doğu martısı Dövüşken kuş E Ebabil Erguvani balıkçıl Ev kırlangıcı F Funda ötleğeni G Gri balıkçıl Gri doğan Gökgerdan Gülen sumru H Halkalı sinekkapan Hazar sumrusu J Japon atmacası K Kadife ördek Kamış bülbülü Kanada kazı Kar kiraz kuşu Kara başlı dikkuyruk Kara başlı iskete Kara başlı kiraz kuşu Kara kulaklı kuyrukkakan Kara kızılbacak Kara leylek Kara sinekkapan Kara sumru Kara sırtlı martı Karaboğazlı ötleğen Kaya kırlangıcı Kelaynak Kutup korsan martısı Kutup martısı Kuzey keten kuşu Kuzey çıvgını Kuşaklı kiraz kuşu Kütkuyruklu korsan martı Küçük akgerdan Küçük alamecek Küçük balaban Küçük boğmaklı toygar Küçük ebabil Küçük gümüş martı Küçük karabatak Küçük kartal Küçük kerkenez Küçük kervan çulluğu Küçük kiraz kuşu Küçük kum kuşu Küçük kuğu Küçük mukallit Küçük orman kartalı Küçük sakarca kazı Küçük sarıbacak Küçük sinekkapan Küçük su çulluğu Küçük sumru Küçük sutavuğu Küçük tarla kazı Küçük çıvgın Kılkuyruk Kır incir kuşu Kısa kanatlı sarı mukallit Kıyı çamur çulluğu Kızıl başlı kiraz kuşu Kızıl boyunlu batağan Kızıl deniz düdükçünü Kızıl gerdanlı incir kuşu Kızıl sinek kuşu Kızıl şahin Kızılbacak Kızılgerdan L Lapon çintesi Lawrence sakası M Mavi yanaklı arı kuşu Mezgeldek O Orman düdükçünü P Pas renkli çalı kızılgerdanı Pasbaş patka Paçalı şahin Pembe göğüslü ötleğen Pufla kazı Pullu ötleğen R Richard incir kuşu S Sarı bacaklı kum kuşu Sarı başlı kuyruksallayan Sarı gagalı keten kuşu Sarı mukallit Sarıbacak-Terek düdükçünü Sibirya dağbülbülü Sibirya kazı Siyah çeneli sinek kuşu Su çulluğu Suriye kanaryası Sürmeli kervan çulluğu Sürmeli kum kuşu Sürmeli kız kuşu Sürmeli çalı kuşu Sütlabi Sığır balıkçılı T Tarakdiş Tarla kazı Taş bülbülü Telkuyruk Telli turna Tepeli karabatak Tepeli patka Tepeli toygar Turaç U Uzunkuyruklu korsan martı Y Yakut boğazlı sinek kuşu Yalnız bataklık çulluğu Yaz ördeği Yelkovankuşu Yeşil düdükçün Yeşil sırtlı incir kuşu Yeşilbacak Yosun kazı

http://www.biyologlar.com/gocmen-kuslar-listesi

TÜRKİYE KUŞLARI TÜR LİSTESİ

TAKIM : GAVIIFORMES (DALGIÇ KUŞLARI) 1. Familya : GAVIIDAE (DALGIÇKUŞUGİLLER) Gavia stellata (Pontoppidan, 1763) (Kızılgerdan Dalgıç) Gavia arctica (Linnaeus, 1758) (Karagerdanlı Dalgıç) Gavia immer (Brünnich, 1764) (Buz Dalgıcı) TAKIM : PODICIPEDIFORMES (YUMURTAPİÇLERİ) 2. Familya : PODICIPEDIDAE (YUMURTAPİÇİGİLLER) Tachybaptus ruficollis (Pallas, 1764) (Küçük batağan, Yumurtapiçi) Podiceps cristatus (Linnaeus, 1758) (Bahri) Podiceps grisegana (Boddaert, 1783) (Kızılboyunlu Batağan) Podiceps auritus (Linnaeus, 1758) (Kulaklı Batağan) Podiceps nigricollis (Brehm, 1831) (Karaboyunlu Batağan) TAKIM : PROCELLARIIFORMES (FIRTINA KUŞLARI) 3. Familya : PROCELLARIIDAE (YELKOVANKUŞUGİLLER) Colanectris diomedea (Scopoli,1769) (Boz Yelkovan) Puffinus yelkouan (Acerbi,1827) (Yelkovan) 4. Familya : HYDROBATIDAE (FIRTINAKUŞUGİLLER) Hydrobates pelagicus (Linnaeus, 1758) (Fırtına Kuşu) TAKIM : PELECANIFORMES (KÜREKAYAKLI KUŞLAR) 5. Familya : SULIDAE (SÜMSÜKKUŞLARI) Sula bassa (Linnaeus, 1758) (Sümsük Kuşu) 6. Familya : PHALACROCORACIDAE (KARABATAKGİLLER) Phalacrocorax carbo (Linnaeus, 1758) (Karabatak) Phalacrocorax aristotelis (Linnaeus, 1758) (Tepeli Karabatak) Phalacrocorax pygmeus (Pallas, 1773) (Küçük Karabatak) 7. Familya : ANHINGIDAE Anhinga melanogaster (Pennant, 1769) (Yılanboyun) 8. Familya : PELECANIDAE (PELİKANGİLLER) Pelecanus onocrotalus (Linnaeus, 1758) (Akpelikan) Pelecanus crispus (Brunch, 1832) (Tepeli Pelikan) TAKIM : CICONIIFORMES (LEYLEKSİLER) 9. Familya : ARDEIDAE (BALIKÇILLAR) Botaurus stellaris (Linnaeus, 1758) (Balaban) Ixobrychus minutus (Linnaeus, 1758) (Küçük Balaban) Nycticorax nycticorax (Linnaeus, 1758) (Gece Balıkçılı) Ardeola ralloides (Scolopoli, 1769) (Alaca Balıkçıl) Bubulcus ibis (Linnaeus, 1758) (Sığır Balıkçılıl) Egretta garzetta (Linnaeus, 1758) (Küçük Ak Balıkçıl) Egretta alba (Linnaeus, 1758) (Büyük Ak Balıkçıl) Ardea cirenea (Linnaeus, 1758) (Gri Balıkçıl) Ardea purpurea (Linnaeus, 1758) (Erguvani Balıkçıl) 10. Familya : CICONIIDAE (LEYLEKGİLLER) Mycteria ibis (Linnaeus, 1758) (Sarıgagalı Leylek) Ciconia nigra (Linnaeus, 1758) (Kara Leylek) Ciconia ciconia (Linnaeus, 1758) (Leylek) 11. Familya : THERESKIONITHIDAE (KELAYNAKGİLLER) Plegadis falcinellus (Linnaeus, 1758) (Çeltikçi) Geronticus eremitta (Linnaeus, 1758) (Kelaynak) Platalea leucorodia (Linnaeus, 1758) (Kaşıkçı) TAKIM : PHOENICOPTERIFORMES (FLAMİNGOLAR) 12. Familya : PHOENICOPTERIDAE (FLAMİNGOLAR) Phoenicopterus ruber (Linnaeus, 1758) (Flamingo) TAKIM : ANSERIFORMES (KAZSILAR) 13. Familya : ANATIDAE (ÖRDEKGİLLER) Cygnus olor (Gmelin, 1789) (Kuğu) Cygnus columbianus (Küçük Kuğu) Cygnus cygnus (Linnaeus, 1758) (Ötücü Kuğu) Anser fabalis (Latham, 1787) (Tarla Kazı) Anser albifrons (Scopoli, 1769) (Sakarca) Anser erythropus (Linnaeus, 1758) (Küçük Sakarca) Anser anser (Linnaeus, 1758) (Boz Kaz) Branta leucopsis (Bchstein, 1803) (Akyanaklı Kaz) Branta bernicla (Yosun Kazı) Branta ruficollis (Pallas, 1769) (Sibirya Kazı) Tadorna ferruginea (Pallas, 1764) (Angıt) Tadorna tadorna (Linnaeus, 1758) (Suna) Anas penelope (Linnaeus, 1758) (Fiyu) Anas strepera (Linnaeus, 1758) (Boz Ördek) Anas crecca (Linnaeus, 1758) (Çamurcun) Anas plathyrnchos (Linnaeus, 1758) (Yeşilbaş) Anas acuta (Linnaeus, 1758) (Kılkuyruk) Anas falcata (Büyük Çamurcun) Anas querquedula (Linnaeus, 1758) (Çıkrıkçın) Anas clypeata (Linnaeus, 1758) (Kaşıkgaga) Marmoronette (Anas) angustirostris (Yaz Ördeği) Netta rufina (Pallas, 1773) (Macar Ördeği) Aythya ferina (Linnaeus, 1758) (Elmabaş Patka) Aythya nyroca (Guldenstadt, 1760) (Pasbaş Patka) Aythya fuligula (Linnaeus, 1758) (Tepeli Patka) Aythya marila (Linnaeus, 1761) (Karabaş Patka) Somateria mollissima (Pufla Kazı) Clangula hyemalis (Telkuyruk) Melanitta nigra (Kara Ördek) Melanitta fusca (Linnaeus, 1758) (Kadife Ördek) Bucephula clangula (Linnaeus, 1758) (Altıngöz) Mergus albellus (Linnaeus, 1758) (Sütlabi) Mergus serrator (Linnaeus, 1758) (Tarakdiş) Mergus merganser (Linnaeus, 1758) (Büyük Tarakdiş) Oxyura leucocephala (Scopoli, 1769) (Dikkuyruk) TAKIM : FALCONIFORMES (YIRTICIKUŞLAR) 14. Familya : ACCIPITRIDAE (YIRTICIKUŞLAR) Pernis apivorus (Linnaeus, 1758) (Arı Şahini) Pernis ptilorhyncus Elanus caeruleus (Desfontaines, 1789) (Ak Çaylak) Milvus migrans (Boddaert, 1783) (Kara Çaylak) Milvus milvus (Linnaeus, 1758) (Kızıl Çaylak) Heliaeetus albicilla (Linnaeus, 1758) (Akkuyruklu Kartal ) Gypaetus barbatus (Linnaeus, 1758) (Sakallı Akbaba) Neophron percnopterus (Linnaeus, 1758) (Küçük Akbaba) Gyps fulvus (Hablizl, 1783) (Kızıl Akbaba) Aegypius monachus (Linnaeus, 1758) (Kara Akbaba) Circaetus gallicus (Gmelin, 1788) (Yılan Kartalı) Circus aeruginosus (Linnaeus, 1758) (Saz Delicesi) Circus cyaneus (Linnaeus, 1758) (Gökçe Delice) Circus macrourus (Gmelin, 1771) (Akçe Delice) Circus pygargus (Linnaeus, 1758) (Çayır Delicesi) Accipiter gentilis (Linnaeus, 1758) (Çayır Kuşu) Accipiter nisus (Linnaeus, 1758) (Atmaca) Accipiter birevipes (Severtzov, 1850) (Yoz Atmaca) Buteo buteo (Linnaeus, 1758) (Şahin) Buteo rufinus (Cretzschmar, 1827) (Kızıl Şahin) Buteo lagopus (Pontopiddan, 1763) (Paçalı Şahin) Aquila pomarina (Brehm, 1831) (Küçük Orman Kartalı) Aquila clagna (Pallas, 1811) (Büyük Orman Kartalı) Aquila nipalensis (Hodgson, 1833) (Bozkır Kartalı) Aquila heliaca (Savigny, 1809) (Şah Kartal) Aquila chrysaetos (Linnaeus, 1758) (Kaya Kartalı) Hieraaetus pennatus (Gmelin, 1788) (Küçük Kartal) Hieraaetus fasciatus (Vieillot, 1822) (Tavşancıl) Pandion heliaetus (Linnaeus, 1758) (Balık Kartalı) 15. Familya : FALCONIDAE (DOĞANGİLLER) Falco naumanni (Fleischer, 1818) (Küçük Kerkenez) Falco tinnuculus (Linnaeus, 1758) (Kerkenez) Falco vespertinus (Linnaeus, 1758) (Ala Doğan) Falco columbarius (Linnaeus, 1758) (Boz Doğan) Falco subbuteo (Linnaeus, 1758) (Delice Doğan) Falco eleonorae (Gene, 1839) (Ada Doğanı) Falco concolor (Temmnick, 1825) (Gri Doğan) Falco biarmicus (Temmnick, 1825) (Bıyıklı Doğan) Falco cherrug (Gray, 1834) (Ulu Doğan) Falco peregrinus (Tunstall, 1771) (Gök Doğan) TAKIM : GALLIFORMES (TAVUKLAR) 16. Familya : TETRAONIDAE (ÜRKEKLİKLER) Tettraogallus caspius (Gmelin, 1784) (Ürkeklik) Tettraogallus caucasicus (Kafkas kekliği) 17. Familya : PHASIANIDAE (TAVUKSULAR) Tetrao tetrix (Linnaeus, 1758) (Orman Horozu) Tetrao mlokosiewiczi (Dağ Horozu) Tetraogallus caspius (Ürkeklik) Alectoris chukar (Gray, 1830) (Keklik) Alectoris graeca (Kayakekliği, Taşkekliği) Ammoperdix griseogularis (Brandt, 1843) (Kum Kekliği) Francolinus francolinus (Linnaeus, 1758) (Turaç) Perdix perdix (Linnaeus, 1758) (Çil Keklik) Coturnix coturnix (Linnaeus, 1758) (Bıldırcın) Phasianus colchinus (Linnaeus, 1758) (Sülün) TAKIM : GRUIFORMES (TURNAMSILAR) 18. Familya : RALLIDAE (YELVEGİLLER) Rallus aquaticus (Linnaeus, 1758) (Su Kılavuzu) Porzana porzana (Linnaeus, 1758) (Benekli Sutavuğu) Porzana parva (Scopoli, 1769) (Bataklık Sutavuğu) Porzana pusilla (Pallas, 1776) (Küçük Sutavuğu) Crex crex (Linnaeus, 1758) (Bıldırcın Kılavuzu) Gallinula chloropus (Linnaeus, 1758) (Saztavuğu) Porphyrio porphyrio (Linnaeus, 1758) (Sazhorozu) Fulica atra (Linnaeus, 1758) (Sakarmeke) 19. Familya : GRUIDAE (TURNAGİLLER) Grus grus (Linnaeus, 1758) (Turna) Grus leucogeranus (Pallas, 1773) (Ak Turna, Rahibe Turnası) Anthropoides virgo (Linnaeus, 1758) (Telli Turna) 20. Familya : OTIDAE (TOYKUŞUGİLLER) Tetrax tetrax (Linnaeus, 1758) (Küçük Toy, Mezgeldek) Chlamydotis undutula (Jacquin, 1784) (Yakalı Toy) Otis tarda (Linnaeus, 1758) (Toy, Büyük Toy) TAKIM : CHARADIIFORMES (YAĞMURKUŞUGİLLER) 21. Familya : HAEMATOPODIDAE (DENİZ SAKSAĞANLARI) Haematopus ostralegus (Linnaeus, 1758) (Poyrazkuşu) 22. Familya : RECURVIROSTRIDAE (AVOZETKUŞUGİLLER) Himantopus himantopus (Linnaeus, 1758) (Uzunbacak) Recurvirostra avosetta (Linnaeus, 1758) (Kılıçgaga) 23. Familya : BURHINIDAE (KOCAGÖZGİLLER) Burhinus oedicnemus (Linnaeus, 1758) (Kocagöz, Çayırbalabanı) 24. Familya : GLARAELIDAE (BATAKLIK KIRLANGICIGİLLER) Cursorius cursor (Latham, 1787) (Çöl Koşarı, Koşar Sukuşu) Glareoala pratincola (Linnaeus, 1758) Glareola nordmanni (Fıscher, 1843) 25. Familya : CHARADRIIDAE (YAĞMURKUŞUGİLLER) Charadrius dubius (Scopoli, 1786) (Kolyeli Küçük Yağmurkuşu, Halkalı Küçük Cılıbıt) Charadrius hiaticula (Linnaeus, 1758) (Kolyeli Büyük Yağmurkuşu, Halkalı Cılıbıt) Charadrius alexandrinus (Linnaeus, 1758) (Akça Cılıbıt) Charadrius mongolus (Pallas, 1776) (Moğol Cılıbıtı) Charadrius leschenaultii (Büyük Cılıbıt, Çöl Yağmurkuşu) Charadrius asiaticus (Pallas, 1773) (Doğu Cılıbıtı, Asya Yağmurkuşu) Eudromias morinellus (Linnaeus, 1758) (Dağ Cılıbıtı, Dağ Yağmurkuşu) Pluvialis fulvus (Gmelin, 1789) (Küçük Altın Yağmurcun) Pluvialis dominica (Statius Müller, 1776) (Amerika Altın Yağmurcunu) Pluvialis apricaria (Linnaeus, 1758) (Altın Yağmurcun) Pluvialis squatarola (Linnaeus, 1758) (Gümüş Yağmurcun) Hoplopterus spinosus (Linnaeus, 1758) (Mahmuzlu Kızkuşu) Vanellus indicus (Büyükkızkuşu) Vanellus leucurus (Akkuyruklu Kızkuşu) Vanellus gregarius (Sürmeli Kızkuşu) Vanellus vanellus (Linnaeus, 1758) (Kızkuşu) Arenaria interpres (Linnaeus, 1758) (Taşçeviren) 26. Familya : SCOLOPACIDAE (ÇULLUKGİLLER) Calidris canutus (Linnaeus, 1758) (Büyük, Kumkuşu, Kırmızı Göğüslü Kumkuşu) Calidris alba (Pallas, 1764) (Ak Kumkuşu) Calidris minuta (Leisler, 1812) (Küçük Kumkuşu) Calidris temminckii (Leisler, 1812) (Sarıbacaklı Kumkuşu) Calidris ferrugina (Pontoppidan, 1763) (Kızıl Kumkuşu) Calidris alpina (Linnaeus, 1758) (Karakarınlı Kumkuşu) Limicola falcinellus (Pontoppidan, 1763) (Sürmeli Kumkuşu) Philomachus pugnax (Linnaeus, 1758) (Dövüşkenkuş) Lymnocryptes minimus (Brunnich, 1764) (Küçük Su Çulluğu) Gallinago gallinago (Linnaeus, 1758) (Su Çulluğu) Gallinago media (Latham, 1787) (Büyük Su Çulluğu) Limosa lapponica (Linnaeus, 1758) (Kıyı Çamur Çulluğu) Scolopax rusticola (Linnaeus, 1758) (Çulluk) Limosa limosa (Linnaeus, 1758) (Çamurçulluğu) Numenius phaeopus (Linnaeus, 1758) (Sürmeli Kervan Çulluğu) Nemenius teniurostris (Vielliot, 1817) (Küçük Kervan Çulluğu) Numenius arquata (Linnaeus, 1758) (Kervan Çulluğu) Tringa erythropus (Pallas, 1764) (Kara Kızılbacak) Tringa totanus (Linnaeus, 1758) (Kızılbacak) Tringa stagnatilis (Bechstein, 1803) (Bataklık Düdükçünü) Tringa nabularia (Gunnerus, 1767) (Yeşilbacak) Tringa ochropus (Linnaeus, 1758) (Yeşil Düdükçün) Tringa glareola (Linnaeus, 1758) (Orman Düdükçünü) Xenus cinereus (Sarıbacak) Actitis hypoleucos (Dere Düdükçünü) Actitis macularia (Benekli Düdükçün) Arenaria interpres (Linnaeus, 1758) (Taşçeviren) 27. Familya : PHALAROPIDAE (KUMKUŞUGİLLER) Phalaropus tricolor (Vielliot, 1819) (Büyük Deniz Düdükçünü) Phalaropus lobatus (Linnaeus, 1758) (Deniz Düdükçünü) Phalaropus flucarius (Linnaeus, 1758) (Kızıl Deniz Düdükçünü) 28. Familya : STERCORARIIDAE (YIRTICIMARTIGİLLER) Stercorarius pomarius (Temminck, 1815) (Kütkuyruklu Korsan Martı) Stercorarius parasiticus (Linnaeus, 1758) (Korsan Martı) Stercorarius longicaudus (Uzunkuyruklu Korsan Martı) Catharacta skua (Brunnich, 1764) Büyük Korsan Martı) 29. Familya : LARIDAE (MARTIGİLLER) Larus leucopthalmus (Kızıldeniz Martısı) Larus ichthyaetus (Pallas, 1773) (Büyük Karabaş Martı) Larus melanocephala (Temminck, 1820) (Akdeniz Martısı) Larus minutu (Pallas, 1776) (Küçük Martı) Larus ridibundus (Linnaeus, 1758) (Karabaş Martı) Larus genei (Breme, 1839) (İncegagalı Martı) Larus audouinii (Ada Martısı) Larus canus (Linnaeus, 1758) (Küçük Gümüş Martı) Larus fuscus (Linnaeus, 1758) (Karasırtlı Martı) Larus argentatus (Pontoppidan, 1763) (Kuzey Gümüş Martı) Larus cachinnans (Gümüş Martı) Larus armenicus (Doğu Martısı) Larus hyperboreus (Kutup Martısı) Larus marinus (Linnaeus, 1758) (Büyük Karasırtlı Martı) Rissa tridactyla (Linnaeus, 1758) (Karayaklı Martı) 30. Familya: STERNIDAE (DENİZKIRLANGICIGİLLER) Gelochelidon nilotica (Gmelin, 1789) (Gülen Sumru) Sterna caspia (Büyük Sumru) Sterna bengalensis (Tepeli Sumru) Sterna sandvicensis (Latham, 1787) (Karagagalı Sumru) Sterna hirundo (Linnaeus, 1758) (Sumru) Sterna paradisea (Pontopidan, 1763) (Kuzey Sumrusu) Sterna albifrons (Pallas, 1764) (Küçük Sumru) Chlidonias hybridus (Pallas, 1811) (Bıyıklı Sumru) Chlidonias niger (Linnaeus, 1758) (Kara Sumru) Chlidonias leucopterus (Temminck, 1815) (Akkanatlı Sumru) TAKIM : COLUMBIFORMES (GÜVERCİNLER) 31. Familya : PTEROCLIDAE (STEPTAVUKLARI) Pterocles senegallus (Benekli Bağırtlak) Pterocles orientalis (Linnaeus, 1758) (Bağırtlak) Pterocles alchata (Linnaeus, 1758) (Kılkuyruk Bağırtlak) Pterocles exustus (Kahverengi Karınlı Step Tavuğu) Syrrhaptes paradoxus (Pallas, 1773) (Falçatalı Bağırtlak) 32. Familya : COLUMBIDAE (GÜVERCİNGİLLER) Columba livia (Gmelin, 1789) (Kaya Güvercini) Columba oenas (Linnaeus, 1758) (Gökçe Güvercin) Columba palumbus (Linnaeus, 1758) (Tahtalı Güvercin) Streptopelia decaocta (Frivaldzsky, 1838) (Kumru) Streptopelia turtur (Linnaeus, 1758) (Üveyik) Streptopelia senegalensis (Linnaeus, 1758) (Küçük Kumru) TAKIM : PSITTACIFORMES (PAPAĞANLAR) 33. Familya : PSITTACIDAE (PAPAĞANGİLLER) Psittacula krameri (Yeşil Papağan) TAKIM : CUCULİFORMES (GUGUK KUŞLARI) 34. Familya : CUCULİDAE (GUGUK KUŞUGİLLER) Clamator glandarius (Linnaeus, 1758) (Tepeli Guguk) Cuculus canorus (Linnaeus, 1758) (Guguk) TAKIM : STRIGIFORMES (GECE YIRTICILARI) 35. Familya : TYTONIDAE (PEÇELİ BAYKUŞGİLLER) Tyto alba (Scopoli, 1769) (Peçeli Baykuş) 36. Familya : STRIGIDAE (BAYKUŞGİLLER) Otus brucei (Hume, 1873) (Çizgili İshakkuşu) Otus scops (Linnaeus, 1758) (İshakkuşu) Bubo bubo (Linnaeus, 1758) (Puhu) Ketupa zeylonensis (Gmelin, 1788) (Balık Baykuşu) Athene noctua (Scopoli, 1769) (Kukumav) Strix aluco (Linnaeus, 1758) (Alaca Baykuş) Asio otus (Linnaeus, 1758) (Kulaklı Orman Baykuşu) Asio flammeus (Pontoppidan, 1763) (Kır Baykuşu) Aegolius fuenerus (Paçalı Baykuş) TAKIM : CAPRIMULGIFORMES (ÇOBANALDATANLAR) 37. Familya : CAPRIMULGIDAE (ÇOBANALDATANGİLLER) Caprimulgus europaeus (Linnaeus, 1758) (Çobanaldatan) TAKIM : APODIFORMES (SAĞANLAR, EBABİLLER) 38. Familya : APODIDAE (SAĞANGİLLER, EBABİLGİLLER) Apus apus (Linnaeus, 1758) (Karasağan) Apus pallidus (Shelley, 1870) (Bozsağan) Apus melba (Linnaeus, 1758) (Akkarınlı Sağan) Apus affinis (Linnaeus, 1758) (Küçük Sağan) TAKIM : CORACIIFORMES (KUZGUN KUŞLARI) 39. Familya : ALCEDINIDAE (YALIÇAPKINIGİLLER) Halcyon smyrnensis (Linnaeus, 1758) (İzmir Yalıçapkını) Alcedo atthis (Linnaeus, 1758) (Yalıçapkını) Ceryle rudis (Linnaeus, 1758) (Alaca Yalıçapkını) 40. Familya : MEROPIDAE (ARIKUŞUGİLLER) Merops persicius (Yeşil Arıkuşu) Merops supercillosus (Pallas, 1773) (Arıkuşu) Merops apiaster (Linnaeus, 1758) (Arıkuşu) 41. Familya : CORACIIDAE (KUZGUNGİLLER) Coracias garrulus (Linnaeus, 1758) (Gökkuzgun) Coracias benghalensis (Linnaeus, 1758) (Hint gökkuzgunu) 42. Familya : UPUPIDAE (ÇAVUŞKUŞUGİLLER) Upupa epops (Linnaeus, 1758) (İbibik, Hüthüt) TAKIM : PICIFORMES (AĞAÇKAKANLAR) 43. Familya : PICIDAE (AĞAÇKAKANGİLLER) Jnnx torquilla (Linnaeus, 1758) (Boyun Çeviren) Picus canus (Gmelin, 1788) (Küçük Yeşil Ağaçkakan) Picus viridis (Linnaeus, 1758) (Yeşil Ağaçkakan) Dyrocopus martius (Linnaeus, 1758) (Kara Ağaçkakan) Dendrocopos major (Linnaeus, 1758) (Orman Alaca Ağaçkakanı) Dendrocopos syriacus (Hemprich, ve Ehrenberg, 1833) (Alaca Ağaçkakan) Dendrocopos medius (Linnaeus, 1758) (Ortanca Ağaçkakan) Dendrocopos leucotos (Bechstein, 1803) (Aksırtlı Ağaçkakan) Dendrocopos minor (Linnaeus, 1758) (Küçük Ağaçkakan) TAKIM : PASSERIFORMES (ÖTÜCÜKUŞLAR) 44. Familya : ALAUDIDAE (TARLAKUŞUGİLLER) Ammomanes deserti (Linhtenstein, 1803) (Çöl Toygarı) Melanocorypha calandra (Linnaeus, 1758) (Boğmaklı Toygar) Melanocorypha bimaculata (Menetriies, 1832) (Küçük Boğmaklı Toygar) Melanocorypha leucoptera (Pallas, 1811) (Akkanatlı Toygar) Melanocorypha yeltoniensis (Forster, 1768) (Kara Toygar) Calandrella brachydactyla (Leisler, 1814) (Bozkır Toygarı) Calandrella rufescens (Vieillot, 1820) (Çorak Toygarı) Caladrella cheleensis (Asya Kısaparmaklı Toygarı) Galerida cristata (Linnaeus, 1758) (Tepeli Toygar) Lullula arborea (Linnaeus, 1758) (Orman Toygarı) Alauda arvensis (Linnaeus, 1758) (Tarlakuşu) Eremophila alpestris (Linnaeus, 1758) (Kulaklı Toygar) 45. Familya : HIRUNDINIDAE (KIRLANGIÇGİLLER) Riparia riparia (Linnaeus, 1758) (Kum Kırlagıcı) Hirundo rupestris (Scopoli, 1769) (Kaya Kırlangıcı) Hirundo rustica (Kır Kırlangıcı) Hırundo daurica (Linnaeus, 1758) (Kızıl Kırlangıç) Delichon urbica (Linnaeus, 1758) (Ev Kırlangıcı) 46. Familya : MOTACILLIDAE (KUYRUKSALLAYANGİLLER) Anthus novaeseelandiae (Mahmuzlu İncirkuşu) Anthus campestris (Linnaeus, 1758) (Kır İncirkuşu) Anthus trivialis (Linnaeus, 1758) (Linnaeus, 1758) Anthus pratensis (Linnaeus, 1758) (Linnaeus, 1758) Anthus hodgsoni (Richmond, 1907) (Yeşilsırtlı İncirkuşu) Anthus cervinus (Pallas, 1811) (Kızıl Gerdanlı İncirkuşu) Anthus spinoletta (Linnaeus, 1758) (Dağ İncirkuşu Habitat) Motacilla flava (Linnaeus, 1758) (Sarı Kuyruksallayan) Motacilla citreola (Pallas, 1776) (Sarıbaşlı Kuyruksallayan) Motacilla cinerea (Tunstall, 1771) (Dağ Kuyruksallayanı) Motacilla alba (Linnaeus, 1758) (Ak Kuyruksallayan) 47. Familya : PYCNONOTIDAE (GRİ BÜLBÜLGİLLER) Pycnonotus xanthopygos (Arap Bülbülü) 48. Familya : BOMBYCILLIDAE (İPEKKUYRUKLULAR) Bombycılla garrulus (Linnaeus, 1758) (İpekkuyruk) Hypocolius ampelinus (Tırtılyiyen) 49. Familya : CINCLIDAE (SU KARATAVUKLARI) Cınclus cınclus (Linnaeus, 1758) (Derekuşu) 50. Familya : TROGLODYTIDAE (ÇİTKUŞLARI) Trglodytes troglodytes (Linnaeus, 1758) (Çitkuşu) 51. Familya : PRUNELLIDAE (BOZBOĞAZGİLLER) Prunella modularis (Linnaeus, 1758) (Dağ Bülbülü) Prunella ocularis (Radde, 1884) (Sürmeli Dağbülbülü) Prunella collaris (Scopoli, 1769) (Büyük Dağbülbülü) 52. Familya : TURDIDAE (ARDIÇKUŞUGİLLER) Cercotrichas galactotes (Temminck, 1820) (Çalı Bülbülü) Erithacus rubecula (Linnaeus, 1758) (Kızılgerdan) Luscinia luscinia (Linnaeus, 1758) (Benekli Bülbül) Luscinia megarhynchos (Brehm, 1831) (Bülbül) Luscinia svecica (Linnaeus, 1758) (Buğdaycıl) Irania gutturalis (Guerin - Meneville, 1843) (Taş Bülbülü) Phoenicurus ochruros (Gmelin, 1789) (Kara Kızılkuyruk) Phoenicurus phoenicurus (Linnaeus, 1758) (Kızılkuyruk) Saxicola rubertra (Linnaeus, 1758) (Çayır Taşkuşu) Saxicola torquata (Linnaeus, 1758) (Taşkuşu) Oenanthe isabellina (Temminck, 1829) (Bozkuyrukkakan) Oenanthe oenanthe (Linnaeus, 1758) (Kuyrukkakan) Oenanthe pleschenka (Lepechin, 1770) (Alaca Kuyrukkakan) Oenanthe hispanica (Linnaeus, 1758) (Karakulaklı Kuyrukkakan) Oenanthe deserti (Çöl Kuyrukkakanı) Oenanthe finschii (Heuglin, 1869) (Aksırtlı Kuyrukkakan) Oenanthe xanthoprymna (Hemprich ve Ehremberg, 1833) (Kızılca Kuyrukkakan) Oenanthe lugens (Lichtenstein, 1823) (Karasırtlı Kuyrukkakan) Oenanthe leucophyga (C.L. Brehm, 1831) (Aktepeli Kara Kuyrukkakan) Monticola saxatilis (Linnaeus, 1758) (Taşkızılı) Monticola solitarius (Linnaeus, 1758) (Gökardıç) Turdus torquatus (Linnaeus, 1758) (Boğmaklı Ardıç) Turdus merula (Linnaeus, 1758) (Karatavuk) Turdus pilaris (Tarla Ardıcı) Turdus philomelos (C.L. Brehm, 1831) (Öter Ardıç) Turdus iliacus (Linnaeus, 1758) (Kızıl Ardıç) Turdus viscivorus (Linnaeus, 1758) (Ökse Ardıcı) 53. Familya : SYLVIDAE (ÖTLEĞENGİLLER) Cettia cetti (Temmick, 1820) (Kamış Bülbülü) Cisticola juncidis (Rafinesque, 1810) (Yelpaze Kuyruk) Prinia gracilis (Lichtenstein, 1823) (Dikkuyruklu Ötleğen) Locustella naevia (Boddaert, 1783) (Çekirge Kamışçını) Locustella fluviatilis (Wolf, 1810) (Ağaç Kamışçını) Locustella luscinioides (Savi, 1824) (Bataklık Kamışçını) Accephalus melanopagon (Temmick, 1823) (Bıyıklı Kamışçın) Acrocephalus paludicola (Vieillot, 1817) (Sarı Kamışçın) Acrocephalus schenobaenus (Linnaeus, 1758) (Kındıra Kamışçını) Acrocephalus agricola (Jerdon, 1845) (Doğu Kamışçını) Acrocephalus dumetorum (Blyth, 1849) (Kuzey Kamışçını) Acrocephalus palustris (Bechstein, 1798) (Çalı Kamışçını) Acrocephalus scirpaceus (Hermann, 1804) (Sazbülbülü) Acrocephalus arundinaceus (Linnaeus, 1758) (Büyük Kamışçın) Hippolais pallida (Hembrich ve Ehrenberg, 1833) (Ak Mukallit) Hippolais caligata (Lichtenstein, 1823) (Küçük Mukallit) Hippolais languida (Hembrich ve Ehrenberg, 1833) (Dağ Mukallidi) Hippolais olivetorum (Strickland, 1837) (Büyük Mukallit) Hippolais icterina (Vieillot, 1817) (Sarı Mukallit) Hippolais polyglotta (Vieillot, 1817) (Kısakanatlı Sarı Mukallit) Sylvia cantillans (Pallas, 1764) (Bıyıklı Ötleğen) Sylvia mystacea (Menetries, 1832) (Pembe Göğüslü Ötleğen) Sylvia melanocaphala (Gmelin, 1789) (Maskeli Ötleğen) Sylvia melanothrax Tristram, 1872 (Pullu Ötleğen, Kıbrıs Ötleğeni) Sylvia rueppelli (Temminck, 1823) (Kara Boğazlı Ötleğen) Sylvia nana (Hembrich ve Ehrenberg, 1833) (Çöl Ötleğeni) Sylvia hortensis (Gmelin, 1788) (Akdeniz Gözlü Ötleğen) Sylvia nisoria (Bechstein, 1795) (Cizgili Ötleğen) Sylvia curruca (Linnaeus, 1758) (Küçük Akdeniz Gerdanlı Ötleğen) Sylvia communis (Latham, 1787) (Akdeniz Gerdanlı Ötleğen) Sylvia borin (Boddaert, 1783) (Boz Ötleğen) Sylvia atricapilla (Linnaeus, 1758) (Kara Başlı Ötleğen) Phylloscopus trochiloides (Sundevall, 1837) (Yeşil Çıvgın) Phylloscopus inornatus (Blyth, 1842) (Sarı Kaşlı Çıvgın) Phylloscopus humei Phylloscopus orientalis Phylloscopus sibilatrix (Bechstein, 1793) (Orman Çıvgını) Phylloscopus lorenzii Phylloscopus collybita (Çıvgın) Phylloscopus trochilus (Söğütbülbülü) Regulus regulus (Linnaeus, 1758) (Çalıkuşu) Regulus ignicapillus (Temminck, 1820) (Sürmeli Çalıkuşu) 54. Familya : MUSCICAPIDAE (SİNEKKAPANGİLLER) Muscicapa striata (Pallas, 1764) (Benekli Sinekkapan) Ficedula parva (Bechstein, 1794) (Küçük Sinekkapan) Ficedula semitorquata (Hombron, 1885) (Alaca Sinekkapan) Ficedula albicollis (Temmink, 1815) (Halkalı Sinekkapan, Kolyeli Sinekkapan) Ficedula hypoleuca (Pallas, 1764) (Kara Sinekkapan) 55. Familya : TİMALIIDAE (BIYIKLI BAŞTANKARALAR) Panurus biarmicus (Linnaeus, 1758) (Bıyıklı Baştankara) 56. Familya : AEGITHALIDAE (UZUN KUYRUKLU BAŞTANKARALAR) Aegithalos caudatus (Linnaeus, 1758) (Uzun Kuyruklu Baştankara) 57. Familya : PARIDAE (BAŞTANKARAGİLLER) Parus palusturis (Linnaeus, 1758) (Kayın Baştankarası) Parus lugubris (Temminck, 1820) (Akyanaklı Baştankara) Parus ater (Linnaeus, 1758) (Çam Baştankarası) Parus caeruleus (Linnaeus, 1758) (Mavi Baştankara) Parus major (Linnaeus, 1758) (Büyük Baştankara) 58. Familya : SITTIDAE (SIVACIKUŞUGİLLER) Sitta krueperi (Küçük Sıvacıkuşu) Sitta europea (Linnaeus, 1758) (Sıvacıkuşu) Sitta tephronata (Büyük Kaya Sıvacıkuşu) Sitta neumayer (Kaya Sıvacıkuşu) 59. Familya : TICHODRAMADIDAE (DUVAR TIRMAŞIKLARI) Tichodrama muraia (Linnaeus, 1758) (Duvar Tırmaşık Kuşu) 60. Familya : CERTHIIDAE (AĞAÇ TIRMAŞIKLARI) Certhia brachydactyla (Brehm, 1820) (Bahçe Tırmaşıkkuşu) Certhia familiaris (Linnaeus, 1758) (Orman Tımaşıkkuşu) 61. Familya : REMIZIDAE (ÇULHA KUŞLARI) Remiz pendulinus (Linnaeus, 1758) (Çulhakuşu) 62. Familya : ORIOLIDAE (SARIASMAGİLLER) Oriolus oriolus (Linnaeus, 1758) (Sarıasma) 63. Familya : LANIIDAE (ÖRÜMCEKKUŞUGİLLER, ÇEKİRGEKUŞUGİLLER) Lanius ısabellinus (Ehrenberg, 1833) (Kızılkuyruklu Örümcekkuşu) Lanius collurio (Linnaeus, 1758) (Kızılsırtlı Örümcekkuşu) Lanius schach (Linnaeus, 1758) (Uzunkuyruklu Örümcekkuşu) Lanius minor (Gmelin, 1788) (Karaalınlı Örümcekkuşu) Lanius excubitor (Linnaeus, 1758) (Büyük Örümcekkuşu) Lanius senator (Linnaeus, 1758) (Kızlbaşlı Örümcekkuşu) Lanius nubicus (Lichtenstein, 1823) (Alaca Örümcekkuşu) 64. Familya : CORVIDAE (KARGAGİLLER, KUZGUNGİLLER) Garrulus glandarius (Alakarga) Pica pica (Linnaeus, 1758) (Saksağan) Nucifraga caryocatactes (Linnaeus, 1758) (Köknar Kargası) Pyrrhocorax graculus (Linnaeus, 1758) (Sarıgagalı Dağkargası) Pyrrhocorax pyrrhocorax (Linnaeus, 1758) (Kızılgagalı Dağkargası) Corvus monedula (Linnaeus, 1758) (Küçük Karga) Corvus frugilegus (Linnaeus, 1758) (Ekin Kargası) Corvus corone (Linnaeus, 1758) (Leş Kargası) Corvus ruficollis (Lesson, 1833) (Çöl Kuzgunu) Corvus corax (Linnaeus, 1758) (Kuzgun) 65. Familya : STURNIDAE (SIĞIRCIKGİLLER) Sturnus vulgaris (Linnaeus, 1758) (Sığırcık) Sturnus roseus (Linnaeus, 1758) (Ala Sığırcık) Acridotheres tristis (Mayna) 66. Familya : PASSERIDAE (SERÇEGİLLER) Passer domesticus (Linnaeus, 1758) (Serçe) Passer hispaniolensis (Temmick, 1820) (Söğüt Serçesi) Passer moabiticus (Tristram, 1864) (Küçük Serçe) Passer montanus (Ağaç Serçesi) Carpospiza brachydactyla (Çöl Serçesi) Petronia xanthocollis (Burton, 1838) (Sarıboğazlı Serçe) Petronia petronia (Linnaeus, 1758) (Kaya Serçesi) Montifringilla nivalis (Linnaeus, 1758) (Kar Serçesi) 67. Familya : FRINGILLIDAE (İSPİNOZGİLLER) Fringilla coelebs (Linnaeus, 1758) (İspinoz) Fringilla montifringilla (Linnaeus, 1758) (Dağ İspinozu) Serinus pusillus (Pallas, 1811) (Kara İskete) Serinus serinus (Linnaeus, 1758) (Küçük İskete) Serinus citrinella (Alp İsketesi) Carduelis chloris (Linnaeus, 1758) (Florya) Carduelis carduelis (Linnaeus, 1758) (Saka) Carduelis spinus (Linnaeus, 1758) (Karabaşlı İskete) Carduelis cannabina (Linnaeus, 1758) (Ketenkuşu) Carduelis flavirostris (Linnaeus, 1758) (Sarıgagalı Ketenkuşu) Carduelis flammea (Linnaeus, 1758) (Kuzey Ketenkuşu) Loxia curvirostra (Linnaeus, 1758) (Çaprazgaga) Rhodopechys sanguinea (Gould, 1838) (Alamecek) Rhodospiza obsoleta (Lichtenstein, 1823) (Boz Alamecek) Bucanetes mongolicus (Lichtenstein, 1823) (Doğu Alameceği) Bucanetes githagineus (Lichtenstein, 1823) (Küçük Alamecek) Carpodacus erythrinus (Pallas, 1770) (Çütre) Carpodacus rubicilla (Guldenstandt, 1777) (Büyük Çütre) Pyrrhula pyrrhula (Linnaeus, 1758) (Şakrakkuşu) Coccothraustes coccothraustes (Linnaeus, 1758) (Kocabaş) 68. Familya : EMBERIZIDAE (KİRAZKUŞUGİLLER) Plectrophenax nivalis (Linnaeus, 1758) (Alaca Kirazkuşu) Emberiza leucocephalos (Gmelin, 1771) (Akbaşlı Kirazkuşu) Emberiza citrinella (Linnaeus, 1758) (Sarı Kirazkuşu) Emberiza cirlus (Linnaeus, 1758) (Bahçe Kirazkuşu) Emberiza cia (Linnaeus, 1758) (Kaya Kirazkuşu) Emberiza striolata (Lichtenstein, 1823) (Gribaşlı Kirazkuşu) Emberiza cineracea (C.L. Brehm, 1855) (Boz Kirazkuşu) Emberiza hortulana (Linnaeus, 1758) (Kirazkuşu) Emberiza buchanani (Blyth, 1844) (Doğu Kirazkuşu) Emberiza caesia (Cretzschmar, 1828) (Kızıl Kirazkuşu) Emberiza rustica (Pallas, 1776) (Akkaşlı Kirazkuşu) Emberiza pusilla (Pallas, 1776) (Küçük Kirazkuşu) Emberiza schoeniclus (Linnaeus, 1758) (Bataklık Kirazkuşu) Emberiza bruniceps (Brant, 1841) (Kızılbaşlı Kirazkuşu) Emberiza melanocephala (Scopoli, 1769) (Karabaşlı Kirazkuşu) Miliara calandra (Linnaeus, 1758) (Tarla Kirazkuşu)

http://www.biyologlar.com/turkiye-kuslari-tur-listesi

Chondrichthyes Kıkırdaklı Balıklar

Kıkırdaklı balıklar ya da Chondrichthyes; karmaşık yapılı çiftleşme organları ve pulları olan balıklardır. Tamamen kıkırdak yapıdaki iskeletleri, dentin kökenli hiçbir eleman içermez. Vücutları yüzmeye yardımcı olmak üzere füze veya mekik şeklinde bir yapı kazanmıştır. Bazı gruplarda vücudun alt-üst yönünde (dorsoventral) yassılaştığı görülür. Derileri bol miktarda mukus bezi içerir. Vücut üzerindeki pullar sert olup, plakoid tiptedir. Tek veya çift halde bulunan yüzgeçler, daima ışınlarla desteklenmiştir. Erkek bireylerde pelvik yüzgeç (karın yüzgeci), değişikliğe uğrayarak, kopulasyon organı olan "Clasper" halini almıştır. Kuyruk yüzgeci genellikle heteroserk yapıdadır, ancak çeşitli gruplarda farklılık gösterebilir. İskelet birbiriyle birleşmiş omurlara sahiptir. Vücutları su damlası/füze (fusiform) şeklinde ya da yanlardan basık (dorso-ventral) şekilde yassılaşmış balıklardır. Vücut sıcaklıkları çevreye bağlı olarak değişen (poikloterm) canlılardır. Deri sert, plakoid pullarla kaplı ve bol miktarda mukus bezi içermektedir. Tek ve çift yüzgeçleri var olup, ventral yüzgeçler erkeklerde değişikliğe uğrayarak, kopulasyon organına dönüşmüştür. Kuyruk (kaudal) yüzgeci çatallı biçimdedir. Kalpleri bir kulakçık ve karıncık olmak üzere iki gözlüdür. Alyuvarları çekirdekli ve oval yapıdadır. Solungaçları 5-7 çifttir. Hava keseleri bulunmaz. Ağızlarında çok sayıda diş vardır. Ağızları alt konumludur. Hareketli çenelerinde bulunan dişleri oldukça kuvvetli yapıda olup, genellikle geriye doğru kıvrıktır. Çoğu yırtıcıdır ve çeşitli canlılarla beslenirler. Burun delikleri 1-2 adet olup, ağız boşluğuyla bağlantılı değildir. Dışa açılan solungaç yarıkları mevcuttur. En öndeki solungaç "Spirakulum" adını alır ve solunumda görev almaz. Solungaçların üzerini örten "operkulum" yapısı bulunmaz, sadece Holocephali alt sınıfında bunun görevini üstlenen yalancı bir kapakçık bulunur. Solunum suyu, ağız yoluyla alınır. Kalpleri bir karıncık ve bir de kulakçık olmak üzere, iki bölümden oluşur. Kapalı dolaşım sistemi görülür. Kanları, yüksek miktarda üre içerir ve deniz suyuyla izotonik özelliktedir. Alyuvarları çekirdekli ve oval şekillidir. Değişken vücut sıcaklıklı (poikilotherm) canlılardır. Böbrekleri mezonefroz tiptedir. Beyinlerinden 10 çift sinir çıkar. Her kulakta 3 yarım daire kanalı bulunur. Duyu alımından sorumlu olarak "Yanal çizgi" mevcuttur. Yüzme keseleri YOKTUR. Bu nedenle, batmamak için sürekli hareket etmek zorundadırlar. İç döllenme görülür. Üreme ovipar veya ovovivipar olabilir. Gelişmelerinde larva evresi yoktur. Ayrı eşeylidirler. Çiftleşme sırasında erkekler spermaların bir kopulasyon organı yardımıyla dişinin kloakına verir. Büyük yapılı yumurtalar segmentasyondan sonra yavaş yavaş gelişir. Bu gelişme süresi 9-25 ay arasında değişir. * Alt sınıf Elasmobranchii - Yassısolungaçlılar * Üst takım Batoidea - Vatozlar ve tırpana balıkları * Takım : Myliobatiformes - * Takım : Pristiformes - * Takım : Rajiformes - * Takım : Torpediniformes TAKIM : PLEUROTREMATA (KÖPEKBALIKLARI) 1. Familya : HEXANCHIDAE (CAMGÖZLER) Heptranchias perlo (Bonnaterre, 1788) (Boz camgöz) Hexanchus griseus (Bonnaterre, 1788) (Boz camgöz) 2. Familya : ODONTASPIDIDAE (PAMUKBALIKLARI) Eugomphodus taurus (Rafinesque, 1809) (Pamuk Balığı) Odontaspis ferox (Risso, 1810) (Pamuk Balığı) 3. Familya : LAMNIDAE (DİKBURUNLU KÖPEKBALIKLARI) Carcharodon carcharias (Linnaeus,1758) (Büyük Beyaz Köpekbalığı) Isurus oxyrinchus Rafinesque, 1810 (Dikburun Canavar) Lamna nasus (Bonnaterre, 1788) (Dikburun Harhariyas) 4. Familya : CETORHINIDAE (DEV KÖPEKBALIKLARI) Cetorhinus maximus (Gunnerus, 1765) (Büyük Camgöz) 5. Familya : ALOPIIDAE (SAPANBALIKLARI) Alopias vulpinus (Bonnaterre, 1788) (Sapan balığı, Tilki balığı) 6. Familya : SCYLIORHINIDAE (KEDİBALIKLARI) Galeus melastomus Rafinesque, 1810 (Lekeli Kedibalığı) Scyliorhinus canicula (Linnaeus, 1758) (Kedi Balığı) Scyliorhinus stellaris (Linnaeus, 1758) (Kedi Balığı) 7. Familya : CARCHARINIDAE (HARHARYASLAR) Carcharhinus brevipinna (Muller & Henle, 1841) (Sivri Camgöz) Carcharhinus limbatus (Valenciennes, 1841) (Köpek Balığı) Carcharhinus melanopterus (Quoy & Gaimard, 1824) (Köpekbalığı) Carcharhinus plumbeus (Nardo, 1827) (Büyük Camgöz) Prionace glauca (Linnaeus, 1758) (Pamuk Balığı) 8. Familya : TRIAKIDAE (KAYGAN DERİLİ KÖPEKBALIKLARI) Galeorhinus galeus (Linnaeus,1758) (Camgöz) Mustelus asterias Cloquet, 1821 (Köpek balığı) Mustelus mustelus (Linnaeus, 1758) (Köpek Balığı) Mustelus punctulatus Risso, 1826 (Köpek Balığı) 9. Familya : SPHYRNIDAE (ÇEKİÇBAŞLI KÖPEKBALIKLARI) Sphyrna tudes (Valenciennes, 1822) (Çekiç Balığı) Sphyrna zygaena (Linnaeus, 1758) (Çekiç Balığı) 10. Familya : OXYNOTIDAE (DOMUZBALIKLARI) Oxynotus centrina (Linnaeus, 1758) (Domuz Balığı) 11. Familya : SQUALIDAE (KATRANBALIKLARI) Centrophorus granulosus (Schneider, 1801) (Köpek Balığı) Centrophorus uyato (Rafinesque, 1801) (Köpek Balığı) Dalatias licha (Bonnaterre, 1788) (Küt burunlu köpekbalığı) Echinorhinus brucus (Bonnaterre, 1788) (Çivili Köpekbalığı) Etmopterus spinax (Linnaeus, 1758) (Siyah Köpekbalığı) Squalus acanthias Linnaeus, 1758 (Mahmuzlu Camgöz) Squalus blainvillei (Risso, 1826) (Mahmuzlu Camgöz) 12. Familya : SQUATINIDAE (DENİZ MELEKLERİ, KELERLER) Squatina aculeata Cuvier, 1829 (Keler) Squatina oculata Bonaparte, 1840 (Keler) Squatina squatina (Linnaeus, 1758) (Keler) TAKIM : HYPOTREMATA (VATOZLAR) 13. Familya : RHINOBATIDAE (KEMANVATOZLARI) Rhinobatos cemiculus E.Geoffroy Saint-Hilaire, 1817 (Kemane balığı) Rhinobatos rhinobatos (Linnaeus,1758) (Kemane Balığı) 14. Familya : TORPEDINIDAE (ELEKTRİKLİ VATOZLAR) Torpedo marmorata Risso, 1810 (Elektrikli Vatoz, çarpan) Torpedo torpedo (Linnaeus, 1758) (Elektrikli Vatoz, çarpan) Torpedo nobiliana Bonaparte, 1835 (Elektrikli Vatoz, çarpan) 15. Familya : RAJIDAE (VATOZLAR) Raja alba Lacepede, 1803 (Vatoz) Raja asterias Delaroche, 1809 (Vatoz) Raja batis Linnaeus, 1758 (Vatoz) Raja clavata Linnaeus, 1758 (Dikenli Vatoz) Raja fullonica Linnaeus, 1758 (Vatoz) Raja miraletus Linnaeus, 1758 (Vatoz) Raja montagui Fowler, 1910 (Vatoz) Raja naevus Muller & Henle, 1841 (Vatoz) Raja oxyrinchus Linnaeus, 1758 (Vatoz) Raja polystigma Regan, 1923 (Vatoz) Raja radula Delaroche, 1809 (Vatoz) Raja undulata Lacepede, 1802 (Vatoz) 16. Familya : DASYATIDAE (DİKENLİ VATOZLAR) Dasyatis centroura (Mitchill, 1815) (Rina Balığı, Dikenli Vatoz) Dasyatis pastinaca (Linnaeus,1758) (Rina Balığı, Dikenli Vatoz) Dasyatis tortonesei Capape, 1977 (Rina Balığı, Dikenli Vatoz) Dasyatis violacea (Bonaparte, 1832) (Rina Balığı, Dikenli Vatoz) Himantura uarnak (Forsskal,1775) (Uzun kuyruklu rina balığı, Dikenli Vatoz) Taeniura grabata (E.Geoffroy Saint-Hilarie, 1817) (Dikenli Vatoz) 17. Familya : GYMNURIDAE (KAZIKKUYRUK BALIKLARI) Gymnura altavela (Linnaeus,1758) (Kazıkkuyruk Balığı) 18. Familya : MYLIOBATIDAE (KARTAL VATOZLAR, FOLYALAR) Myliobatis aquila (Linnaeus, 1758) (Çiçuna) Pteromylaeus bovinus (E.Geoffroy Saint-Hilaire, 1817) (Çiçuna) 19. Familya : RHINOPTERIDAE (İNEKBURUNLU VATOZLAR) Rhinoptera marginata (E.Geoffroy Saint-Hilaire, 1817) (Çiçuna) 20. Familya : MOBULIDAE (KULAKLI FOLYALAR) Mobula mobular (Bonnaterre, 1788) (Kulaklı Folya) SINIF: HOLOCEPHALI (TÜMBAŞLILAR) TAKIM : CHIMAEREA (CHIMAERIFORMES) 21. Familya : CHIMAERIDAE (SIÇANBALIKLARI) Chimaera monstrosa Linnaeus, 1758 (Sıçan Balığı,Tavşan Balığı)

http://www.biyologlar.com/chondrichthyes-kikirdakli-baliklar

Türkiye kıkırdaklı balıklar listesi

1 Köpek balıkları (Pleurotremata) o 1.1 Hexanchidae * Heptranchias perlo * Hexanchus griseus o 1.2 Odontaspididae * Kaplan kum köpek balığı (Carcharias taurus) * Odontaspis ferox o 1.3 Lamnidae * Beyaz köpek balığı (Carcharodon carcharias) * Sivriburun camgöz (Isurus oxyrinchus) * Dikburun harharyas (Lamna nasus) * Pamuk balığı (Prionace glauca) o 1.4 Galeocerdo Kaplan köpek balığı (Galeocerdo cuvier) o 1.5 Cetorhinidae Büyük camgöz (Cetorhinus maximus) o 1.6 Alopiidae Sapan balığı (Alopias vulpinus) o 1.7 Scyliorhinidae * Lekeli kedi balığı (Galeus melastomus) * Dişli kedi balığı (Scyliorhinus canicula) * Boz lekeli kedi balığı (Scyliorhinus stellaris) o 1.8 Harhasyasgiller (Carchrinidae) * Sivri köpek balığı (Carcharhinus brevipinna) * Siyah yüzgeç (Carcharhinus limbatus) * Siyah yüzgeçli resif köpek balığı (Carcharhinus melanopterus) * Kum köpek balığı (Carcharhinus plumbeus) o 1.9 Triakidae * Galeorhinus galeus * Mustelus asterias * Bayağı köpek balığı (Mustelus mustelus) * Mustelus punctulatus o 1.10 Sphyrnidae * Sphyrna tudes * Sphyrna zygaena * Sphyrna lewini * Sphyrna mokarran o 1.11 Oxynotidae * Oxynotus centrina o 1.12 Squalidae * Centrophorus granulosus * Centrophorus uyato * Küt burunlu camgöz (Dalatias licha) * Çivili camgöz (Echinorhinus brucus) * Siyah camgöz (Etmopterus spinax) * Mahmuzlu camgöz (Squalus acanthias) * Squalus blainvillei o 1.13 Squatinidae * Testere sırtlı keler balığı (Squatina aculeata) * Lekeli keler balığı (Squatina oculata) * Bayağı keler balığı (Squatina squatina) * 2 Vatozlar (Hypotremata) o 2.1 Kemanvatozları (Rhinobatidae) * Keman balığı (Rhinobatos cemiculus) * Keman balığı (Rhinobatos rhinobatos) o 2.2 Elektrikli Vatozlar (Torpedinidae) * Torpil balığı (Torpedo marmorata) * Torpil balığı (Torpedo torpedo) * Torpil balığı (Torpedo nobiliana) o 2.3 Esas Vatozlar (Rajidae) * Vatoz (Raja alba) * Vatoz (Raja asterias) * Vatoz (Raja batis) * Dikenli vatoz (Raja clavata) * Vatoz (Raja fullonica) * Vatoz (Raja miraletus) * Vatoz (Raja montagui) * Vatoz (Raja naevus) * Vatoz (Raja oxyrinchus) * Vatoz (Raja polystigma) * Vatoz (Raja radula) * Vatoz (Raja undulata) o 2.4 Dikenli Vatozlar (Dasyatidae) * Dasyatis centroura (Rina Balığı, Dikenli Vatoz) * Tatlisu dikenli vatozu (Dasyatis pastinaca) * Dasyatis tortonesei (Rina Balığı, Dikenli Vatoz) * Dasyatis violacea (Rina Balığı, Dikenli Vatoz) * Uzun kuyruklu rina balığı (Himantura uarnak) * Taeniura grabata (Dikenli Vatoz) o 2.5 Kazıkkuyruk Balıkları (Gymnuridae) * Kazıkkuyruk balığı (Gymnura altavela) o 2.6 Kartal Vatozlar, Folyalar (Myliobatidae) * Çiçuna (Myliobatis aquila) * Çiçuna (Pteromylaeus bovinus) o 2.7 Inekburunlu Vatozlar (Rhinopteridae) * İnek burunlu vatoz (Rhinoptera marginata) o 2.8 Kulaklı Folyalar (Mobulidae) * Şeytan vatozu (Mobula mobular)

http://www.biyologlar.com/turkiye-kikirdakli-baliklar-listesi




LATHYRUS L. TEŞHİS ANAHTARI

1-) Yaprak eksenin ucu, mukro veya arista, bitkiler daima çok yıllık, gövde kanatsız, çiçekler salkımsı 2-) Yaprakçıklar pinnat ve retikulat damarlanma veya stipullar sagittat ( her iki tarafta kulaklı)...............A GRUBU 2-) Bazal damarlı yapraklar ana damarlar kenara paralel, stipullar daima yarı sagittat (bir tarafta kulağa benzeyen yapılı)..............B GRUBU 1-) Yaprak sonu tendrilli veya aristat bitkiler daima tek yıllık ve çiçekler koltuk altından veya gövde kanatlıdır. 3-)Yaprakçıklar yoktur ( stipullar sıklıkla büyüktür) veya yaprak ekseni laminat, tek yıllık..........G GRUBU 3-) Yaprakçıklar daima mevcut yaprak hiçbir zaman laminat değil tek yıllık ve çok yıllık 4-) Bütün yapraklar bir çift yaprakçıklıdır. 5-) En üst kısımda gövde dar kanatlıdır ( bazen dardır) 6-) Meyve tüysüz kapaklı suturlu çok yıllık veya tek yıllık ( gençken bile)................E GRUBU 6-) Meyve tüylü kapaklı veya suturlu( tüyler bazen kısa) ve yıllıktır.....................F GRUBU 5-)Gövde köseli fakat kanatlı değil..............................D GRUBU 4-) En azından orta yapraklar genellikle 2 veya 5 çift yaprakçıklıdır.............C GRUBU

http://www.biyologlar.com/lathyrus-l-teshis-anahtari

İŞÇİ SAĞLIĞI VE İŞ GÜVENLİĞİ TÜZÜĞÜ

Madde 1 - 1475 sayılı İş Kanunu kapsamına giren işyerlerinde, işçilere ait yatıp kalkma yerlerinde ve diğer müştemilatında bulunması gereken sağlık şartlarının ve işyerlerinde kullanılan alet, edevat, makinalar ve hammaddeler yüzünden, çıkabilecek hastalıklara engel olacak tedbir ve araçların, işyerlerinde işkazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğu bu Tüzükte belirtilmiştir. Madde 2 - Her işveren, işyerinde işçilerinin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için,bu Tüzükte belirtilen şartları yerine getirmek araçları noksansız bulundurmak gerekli olanı yapmakla yükümlüdür. İşçiler de, bu yoldaki usuller ve şartlara uymak zorundadırlar. Madde 3 - İşveren, işçilere yapmakta oldukları işlerinde uymaları gerekli sağlık ve güvenlik tedbirlerini öğretmek ve iş değiştirecek işçilere yenisinin gerektiği bilgileri vermek zorundadır. Madde 4 - İşverenin, işyerinde, teknik ilerlemelerin getirdiği daha uygun sağlık şartlarını sağlaması; kullanılan makinalarla alet ve edevattan herhangi bir şekilde tehlike gösterenleri veya hammaddelerden zehirli veya zararlı olanları, yapılan işin özelliğine ve fennin gereklerine göre bu tehlike ve zararları azaltan alet ve edevatla değiştirmesi iş kazalarını önlemek üzere işyerinde alınması ve bulundurulması gerekli tedbir ve araçları ve alınacak diğer iş güvenliği tedbirlerini devamlı surette izlemesi esastır. İKİNCİ KISIM Sağlık Şartları ve Güvenlik Tedbirleri BİRİNCİ BÖLÜM İşyerlerinde Bulunması Gereken Sağlık Şartları ve Güvenlik Tedbirleri: Madde 5 - İşyeri kurulması amacıyla yeniden yaptırılacak binalarla bunlara yapılacak her çeşit ekler ve bunlardaki değişiklikler, mevzuata ve o binada yapılacak işin nitelik ve özelliklerine uygun bulunacaktır. Evvelce inşa edilmiş olan herhangi bir binanın tümünün veya bir kısmının işyeri olarak kullanılmasında da, bu şartlar aranacaktır. Madde 6 - İşyerlerinin çatıları; ısı, rüzgar, yağmur, kar gibi dış etkilerden işçileri tamamen koruyacak surette dayanıklı ve muhafazalı yapılmış olacaktır. Çatının üzeri, yazın fazla ısı geçiren saç ve benzeri malzeme ile örtülü bulunduğu takdirde, ayrıca bir tavan yapılması, bununla çatı arasında hava akımı sağlayacak menfezler bulunması gereklidir. İşyerlerinin bulunduğu baraka, sayvan, sundurma ve benzeri yerlerin çatıları, ısı geçiren saç ve benzeri malzeme de örtülmüş olduğu hallerde bu çatılar,en az350 santimetre yükseklikte yapılmış olacaktır. Madde 7 - İşyerlerinde işçilerin daimi olarak çalıştırıldığı yerlerin tavan yüksekliği, en az 3 metre olacaktır. Tabana paralel olmayan tavanlarda bu yüksekliğin ortalaması 3 metre olacak ve en alçak kısmı, varsa, kirişin alt noktasından 240 santimetreden aşağı olmayacaktır. 17/5/1941 tarihinden önce çalışmakta bulunan işyerlerinde, fazla ısı, buhar, gaz yahut zararlı tozlar çıkarması gibi sağlık yönünden sakıncalı olmayan işler için, hava hacmi 8 inci maddede yazılı miktara uygun bulunduğu ve yeterli havalandırma sağlandığı hallerde, bu yükseklik 2 metreye kadar kabul edilebilir. 17/5/1941 tarihinden sonra ve bu Tüzüğün yürürlüğe girmesinden önce çalışmakta olan işyerlerinde birinci ve ikinci fıkralarda yazılı tavan yüksekliği, en az 285 santimetre olarak kabul edilir. Madde 8 - İşyerlerindeki hava hacmi, makine, malzeme ve benzeri tesislerin kapladığı hacimler dahil olmak üzere, işçi başına en az 10 metreküp olacaktır. Hava hacminin hesabında, tavan yüksekliğinin 4 metreden fazlası nazara alınmaz. Madde 9 - Her işyerinde, makine, tezgah, malzeme ve benzeri tesisler, çalışan işçilerin işlerini rahatça yapmalarına engel olmayacak ve herhangi bir tehlikeye sebebiyet vermeyecek şekilde yerleştirilecek ve bunlar, gereği gibi korunacaktır. İşyeri olarak kullanılan binaların döşeme yüzeyine, orada çalışan işçiler için tehlikeli olacak şekilde, makine, tesis, ham, yarı işlenmiş veya tam işlenmiş malzeme bırakılmayacaktır. Madde 10 - İşyerlerinde taban döşeme ve kaplamaları, sağlam, kuru ve mümkün olduğu kadar düz ve kaymaz bir şekilde olacak ve malzemesi kolayca yıkanıp temizlenmeye elverişli bulunacaktır. Yapılan işe göre, tabana fazla su veya sulu şeyler dökülen işyerlerinde, çamur yahut bulaşık su birikintileri olmaması için gerekli tedbirler alınacak ve yer sifonları konulacaktır. Taban ve asma katların döşemeleri, üzerine konulacak makine, alet ve edevat ve benzeri malzeme ile orada çalıştırılacak işçilerin ağırlığına dayanabilecek şekilde yapılmış olacak ve metrekare hesabı ile taşıyabilecekleri en çok ağırlık miktarları, yetkili teknik elemana tespit ettirilecek ve bu hadler üstünde yüklemelere meydan verilmeyecektir. Ahşap ve yanıcı maddelerden yapılmış döşemelerin bulunduğu yerlerde, açık ateş veya alevle çalışmalar yapılmayacaktır. Teknik nedenlerle döşemelerde çukur, delik, merdiven başları, menholler ve kanallar gibi tehlike gösteren seviye farkı bulunduğu hallerde, gerekli tedbirler alınacaktır. İçinde aşındırıcı, yakıcı veya sıcak sıvılar bulunan büyük kap, sarnıç, kuyu, havuz ve depoların ağızları, döşeme ile aynı seviyede bulunuyorsa, bunların kenarları, sağlam bir korkulukla çevrilecek veya ağızları kapakla örtülecektir. Madde 11 - İşyerlerindeki koridorlar, işçilerin kolaylıkla gelip geçmesini sağlayacak ve tehlike baş gösterdiğinde işyerini çabuklukla boşaltmaya yetecek genişlikte olacak, tabii veya suni ışıkla aydınlatılmış bulunacaktır. Makinalar, motorlar ve bunlar tarafından çalıştırılan aletler ve diğer tezgahlar arasındaki açıklık, işçilerin rahat çalışmalarını sağlamak üzere, en az 80 santimetre olacaktır. İşyerindeki geçitlerin genişliği, oradan geçecek işçilerin miktarına ve malzeme hareketine uygun olarak ayarlanacak ve bu genişlik 120 santimetreden az olmayacaktır. Geçitlerin tabanı sağlam, arızasız ve kaymaz şekilde yapılmış olacak, ayrıca geçitler işaretlenecektir. Yüksek geçit, platform veya çalışma sahanlıklarının (yükleme boşaltma rampaları ile bir kişinin durabilemesine imkan vermeyecek darlıktaki yerler hariç)serbest bulunan bütün tarafları, en az 90 santimetre yükseklikte etekli korkuluklarla çevrilecektir. Köprü şeklindeki asma geçitler, üzerinden geçirilecek en ağır yüke göre hesapedilerek sağlam bir şekilde inşa edilecek ve buralarda kaymaları önleyecek tedbirler alınmış olacaktır. Taşıma bandlarının (Konveyör) veya diğer makinaların üzerinden geçen bütün geçitlerin açık bulunan tarafları, uygun korkuluk ve eteklerle çevrilecektir. Madde 12 - İşyerlerindeki kapıların yükseklik ve genişliği, oralarda çalışanların serbestçe girip, çıkmalarına elverişli ve dışarıdan gelecek sıcak ve soğuk havadan veya zararlı koku gaz ve gürültüden işçileri koruyacak şekil ve nitelikte yapılmış olacaktır. Boşluğa açılan kapı ve diğer menfezlerin uygun koruyucuları veya korkulukları bulunacaktır. Madde 13 - İşyerlerinde dışarıdan ışık almaya yarayan yan ve tepe pencereleri ile menfezlerin aydınlık veren yüzeyleri toplamı, işyeri taban yüzeyinin en az 1/10 oranında olacaktır. Dışarı ile doğrudan doğruya bağlantısı olmayan iç kapı, pencere ve menfezlerin dolaylı olarak aydınlık veren yüzeyleri bu hesaba katılmaz. Dış pencere ve menfezler işyerine ışığı, bol ve eşit olarak yayacak ve ihtiyaca göre kolayca açılıp kapanabilecek ve temizlenebilecek şekilde yapılacaktır. İşçilerin, pencere ve menfezlerden gelen güneş ışığına ve ısısına veya hava akımlarına karşı sağlıklarını koruyacak şekilde, gereğine göre,perde,tente veya pancur konulması,yahut camların boyanması gibi tedbirler de alınacaktır. Madde 14 - İşyerlerinde kullanılacak korkuluklar; sağlam bir şekilde ahşap boru veya metal profilli malzemeden yapılacak, yüzeyleri pürüzlü ve köşeleri keskin olmayacaktır. Korkulukların, tabandan yüksekliği en az 90 santimetre olacaktır. Korkuluklar, en çok 2 metrede bir dikme konulmak suretiyle tabana veya elverişli diğer bir yere sağlam bir şekilde tespit edilecek ve üst seviyesi ile taban arasındaki mesafenin yarı hizasına da, bir ara korkuluk çekilecektir. Korkuluğun tümü, herhangi bir yönden gelebilecek en az 100 kilogramlık bir yüke dayanabilecek şekilde yapılacaktır. Ahşap korkulukların trabzan ve dikmeleri, en az 5x10 santimetrelik latadan ve ara korkuluklar ise, en az 5x5 santimetrelik kadrodan veya 2,5x10 santimetrelik latadan yapılacaktır. Boru korkulukların trabzan veya dikmeleri, en az 1 1/4 parmak ve ara korkuluklar ise, en az (1) parmak borudan yapılmış olacaktır. Metal profilli malzemeden yapılan köşebentli korkulukların trabzan ve dikmeleri, en az 5 milimetre et payı olan 40x40 milimetrelik köşebent den ve ara korkuluklar ise,en az 3 milimetre et payı olan 30x30 milimetrelik köşebentten yapılacak ve köşebentlerin yatay kenarları,tehlikeli tarafa dönük olacaktır. Dördüncü fıkradaki şart, yerine getirilmek suretiyle diğer metal profilli malzemeden de korkuluklar yapılabilir. Madde 15 - Etekler; ahşap, metal veya yeteri sağlamlıkta diğer malzemeden yapılacaktır. Bunların yükseklikleri, tabandan en az 15 santimetre olacak ve gerektiğinde tabanla en çok 1 santimetrelik bir aralığı bulunabilecektir. Madde 16 - İşyerlerinin gün ışığıyla yeter derecede aydınlatılmış olması esastır. Şu kadar ki iş konusu veya işyerinin inşa tarzı nedeniyle gün ışığından faydalanılamayan hallerde yahut gece çalışmalarında, suni ışıkla yeterli aydınlatma sağlanacaktır. Gerek tabii ve gerek suni ışıklar, işçilere yeter derecede ve eşit olarak dağılmayı sağlayacak şekilde düzenlenecektir Madde 17 - İşyerlerinde suni ışık kullanıldığı hallerde: 1) Elektriğin sağlanabildiği yerlerde elektrik ışığı kullanılacak ve tesisat, teknik usul ve koşullara uygun bir şekilde yapılmış olacaktır. 2) Suni ışık tesis ve araçları; havayı kirletecek nitelikte gaz, koku çıkararak işçilerin sağlığına zarar vermeyecek, keskin, göz kamaştırıcı ve titrek ışık meydana getirmeyecek şekilde olacaktır. 3) 35¼C tan aşağı sıcaklıkta parlayabilen, buhar çıkaran benzin, benzol gibi sıvılar, aydınlatma cihazlarında kullanılmayacaktır. 4) Sıvı yakıtlar ile aydınlatmada, lambaların hazneleri metal olacak, sızıntı yapmayacak ve kızmaması için de gerekli tedbirler alınmış olacaktır. 5) Lamba alevinin, parlayabilen gaz ve maddelerle teması ihtimali olan işlerde; alev, tel kafes ve benzeri malzeme ile örtülecektir. 6) İçinde kolayca parlayıcı veya patlayıcı maddeler ile ilgili işler yapılan yahut parlayıcı, patlayıcı maddeler bulunan yerler, sağlam cam mahfazalara konulmuş lambalarla, ışık dışardan yansıtılmak suretiyle aydınlatılacaktır. 7) Sıvı yakıtlar ile aydınlatmada lambalar ateş ve alev yakınında doldurulmayacak, üstlerinde 1 metre, yanlarında (30) santimetre kadar mesafede yanabilecek eşya ve malzeme bulundurulmayacak ve sağlam bir şekilde tespit edilecektir. Lambalar portatif olduğu takdirde, yere konulduğunda devrilmeyecek şekilde oturaklı olacaktır. Sıvı yakıtlarla aydınlatma yapılan yerlerde, en az bir adet yangın söndürme cihazı bulundurulacaktır. Madde 18 - İşyerlerindeki avlular, açık alanlar, dış yollar, geçitler ve benzeri yerler,en az 20 lüks (lux) ile aydınlatılacaktır. Kaba malzemelerin taşınması, aktarılması, depolanması ve benzeri kaba işlerin yapıldığı yerler ile iş geçit koridor yol ve merdivenler, en az 50 lüks (lux) ile aydınlatılacaktır. Kaba montaj, balyaların açılması, hububat öğütülmesi ve benzeri işlerin yapıldığı yerler ile kazan dairesi, makine dairesi, insan ve yük asansör kabinleri malzeme stok ambarları, soyunma ve yıkanma yerleri, yemekhane ve helalar, en az 100 lüks (lux) ile aydınlatılacaktır. Normal montaj, kaba işler yapılan tezgahlar, konserve ve kutulama ve benzeri işlerin yapıldığı yerler, en az 200 lüks (lux) ile aydınlatılacaktır. Ayrıntıların, yakından seçilebilmesi gereken işlerin yapıldığı yerler, en az 300 lüks (lux) ile aydınlatılacaktır. Koyu renkli dokuma, büro ve benzeri sürekli dikkati gerektiren ince işlerin yapıldığı yerler, en az 500 lüks (lux) ile aydınlatılacaktır. Hassas işlerin sürekli olarak yapıldığı yerler en az 1000 lüks (lux) ile aydınlatılacaktır. Madde 19 - Bir aydınlatma merkezine bağlı olan işyerlerinde; herhangi bir arıza dolayısiyle ışıkların sönmesi ihtimaline karşı, yeteri kadar yedek aydınlatma araçları bulundurulacak ve gece çalışmaları yapılan yerlerin gerekli mahallerinde tercihan otomatik olarak yanabilecek yedek aydınlatma tesisatı bulundurulacaktır. Yangının, yedek aydınlatma tesisatını bozması ihtimali bulunan yerlerde; ışığı yansıtacak işaretler, fosforesan boya, pilli lambalar uygun yerlere yerleştirilecek veya bunlara benzer tedbirler alınacaktır. Madde 20 - Kapalı işyerlerindeki sıcaklık ve nem derecesinin, yapılan işin niteliğine uygun olmakla beraber ılımlı bulunması esastır. Bu itibarla, yazın sıcaklığın dayanılmayacak bir dereceye çıkmaması için işyerlerinde serinletici tedbirler alınacak, kışın da işçilerin muhtaç bulundukları en az sıcaklığın sağlanması için, işyerleri zararlı gazlar çıkararak havayı bozmayacak şekilde uygun vasıtalarla ısıtılacaktır. Çok buğu husule gelen işyerlerinde sıcaklık derecesi15 santigrat dereceden az ve 30 santigrat dereceden yüksek olmayacaktır. Fazla ısı veren ısıtıcı vasıtaların yakınında çalışan işçilerin bulunması halinde, doğrudan yansıyan sıcaklığa karşı, gereken tedbirler alınacak ve işyerlerinin, ısıtıcı vasıtalardan oldukça uzak ve uygun yükseklikte bir yerine, santigrat taksimatlı bir termometre asılı bulundurulacaktır. Yapılan işin niteliğine göre, sürekli olarak çok sıcak veya çok soğuk bir derecede çalışılması ve bu durumun değiştirilmemesi zorunlu olunan hallerde, işçilere, kendilerini fazla sıcak veya soğuktan koruyacak özellikte elbise vesaire malzeme verilecektir. Madde 21 - Kapalı işyerleri günde en az bir defa bir saatten aşağı olmamak üzere baştan başa havalandırılacaktır. Ayrıca işçilerin çalışma saatlerinde işin özelliğine göre, havanın sağlığa zararlı bir hal almaması için sık sık değiştirilmesi gereklidir. Şu kadar ki, iş sırasında yapılan bu havalandırmada işçileri etkileyecek hava akımları önlenecek yahut kış mevsiminde sıcaklık birdenbire çok aşağı hadlere düşürülmeyecektir. Toz, buğu, duman ve fena koku çıkaran işlerin yapıldığı yerlere, bunları çekecek yeterlikte bacalar ve menfezler yapılacak ve yapılan işin niteliğine göre, bu tedbirlerin yetmediği hallerde diğer teknik tedbirler alınacaktır. Boğucu, zehirli veya tahriş edici gaz ve duman meydana gelen işyerlerinde, işçilerin hayat ve sağlıklarının tehlikeye girmemesi için, havalandırma tesisatı yapılacak ve işçilere ayrıca yapılan işin özelliğine göre maske ve diğer koruyucu araç ve gereçler verilecektir. Madde 22 - Ağır ve tehlikeli işlerin yapılmadığı yerlerde, gürültü derecesi 80 desibeli geçmeyecektir. Daha çok gürültülü çalışmayı gerektiren işlerin yapıldığı yerlerde, gürültü derecesi en çok 95 desibel olabilir. Ancak, bu durumda işçilere başlık, kulaklık veya kulak tıkaçları gibi uygun koruyucu araç ve gereçler verilecektir. Madde 23 - Birden fazla katlı binalardaki işyerlerinde asansör tertibatı bulunsa da, katlar arasındaki inip çıkmalar, aşağıda yazılı özellikleri bulunan sabit merdivenlerle sağlanacaktır. 1) Merdivenlerin; ateşe dayanıklı taş, suni taş, tuğla, betonarme, metal veya benzeri yanmaz maddelerden yapılmış olması şarttır. Bu Tüzüğün yayımından önce kurulmuş olan işyerlerindeki ahşap merdiven ve sahanlıkları, gerekli güvenlik tedbirlerine aykırı bir durumu bulunmamak şartiyle kullanabilirler. Ancak bunlar, kolayca yanmayan sert veya enprenye edilmiş, güç yanar durumdaki ağaçlardan olacak yahut alt tarafları bağdadi üzerine en az 1,5 santimetre kalınlığında alçı veya amyantla sıvanacak, üstleri de ateşe karşı dayanıklı maddelerle kaplanacaktır. 2) İşyeri merdivenlerinin mukavemet katsayısı 4 olacak ve metrekarede en az 500 kilogram yük taşıyacaktır. 3) Delikli veya ızgaralı merdiven ve sahanlıklardaki delikler ve ızgara aralıkları en çok 2 santimetre olacaktır. 4) Merdivenlerin genişliği, bakım işlerinde kullanılanlar dışında en az 110 santimetre olacak ve merdiven korkuluklarının bu genişlik içinde bulunmaları zorunluluğu halinde temiz genişlik 100 santimetreden az olmayacaktır. 5) Merdivenlerin eğimi, bakım işlerinde kullanılanlar dışında tabanla en az 20 ve en çok 45 derece olacaktır. Tabandan (20) dereceden az eğimin bulunması gerektiği işyerlerinde, rampalar yapılacak ve 45 dereceden fazla diklik gereken hallerde de, korkuluklu servis merdivenleri şeklinde sabit merdivenler kurulacaktır 6) Merdivenlerde, baş üstü boşlukları bulunacak ve bu boşlukların yüksekliği de 220 santimetreden az olmayacaktır. 7) Basamakların eni, bakım merdivenleri dışında 22 santimetreden az olmayacak ve yükseklikleri en az 13 santimetre ve en çok 26 santimetre olacaktır. 8) Dört basamaktan fazla olan her merdivende, korkuluk ve trabzan bulunacaktır. 9) Genişliği 225 santimetreyi aşan merdivenlerin ortalarında, ayrıca bir trabzan bulundurulacaktır. 10) Merdivenlerin korkuluk ve trabzanlarında 14 üncü maddedeki teknik özellikler bulunacaktır. 11) İşyerlerindeki merdivenler, bir tehlike anında, orada çalışan işçilerin kolayca çıkmalarına yeterli genişlikte olmadığı takdirde, bina durumunun elverişliliğine göre, bunların genişletilmesi veya içten ek merdivenler yapılması veya kolay yanmayan veya yanmaz maddelerden dışarıya çıkış merdivenleri yapılması gibi gerekli güvenlik tedbirleri alınacaktır. 12) İşyerlerindeki asma katlara çıkıp inmek için, yerin durumuna göre, eğimli veya dik demir merdivenler kullanılabilir. Ancak, bunların üst ve alt başlarından sağlam bir şekilde tespit edilmiş bulunması, geniş basamaklı ve iki tarafı korkuluklu ve bu korkulukların, merdivenin bittiği asma kat döşemesinde kesilmeyerek en az 75 santimetre daha uzatılması gereklidir. Madde 24 - Bakım, onarım ve kontrol için işyerlerinde kullanılan bütün merdivenler görülecek işe uygun sağlamlıkta olacak ve bunların genişliği 55 santimetreden dar olmayacak eğimleri 60 dereceyi geçmeyecek ve basamakların, çubuktan yapılmadığı hallerde, genişlikleri en az (13) santimetre olacaktır. Bakım, onarım ve kontrol işlerinde helezoni merdivenler kullanılmayacaktır. Bakım, onarım ve kontrol işlerinde kullanılacak seyyar el merdivenleri, sağlam ve görülecek işe uygun uzunlukta yapılmış olacak, yanlarına tahta çakılmak suretiyle veya benzeri şekilde sonradan boyları uzatılmış ve boyanmış bulunmayacaktır. Basamakları noksan, yerinden oynamış yahut çatlak veya kırık olmayacaktır. El merdivenlerinde, kullanılırken kaymalara karşı, tırtır, lastik, mantar, mahfuz ve çengel koymak gibi gerekli tedbirler alınacaktır. Çift el merdivenlerinde, ayaklarının birbirlerinden ayrılmaması için, her iki yanından çengelli demir çubuk veya zincir ile bağlanacaktır. Madde 25 - İşyerlerinde kullanılacak insan ve yük asansörlerinin, yürürlükteki mevzuatın ve tekniğin öngördüğü şekilde imal ve inşaa edilerek kurulması ve bakımlarının yapılması şarttır. Asansörlerin imali, inşası, kurulması, muayene ve bakımı, bu işlerin fenni, teknik ve kanuni sorumluluğunu taşıyabilecek nitelik ve ehliyeti bulunduğu Hükümet veya belediyelerce kabul edilen teşekkül veya şahıslara yaptırılacaktır. Her işveren, asansörlere ait kullanma iznini ve periyodik muayene raporlarını, işyerinde bulundurmak ve denetlemeye yetkili makam ve memurların her isteyişinde göstermek zorundadır. Asansör boşluğundan, asansörün çalışmasına özgü tesis ve tertibattan başka, hiç bir şekilde halat, tel ve boru gibi sair malzeme veya tesis geçirilmeyecektir. Asansör makine dairesi veya boşlukları, geçit olarak kullanılmayacak ve buralara hiç bir şey depo edilmeyecektir. Bu yerlere girilmesini sağlayacak kapılar, her zaman kilitli bulundurulacak ve ancak sorumlu elemanlar tarafından açılacaktır. Yük asansörlerinde, insan taşınmaması esastır. Bu yasağı belirten levhalar, her kat kapısına ve kabin içine, görülür bir şekilde konulacaktır. Ancak, işin gereği olarak insan taşınması halinde, insan asansörlerindeki güvenlik koşulları,bu asansörlerde de bulunacaktır. Bütün asansör kabinlerinde, taşıyabilecekleri en çok yükü açıkça gösteren levhalar bulundurulacaktır. Kat kontağı bulunmayan yük asansörlerinde asansörcü bulundurulacaktır. Bina dışında kurulan yük asansörlerinin çerçevesi, tabandan en az 3 metre kadar sağlam bir şekilde örtülecek ve ayrıca kapıların bulunduğu cephe, yüksekliği boyunca tamamen kapatılacaktır. Parlayıcı ve patlayıcı maddelerin bulunduğu yerlerde, kıvılcım tehlikesine karşı, asansörlerin kabin kızakları ile kapıların çarpan kısımları, ağaç veya kıvılcım çıkarmayan metal veya alaşımlarından yapılmış olacaktır. Madde 26 - İşyerlerindeki atelyeler, geçit, depo ve ambarlar ile bakım odalarının duvar, taban, tavan, pencere, kapı ve diğer yerleri, her zaman için temiz ve bakımlı bir şekilde bulundurulacaktır. Çalışılan yerler, günde en az bir kere temizlenmiş olacaktır. Gündüz ve gece devamlı olarak çalışılan işyerlerinde bu temizlik, ya işin başlamasından önce veya bitiminden sonra yahut yapılan işin gereğine göre ara dinlenmelerinde yapılacak ve her halde çalışma sırasında yapılmayacaktır. Temizlik, ister aspirasyon yoluyla, ister diğer yollarla yapılsın, toz kaldırılmaması için,gerekli tedbirler alınacak,bunun için,önce çalışma artıkları atıldıktan sonra,yıkama,fırçalama yapılacak veya ıslak bezler kullanılacaktır. Duvarlar ve tavanlar, sık sık temizlenecektir. Gerektiğinde sıva, badana ve boyalar yenilenecektir. Madde 27 - Değişen ve kokuşan organik maddelerle çalışılan işyerlerinde; maddelerin parçalandığı, ayıklandığı, tarandığı kısımlarının tabanı, su geçirmez bir maddeden ve her türlü birikintiyi önleyecek şekilde yapılmış olacak ve duvarlar, kolayca yıkanacak bir sıva ile sıvanıp boyanacak, duvarlar ve taban, en az ayda bir defa dezenfekten bir solüsyonla temizlenecektir. Paçavraların işlendiği veya tarandığı yerlerde temizlik, mekanik aspirasyon yoluyla da yapılabilir. Değişen ve kokuşan maddeler, çalışılan yerlerde bırakılmayacak, biriktirilmeyecek, iyice kapanan kapaklı metal kaplarda toplanacak ve bunlar günde en az bir kere boşaltılıp yıkanacaktır. Madde 28 - Atelyeler ile işçilerin çalıştığı diğer yerler; fosseptiklerden, koku çıkaran her türlü çukur ve yerlerden ve enfeksiyon kaynaklarından yeteri uzaklıkta bulunacak ve bunların kokularından korunacaktır. İşyerlerinde atık ve birikinti suların aktığı ve toplandığı yerler, özel veya genel bir kanalizasyona veya fosseptiğe bağlanacak ve buralar, uygun bir kapak ile örtülecektir. Bu kapak, günde en az bir kere bol su ile yıkanıp temizlenecektir. Boşaltma boruları, su geçirmez ve sızdırmaz maddelerden yapılacak ve sızdırmayacak şekilde iyice bağlanacaktır. Akış doğrultusunda, bir eğim verilecek ve koku çıkmasını önleyecek tedbirler alınacaktır. Madde 29 - Döşemelere duvarlara ve diğer yerlere tükürmek, süprüntü atmak yasaktır. Uygun yerlere ve duvarlara, bu yasağı belirten yazılar ve zararlarını anlatan afişler asılacaktır. Gereken yerlere çöp kutuları, uygun nitelikte tükürük hokkaları konacak ve bunlar, her postada temizlenip dezenfekte edilecektir. Fazla balgam çıkaran işçiler için kullanılmak üzere, üstü kapalı plastik, emaye, prafinli mukavva ve benzeri maddelerden yapılmış kişisel tükürük hokkaları bulundurulacak, kağıt hokkalar kullanıldıktan sonra yakılacak ve diğerleri yıkanıp dezenfekte edilecektir. Madde 30 - İşyerlerinde ve müştemilatında haşarat, böcek ve kemirici hayvanların bulunmaması için her türlü tedbir alınacak, yok edilmesi için, gereken ensektisit, rodentisit maddeler kullanılacak, üremeyi kolaylaştıran şartlar yok edilecek, yuvaları yakılarak bozulacak, uygun aralıklarla ensektisit uygulaması yapılacak,sineklere karşı kapı ve pencerelere tel kafes konacaktır. Madde 31 - İşyerlerinde, çalışanların kolaylıkla faydalanabileceği ve "Gıda Maddelerinin ve Umumi Sağlığı ilgilendiren eşya ve levazımın hususi vasıflarını gösteren Tüzük" teki tanıma uygun özellikte serin içme suyu bulundurulacaktır. Bu uygunluk, mahalli resmi makamlar ve belediyeler tarafından belgelendirilecektir. Madde 32 - İçme suyu, gerek taşınmasında ve gerekse kullanılmasında, her türlü bulaşmadan korunmuş olacak ve içine doğrudan doğruya buz atılmayacaktır. Madde 33 - İçme suyu tesisatı veya kapları, kullanma suyundan ayrı olacak ve üzerine, "İçilecek Su" işareti konulacaktır. İşyerlerinde içme suyu için özel musluklar yapılacak ve bu musluklarda mümkün olan hallerde suyun, aşağıdan yukarıya uygun bir yükseklikte fışkırması sağlanacak, mümkün olmayan hallerde ve yerlerde, su içmek için, kişiye özel maşraba veya bardak kullanılacaktır. Karton veya benzeri bardaklar kullanıldığı takdirde, bunlar özel ambalajlarında veya temiz bir kutuda saklanacak, bir kere kullanılan bardakların atılması için musluğun yanında özel bir sepet bulundurulacaktır. Madde 34 - İçme suyu tesisatı bulunmayan yerlerde, temiz ve sıhhi içme suyu kapları sağlanacak ve bunlar, özel sehpalara oturtulup uygun musluklar takılacaktır. İçme suyu kapları, eğilerek boşaltılmayacak veya maşraba daldırılarak su alınmayacak, ağzı açık varil, küp, kova, fıçı gibi kaplar, kapaksız ve musluksuz olarak kullanılmayacaktır. Madde 35 - Şehir suyunun veya 31 inci maddede belirtilen nitelikteki suların sağlanması mümkün olmayan hallerde, mevcut sular, su dezenfeksiyonu usullerine uygun olarak dezenfekte edildikten sonra kullanılacaktır. Madde 36 - Yemek aralığının eve gidip gelmeye elverişli olmayışı, işyerinin meskün mahallerden uzak oluşu, vasıta yetersizliği veya yokluğu veya benzeri sebeplerle yemeklerini işyerinde yemek zorunda olan işçiler için, işverence rahat yemek yenebilecek nitelik ve genişlikte bir yemek yeri sağlanacaktır. Bu yemek yeri; 1) İşyerinden tamamen ayrılmış, soyunma yerleri ve lavabolara yakın bir yerde yapılacaktır. 2) Temiz, aydınlık, havadar, mevsimine göre iyice ısıtılabilecek, yerler kolayca temizlenecek nitelikte olacak, taban bol su ile yıkanacak şekilde su geçirmez malzemeden yapılacak, duvarlar kolayca silinecek ve yıkanabilecek özellikte olacaktır. 3) Yemek masaları yeter sayıda, kolay silinen ve temizlenen malzeme ile kaplı olacaktır. Masalarda oturmak için, sıra yerine sandalye tercih edilecek ve yeteri kadar sürahi, bardak ve içilecek su bulundurulacaktır. 4) İşveren tarafından yemek verilmeyen yerlerde yemek yerlerinde işçilerin kendi yemeklerini ısıtabilmeleri ve koruyabilmeleri için özel bir yer ayrılacak, gerekli malzeme bulundurulacaktır. 5) İşyerlerinde daha uygun bir yer yoksa, yemek saatleri dışında dinlenmek, meşrubat ihtiyaçlarını karşılamak ve sigara içmek için, yemek yerlerinden faydalanılacak ve bunun için gerekli malzeme bulundurulacaktır. Madde 37 - İşçilerin çalıştıkları yerlerde ve işbaşında yemek yemeleri yasaktır. Ancak işin gereği olarak, işinin başından ayrılamayan işçiler ile, ayrıca yemek yerleri ayrılmamış bulunan işyerlerindeki işçilerden hava muhalefeti gibi olağanüstü bir sebeple veya kişisel bir özre dayanarak işyerlerinde kalanlar; o işyerinde yapılan işin toz, duman, gaz çıkması gibi sağlığa zararlı olmaması şartıyla bu hükmün dışındadır. Madde 38 - İşyerlerinin uygun mahallerinde yeter sayıda helalar bulunacaktır. Hela yapılmasına işyerinin durumu müsait değilse ve yakınlarda da özel helalar bulunmuyorsa, işverenler, işçilerin bu ihtiyaçları için civarda yer bularak helalar yapmak zorundadırlar İşyerlerinde yapılmış veya yapılacak helalarda; 1) Kabinler, insanların bulunduğu kapalı yerlere açılmayacak bir şekilde yerleştirilecek ve gereği gibi havalandırılacak, koku çıkmasını önleyecek tedbirler alınacak, yeterli ve uygun bir şekilde aydınlatılacaktır. Taban ve duvarlar, su geçirmez maddeden yapılacak, boyalar açık renklerden seçilecektir. Duvar yüzeyleri, düz yapılmış olacak, kapılar iyi bir şekilde kapanacaktır. 100 kişiye kadar işçi çalıştıran işyerlerinde 30 erkek işçi için, bir kabin ve pisuvar, her 25 kadın işçi için de en az bir kabin (hela) hesap edilecek, 100 den sonrası için her 50 kişiye 1 tane hesabı ile hela bulundurulacaktır. Kadın ve erkek işçilerin birlikte çalıştığı işyerlerinde; kadın ve erkek helaları, birbirinden ayrı olacak ve günde en az bir kere iyice yıkanacak, her kullanmadan sonra temiz bir halde bulundurulması sağlanacak, kokuları sıhhi usullere uygun bir şekilde giderilmiş olacaktır. 2) Helalarda, çatıya kadar yükseltilmiş şapkalı havalandırma bacası, rezervuar, sifon gibi kokuya karşı alınan tedbirlerle beraber, gerektiğinde kireç kaymağı ve benzeri kimyasal maddelerden de faydalanılacaktır. 3) Helalar, su depolarından ve su geçen yerlerden uzak bir yerde yapılacaktır. 4) Hela çukurlarının toprakla örtülmesi halinde, çukurun durumunu belirten bir işaret veya yazı konacaktır. 5) Pis su tesisleri yürürlükteki mevzuata uygun olacak ve fosseptiklere, ancak kanalizasyon tertibatı ve bağlantısı olmayan yerlerde izin verilecektir. Fosseptikler gıda maddelerinin depolandığı veya işlendiği yerlere 30 metreden daha yakın bir yerde yapılmayacaktır. 6) Açıktaki işyerlerinde çalıştırılan işçiler için, işyerleri çevresinde uygun yerlerde yapılacak helalar, üstü ve etrafı kapalı barakalar şeklinde olacak, içlerinde musluklu kaplarda temizlik suyu bulundurulacak ve çukurlarına her gün bol miktarda sönmemiş kireç tozu dökülecektir. İşçiler de bu helaları kullanmak zorundadırlar. Madde 39 - İşçilerin işten çıkarken el ve yüzlerini yıkayıp temizlemeleri için, işyerlerinin uygun yerlerinde yeterli kadar musluklu akarsu, temizlik ve silecek malzemesi bulundurulacaktır. Yıkanma yerleri, temiz, bakımlı, havalı, aydınlık ve sağlık şartlarına uygun olacaktır. Kadın ve erkek işçilerin birlikte çalıştıkları işyerlerinde, kadın ve erkek yıkanma yerleri, birbirinden ayrı yapılacaktır. Madde 40 - İşveren, işin özelliği bakımından yalnız el ve yüz temizliğinin yeterli olmadığı hallerde veya kirli, tozlu ve yorucu işlerden sonra veya gerektiğinde işçilerin yıkanmalarını, temizlemelerini sağlamak için, duş tesisleri yapmak, kurmak ve işçilerin yararlanmalarına hazır bulundurmakla yükümlüdür. Her duş, özel bir kabin içine yerleştirilecektir. Her kabin, birisi yıkanmak, diğeri soyunmak ve giyinmek için 2 bölmeden yapılmış olacaktır. Duş kabinlerinin boyutları 1x1, 20 metre, soyunma yerlerinin 2x1, 40 metreden az olmayacaktır. Ayrı ayrı soyunma yerleri yapılamayan hallerde, ortak soyunma yeri yapılabilir. Duş kabinlerinin taban ve duvarları, kolaylıkla temizlenecek malzemeden yapılacak,yan duvarların ve kapıların yüksekliği 170 santimetreden az olmayacak, yerlerdeki kirli suların kolayca akması için,gerekli tedbirler alınacak,sağlık şartlarına önem verilecektir. Duş kabinlerinde yeterli havalandırmaya elverişli aspirasyon ve vantilasyon tertibatı yapılacak, koku ve pislik önlenecektir. Duş kabinleri, mevsime göre yeteri kadar ısıtılacak, bu sıcaklık 25¼C den aşağı olmayacak ve yeterli şekilde aydınlatılacaktır. Kadın ve erkeklerin birlikte çalıştıkları işyerlerinde, kadın ve erkek duşkabinleri, birbirinden ayrı bulunacak ve işçilerin, dışardan görülmesi önlenecektir. Duşlarda sıcak ve soğuk akar suyun, iyi bir şekilde ayarlanacak durumda olması ve yeteri kadar basınçla akması esastır. Duşta yıkanmak için, gerekli sabun ve benzeri malzeme, işveren tarafından sağlanacaktır. Duşlarda kullanılmak üzere, işveren tarafından sağlanmış temiz havlu ve peştemallar, özel dolaplarda bulundurulacak, kullanılmış olanları, yıkanıp, kurutulup, iyice temizlenmedikçe bir başkasına kullandırılmayacaktır. Duş soyunma yerlerinde, kirli havlu, ve benzeri malzeme için, özel sepetler ve kağıt, çöp v.b. nin atılması için üstü kenetli özel çöp kutuları bulundurulacaktır. İşveren, duşların kullanma zamanını, saatini, şartlarını ve işçilerin sırasını düzenleyecektir. Duşlar, normal temizlik ve bakım dışında, her 15 günde bir, iyice yıkanıp temizlenecek ve dezenfekte edilecektir. Madde 41 - İşyerlerinde soyunma yerleri, vestiyerler ve gardroplar atelyelerden ayrı, duş ve lavabolara bitişik, işçilerin çıkış yerlerine yakın bir yerde yapılacak ve onların rahatça soyunup giyinmelerine elverişli genişlikte olacaktır. Lavabo ve vestiyerler, özel ve ayrı bir yerde iseler, bunlara kapalı bir geçitle geçilecektir. Soyunma yerleri, aydınlık, havalandırmaya elverişli ve soğuk mevsimlerde yeteri kadar ısıtılmış olacak, temiz ve bakımlı bulundurulacaktır. Buraların enaz günde bir kere temizlenmesi ve yıkanması sağlanacak ve duvarları, açık renkle boyanacaktır. Kadın ve erkeklerin birlikte çalıştıkları işyerlerinde soyunma yerleri ayrı ayrı olacaktır. Madde 42 - Soyunma yerlerinde işçiler için, yeteri kadar elbise dolabı, sıra, sandalye, tabure ve benzeri eşya bulundurulacaktır. Soyunma yerlerindeki dolaplar, metal veya kolay temizlenecek malzemelerden, gerektiğinde boyanabilir benzeri maddelerden yapılacak, kapıları, hava cereyanını sağlayacak şekilde kafesli veya çeşitli yerlerden delikli olacaktır. Dolapların yüksekliği, 150 santimetreden aşağı olmayacak, üstte şapka ve altta ayakkabı konacak gözleri bulunacak ve ortasında 2 elbise asmak için; özel bir çubuğu olacaktır. İşçilerin dolapları, kilitli olacak ve temizlikleri, işveren tarafından hazırlanmış bir yönergeye göre yapılacaktır. Madde 43 - Zehirli, tehlikeli tozlu ve kirli işlerde çalışılan yerlerde, iş elbiseleri ile harici elbiselerin ayrı yerlerde saklanabilmesi için, işçilere, yanyana 2 bölmeli, bulunmayan hallerde,2 ayrı dolap verilecektir. Madde 44 - İşveren, soyunma yerleri ile gradrop ve dolapların bakımından sorumludur. Madde 45 - İşçiler, ıslak elbise ile çalıştırılmayacaktır. İKİNCİ BÖLÜM İşçilere Ait Yatıp Kalkma Yerlerinde ve Diğer Müştemilatında Bulunması Gereken Sağlık Şartları ve Güvenlik Tedbirleri : Madde 46 - Coğrafi ve teknik durum ve şartlar nedeniyle işçileri için konut sağlanması gereken işyerlerindeki konutlar ve bunlara ilişkin tesislerde bu bölümde gösterilen şartlar aranacaktır. Madde 47 - İşçi konutları; bekar işçiler için müşterek koğuşları bulunan binalar halinde, aileleri ile birlikte oturan işçiler için ayrı evler veya apartmanlar şeklinde olacak ve bir konut için gerekli tesisat tertibat ve müstemilatı bulunacak, güneş ve hava alacak ve dış etkilere karşı korunmuş olacak, sağlık ve teknik şartlara uygun bir şekilde inşa edilecek ve bunlar, işyerlerinin gürültüsü, pisliği ve hava kirletici etkilerinden korunmuş olacaktır. Madde 48 - Bekar işçilere özgü binalardaki koğuşların tabanı, her gün kolaylıkla temizlenecek ve gerektiğinde yıkanacak nitelikte, duvar ve tavanların yüzleri de kolayca sıvanıp boyanacak veya badana edilecek şekilde yapılmış ve açık renk bir boya ile boyanmış veya badana edilmiş olacak ve her yıl badana yapılacaktır. Koğuşların pencerelerinin üst kısımları, her zaman açılıp kapanacak şekilde (vasistaslı) olacak, ayrıca koğuşlardaki havayı, devamlı bir şekilde değiştirebilecek tertibat tesisat, baca, menfez veya elektrikli özel vantilasyon cihazları bulunacaktır. Koğuşlarda tavan yüksekliği 280 santimetreden aşağı olmayacak ve adam başına düşen hava hacmi, en az 12 metreküp olarak hesap edilecek, her koğuşta yatırılacak işçi sayısı, buna göre tespit edilerek koğuşun hava hacmi ile yatabilecek en çok işçi sayısını gösteren ve işveren veya işveren vekilinin imzasını taşıyan bir cetvel, koğuşlara asılacaktır. Koğuşlardaki yataklar, tabanla bağlantısı kesilecek surette karyola ve somyalar üzerine yayılacak, aralarında en az 80 santimetrelik bir açıklık bulunacak, başuçlarına, özel eşyaların konması için, küçük etejer veya komodinler konacak, iki katlı karyola ranza kullanıldığı hallerde, katlar arasındaki yükseklik ile karyola somyaların genişliği 80 santimetreden az olmayacaktır. Koğuşlarda, duvarlara çivi çakılması, elbise ve benzerinin asılması yasaktır. Koğuşlarda yatan işçi sayısı kadar, kilitli ve uygun elbise dolapları bulundurulacak ve bunların yüksekliği 170 santimetreden aşağı olmayacaktır. Koğuşlardaki yatak, yastık, yorgan, battaniye, yatak örtüsü, yastık kılıflı, pike gibi yatak eşyası, mevsim ve iklime göre sağlanacak ve bunlar, temiz bir halde bulundurulacak ve yataklar, pamuktan, yünden veya kauçuktan yapılacak, her gün havalandırılarak üstleri temiz örtü ile örtülecektir. Koğuşlarda, yatağa iş elbiseleri ile oturmak ve yatmak yasaktır. Koğuşların, soğuk mevsimlerde sağlığa uygun bir şekilde ısıtılması gerekir. Isıtmak için soba kullanıldığında, duman, gaz ve yangın tehlikesine karşı gerekli tedbirler alınacaktır. Mangal kömürü veya kok kömürü ile mangal veya maltız gibi vasıtalarla veya üstü açık ateşle veya borusuz petrol sobası veya havagazı sobası ile ısıtma yasaktır. Tutuşturucu olarak benzol ve petrol gibi parlayıcı maddeler kullanılamaz. Koğuşlar, geceleri yatma zamanına kadar, koridor ve helalar ise sürekli olarak aydınlatılacak, koğuş kapılarının yukarı kısımları, camlı yapılmak suretiyle koridorlardaki ışıktan yararlanılacaktır. Koğuşlarda, havagazı ile aydınlatma yasaktır. Koğuşlarda yemek pişirmek ve yemek yemek yasaktır. Ancak yemek yerlerine gitmesinde tıbbi sakınca görülen hasta işçilere, doktorun göstereceği lüzuma göre, odalarında yemek yeme izni verilir. Koğuşlar her gün, toz kaldırmayacak bir şekilde süpürülüp temizlenecek, gereken yerlerin tozları alınacaktır. En az 6 ayda bir veya gerektiğinde antiseptik solüsyonlarla genel temizlik ve ensektisit ve rodentisit uygulaması yapılacaktır. Madde 49 - Bekar işçilere özgü binalarda kadınlarla 18 yaşından küçük çocuklar, erkeklerle ilişkisi olmayan ayrı ayrı özel kısımlarda yatırılacaktır. Hastalanan işçiler de, hastaneye ve başka bir odaya nakledilmek suretiyle diğer işçilerden ayrılacaktır. Madde 50 - Bekar işçilere özgü binanın uygun yerlerinde, koğuşlara koku vermeyecek şekilde ve yeteri kadar helalar bulunacak ve bunlar 38 inci maddede yazılı koşulları taşıyacaktır. Binaların uygun bir yerinde, işçilerin yatarken veya kalktıklarında el, yüz ve ayaklarını yıkamaları, traş olmaları için, yeteri kadar akar sulu lavabolar ve yıkanma yerleri bulundurulacaktır. Bekar işçilere ait binaların uygun bir yerinde, o binada barınanların yararlanması için, ayrı veya birlikte kullanılacak duş yerleri ve banyolar veya işçi konutları çevresinde özel hamamlar yapılacaktır. Madde 51 - Bekar işçilere özgü binanın uygun bir yerinde veya yakınında, işçilerin çamaşırları ile yatakhane malzemesinin yıkanıp ütülenebileceği bir çamaşırhane ile ütü yeri yapılacaktır. Madde 52 - Aileleri ile birlikte oturan işçilere özgü ev veya apartman daireleri, bekar işçilere özgü binalardan ayrı ve sakin yerlerde yapılacak ve her işçiye verilecek ev veya apartman dairesinde, ailesinin nüfusuna yetecek sayıda oda ile bir mutfak ve hela, duş veya banyo bulunacak veya birlikte kullanılmak üzere duş, banyo veya hamam yapılacaktır. Bunların aydınlatma, ısıtma, su ve kanalizasyon işleri, işverenlerce, mevzuat ve sağlık gereklerine göre yerine getirilecektir. İşçiler, kendilerine ayrılan ev veya daireyi, gereği gibi temiz tutmakla ve harap olmasına meydan vermemekle yükümlüdürler. İşçilere veya aileleri fertlerinden birisinin kusuru neticesi meydana gelecek cam kırılması, iç tesisattan herhangi birinin bozulması gibi hallerde, bunların onarımı ve düzeltilmesi, orada oturan işçilere aittir. Ancak esaslı onarım,değişiklik ve düzeltmeler, işverenlerce yapılır. Çok sayıda işçi ailesinin oturduğu site veya apartmanlarda, uygun bir yere, küçük çocuklar için, bir oyun bahçesi yapılacaktır. Madde 53 - İşveren veya işveren vekilleri veya yetki verecekleri kimseler, bu bölümde sözü geçen konutların ve müştemilatının temiz ve iyi bir halde bulundurulup bulundurulmadığını, uygun zamanlarda denetleyecekler ve gereken tedbirleri alacaklardır. Bu denetlemenin yapılması için, ilgili işçiye haber verilmesi, kendisinin veya ailesinden birisinin bulunması şarttır. Madde 54 - İşyerlerinde işçilerin, içinde çalıştıkları yerler ile depo ve ambar gibi yerlerin, aynı zamanda işçi konutu olarak kullanılması ve buralarda işçi yatırılması yasaktır. Ancak, bekçi ve nöbetçi gibi kimselerin, görevin gerektirdiği hallerde, iş yerlerinde ayrılan özel bir yerde yatmalarına izin verilebilir. Madde 55 - Yol, demiryolu, köprü inşaatı gibi açık havada ve meskün yerlerden uzakta yapılan işlerde çalışanlardan gecelerini işyerinde geçirmek zorunda bulunanların açıkta yatmamaları için, basit barakalar veya çadırlar sağlanır. Baraka ve çadırlar, mahfuz bir yere kurulacak, yerler düzeltilecek, drenaj için gerekli tedbirler alınacaktır. Baraka ve çadırlar, sağlık şartları ve dış etkilerden korunma bakımından yeterli nitelikte olacaktır. Baraka ve çadırların ısıtılması için, gerekli araçlar sağlanacaktır. Yangın ve zehirlenmelere karşı, gerekli tedbirler alınmak suretiyle sobadan yararlanılabilir. Baraka ve çadırlarda mangal, maltız ve benzeri açık ateşler yasaktır. Baraka ve çadırlarda, yere yatak sermek suretiyle yatmak yasaktır. İşveren, karyola, ranza ve benzerini sağlamak zorundadır. Baraka ve çadırlarda, işçilerin gerekli şekilde örtünmeleri için, yeteri kadar battaniye, işverence verilir. Yatak, battaniye ve benzerleri temiz bir halde bulundurulup, gerektiğinde dezenfeksiyonu yapılır. Madde 56 - Banyo, duş yerleri ve hamamlar, evin veya dairenin bir parçası olarak planlanacak, küvetli veya küvetsiz, kurnalı veya duşlu oluşuna göre, tesisatı yapılacak, ayrıca sıcak su tertibatı bulunmayan yerlerde, uygun vasıta ile ısıtılacak bir termosifon bulundurulacaktır. Banyoların yakılması, ısıtılması, bakımı ve temizliği, o ev veya dairede oturan aileye aittir. Birlikte kullanılan duş yerleri, banyo ve hamamlar, dış etkilere ve hava şartlarına karşı, korunmuş bir halde inşa edilecek, taban, tavan ve duvarlar, neme ve sıcak suya dayanıklı şekilde yapılacak, taban, su birikmeyecek şekilde eğimli ve akıntılı olacaktır. İşyerlerindeki duşlar için belirtilen diğer özellikler, bunlarda da aranır. Bu yerlerin ısıtılması, temizliği ve bunlarla ilgili diğer hususlar ve gerekli personel, işveren tarafından sağlanacaktır. Birlikte kullanılan duş yerleri ile banyo ve hamamlar, işçi sayısına, her işçinin en az haftada bir banyo veya hamam yapacağına ve dinlenme sürelerine göre, yeter sayıda inşa edilecektir. Birlikte kullanılan duş yerleri ile banyo ve hamamlarda sıcak ve soğuk su tertibatı bulundurulacak, ihtiyaca göre, sıcaklığın ayarlanacak durumda olması sağlanacaktır. Kurnalı hamamlarda, birden fazla kurnalar bir arada bulunabilir. Duşların ve banyoların, bölmelere ayrılmış bir şekilde birer kişilik olması şarttır. Birlikte kullanılan duş yerleri banyo ve hamamlarda, genel veya özel soyunma yerleri yapılacak ve her işçiye sabun, havlu, peştamal ve benzeri yıkanma ve silinme için gerekli malzeme verilecektir. Havlu ve peşte mallar, her kullanmadan sonra iyice yıkanıp kurutulacak, temiz bir halde bulundurulacak, uygun bir yerde veya dolapta saklanacaktır. Soyunma ve yıkanma yerlerinin temizliğinden, işveren sorumlu olduğu gibi, temiz tutulması da, yararlananların görevidir. Erkek ve kadın işçilerle 18 yaşından aşağı çocuk işçilerin yıkanma günü ve saatleri, ayrı ayrı düzenlenecektir. ÜÇÜNCÜ KISIM İşyerlerinde Kullanılan Alet, Edevat, Makine ve Ham Maddeler Yüzünden Çıkabilecek Hastalıklara Engel Olacak Tedbirler BİRİNCİ BÖLÜM Bulaşıcı Hastalıklara Karşı Alınacak Tedbirler: Madde 57 - Bulaşıcı hastalıkların çıkması ihtimaline karşı, işyerinde ve işçilere ait yatıp kalkma yerlerinde ve diğer müştemilatında bu Tüzüğün ikinci kısmında yazılı tedbirlerden başka, aşağıda yazılı sağlık tedbirleri alınacaktır. 1) İşyerleriyle müştemilatının ve özellikle işçi konutlarının ve helalarının temizliği artırılacak ve buralarda kullanılan içme ve kullanma suları, gerektiğinde sterilize veya dezenfekte edilecektir. 2) İşyerleri ile işçi konutlarında sivrisinek, sinek, tahtakurusu, pire ve benzeri zararlıların yok edilmesi için, sık sık gereken temizleme tedbirleri alınacak ve fenni usullere göre, gerekli emniyet kurallarına uyularak ensektisit, rodentisit uygulaması yapılacak ve bunların yuvaları yakılacak ve yok edilecektir. Farelere karşı da, diğer etkili rodentisitler kullanılacak ve gerektiğinde bunlar, fenni usullerle yok edilecektir. 3) İşçiler, sık sık temizlik ve özellikle muayenelerine tabi tutulacaklar, bekar işçilere özgü binalardaki yataklar v.b. eşya aynı şekilde kontrol edilecektir. 4) İşyerleri ve müştemilatı ile işçi konutları etrafında gübre, süprüntü ve benzeri pislik biriktirilmeden kaldırılacak, haşeratın üremesine yarayacak su birikintileri akıtılacak veya kurutulacaktır. 5) Bulaşma ihtimali olan işyerlerinde ve işlerde, işçilere, uygun koruyucu elbise, çizme ve benzeri gerekli malzeme verilecek, maden ocakları, yeraltı ve benzeri işlerde derinden bulaşma tehlikesine karşı, çıplak ayakla çalışma önlenecektir. 6) Bulaşıcı hastalıkların çıkmasına yol açan yiyecek maddelerinin, işyerlerinde bulundurulması ve tüketilmesi, işveren veya işveren vekillerince önlenecektir. 7) Yeniden işe girecek işçilerden, bulaşıcı bir hastalığı bulunmadığına dair sağlık raporu ile çiçek aşısı kağıdı aranacak, sağlık dosyasında saklanacaktır. Madde 58 - İşçiler arasında bulaşıcı bir hastalık çıktığı yahut çıkan hastalığın bulaşıcı olmasından şüphe edildiği hallerde, derhal en yakın Hükümet veya belediye tabipliğine haber verilecek resmi sağlık teşkilatının işe el koyması sağlanacaktır. Hastalığın mahiyetine göre, işçilere aşı uygulaması veya bunların tecridi ve eşyaların etüvden geçirilmesi, yahut işyeri ve müştemilatının genel dezenfeksiyonu gibi sağlık tedbirlerinin uygulanmasında, işveren veya işveren vekilleri ile işçiler, resmi tabiplerin öğütlerine göre hareket etmek zorundadırlar. İşyerlerinin özel tabipleri bulunması halinde de bulaşıcı hastalık çıktığında, yukarıdaki hükümler uygulanır.Bu gibi hallerde bu tabipler,resmi sağlık teşkilatına yardımcı olarak çalışırlar. İKİNCİ BÖLÜM Meslek Hastalıklarına Karşı Alınacak Genel Tedbirler: Madde 59 - Meslek hastalıklarının meydana gelmesine sebep olan işlerde çalışanların maruz bulundukları tehlike ve zararlara karşı, bu Tüzüğün diğer maddelerinde belirtilen hususlarla birlikte, alınacak genel koruyucu tedbirler, aşağıda gösterilmiştir. 1) Meslek hastalığı meydana getirebilen veya meslek hastalıkları listesinde kayıtlı maddelerle çalışılan işyerlerinde; bu maddelerin özellikleri, zararları ve korunma çareleri hakkında, çalışanlar eğitilecektir. 2) İşyerlerinde, bu maddelerle hastalanma ve zehirlenmelere ait ilk belirtiler ile alınacak tedbirleri gösteren özel afişler uygun yerlere asılacaktır. 3) İşyerlerinde kullanılan zehirli ve zararlı maddeler, teknik imkan varsa aynı işi gören daha az zehirli ve zararlı maddelerle değiştirilecektir. 4) Zehirli toz, duman, gaz, buhar, sis veya sıvılarla çalışmalar, teknik imkanlara göre kapalı sistemde yapılacak, bu gibi işyerlerinde, etkili ve yeterli havalandırma sağlanacak, atıklar, zararsız hale getirilmeden atmosfere ve dış çevreye verilmeyecektir. 5) Çok zehirli maddelerin kullanıldığı işyerlerinde bu maddeler ve bu maddelerin bulunduğu bölümler, diğer yerlerden tecrit edilmek suretiyle bunların etkileri azaltılacaktır. 6) Zehirli toz, duman ve buharlı işyerlerinde, işyeri havası nemli; taban, duvar ve tezgahlar yaş bulundurulmak suretiyle zararlı maddelerin yapılması önlenecek, gerektiğinde bu çalışmalar, genel ve lokal havalandırma ile birlikte yapılacaktır. 7) Meslek hastalığı yapan zehirli ve zararlı maddelerle çalışılan işyerlerinde, işçilere uygun kişisel korunma araçları verilecek ve bunların kullanılmaları öğretilecek ve gerektiğinde sağlanacaktır. 8) Meslek hastalıklarından korunmak için, işe giriş ve işe yerleştirme muayeneleri düzenli yapılacak, kullanılan maddelere karşı hassas olanlar bu işlerde çalıştırılmayacak, işe uygun kişilerin yerleştirilmesine önem verilecektir. Ayrıca, işe yerleştirilen işçilerin, tehlike ve zararın özelliğine göre,belirli sürelerde sağlık muayeneleri ve gerektiğinde laboratuvar araştırmaları yapılacaktır. ÜÇÜNCÜ BÖLÜM Kimyasal Etkilerle Ortaya Çıkabilecek Meslek Hastalıklarına Karşı Alınacak Özel Tedbirler: Madde 60 - Kimyasal etkilerle ortaya çıkabilecek meslek hastalıklarına sebep olan işlerde çalışanların maruz bulundukları tehlike ve zararlara karşı, bu Tüzüğün diğer maddelerinde belirtilen hususlarla birlikte alınacak özel koruyucu tedbirler, bu bölümde gösterilmiştir. Madde 61 - Kurşun veya bunun suda eriyen bileşiklerinin eritilmesi, dökümü, hamur haline getirilmesi, temizlenmesi, eğelenmesi, kurşunlu yağlı boya ve ensektisitlerin hazırlanması, hurda kurşun ile temas ve benzeri kurşun ve bileşikleri ile yapılan çalışmalarda, zehirlenmeden korunma tedbirlerinin esasını teşkil eden kurşundan, toz, duman ve buharından arınmış bir çevrenin sağlanması için, planlama sırasında veya sonradan yapılacak değişikliklerde aşağıdaki tedbirler alınacaktır. 1) Kurşunlu çalışmalar sonucu meydana gelecek toz, duman ve buharın kaynaklarında zararsız hale getirilmeleri için, etkili aspirasyon sistemleri kurulacak ve sürekli olarak bakımı yapılacaktır. 2) Kurşunla çalışmaların yapıldığı oda veya bölümlerin tabanları, su geçirmez, kaygan olmayan ve kolay yıkanabilir malzemeden yapılacak, duvar ve tezgahların üzerleri, kolay yıkanıp temizlenebilir durumda olacak, iyi çalışan direnaj sistemi kurulacaktır. 3) Kurşunla çalışmalar yapılan işyerlerinde, adam başına 15 metreküp hacim düşecek ve 4 metreden fazla tavan yükseklikleri, bu hesaba katılmayacaktır. 4) Kurşunla çalışmalar yapılan işyerlerinde, işçilerin el, yüz, ağız temizliği gibi kişisel temizliklerine dikkat edilecek, her yemekten önce vardiyadan sonra, ellerini yıkamaları sağlanacaktır. 5) İşçiler, kurşunla çalışılan yerlerde yiyip içmeyecek, sigara kullanmayacaklardır. Yemek ve dinlenmek için, özel yerler bulundurulacaktır. 6) Kurşunla çalışmalar yapılan işyerlerinde, kişisel korunma araçları olarak, iş elbisesi, önlük, uygun ayakkabı, lastik eldiven sağlanacak ve gerektiğinde kullanılmak üzere, toz ve gaz maskeleri ile solunum cihazları bulundurulacaktır. 7) İşyeri havasından, periyodik olarak numuneler alınarak kurşun miktarı tayin edilecek ve bu miktarın 0,15 miligram/metreküpü geçmemesi sağlanacaktır. 8) Kurşunla çalışacak işçiler, işe alınırken klinik ve laboratuvar usulleri ile genel muayeneleri yapılacak, kan, kan yapıcı sistem, karaciğer ve böbreğin durumu incelenerek, kurşuna hassas olanlar ve alkolikler, bu işlere alınmayacaktır. 9) Kurşunla çalışan işçiler, her üç ayda bir, sağlık muayenesine tabi tutulacaktır. Bu muayeneler ile kurşun absorbsiyonunun ilk belirtileri, klinik ve laboratuvar usulleri ile tespit edilecektir. İşçinin hazım şikayetleri olup olmadığı, diş etlerinde burton çizgisi bulunup bulunmadığı, kolların ekstansiyon durumları incelenecektir. İdrarda kopraporfirin aranacak ve kanda hemoglobin yüzdesi ölçülecek, bazofil granulasyonlu eritrosit sayımı yapılacaktır. Gerektiğinde kanda ve idrarda kurşun aramak üzere numuneler, ihtisas laboratuvarlarına gönderilecektir. 10) Kurşun absorbsiyonu veya zehirlenmesi tespit edilen işçiler, yaptıkları işten, bir süre için ayrılacak ve kontrol altında tedavi edileceklerdir. 11) Kurşunla çalışan işçiler arasında, kurşun absorbsiyonu veya zehirlenmesi görüldüğü takdirde, işyerinde araştırma yapılacak, zehirlenme kaynağı bulunacak ve gereken teknik tedbirler alınacaktır. 12) Her işçi için, işyerinde, bir sağlık sicili kartı tutulacak ve bu karta, işe giriş ve periyodik muayene bulguları kaydedilecektir. Madde 62 - Civa cevherlerinin elde edilmesi, izabesi, distilasyonu, metal civanın çeşitli aletlerin yapılması için kullanılması, çeşitli metallerle amalgam hazırlanması, civa tuzlarının yağlı boya, kimya ve ilaç sanayiinde kullanılması, civa fülminat imalı, organik civa bileşiklerinin elde edilmeleri ve kullanılmaları gibi civa ve civa bileşikleri ile yapılan çalışmalarda aşağıdaki tedbirler alınacaktır. 1) İşyeri tabanı, civadan etkilenmeyen ve su geçirmeyen, düz ve pürtüksüz malzemeden, mümkün ise yekpare olarak yapılacak, üzerinde hiç bir çatlak bulunmayacaktır. Çalışma masaları, aynı özellikte yapılacak ve duvar ile birleşme yerleri, köşeli olmayacak, civa döküntülerinin tabana düşmemesi için, masalar geriye eğik olarak yerleştirilecektir. 2) Genel havalandırma ile yetinilmeyerek civa ile çalışmaların yapıldığı seviyeden veya yeteri kadar aşağıdan etkili aspirasyon sistemi kurulacak, çalışma masalarının üzerine, aspirasyon davlumbazları yerleştirilecektir. Civanın, izabe fırınlarından distilasyon borusuna sevkedildiği yerlerde meydana gelen civa buharını kapacak sulu bir sistem kurulacaktır. 3) İşyeri havasından periyodik olarak numuneler alınarak, civa seviyesi tayin edilecek ve bu seviyenin 0,075 miligram/metreküpten yukarıya çıkmaması sağlanacaktır. 4) Kişisel korunma araçları olarak, işçilere lastik eldiven, uygun iş elbisesi ve civa buharının yüksek olduğu işyerlerindeki işçilere de ayrıca uygun maskeler verilecektir. 5) İşyerinde çevrenin temizliğine özellikle dikkat edilecek, tabanda, masalar üzerinde civa döküntüleri bırakılmayacak ve buralar, özel fırça ve yaş bezlerle temizlenecektir. Ayrıca gece yerlere amonyak ve kalsiyum hipoklorit ile ıslatılmış talaş döşenecek veya uygun miktarda sıvı amonyak dökülecektir. 6) İşçilerin el, yüz, ağız temizliği gibi kişisel temizliklerine dikkat edilecek, her yemekten önce ve vardiyadan sonra ellerini sıcak su ile veya % 10 sodyumtiosülfat ile yıkamaları sağlanacaktır. 7) İşçiler civa ile çalışılan yerlerde, yiyip içmeyecek, yiyecek ve içeceklerini bulundurmayacak ve sigara içmeyeceklerdir. 8) Civa ile çalışacak işçiler, işe alınırken, klinik ve laboratuvar usulleri ile genel muayeneleri yapılacak, karaciğer veya böbrek yetersizliği olanlar ile ciltleri hassas bulunanlar veya cilt hastalığı olanlar, bu işlere alınmayacaklardır. 9) Civa ile çalışan işçilerin, her üç ayda bir, klinik ve laboratuvar usulleri ile sağlık muayeneleri yapılacaktır. Tükrük artması, diş etlerinde ülserasyon, el, göz kapaklarında titremeler şeklindeki belirtileri bulunanlar, yaptıkları işten ayrılacaklar, kontrol ve tedavi altına alınacaklardır. 10) Her işçi için, işyerinde, sağlık sicili kartı tutulacak ve bu karta, işe giriş ve periyodik muayene bulguları kaydedilecektir. Madde 63 - Arsenik cevherinin elde edilmesi, cevherin izabesi, arsenik ve içinde arsenik bulunan çeşitli bileşik ve alaşımların elde edilmesi, arseniğin ilaç ve kimya sanayinde kullanılması, organik arsenik bileşiklerinin imalı ve kullanılmaları gibi arsenik ve arsenik bileşikleri ile yapılan çalışmalarda aşağıdaki tedbirler alınacaktır. 1) İşyeri tabanı, su geçirmez, çatlaksız ve temizlenmesi kolay malzemeden yapılacaktır. 2) Arsenik ile yapılan çalışmalar, kapalı sistem içinde yapılacak, böyle bir sistemin kurulamadığı yerlerde, aşağıdan çekmeli aspirasyon sistemi kurulacak ince tozun, çevre havasına yayılmasına engel olunacaktır. Arsenik ile ilgili sıcak işler, kapalı cam davlumbaz altında yapılacaktır. 3) Arsenik ile çalışılan yerlerdeki çevre havasından periyodik olarak numune alınarak arsenik miktarı tayin edilecek ve bu miktarın 0,5 miligram/metreküpten yukarıya çıkmaması sağlanacaktır. 4) Kişisel korunma aracı olarak işçilere, cildi ve solunum sistemini koruyacak başlık ve özel iş elbisesi verilecektir. Arseniğin uçucu bileşikleriyle çalışan işçiler için, özel solunum cihazları sağlanacaktır. 5) Arsenikli atıklar, zararları giderilmeden atmosfere veya civardaki sulara verilmeyecektir. 6) İşçilerin el, yüz, ağız temizliği gibi kişisel temizliklerine dikkat edilecek, işyerlerinde yiyecek, içecek, bulundurulmayacak ve yenip içilmeyecek, sigara kullanılmayacaktır. 7) Arsenikle çalışacak, işçilerin, işe alınırken klinik ve laboratuvar usulleri ile genel muayeneleri, yapılacak, cildi nemli ve hassas olanlar ile cilt, karaciğer ve sinir hastalığı olanlar, bu işlere alınmayacaklardır. 8) Arsenikle çalışan işçilerin, altı ayda bir, klinik ve laboratuvar usulleri ile sağlık muayeneleri yapılacaktır. İdrar, dışkı, kıl ve tırnaklardaki arsenik miktarı tayin edilecek, arsenikle ilgili zehirlenmelerin görülmesinde işçiler, yaptıkları işlerden ayrılacaklar, kontrol ve tedavi altına alınacaklardır. Madde 64 - Fosforun ve beyaz fosforun çeşitli sanayide kullanılması ve çeşitli bileşiklerinin elde edilmesi ve kullanılması gibi, fosfor ve fosfor bileşikleri ile yapılan çalışmalarda aşağıdaki tedbirler alınacaktır. 1) İşyerinin genel temizliğine dikkat edilecek, beyaz fosfor kapları su altında muhafaza edilecektir. 2) İşyerinde, yeterli ve aşağıdan aspirasyon sistemi uygulanacaktır. 3) İşçilerin el, yüz ağız, boğaz, diş ve diğer temizliklerine dikkat edilecek ve işyerinde, yiyecek ve içecek bulundurulmayacak, yenilip, içilmeyecek, sigara kullanılmayacaktır. 4) Fosfor ve bileşikleri ile çalışılan yerlerdeki işçilere, cildi koruyacak iş elbisesi ve eldiven, uçucu fosfor bileşikleriyle çalışılan yerlerdeki işçilere, ayrıca uygun maskeler veya solunum cihazları gibi kişisel korunma araçları verilecektir. 5) Beyaz fosfor ve bileşikleri ile çalışan işçilerin, giriş ve periyodik muayenelerinde, genel sağlık muayenesi ile beraber, çene ve dişlerin filmleri çektirilecek, fosfordan meydana gelen alt çene nekrozu (Fossy - Jow) nun ilk belirtileri aranacaktır. Madde 65 - Kolinesteraz aktivitesini inhibe eden ve genellikle ensektisit olarak kullanılan organik fosfor bileşiklerinin üretildiği ve kullanıldığı işyerlerinde aşağıdaki tedbirler alınacaktır: 1) Ensektisit üretiminde, paketlenmesinde ve uygulanması işlerinde çalışan işçilere, ürettikleri ve kullandıkları maddenin zehirlilik derecesi ve kişisel korunma yolları öğretilecektir. 2) Ensektisitle temasa gelmesi muhtemel işçilere iyi bir tıbbi bakım temin edilecek, herhangi bir zehirlenme anında uygulanmak üzere gerekli atropin v.b. ilaçlar hazır bulundurulacaktır. 3) Ensektisitle temasa gelecek işçiler, bu işi yaparken, başı da koruyan temiz,su geçirmez bir tulum giyeceklerdir. 4) Ensektisitlerin vücuda deriden de girebileceği düşünülerek, vücudunun herhangi bir yerinde yara veya bir leziyon olan işçiler bu işlerde çalıştırılmayacaklardır. 5) İşçi için yıkanıp temizlenme imkanları hazırlanacak ve işini terkederken bol sıcak su ve sabunla yıkanma mecburiyeti konacaktır. İşçilere çift elbise verilecek, bunlar sık sık yıkanıp çamaşır sodalarına batırılarak dekontamine edilecek ve zararsız hale getirilecektir. 6) Bütün ensektisit paketleri muntazam etiketlenecek, üzerine maddenin bileşimi ve etkileri kısaca yazılacak, bunlara ilişkin yeterli bilgi verilecektir. 7) İlaç kapları iyi boşaltılacak, temizlenecek ve bu kaplara yiyecek, içecek konulmayacaktır. 8) İşçiler işe girerken daha önce fosfor bileşikleri ile temasa gelip gelmedikleri incelenecek ve klinik belirti aranacaktır. Herhangi bir şekilde organik fosforlu ve karbamatlı ensektisitlere maruz kalanlarda, rutin olarak biyokimyasal testle kolinesteraz aktivitesinin tayini yapılacak, işçi işe girerken ve işin devamı süresince en az 6 ayda bir defa hassas tıbbi kontrola tabi tutulacaktır. Kolinesteraz seviyesi % 25 oranında düşünce işçi, organik fosfor bileşikleri ile temas ettirilmeyecek, işi değiştirilecektir. Madde 66 - Kadmiyum cevherlerinin izabesi, alaşımlarının hazırlanması, kadmiyum ile kaplama yapılması, kadmiyum kaplı malzemelerin işlenmesi ve bazı akümülatör imalı işleri gibi, kadmiyum ve kadmiyum bileşikleri ile yapılan çalışmalarda aşağıdaki tedbirler alınacaktır: 1) Kadmiyum oksit tozu ve dumanının, çevre havasına yayılması önlenecektir. Kaplama tanklarının kenarlarına, sıvı seviyesine yakın, uygun aspirasyon sistemi kurulacak, çevre havasında kadmiyum miktarı,0,1 miligram/metreküpü geçmeyecektir. 2) Kadmiyum tozu ve dumanına karşı, işçilere uygun maske verilecektir. 3) Kadmiyumla çalışan işçiler, işe alınırken, periyodik olarak klinik ve laboratuvar usulleri ile sağlık muayeneleri yapılacak, solunum sistemi ve böbrek hastalığı tespit edilenler, yaptıkları işlerden ayrılacaklar, kontrol ve tedavi altına alınacaklardır. Madde 67 - Manganez ve manganez bileşikleri ile yapılan çalışmalarda aşağıdaki tedbirler alınacaktır:

http://www.biyologlar.com/isci-sagligi-ve-is-guvenligi-tuzugu


Kunduzlar ( Castor )

Alem: Animalia Şube: Chordata Sınıf: Mammalia Takım: Rodentia Familya: Castoridae Cins: Castor ( Linnaeus, 1758 ) Kunduz Yaşadığı yerler: Kuzey yarımkürede, akarsu kenarlarında. Özellikleri: Kamburumsu vücutlu, geniş yassı kuyruklu. Su içinde kulübe ve bentler yapar. Ağaçları kemirerek devirir. Ağaç kabuklarını yer, soyulmuş dalları çamurla sıvayarak bent ve yuva yapar. Arka ayakları perdeli olduğundan iyi yüzücüdür. Postu için avlanır. Ömrü: 20-30 yıl. Çeşitleri: Avrupa (Castor fiber) ve Amerika (Castor Canadensis) kunduzları olmak üzere iki türü bilinir. Kuzey yarımkürenin orman kenarlarındaki akarsularında yaşayan kürklü, kemirici bir memeli. Toplum hayatı yaşar. Mühendislik özelliğiyle tanınır. Şişman, kamburumsu görünüşlü, yuvarlak başlı, kısa kulaklıdır. Kuyruk hariç ortalama 70 cm boyunda ve 30 kg ağırlığındadır. 50 kg gelenleri vardır. Geniş ve yassı kuyruğu 40 cm uzunlukta olup, pullu bir deriyle kaplıdır. Yüzerken dümen vazifesi görür. Tehlike durumunda suya çarparak çıkardığı seslerle arkadaşlarını uyarır. Karada ağaçları kemirirken ayağa kalkmak için destek olarak kullanır. Bent ve yuva yaparken çamur ve toprağı sıkıştırmak ve düzlemek için duvarcı malası gibi kullanır. Post tüyleri iki katlıdır. Üsttekiler gayet sert olup dikensizdir. Alttakiler ise ince ve sık tüylüdür. Aralarından su geçmez. Makbul olan bunlardır. Üsttekiler kürkçüler tarafından yolunur. Çoğunun postu kestane renginde ise de siyah, sarı ve beyaz tonlusu da vardır. Ayakları beş parmaklıdır. Ön ayaklar küçük ve perdesizdir. Toprağı eşmeğe ve malzeme tutmaya yarar. Daha büyük olan arka ayakları tamamen perdelidir. Bunları yüzerken kürek gibi kullanır. Arka ayağının ikinci parmağı yarık olup, kuş gagasına benzer iki tırnağı vardır. Bunlarla ıslak tüylerini tarar. Kunduz kolonileri genellikle ormanlık bölgelerde ağır akan ve zemini gözüken su kenarlarında yaşarlar. Sert odunlu ağaçların kabuklarını kemirerek beslenirler. Kök ve yaprak da yerler. Akça, ıhlamur ve huş ağacı kabuklarını severler. Kozalaklı ağaç kabuklarını asla yemezler. Kozalaklı ve ağaçsız bölgelerde rastlanmazlar. Eskiden Asya’nın kuzey memleketlerinde, Kanada’da ve Avrupa’nın Tuna gibi büyük nehir kıyılarında bol bulunurdu. Britanya Adalarında nesilleri tükenmek üzeredir. Avrupalılar Kuzey Amerika’ya ilk ayak bastıklarında kunduzlar, hemen hemen bütün orman nehirlerinde bulunurdu. Kolay avlandıklarından nesilleri azaldı. Bugün Don ve Elbe nehirlerinin bazı yerlerinde, Polonya ve Rusya’nın hızlı akarsularında nesilleri korunmaya çalışılmaktadır. Kunduzlar harika su mimarlarıdır. Dünyanın en güzel yuva yapım ustalarıdır. Kubbemsi yuvalarını göl ve nehirlerde yaparlar. Evlerini yapmadan önce nehirlerin önüne barajlar kurarak sun’i göller meydana getirirler. Kış gelmeden önce yuvaların bitmesi için, kunduz aileleri birbirlerine yardım ederler. Keskin dişleriyle ağaçları kemirerek devirir, bent ve yuva yapımında kullanırlar. Bir baraj için tonlarca kütük harcarlar. Aralarına ağır taşlar yerleştirerek balçıkla sıvayarak birbirine tuttururlar. Balçığı kuvvetlendirmek için yaprak ve otla karıştırırlar. Sıkıştırmak ve düzeltmek için de geniş ve yassı kuyruklarını duvarcı malası gibi kullanırlar. Suyun basıncını yenmesi ve yıkılma olmaması için barajın alt tarafı geniş, üst tarafı dar yapılır. Yaptıkları bentlerin uzunluğu 15 m’den 300 m’ye kadar olabilir. Suyun akışının sağlanması için üstten bir miktar açıklık bırakılır. Kubbemsi yuvalarının dış atmosfere karşı kapısı yoktur. Giriş su altından iki kanaldan gerçekleşir. Kunduz, yuvasından nehrin içine açılan iki toprak altı kanalı kazar. Birincisi genel giriş kapısı, ikincisi emniyet kapısıdır. İkinci kanal daha derinden kazılmış olup ilk girişin daha aşağısından nehre açılır. Böylece kunduzlar göl donduğu zaman bile emniyet içinde gidip gelebilirler. Yuvalarının yüksekliği su seviyesinden 3 metre kadar yukarı olabilir. Genişlikleri ise 2-7 metreyi bulur. Dışarıdan bakıldığında kubbe, ağaç yığıntısından ibarettir. Kubbe, dal ve otlar karışık çamurla sıvandığından son derece dayanıklıdır. Ancak sıvanmamış olarak bırakılan küçük bir kısım havalandırmayı sağlar. Sert dallarla örülmüş hava bacasından yuvaya avcı bir hayvanın girmesi mümkün değildir. Yuvada iki veya daha fazla odacık vardır. İçleri kuru ağaç kabuğu ve yapraklardan yapılmış yataklarla döşenmiştir. Amerikan kunduzları iki katlı kulübeler yaparlar. Avrupa kunduzları böyle mükemmel yuvalar yapamadıklarından ayrı bir tür olarak kabul edilirler. Kunduzlar, suyun akış istikametine göre daima yuvanın alt tarafına barajlar yaparlar. Böylece yaz mevsiminde su seviyesini sabit tutmuş olurlar. Böyle barajlar yapmasalardı, yazın su seviyesi düştüğünden yuvalarına giden su altı kanalları ortaya çıkardı. Yazın karaya çıkarak kök, su bitkileri ve ağaç kabuklarıyla beslenir, bir kısmını da kış için depo ederler. Suyun son seviyesinin altında kışlık depoları vardır. Kemirdikleri ağaçların kabuklarını yer, çıplak kısımlarıyla bent ve yuvalar yaparlar. Kunduzlar genellikle gece faaliyet gösteren hayvanlardır. Gündüz yuvalarının yakınına taşıdıkları ağaçların kabuklarını yerler. 10 cm kalınlıktaki bir ağacı 15 dakikada kemirip devirebilirler. Bazan 1,5 m’den kalın ağaçları da devirirler. Keskin ön dişleri 10-12 cm uzunluğundadır. Kızılderililer bunları bıçak olarak kullanırlardı. Gece, ağaçları kemirirken aile kolonisinin bir tanesi nöbetçi olarak etrafı gözler. Ağaç çatırdamaya başlayınca kemirmeyi bırakarak uzaklaşırlar. Devrilmediği takdirde bir miktar daha kemirirler. Ağaç büyük bir gürültüyle devrilmeye başlayınca hepsi suya dalarak etrafı dikkatle dinlerler. Gürültüye davetsiz misafirler gelmediği takdirde ağacı parçalara ayırarak yuva yakınlarına götürürler. Kışın taze ağaç köklerine ulaşabilmek için bazan 3-5 m içlere kadar kanallar kazarlar. Bu kanallarda dikkat edilen husus, içlerinde suyun devamlı bulunmasıdır. Bunun için kanallar su seviyesinin altından kazılır. Su altında yüzerken burun ve kulaklarının kapaklarını kaparlar. Ağzında dal parçası taşırken gevşek dudaklarını ön dişlerinin arkasına çekerek ağızlarını sıkıca kaparlar. İyi yüzer ve su altında 15 dakika kalabilirler. Erkek yalnız bir dişiyle yaşar. Ocak veya şubatta su altında veya su kenarlarında eşleşirler. Doğum 100 gün kadar sonra nisan-mayıs aylarında gerçekleşir. Gözleri açık, yumuşak tüylü 2-4 yavru doğar. Yavrular büyüdükçe yuva içinden yeni kanallar açılarak yeni yuvalar yapılır. 2 yaşında erginleşir. 20-30 yıl kadar yaşarlar. Kunduz kürkü oldukça değerlidir. Halk arasında “samur kürk”ü olarak da bilinir. Kuyruğunun altında “kunduz hayası” denen iki salgı bezi vardır. Castoremin denen salgıları, ilaç ve parfümeride kullanılır. Kunduz bir timsahla karşılaştığında kendini çamura bulayarak gizler. Yaklaşan timsahın açık ağzından hızla içeri dalarak iç organlarını parçalar. Sonra da karnını yararak dışarı çıkar. Kaynak: Rehber Ansiklopedisi  

http://www.biyologlar.com/kunduzlar-castor-

Fok (Phocidae) - Fok Türleri

Alem: Animalia (Hayvanlar) Şube: Chordata (Kordalılar) Sınıf: Mammalia (Memeliler) Takım: Carnivora (Etçiller) Alt takım: Caniformia (Köpeğimsiler) Üst familya: Pinnipedia (Yüzgeçayaklılar) Familya: Phocidae - Fokgiller (Gray 1821) Foklar denizde yaşamaya çok iyi uyum sağlamış, yüzgeçayaklı, memeli hayvanlardır. Ayıbalığı olarak da anılan, ama suda yaşama­larının dışında balıklarla hiçbir ilgisi olmayan bu deniz memelilerinin 31 türü vardır. Özel­likle kuzey ve güney kutup denizlerinde dağılmış olan bu türler iki ayrı familyada toplanır: Gerçek ya da kulaksız foklar (Phoci-dae familyası) ve kulaklı foklar (Otariidae familyası). Bu iki familyanın üyeleri, dışkulaklarının ve yüzgeçayaklannın yapısındaki bazı farklı­lıklar dışında birbirlerine çok benzerler. Hep­si de çok iyi yüzücü ve dalıcı hayvanlardır. Suya daldıklarında kalp atışları yavaşladığı için enerji gereksinimleri azalır; böylece akci­ğerlerine doldurdukları havayla daha uzun süre yetinerek dakikalarca suyun altında kala­bilirler. Hatta, yaklaşık 10 dakikada bir yüze­ye çıkıp soluk almak koşuluyla suyun altında uyuyabilirler. Ama, yavrulamak için kıyıya çıkmak zorunda olduklarından, öbür deniz memelileri (balina ve yunuslar) gibi bütün yaşamlarını suda geçiremezler. Fokların mekik biçimindeki gövdeleri ve yüzgece dönüşmüş olan ayakları yüzmelerine yardımcı olur. Ayrıca, türlerin çoğu soğuk denizlerde yaşadığından, derilerinin altında vücutlarını sıcak tutan bir yağ katmanı vardır. Bununla birlikte türlerden bazıları ılık deniz­lere de uyum sağlamıştır. Foklar özellikle kalamar, ahtapot, balık ve kabuklularla bes­lenen etçil hayvanlardır. Yumuşak bakışlı iri ve güzel gözleriyle köpekleri andıran bu sevim­li hayvanlar, başlan suyun üstünde yüzerlerken uzaktan insanlarla bile karıştırılabilir. Gerçek Foklar Bu 18 fok türünü kulaklı foklardan ayıran en belirgin özelliklerden biri, başlarının iki ya­nında çıkıntılı kulakkepçelerinin, yani dışku­laklarının olmamasıdır. Bu yüzden bu grupta­ki hayvanların bir adı da kulaksız foklardır. Yüzgeçayaklannın yapısı da kulaklı fokların-kinden oldukça farklıdır. Ön üyeleri kısa olan gerçek foklar, arka üyeleri öne doğru bükülmediği için karada ancak güçlükle ve sürüne­rek yürüyebilirler. Buna karşılık, karada işe yaramayan bu arka üyeleri denizde çok usta bir yüzücü olmalarını sağlar. Boz fokun (Halichoerus grypus) erkeği yaklaşık 3 metre uzunluğunda ve 300 kg ağırlığındadır. Dişinin ağırlığı bunun yarısını bile bulmaz. Başları iri, geniş ve basık, burunları uzun olan boz fokların derisi genel­likle boz üstüne kara beneklidir. Nevvfoundland kıyılarında, Britanya Adaları çevresinde ve Baltık Denizi'nde üreyen bu hayvanların yeni doğmuş yavruları yün gibi yumuşacık, beyaz bir kürkle kaplıdır. Yaklaşık üç hafta sonra bu beyaz tüyler dökülür ve erişkinlerin rengini alan yavrular kendi başlarına denize dönerler. Derisi boz üstüne kara benekli olan körfez foku (Phoca vitulina) bütün kuzey yarıkürede en yaygın fok türüdür. Balık, kalamar ve kabuklularla beslenen bu hayvanlar o kadar çok balık yerler ki, bazı yörelerde balıkçılar için büyük bir sorun haline gelirler. Antarktika'da yaşayan pars fokunun (Hyd-rurga leptonyx) derisi, üzerindeki beneklerin deseniyle tıpkı bir pars (leopar) derisini andı­rır. Dişisi erkeğinden daha iridir ve uzunluğu 3,5 metreyi aşabilir. Öbür fokların yavruları ve penguenler gibi sıcakkanlı hayvanları da yediği saptanmış olan tek fok türü budur. Gene Antarktika'da yaşayan ve Güney Kutbu çevresinin en yaygın türü olan Weddell foku­nun (Leptonychotes vveddelli) derisi lekeli boz renkte, suratı da buldog köpeği gibi yassı ve basıktır. Karadeniz'de, Akdeniz'de ve Kanarya Adaları çevresinde yaşayan keşiş fokları ılı­man denizlere uyum sağlamış türlerdir. Bu gruptan olan Akdeniz foku (Monachus mo-nachus) Türkiye çevresindeki denizlerde de görülebilen tek fok türüdür. Uzunluğu 2-3 metre, derisi koyu kahverengi olan bu foklar bir zamanlar Akdeniz kıyısındaki ıssız kum­sallarda kalabalık koloniler halinde ürerlerdi. Yoğunlaşan plaj turizminin ve deniz kirliliği­nin etkisiyle sayıları iyice azaldı. Bugün Tür­kiye'nin ve öbür Akdeniz ülkelerinin kıyıla­rındaki bazı yörelerde küçük koloniler halin­de varlıklarını sürdürmeye çalışıyorlar. Bütün foklar içinde en irileri, morstan bile büyük olan fil foklarıdır (Mirounga cinsi). Adını kocaman gövdesinden ve hareketli uzun burnundan alan fil fokunun erkeği 6,5 metre uzunluğunda ve yaklaşık 3 ton ağırlı­ğındadır. Denizfili de denen bu türler daha çok Antarktika çevresindeki ıssız adalarda yaşarlar. Bu hayvanların kuzey yarıküredeki alttürlerinin ise soyu tükenmek üzeredir; California açıklarındaki yerleşilmemiş adalarda kuzey fil foklarının tek tük örneklerine rast­lanır. Çizgili fok (Histriophoca fasciata) Büyük Okyanus'un kuzeyinde ve Bering Denizi'nde yaşar. Erkeğinin uzunluğu 2 metreyi bile bulmayan bu fokun koyu kahverengi derisi, açık sarı renkte enli çizgilerle bezenmiştir. Kuzey Kutbu'ndaki Eskimolar, derisine çok değer verdikleri bu fokları avlamak için buz­daki küçük deliklerin başında bazen saatlerce beklerler. Hayvan soluk almak için başını delikten çıkardığında da mızraklayarak öldü­rürler. Kutuplarda çizgili fokun hem eti yenir, hem de derisinden kayak (Eskimo kayığı) ve giysi yapılır. Ayrıca derialtı yağlarını yemek ve lamba yağı, kas kirişlerini de iplik yerine kullanırlar. Halkalı fokun (Pusa hispida ya da Phoca hispida) boz renkli gövdesi, soluk renkli halka desenleriyle bezelidir. Yaklaşık 1,5 metre uzunluğundaki bu hayvan daha çok deniz kabuklularıyla beslenir. Antarktika'daki yü­zen buz kütleleri arasında yaşayan yengeç yiyen fok (Lobodon carcinophagus) da, adı­nın çağrıştırdığı gibi yengeçleri değil, küçük deniz kabuklularını yeğler. Uzunluğu 2,5 metreyi bulan bu ince yapılı fokun en sevdiğiyiyecek, sivri dişlerinin arasından süzerek topladığı kril denen küçük kabuklulardır. Balonlu fok (Cystophora cristata) da Atlas Okyanusu'nun kuzeyinde ve Kuzey Buz De­nizi açıklarında yaşayan ilginç bir fok türüdür. Adını burnunun üstündeki balon gibi şişkin­likten alan bu hayvanın soyu aşırı avlanma nedeniyle tükenmek üzeredir. En çok balık yiyerek beslenen balonlu foklar, genellikle Grönland fokuyla (Pagophilus groenlandicus ya da Phoca groenlandicus) birlikte karma sürüler halinde dolaşırlar. Grönland foku da soyunun tükenmemesi için son yıllarda koru­ma altına alınmıştır. Çünkü bu hayvanların yeni doğmuş yavrularının yumuşacık beyaz postu kürk ticaretinde çok değerlidir. Bu yüzden, büyüdükçe değeri düşen bu kürk uğruna on binlerce yavru daha iki haftalık olmadan sopalarla öldürülmüştür. Sakallı fok (Erignathus barbatus), çenesindeki çalı gibi sert tüylü sakalları ve dikdörtgen biçimindeki yüzgeçayaklarıyla tanınır. Çok iyi dalıcı olan bu hayvan, midye gibi dipte yaşayan kabuklu yumuşakçalarla beslenir. Derisi ve eti için Eskimolar'ın çok avladıkları türlerden biridir. Kulaklı Foklar Gerçek foklardan ayrı bir familya oluşturan 13 fok türü küçük kulakkepçeleriyle kolayca ayırt edilir. Bunlar karada çok hareketli hayvanlardır; gerçek foklarınkinden farklı olarak öne doğru bükülebilen arka üyeleriyle karada rahatça yürür, hatta kayalara bile hızla tırmanabilirler. Denizde asıl yüzgeç görevini ise yana doğru kaymış olan ön üyeleri üstlenir. Bu grubun en tanınmış üyele­ri, beş türü olan denizaslanlarıdır.California denizaslanı (Zalophus california) nus) gösteri yapmak üzere kolayca eğitilebildiği için, sirklerde ve hayvanat bahçelerinde insanların ilgiyle izledikleri foklar hep bu türdendir. Bu hayvanlar lastik gibi esnek gövdeleriyle geriye doğru bükülüp kıvrılarak karada ve denizde ilginç gösteriler yaparlar. California, Galâpagos Adaları ve Japonya'nın Büyük Okyanus kıyıları gibi doğal yaşama alanlarında temel besinleri mürekkepbalığı ve kalamardır. Ama insan eliyle bakıldıklarında balık yemeye de alışır ve kendilerine atılan balıkları havada yakalamayı öğrenirler. Cali­fornia denizaslanının erkeği 2,5 metre uzunlu­ğunda ve dişisinden çok daha iridir. Erkeğin ve dişinin asıl rengi soluk kahverengi olduğu halde, ıslandıkları zaman derileri parlak kara bir renk alır. Denizaslanlarının öbür türleri de Avustralya çevresindeki denizlerde, Büyük Okyanus'ta ve Bering Denizi'nde yaşar. Kulaklı fokların avlanmasının asıl nedeni, kürklerinin altındaki iç örtü kıllarının çok değerli olmasıdır. Kestane rengindeki bu yu­muşak kürk yalnız denizaslanlarında bulun­maz. Kulaklı kuzey fokunun (Callorhinus ursinus) 3 metre uzunluğundaki erkekleri koyu kahverengi gövdeleri ve boz renkli yeleleriyle tanınır. Dişiler erkeklerin yarısı büyüklüğünde, daha açık renkli ve yelesizdir. Bering Denizi'ndeki bazı adalarda üreyen, ama yılın en az yarısını Büyük Okyanus sularında dolaşarak geçiren bu foklar kışın güneye göç ederek California açıklarına ka­dar inerler. Üreme bölgelerine mayıs başlarında önce erkekler gelir ve her biri kendisi için kumsal­da bir üreme alanı seçer. Ağustosta üreme dönemi bitip yeniden denize açılıncaya kadar hiçbir şey yemez, su içmez ve yerlerinden ayrılmazlar. Çünkü haziranda kıyıya çıkacak olan dişilerini ve üreme alanlarını korumak için öbür erkeklerle kıyasıya dövüşmeleri gerekir. Bu yüzden, dövüşmek dışında hiçbir şeye ayıracak zamanları yoktur. Bir zamanlar Bering Denizi'nde ve Büyük Okyanus'un güneyindeki ıssız adalarda kulak­lı fokların oluşturduğu büyük koloniler vardı. Ama bu hayvanlar o kadar çok avlandı ve öldürüldü ki birkaç kez tümüyle yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kaldılar. Günümüz­de fok avcılığı çok sıkı biçimde denetlenmek­te ve türlerin üreme bölgelerinde rahatsız edilmeden yavrulayabilmesi için gerekli ön­lemler alınmaktadır. Özellikleri Ölçüleri Yüzgeçayaklılar üst familyasının en büyük ve en küçük türleri fokgiller familyasına aitdir. Fokgillerin ortalama ölçüleri morslar ve denizaslanıgillerden küçüktür. En küçükleri baykal gölü foku ve kıvrak fok, 110-140 cm uzunluğa ve 50 kg'dan biraz fazla bir ağırlığa ulaşırlar. Büyüklük rekorunu 6,5 metre uzunluğa ve 4 ton ağırlığa kadar varan deniz fili tutmaktadır. Denizaslanıgillerden farklı olarak, fokgillerde çoğunlukla dişi ve erkek türler aynı büyüklükte, bazen dişiler biraz daha büyük olurlar. Sadece deniz fillerinde erkekler dişilerden çok daha büyük olurlar. Yüzgeçleri Ilerleme yöntemleri başlığı altında da açıkladığımız gibi fokgillerin ön yüzgeçleri denizaslanıgillerde olduğundan küçüktür. Parmaklarında güçlü tırnakları vardır. Bu tırnakları ile yere tutunur, ya da karın içine mağaralar kazarlar. Sadece bazı antarktik türlerde tırnaklar gerilemişdir. Arka yüzgeçlerinde en dışta kalan parmak en uzunudur. Arka yüzgeçlerindede tırnaklari vardır, ama bu tırnakları kullanmazlar. Güney yarıkürenin çoğu türlerinde bu arka yüzgeç tırnakları yok olmuşdur Iskelet ve kas yapıları Fokgillerde en güçlü kasların toplandığı bölge, irikulaklıgillerde olduğu gibi omuzlarında değil, kalçalarındadır. Musculus longissimus dorsi ve Musculus iliocostalis kasları en iyi gelişmiş kaslarıdır. Fokgillerin dış görünüşlerine bakıldığında boyunları yokmuş ve kafaları doğrudan vucutlarının üstünde oturuyor gibi görünürler, ama bütün memelilerde olduğu gibi onlarında boyunlarında yedi eklem bulunur. Boyunlarında güçlü kasları vardır. Yüzerken kafalarını eğik tutarlar, ama avlarını yakalarken hemen kafalarını dikerler. İlerleme yöntemleri Fokgillerin denizaslanıgiller arasındaki diğer mühim bir farkları, ilerleme gücünü öne değil arkaya aktarmış olmalarıdır. Denizaslanıgiller suyun içinde bir pengüen gibi güçlü ön yüzgeçleriyle ilerlerken, fokgiller yüzerken çok daha zayıf olan ön yüzgeçlerini hızı kesmesinler diye vucutlarına dayar ve pek kullanmazlar. Fokgiller yüzmek için arka yüzgeçlerinin parmaklarını gerip onları daha geniş yaparlar ve onların gücü ile ilerlerler. Böylece fokgillerin suda yaşamaya, denizaslanıgillerden daha iyi ayak uydurmuş olduklarını söyliyebiliriz. Çünkü suda işlerine yaramayan ön yüzgeçleri zayıflamışdır. Bu yüzden karada hareket etmek onlar için irikulaklıgillerde olduğundan daha zordur. Fokgiller karada karınları üzerinde sürünerek ilerler. Bu yorucu ilerleme yönteminden dolayı bazen sağa ya da sola doğru ilerlemek için o yana doğru yuvarlanırlar. Karlı ve buzlu bir ortamda kayabildikleri için daha rahat ilerlerler. Eskiden denizaslanıgillerin fokgillerden daha ilkel bir familya oldukları düşünülmüşdür. Modern bilimde ama böyle bir fikirden kaçınılır, çünkü iki familyanında bulunan en eski kalıntıları aşağı yukarı aynı yaşlardadır. Yaşam şekilleri Fokgiller, denizaslanıgiller gibi büyük koloniler oluşturmazlar. Sadece deniz fillerinde, bir erkek diğer erkeklerle dövüştükten sonra iyi kolladığı bir harem oluşturur. Çoğu fokgiller yalnız ya da küçük topluluklar içinde yaşarlar. Beslenme Çoğu fokgiller balık ve diğer deniz hayvanları ile beslenirler. Bazıları bir tür besin üzerinde uzmanlaşmışlardır; örneğin yengeç yiyen fok'un yaşam şekli ve hatta çene yapısı güney kutpu yengeçleri ile beslenmeye ayak uydurmuşdur. Deniz parsı ise tam bir yırtıcı hayvandır, pengüenler ve diğer fok türlerini avlar. Katil balina ve köpekbalıklarının yanında, güney kutpu denizinin en başarılı avcılarından biridir. Sınıflandırma Fokgiller familyasını sınıflandırmanın en mantıkli yolu, güney yarıkürenin türlerini Monachinae, ve kuzey yarıkürenin türlerini Phocinae olarak ayırmakdır. McKenna & Bell'e göre sınıflandırma (ancak oymaklar alt familyaya, alt oymaklar ise oymağa çevrilmişlerdir): Alt familya: Monachinae Oymak: Monachini Cins: Monachus Akdeniz foku (Monachus monachus) Havaii foku (Monachus schauinslandi) Karibik foku (Monachus tropicalis) Cins; Deniz fili (Mirounga) Kuzey deniz fili (Mirounga angustirostris) Güney deniz fili (Mirounga leonina) Oymak: Lobodontini Cins: Ommatophoca At foku (Ommatophoca rossii) Cins: Lobodon Yengeç yiyen fok (Lobodon carcinophagus) Cins: Hydrurga Leopar foku (Hydrurga leptonyx) Cins: Leptonychotes Vedel foku (Leptonychotes weddellii) Alt familya: Phocinae Cins: Cystophora Balonlu fok (Cystophora cristata) Cins: Erignathus Sakallı fok (Erignathus barbatus) Cins: Asıl foklar (Phoca) Semer foku (Phoca groenlandica) Şeritli fok (Phoca fasciata) Kıvrak fok (Phoca hispida) Hazar denizi foku (Phoca caspica) Baykal gölü foku (Phoca sibirica) Larga foku (Phoca largha) Bayağı fok (Phoca vitulina) Cins: Halichoerus Gri fok (Halichoerus grypus) 1996 da Bininda-Emonds ve Russell fokgiller üzerinde kladistik bir analiz yapmaya çalışmışlardır. Kafatasları, çeneleri ve yüzgeçlerin özelliklerini incelemişlerdir. Bu incemeler Monachinae ve Phocinae'nin gerçekten iki ayrı monofiletik takson olduğu hakkında kanıtlar getirmişdir. Ancak büyük ihtimalle Phoca cinsi parafiletik'dir, ve Monachinae'nin yukarıda gösterilen oymağa konulmasıda doğru değil gibi gözükmektedir. Bu yapılan araştırmada birden fazla kladiogramlar ortaya konulmuşdur. MsxLabs & TemelBritannica

http://www.biyologlar.com/fok-phocidae-fok-turleri

Türkiye Balıkları (Pisces)

Türkiye Türler Listesi/Kemikli Balıklar (Osteichthyes) Sazanımsılar (Cypriniformes) Sazangiller (Cyprinidae) * Abramis brama (Linnaeus, 1758) (Çıplak Balığı) * Acanthalburnus microlepis Filippi, 1863 (İnci Balığı) * Acanthobrama marmid Heckel, 1843 (Tahta Balığı) * Acanthobrama mirabillis Ladiges, 1960 (Tahta Balığı) * Pseudophoxinus maeandricus (Ladiges, 1960) * Alburnoides bipunctatus Bloch, 1782 (Noktalı İnci Balığı) * Alburnus albidus Costa, 1838 (İnci Balığı) * Alburnus alburnus (Linnaeus, 1758) (İnci Balığı) * Alburnus akili Battalgil, 1942 (İnci Balığı) * Alburnus filippii Kessler, 1877 (İnci Balığı) * Alburnus charusini Herzenstein, 1889 * Alburnus coeruleus (Günther,1869) * Alburnus heckeli Battalgil, 1942 (İnci Balığı) * Alburnus orontis Sauvage, 1882 (İnci Balığı) * Aspius aspius (Linnaeus, 1758) (Kocaağız Balığı) * Aspius vorax Heckel, 1843 (Sis Balığı) * Barbus capito capito Guldenstaedt, 1773 (Caner, Bıyıklı Balık) * Barbus capito pectoralis Heckel, 1843 (Bıyıklı Balık) * Barbus esocinus Heckel, 1843 * Barbus mursa Guldenstaedt, 1773 (Murzu Balığı) * Barbus plebejus ercisianus Karaman, 1971 (Bıyıklı Balık) * Barbus plebejus escherichi Steindachner, 1897 (Bıyıklı Balık) * Barbus plebejus kosswigi Karaman, 1971 (Bıyıklı Balık) * Barbus plebejus lacerta Heckel, 1843 (Bıyıklı Balık) * Barbus rajanorum mystaceus (Heckel, 1843) (Sirink, Bıyıklı Balık) * Barbus rajanorum rajanorum (Pallas 1814) (Sirink, Bıyıklı Balık) * Barbus subquineuneiatus Gunther, 1868 (Bıyıklı Balık) * Barbus xanthopterus Heckel, 1843 (Maya Balığı) * Barilius mesopotamicus Berg, 1932 * Blicca bjoerkna (Linnaeus, 1758) (Tahta Balığı) * Capoeta antalyensis (Battalgil, 1943) (Kara Balık) * Capoeta barroisi (Lortet, 1894) (Siraz Balığı) * Capoeta capoeta angorae (Hanko, 1924) (Siraz Balığı) * Capoeta capoeta bergamae Karaman, 1971 (Siraz Balığı) * Capoeta capoeta capoeta (Guldenstaedt, 1772) (Siraz Balığı) * Capoeta capoeta damascina (Cuvier ve Valenciennes, 1842) (Siraz Balığı) * Capoeta capoeta kosswigi Karaman, 1969 (Siraz Balığı) * Capoeta capoeta sieboldi (Steindachne, 1864) (Siraz Balığı) * Capoeta capoeta umbla (Heckel, 1843) (Siraz Balığı) * Capoeta pestai (Pietschmann, 1933) * Capoeta tinca (Heckel, 1843) (Karabalık,Siraz Balığı) * Capoeta trutta (Heckel, 1843) (Lekeki Siraz Balığı, Kara Balık) * Carasobarbus luteus Heckel, 1843 * Carassius carassius (Linnaeus, 1758) (Havuz Balığı) * Carassius auratus gibelio (Bloch 1782) * Chalcalburnus chacloides Guldenstaedt, 1772 (Tatlısu Kolyoz Balığı) * Chalcalburnus mossulensis Heckel, 1843 (Gümüş Balığı) * Chalcalburnus sellal (Heckel, 1843) (Gümüş Balığı) * Chalcalburnus tarichi Pallas, 1811 (İnci Kefali) * Chondrostoma colchicum Derjugin, 1899 (Karaburun) * Chondrostoma cyri Kessler, 1877 (Karaburun Balığı) * Chondrostoma nasus (Linnaeus, 1758) (Karaburun Balığı) * Chondrostoma regium Heckel, 1843 (Karaburun Balığı) * Cyprinion macrostomus Heckel, 1843 * Cyprinion tenuiradius Heckel, 1849 * Cyprinus carpio (Linnaeus, 1758) (Sazan Balığı) * Garra variabilis Heckel, 1843 (Yapışkan Balık) * Garra rufa Heckel, 1843 (Yağlı Balık) * Gobio gobio gymnostethus Ladiges, 1960 (Dere Kayası) * Gobio gobio insuyanus Ladiges, 1960 (Dere Kayası) * Gobio gobio intermedius Battagil, 1944 (Dere Kayası) * Gobio gobio microlepidotus Battalgil, 1942 (Yağlıca) * Gobio hettitorum Ladiges, 1960 (Derekaya Balığı) * Gobio persus Gunther, 1899 (Dere Kayası) * Hemigrammocapoeta kemali Hanko, 1924 * Hemigrammocapoeta sauvagei Lortet, 1883 * Kosswigobarbus kosswigi Ladides, 1960 * Ladigesocyris ghigii Gienferrari, 1927 * Leucalburnus kosswigi Karaman, 1972 * Laucalburnus satunini (Berg, 1910) * Leucaspius delineatus (Heckel, 1843) * Ladigesocypris ghigii (Gianferrari, 1927) * Leuciscus cephalus (Linnaeus, 1758) * Leuciscus borystenicus Kessler, 1859 (Tatlısu Kefali) * Leuciscus cephalus (Linnaeus, 1758) (Tatlısu Kefali) * Leuciscus cephaloides (Battalgil 1942 ) * Leuciscus kurui Bogutskaya 1995 * Leuciscus lepidus Heckel, 1843 (Akbalık) * Phoxinellus crassus (Ladiges 1960) * Phoxinellus (Spinophoxinellus) anatolicus Hanko, 1924 (Yağ Balığı) * Phoxinellus zeregii kervillei Pellegrin, 1911 (Ot Balığı) * Phoxinellus zeregii meandri Ladiges, 1960 (Ot Balığı) * Phoxinellus zeregii fahirae Ladiges, 1960 (Ot Balığı) * Phoxinellus handlirschi Pietschmann, 1933 * Phoxinus phoxinus (Linnaeus, 1758) (Ot Balığı) * Psuedorasabora parva (Temminck & Schlegel, 1846) * Rhodeus sericeus amarus Bloch, 1782 (Acıbalık) * Rutilus frisii Nordmann, 1840 (Levkit Balığı) * Rutilus rubilio Bonaparte, 1837 (Gördek Balığı) * Rutilus rutilus Linnaeus, 1758 (Kızılgöz Balığı) * Rutilus tricolor Lortet, 1883 (Gördek Balığı) * Scardinus erythrophthalmus (Linnaeus, 1758) (Kızılkanat) * Tinca tinca (Linnaeus, 1758) (Kadife Balığı) * Tor canis (Valenciennes, 1842) (Bıyıklı Balık) * Tor grypus Heckel, 1843 (Bıyıklı Balık) * Vimba vimba (Linnaeus, 1758) (Eğrez Balığı, Kavinne Balığı) Cobitidae * Cobitis kellei Erkakan, Atalay-Ekmekci ve Nalbant, 1998 * Cobitis elazigensis Coad ve Sarıeyyüpoğlu, 1988 * Cobitis fahireae Erkakan, Atalay-Ekmekci ve Nalbant, 1998 * Cobitis splendens Erkakan, Atalay-Ekmekci ve Nalbant, 1998 * Cobitis simplicispinna Hanko, 1924 (Çöpçü Balığı) * Cobitis vardarensis Karaman, 1928 * Cobitis vardarensis kurui Erkakan, Atalay-Ekmekçi ve Nalbant, 1998 * Cobitis strumicae Karaman, 1955 * Cobitis turcica Hanko, 1924 * Sabanejewia aurata (De Filippi, 1863) * Orthrias (Noemacheilus) angorae (Steindachner, 1897) (Çöpçü Balığı) * Orthrias (Noemacheilus) argyrogramma (Heckel, 1846) (Çöpçü Balığı) * Orthrias (Noemacheilus) frenatus (Çöpçü Balığı) * Orthrias (Noemacheilus) insignis (Heckel, 1843) (Çöpçü Balığı) * Orthrias (Noemacheilus) panthera (Heckel, 1843) (Çöpçü Balığı) * Orthrias (Noemacheilus) tigris (Heckel, 1843) (Çöpçü Balığı) * Orthrias (Noemacheilus) tschaiyssuensis (Banarescu ve Nalbant, 1964) (Çöpçü Balığı) * Seminemachelius lendli (Hanko, 1924) (Çöpçü Balığı) * Paracobitis malapterura (Valenciennes, 1846) (Çöpçü Balığı) * Turcinoemacheilus kosswigi Banarescu ve Nalbant, 1964 (Çöpçü Balığı) Mersin balığımsılar (Acipenseriformes) Mersin balıkları (Acipenseridae) * Rus mersin balığı (Acipenser gueldenstaedti) * Şip balığı (Acipenser nudiventris) * Yıldızlı mersin balığı (Acipenser stellatus) * Kolan balığı (Acipenser sturio) * Mersin morinası (Huso huso) Esas Sardalyalar (Clupeiformes) Sardalyalar (Clupeidae) * Alosa caspia (Eichwald, 1838) (Tırsi) * Alosa caspia bulgarica Drensky, 1934 (Tırsi) * Alosa caspia nordmanni Antipa,1906 (Tırsi) * Alosa caspia palaeostomi (Sadowsky, 1934) (Tırsi) * Alosa caspia tanaica (Grimm, 1901) (Tırsi) * Alosa fallax nilotica (E.Geoffroy Saint-Hilaire, 1808) (Tırsi) * Alosa pontica (Eichwald,1838) (Tırsi) * Clupeonella cultriventris (Nordmann, 1840) (Tırsi) * Dussumieria elopsoides Valenciennes, 1847 (Hint Sardalyası) * Etrumeus teres (Dekay, 1842) (Akdeniz hamsisi) * Herklotsichthys punctatus (Ruppell, 1837) (Sardalya) * Bayağı sardalya (Sardina pilchardus) * Kulaklı sardalya (Sardinella aurita) * Benekli sardalya (Sardinella maderensis) * Sprattus sprattus (Linnaeus, 1758) (Çaça) Hamsiler (Engraulidae) * Hamsi (Engraulis encrasicolus) Işıldak Balıkları (Gonostomatidae) * Cyclothone braueri Jespersen & Taning, 1926 (Işıldak Balığı) Balta Balıkları (Sternoptychidae) * Argyropelecus hemigymnus Cocco, 1829 (Işıldak Balığı) * Maurolicus muelleri (Gmelin, 1788) (Işıldak Balığı) Photichthyidae * Vinciguerria attenuata (Cocco, 1838) (Işıldak Balığı) Engerek Balıkları (Chauliodontidae) * Chauliodus sloani Schneider, 1801 (Engerek Balığı) Kocaağız Balıkları (Stomiidae) * Stomias boa (Risso, 1810) (Kocaağız Balığı) Alabalıklar (Salmonidae) * Salmo trutta labrax Pallas, 1811 (Deniz Alası) Camgözlüler (Argentidae) * Argentina sphyraena Linnaeus, 1758 (Derinsu Gümüş Balığı) Işıklı Sardalyalar (Scopeliformes) Filamentli Zurna Balıkları (Aulopidae) * Aulopus filamentosus (Bloch,1792) (Filamentli Zurna Balığı) Kerkentele Balıkları, Zurna Baliklari (Synodontidae) * Synodus saurus (Linnaeus,1758) (ZuLobianchia dofleinirna Balığı, Lokum Balığı, İskarmoz) * Saurida undosquamis (Richardson, 1848) (Zurna Balığı, Lokum Balığı, İskarmoz) Yeşil Gözlüler, Örümcek Balıkları (Chlorophthalmidae) * Chlorophthalmus agassizi Bonaparte, 1840 (Yeşilgöz Balığı) * Bathypterois mediterraneus Bauchot, 1962 (Örümcek Balığı) Işıldak Balıkları (Myctophidae) * Benthosema glaciale (Reinhardt, 1837) (Işıldak Balığı) * Ceratoscopelus maderensis (Lowe, 1839) (Işıldak Balığı) * Diaphus holti Taning, 1918 (Işıldak Balığı) * Diaphus metopoclampus (Cocco, 1829) (Işıldak Balığı) * Hygophum benoiti (Cocco, 1838) (Işıldak Balığı) * Lampanyctus crocodilus (Risso, 1810) (Işıldak Balığı) * Lobianchia dofleini (Zugmayer, 1911) (Işıldak Balığı) * Myctophum punctatum Rafinesque, 1810 (Işıldak Balığı) Yalancı Zarganalar (Paralepididae) * Sudis hyalina Rafinesque, 1810 (Yalancı Zargana Balığı-Derin Deniz Turnası) Yılanbalıkımsılar (Anguilliformes) Yılanbalıkları (Anguillidae) * Anguilla anguilla (Linneaeus, 1758) (Tatlısu Yılan Balığı) Mürenler (Muraenidae) * Gymnothorax unicolor (Delaroche, 1809) (Kahverengi Müren Balığı) * Muraena helena Linnaeus, 1758 (Müren Balığı) Xenocongridae * Chlopsis bicolor Rafinesque, 1810 (İki Renkli Yalancı Müren) Mığrılar (Congridae) * Ariosoma balearicum (Delaroche, 1809) (Mığrı) * Conger conger ([Artedi, 1738] Linnaeus, 1758) (Mığrı) * Gnathophis mystax (Delaroche, 1809) (Mığrı) Yılankurdu Balıkları (Ophichthidae) * Dalophis imberbis (Delaroche, 1809) (Yılan Balığı) * Echelus myrus (Linnaeus, 1758) (Mırmır Yılan Balığı) * Ophichthus rufus (Rafinesque, 1810) (Yılankurdu Balığı) * Ophisurus serpens Linnaeus,1758 (Dikenli Yılan Balığı) Zarganasılar (Beloniformes) Zarganalar (Belonidae) * Belone belone (Linnaeus, 1761) (Zargana) * Belone belone euxini Gunther, 1866 (Zargana) * Belone belone gracilis Lowe, 1839 (Zargana) * Belone svetovidovi Collette & Parin, 1970 (Zargana) * Tylosurus acus imperialis (Rafinesque, 1810) (Zargana) Zarganalar (Scomberesocidae) * Scomberesox saurus (Walbaum, 1792) (Zargana) Uçanbalıklar (Exocoetidae) * Cheilopogon heterurus (Rafinesque, 1810) (Uçan Balık) * Hirundichthys rondeletii (Valenciennes, 1846) (Uçan Balık) * Parexocoetus mento (Valenciennes, 1846) (Uçan Balık) Yarımgaga Balıkları (Hemiramphidae) * Hemiramphus far (Forsskal, 1775) (Çomak Balığı, İbikli) * Hyporhampus picarti (Valenciennes, 1846) (Çomak Balığı, İbikli) Dişli Sazancıksılar (Cyprinodontiformes) Dişli Sazancıklar (Cyprinodontidae) * Aphanius dispar (Ruppell, 1828) (Dişli Sazancık) * Aphanius fasciatus (Nardo, 1827) (Dişli Sazancık) Boru balıksılar (Syngnathiformes) Boru Balıkları (Macrorhamphosidae) * Macroramphosus scolopax (Linnaeus, 1758) (Boru Balığı) Deniz Iğneleri, Deniz Atları (Syngnathidae) * Hippocampus hippocampus (Linnaeus,1758) (Denizatı) * Hippocampus ramulosus Leach, 1814 (Denizatı) * Nerophis ophidion (Linnaeus,1758) (Deniziğnesi) * Syngnathus abaster Risso, 1826 (Deniziğnesi) * Syngnathus acus Linnaeus, 1758 (Deniziğnesi) * Syngnathus phlegon Risso, 1826 (Deniziğnesi) * Syngnathus schmidti Popov, 1928 (Deniziğnesi) * Syngnathus tenuirostris Rathke, 1837 (Deniziğnesi) * Syngnathus typhle Linnaeus, 1758 (Deniziğnesi) * Syngnathus variegatus Pallas, 1811 (Deniziğnesi) Fistularidae * Fistularia commersonii Rüppell, 1838 (Çomak balığı) Dikencesiler (Gasterosteiformes) Dikenceler (Gasterosteidae) * Gasterosteus aculeatus Linnaeus, 1758 (Dikence Balığı) Mezgitsiler (Gadiformes) Fare Kuyruklular (Macrouridae) * Coelorhynchus coelorhynchus (Risso, 1810) (Fare Balığı) * Hymenocephalus italicus Giglioli, 1884 (Kılkuyruk Fare Balığı) * Nezumia aequalis (Gunther, 1878) (Fare Balığı) * Nezumia sclerorhynchus (Valenciennes, 1838) (Fare Balığı) * Trachyrhynchus trachyrhynchus (Risso, 1810) (Uzun Burunlu Fare Balığı) Berlam balıkları (Merlucciidae) * Berlam veya Barlam (Merluccius merluccius) Mezgitgiller (Gadidae) * Gadiculus argenteus argenteus Guichenot, 1850 (Pamukçuk Balığı) * Merlangius merlangus euxinus (Nordmann, 1840) (Mezgit) * Micromesistius poutassou (Risso, 1826) (Derinsu Mezgiti, Mavi *Mezgit) * Trisopterus minutus capelanus (Lacepede, 1800) (Tavuk Balığı) * Antonogadus megalokynodon (Kolombatovic, 1894) (Küçük Gelincik) * Gaidropsarus meditrraneus (Linnaeus,1758) (Gelincik Balığı) * Gaidropsarus vulgaris (Cloquet, 1824) (Gelincik Balığı) * Molva dipterygia macrophthalma (Rafinesque, 1810) (Uzun gelincik) * Phycis blennoides (Brunnich, 1768) (Gelincik Balığı) * Phycis phycis (Linnaeus, 1766) (Gelincik Balığı) Moridae * Mora moro (Risso, 1810) * Gadella maraldi (Risso, 1810) Parlayan Balıklar (Lampridiformes) Kurdela Balıkları (Regalecidae) * Regalecus glesne Ascanius, 1772 (Büyük Kurdela Balığı) Kagitbaliklari (Trachipteridae) * Trachpterus trachypterus (Gmelin, 1789) (Kağıt Balığı) * Zu cristatus (Bonelli, 1820) (Tepeli Kağıt Balığı) Lophotidae * Lophotus lacepedei Giorna, 1809 Beryciformes Kemikbaslilar (Trachichthyidae) * Hoplostethus mediterraneus Cuvier, 1829 (Kütük Balığı) Asker Balıkları (Holocentridae) * Sargocentrum rubrum (Forsskal, 1775) (Asker Balığı, Hindistan *Balığı, Naylon Balığı, Sincap Balığı) Zeiformes [değiştir] Dülger Balıkları (Zeidae) * Zeus faber Linnaeus, 1758 (DÜlger Balığı, Peygamber Balığı) Peri Balıkları (Caproidae) * Capros aper (Linnaeus, 1758) (Peri Balığı) Levreksiler (Perciformes) Hani Balıkları (Serranidae) * Anthias anthias (Linnaeus, 1758) (Berber Balığı) * Callanthias ruber (Rafinesque, 1810) (Berber Balığı) * Epinephelus aeneus (E.Geoffroy Saint-Hilarie, 1817) (Lahos) * Epinephelus alexandrinus (Valenciennes, 1828) (Lahos ) * Epinephelus caninus (Valenciennes, 1843) (Orfoz) * Epinephelus guaza (Linnaeus, 1758) (Orfoz) * Ephinephelus haifensis Ben-Tuvia, 1953 (Orfoz, Börtlek, Arap) * Mycteroperca rubra (Bloch, 1793) (Taş Hanisi) * Polyprion americanus (Schneider,1801) (İskorpit Hanisi) * Serranus cabrilla (Linnaeus, 1758) (Asıl Hani) * Serranus hepatus (Linnaeus, 1758) (Benekli Hani) * Serranus scriba (Linnaeus, 1758) (Çizgili Hani) Levrek Balıkları (Moronidae) * Dicentrarchus labrax (Linnaeus, 1758) (Levrek) * Dicentrarchus punctatus (Bloch, 1792) (Benekli Levrek) Isparozgiller (Teraponidae) * Pelates quadrilineatus (Bloch, 1790) (Çizgili İsparoz) Kardinal Balıkları (Apogonidae) * Apogon imberbis (Linnaeus, 1758) (Kardinal Balığı) * Apogon nigripinnis Cuvier, 1838 (Kardinal Balığı) * Epigonus telescopus (Risso, 1810) (Küçük Kardinal Balığı) * Microichthys coccoi Ruppell, 1852 (Derinsu Kardinal Balığı) Kurdela Balıkları (Cepolidae) * Cepola macrophthalma Linnaeus, 1766 (Kurdele Balığı) Lüfergiller (Pomatomidae) * Pomatomus saltator (Linnaeus, 1766) (Lüfer) Istavritgiller (Carangidae) * Alectis alexandrinus (E.Geoffroy Saint-Hilaire, 1817) (İskender Balığı) * Alepes djeddaba (Forskkal, 1775) (Çatal Balığı) * Campogramma glaycos (Lacepede, 1801) (Çıplak) * Caranx crysos (Mitchill, 1815) (Kral Balığı) * Caranx hippos (Linnaeus, 1766) (Kral Balığı) * Caranx rhonchus E.Geoffroy Saint-Hilaire, 1817 (Kral Balığı) * Lichia amia (Linnaeus, 1758) (Akya) * Naucrates ductor (Linnaeus, 1758) (Malta Palamutu, Kılavuz Balığı) * Pseudocaranx dentex (Schneider, 1801) (Kral Balığı) * Seriola dumerili (Risso, 1810) (Sarı Kuyruk) * Trachinotus ovatus (Linnaeus, 1758) (Yaladerma) * Trachurus mediterraneus (Steindachner, 1868) (Sarıkuyruk İstavrit) * Trachurus picturatus (Bowdich, 1825) (İstavrit) * Trachurus trachurus (Linnaeus, 1758) (Karagöz İstavrit) Lambuga Balıkları (Coryphaenidae) * Coryphaena hippurus Linnaeus, 1758 (Lambuga) Baltabas Balıkları (Bramidae) * Brama brama (Bonnaterre, 1788) (Balta Balığı) Ückuyruk Balıkları (Lobotidae) * Lobotes surinamensis (Bloch, 1790) (Üç Kuyruk Balığı, Tahta Balığı) Eksi Balıklar (Leiognathidae) * Leiognathus klunzingeri (Steindachner, 1898) (Eksi Balığı) Gargur Balıkları (Haemulidae) * Pomadasys incisus (Bowdich, 1825) (Gargur) Gölge balıkları (Sciaenidae) * Sarıağız (Argyrosomus regius) * Eşkina (Sciaena umbra) * Minakop (Umbrina cirrosa) Gümüs Sillagolar (Sillaginidae) * Sillago sihama (Forsskal, 1775) (Sivriburun Gümüş) Barbunyagiller (Mullidae) * Mullus barbatus Linnaeus, 1758 (Barbunya) * Mullus surmuletus Linnaeus, 1758 (Tekir) * Upeneus moluccensis (Bleeker,1855) (Paşa Barbunu) * Upeneus pori (Ben-Tuvia & Golani, 1989) (Paşa Barbunu) Cöpcu Balıkları (Pempheridae) * Pempheris vanicolensis Cuvier, 1831 (Üçgen Balığı, Yaprak Balığı) Mercan balıkları (Sparidae) * Boops boops (Linnaeus, 1758) (Kupes) * Dentex dentex (Linnaeus, 1758) (Sinagrit) * Dentex gibbosus (Rafinesque, 1810) (Trança) * Dentex macrophthalmus (Bloch, 1791) (Patlakgöz Mercan) * Dentex maroccanus Valenciennes, 1830 (Fas Mercanı) * Diplodus annularis (Linnaeus, 1758) (Isparoz) * Diplodus cervinus cervinus (Lowe, 1841) (Çizgili Mercan) * Diplodus puntazzo (Gmelin, 1789) (Sivriburun Karagöz) * Diplodus sargus (Linnaeus, 1758) (Sargos) * Diplodus vulgaris (E. Geoffroy Saint-Hilaire, 1817) (Karagöz) * Lithognathus mormyrus (Linnaeus, 1758) (Mırmır) * Oblada melanura (Linnaeus, 1758) (Melanura, Minanur) * Pagellus acarne (Risso, 1826) (Yabani Mercan) * Pagellus bogaraveo (Brunnich, 1768) (Mandagöz Mercan) * Pagellus erythrinus (Linnaeus, 1758) (Kırma Mercan) * Pagrus auriga (Valenciennes, 1843) (Çizgili Mercan) * Pagrus caeruleostictus (Valenciennes, 1830) (Yalancı Trança) * Pagrus pagrus (Linnaeus, 1758) (Fangri) * Sarpa salpa (Linnaeus, 1758) (Salpa) * Sparus aurata Linnaeus, 1758 (Çipura) * Sarıgöz (Spondyliosoma cantharus) İzmaritgiller (Centracanthidae) * Centracanthus cirrus Rafinesque, 1810 (İstrangilos) * Spicara flexuosa Rafinesque, 1810 (İzmarit) * Beyazgöz (Spicara maena) * Spicara smaris (Linnaeus, 1758) (Istrangilos) Papaz Balıkları (Pomacentridae) * Chromis chromis (Linnaeus, 1758) (Papaz Balığı, Çatalkuyruk) Lapinler (Labridae) * Acantholabrus palloni (Risso, 1810) (Derinsu Lapini) * Coris julis (Linnaeus, 1758) (Gelin Balığı) * Ctenolabrus rupestris (Linnaeus, 1758) (Çırçır, Ot Balığı) * Labrus bergylta Ascanius, 1767 (Lapin) * Labrus bimaculatus Linnaeus, 1758 (Lapin) * Labrus merula Linnaeus, 1758 (Lapin) * Labrus viridis Linnaeus, 1758 (Lapin) * Pteragogus pelycus Randall, 1981 (Flamentli Çırçır) * Symphodus cinereus (Bonnaterre, 1788) (Çırçır) * Symphodus doderleini Jordan, 1891 (Çırçır) * Symphodus mediterraneus (Linnaeus, 1758) (Çırçır) * Symphodus melanocercus (Risso, 1810) (Çırçır) * Symphodus melops (Linnaeus, 1758) (Çırçır) * Symphodus ocellatus (Forsskal, 1775) (Çırçır) * Symphodus roissali (Risso, 1810) (Çırçır) * Symphodus rostratus (Bloch, 1797) (Çırçır) * Symphodus tinca (Linnaeus, 1758) (Çırçır) * Thalassoma pavo (Linnaeus, 1758) (Gün Balığı) * Xyrichthys novacula (Linnaeus, 1758) (Ustura Balığı) Papagan Balıkları (Scaridae) * Sparisoma cretense (Linnaeus, 1758) (Iskaroz, Papağan Balığı) Kum Balıkları (Ammodytidae) * Gymnammodytes cicerelus (Rafinesque, 1810) (Kum Balığı) Trakonyalar (Trachinidae) * Echiichthys vipera (Cuvier, 1839) (Varsam) * Trachinus araneus Cuvier, 1829 (Kum Trakonyası) * Trachinus draco Linnaeus, 1758 (Trakonya) * Trachinus radiatus Cuvier, 1829 (Trakonya) Göge Bakanlar (Uranoscopidae) * Uranoscopus scaber Linnaeus, 1758 (Tiryaki Balığı, Kurbağa Balığı) Sokar Balıkları (Siganidae) * Siganus luridus (Ruppell, 1828) (Sokar Balığı) * Siganus rivulatus Forsskal, 1775 (Esmer Sokar Balığı) Yag Balıkları (Gempylidae) * Ruvettus pretiosus Cocco, 1829 (Kalas Balığı) Kilkuyruk Balıkları (Trichiuridae) * Lepidopus caudatus (Euphrasen, 1788) (Palaska Balığı) * Trichiurus lepturus Linnaeus, 1758 (Kılkuyruk Balığı) Uskumrugiller (Scombridae) * Auxis rochei (Risso, 1810) (Gobene Balığı) * Euthynnus alletteratus (Rafinesque, 1810) (Yazılı Orkinos) * Katsuwonus pelamis (Linnaeus, 1758) (Çizgili Tonito) * Orcynopsis unicolor (E.Geoffroy Saint-Hilaire, 1817) (Ak Palamut) * Sarda sarda (Bloch, 1793) (Palamut) * Scomber japonicus Houttuyn, 1782 (Kolyoz) * Scomber scombrus Linnaeus, 1758 (Uskumru) * Scomberomorus commerson (Lacepede, 1800) (Palamut Kolyozu) * Thunnus alalunga (Bonnaterre, 1788) (Orkinoz) * Thunnus thynnus (Linnaeus, 1758) (Ton Balığı) Imparator Balıkları (Luvaridae) * Luvarus imperialis Rafinesque, 1810 (İmparator Balığı) Marlin Balıkları (Istiophoridae) * Tetrapturus belone Rafinesque, 1810 (Akdeniz Zıpkın Balığı) Kilic Balıkları (Xiphiidae) * Xiphias gladius Linnaeus, 1758 (Kılıç Balığı) Kaya balıkları (Gobiidae) * Beyaz kaya balığı (Aphia minuta) * Deltentosteus quadrimaculatus * Altın kaya balığı (Gobius auratus) * Gobius bucchichi * Gobius cobitis * Gobius cruentatus * Gobius geniporus * Kömürcü kaya balığı (Gobius niger) * Hortum kaya balığı (Gobius paganellus) * Çizgili kaya balığı (Gobius vittatus) * Knipowitschia caucasica * Lesueurigobius friesii * Lesueurigobius suerii * Kurbağa kaya balığı (Mesogobius batrachocephalus) * Neogobius cephalarges * Neogobius eurycephalus * Neogobius fluviatilis * Neogobius gymnotrachelus * Neogobius melanostomus * Neogobius platyrostris * Neogobius ratan * Oxyurichthys papuensis * Pomatoschistus bathi * Pomatoschistus marmoratus * Pomatoschistus minutus * Pomatoschistus pictus adriaticus * Tatlı su kaya balığı (Proterorhinus marmoratus) * Thorogobius ephippiatus * Saz kaya balığı (Zosterisessor ophiocephalus) Üzgün Balıkları (Callionymidae) * Callionymus fasciatus Valenciennes, 1837 (Üzgün Balığı) * Callionymus filamentosus Valenciennes, 1837 (Üzgün Balığı) * Callionymus lyra Linnaeus, 1758 (Üzgün Balığı) * Callionymus maculatus Rafinesque, 1810 (Üzgün Balığı) * Callionymus pusillus Delaroche, 1809 (Üzgün Balığı) * Callionymus risso Le Sueur, 1814 (Üzgün Balığı) * Synchiropus phaeton (Gunther, 1861) (Üzgün Balığı) Horozbinagillar (Blenniidae) * Aidablennius sphynx (Valenciennes, 1836) (Horozbina) * Blennius ocellaris Linnaeus, 1758 (Horozbina) * Coryphoblennius galerita (Linneaus, 1758) (Horozbina) * Lipophrys adriaticus (Steindachner & Kolombatovic, 1883) (Horozbina) * Lipophrys basiliscus (Valenciennes, 1836) (Horozbina) * Lipophrys canevai (Vinciguerra, 1880) (Horozbina) * Lipophrys dalmatinus (Steindachner & Kolombatovic, 1883) (Horozbina) * Lipophrys nigriceps nigriceps (Vinciguerra, 1883) (Horozbina) * Lipophrys pavo (Risso, 1810) (Horozbina) * Lipophrys trigloides (Valenciennes, 1836) (Horozbina) * Parablennius gattorugine (Brunnich, 1786) (Horozbina) * Parablennius incognitus (Bath, 1968) (Horozbina) * Parablennius rouxi (Cocco, 1833) (Horozbina) * Parablennius sanguinolentus (Pallas, 1811) (Horozbina) * Parablennius tentacularis (Brunnich, 1768) (Horozbina) * Parablennius zvonimiri (Kolombatovic, 1892) (Horozbina) * Petroscirtes ancylodon Ruppell, 1838 (Horozbina) * Scartella cristata (Linnaeus, 1758) (Horozbina) Pullu Horozbinalar (Clinidae) * Clinitrachus argentatus (Risso, 1810) (Arı Balığı) Üc Yüzgecli Horozbinalar (Tripterygiidae) * Tripterygion melanurus Guichenot, 1845 (Karabaş Balığı) * Tripterygion tripteronotus (Risso, 1810) (Karabaş Balığı) * Tripterygion delaisi Cadenat & Blache, 1971 (Karabaş Balığı) Bythitidae * Bellottia apoda Giglioli, 1883 Kayış balıkları (Ophidiidae) * Sarı kayış balığı (Ophidion vassali) * Ophidion barbatum * Ophidion rochei Inci Balıkları (Carapidae) * Carapus acus (Brunnich, 1768) (İnci Balığı) Kara Balıklar (Centrolophidae) * Centrolophus niger (Gmelin, 1789) (Kara Balık) Yildiz Balıkları (Stromaetidae) * Stromateus fiatola Linnaeus, 1758 (Yıldız balığı) Iskarmoz Balıkları (Sphyraenidae) * Sphyraena chrysotaenia Klunzinger, 1884 (Turna Balığı, Iskarmoz) * Sphyraena sphyraena (Linnaeus, 1758) (Turna Balığı, Iskarmoz) * Sphyraena viridensis Cuvier, 1829 (Turna Balığı) * Sphyraena flavicauda Rüppell, 1838 (Turna balığı) Kefalgiller (Mugilidae) * Chelon labrosus (Risso, 1826) (Kefal, Mavraki) * Liza aurata (Risso, 1810) (Kefal, Altınbaş Kefal) * Liza carinataa (Ehrenberg, 1836) (Kefal) * Liza ramada (Risso, 1826) (Kefal, Ceyran) * Liza saliens (Risso, 1810) (Kefal) * Mugil cephalus Linnaeus, 1758 (Kefal, Has Kefal) * Mugil soiuy Basilewsky, 1855(Çin Kefali,Rus Kefali) * Oedalechilus labeo (Cuvier, 1829) (Kefal, Dudaklı Kefal) Gümüs Baligimsilar (Atheriniformes) Gümüs Balıkları (Atherinidae) * Atherina hepsetus Linnaeus, 1758 (Gümüş Balığı, Çamuka) * Atherina boyeri Risso, 1810 (Gümüş Balığı) * Atherinomorus lacunosus (Forster, 1801) (Gümüş Balığı) Scorpaeniformes Iskorpitgiller (Scorpaenidae) * Helicolenus dactylopterus (Delaroche, 1809) (Derinsu İskorpiti) * Scorpaena elongata Cadenat, 1943 (İskorpit) * Scorpaena maderensis Valenciennes, 1833 (İskorpit) * Scorpaena notata Rafinesque, 1810 (Benekli İskorpit) * Scorpaena porcus Linnaeus, 1758 (Lipsoz) * Scorpaena scrofa Linnaeus, 1758 (İskorpit) Kirlangic Balıkları (Triglidae) * Aspitrigla cuculus (Linnaeus, 1758) (Kırlangıç, Dikenli Kırlangıç) * Aspitrigla obscura (Linnaeus, 1758) (Kırlangıç) * Eutrigla gurnardus (Linnaeus, 1758) (Benekli Kırlangıç) * Lepidotrigla cavillone (Lacepede, 1801) (Kırlangıç) * Lepidotrigla dieuzeidei Audoin, 1973 (Kırlangıç) * Trigla lucerna Linnaeus, 1758 (Kırlangıç) * Trigla lyra Linnaeus, 1758 (Kırlangıç, Öksüz balığı) * Trigloporus lastoviza (Brunnich, 1768) (Kırlangıç, Mazak) Öksüz Balıkları (Peristediidae) * Peristedion cataphractum (Linnaeus,1758) (Dikenli Öksüz) Ucan Kirlangic Balıkları (Dactyloperidae) * Dactylopterus volitans (Linnaeus,1758) (Uçan Kırlangıç Balığı) Pleuronectiformes Kancaagiz Pisi Balıkları (Citharidae) * Citharus linguatula (Linnaeus,1758) (Kancaağız Pisi Balığı) Kalkangiller (Scophthalmidae) * Lepidorhombus boscii (Risso, 1810) (Benekli Pisi) * Lepidorhombus whiffiagonis (Walbaum, 1792) (Pisi Balığı) * Phrynorhombus regius (Bonnaterre, 1788) (Küçük Pisi Balığı) * Scophthalmus maeoticus (Pallas, 1811) (Kalkan) * Scophthalmus maximus (Linnaeus,1758) (Dişi Kalkan) * Scophthalmus rhombus (Linnaeus,1758) (Çivisiz Kalkan) Pisi Balıkları (Bothidae) * Arnoglossus imperialis (Rafinesque, 1810) (Küçük Pisi Balığı) * Arnoglossus kessleri Schmidt, 1915 (Küçük Pisi Balığı) * Arnoglossus laterna (Walbaum, 1792) (Küçük Pisi Balığı) * Arnoglossus rueppelli (Cocco, 1844) (Küçük Pisi Balığı) * Arnoglossus thori Kyle, 1913 (Küçük Pisi Balığı) * Bothus podas (Delaroche, 1809) (Pisi Balığı) Dere Pisileri (Pleuronectidae) * Platichthys flesus luscus (Pallas, 1811) (Dere Pisisi) Dil Balıkları (Soleidae) * Buglossidium luteum (Risso, 1810) (Küçük Dil Balığı) * Dicologoglossa cuneata ([de la Pylaie] Moreau, 1881) (Dil Balığı) * Microchirus azevia (Capello, 1867) (Dil Balığı) * Microchirus ocellatus (Linnaeus, 1758) (Benekli Dil Balığı) * Microchirus variegatus (Donovan, 1808) (Lekeli Dil Balığı) * Monochirus hispidus Rafinesque, 1814 (Küçük Dil Balığı) * Solea impar Bennett, 1831 (Dil Balığı) * Solea kleinii [Risso] Bonaparte, 1833 (Dil Balığı) * Solea lascaris (Risso, 1810) (Dil Balığı) * Solea nasuta (Pallas, 1811) (Dil Balığı) * Solea solea (Linnaeus, 1758) (Dil Balığı) Sivri Kuyruklu Dil Balıkları (Cynoglossidae) * Cynoglossus sinusarabici (Chabanaud, 1931) (Küçük Dil Balığı) * Symphurus nigrescens Rafinesque, 1810 (Küçük Dil Balığı) Echeneiformes Vantuz Balıkları (Echeneidae) * Echeneis naucrates Linnaeus, 1758 (Kılavuz Balığı, Vantuz Balığı) * Remora australis (Bennett, 1840) (Kılavuz Balığı, Vantuz Balığı) * Remora remora (Linnaeus, 1758) (Kılavuz Balığı, Vantuz Balığı) Tetraodontiformes Cütre Balıkları, Tetik Balıkları (Balistidae) * Balistes carolinensis Gmelin, 1789 (Çütre Balığı, Yasemin Balığı) Dikenli Cütreler (Monacanthidae) * Stephanolepis diaspros Fraser & Brunner, 1940 (Dikenli Çütre) Balon Balıkları (Tetraodontidae) * Lagocephalus lagocephalus (Linnaeus, 1758) (Mavi Balon Balığı) * Lagocephalus spadiceus (Richardson, 1844) (Balon Balığı) * Sphoeroides pachygaster (Muller & Troschel, 1848) (Balon Balığı) * Lagocephalus suezensis Clark & Gohar, 1953 (Balon Balığı) Ay Balıkları, Pervane Balıkları (Molidae) * Mola mola (Linnaeus, 1758) (Pervane Balığı, Ay balığı) * Ranzania laevis (Pennant, 1776) (Uzun Pervane Balığı, Ay balığı) Gobiesociformes Ördek Balıkları (Gobiesocidae) * Diplecogaster bimaculata (Bonnaterre, 1788) (Ördek Balığı) * Gouania wildenowi (Risso, 1810) (Ördek Balığı) * Lepadogaster candollei Risso, 1810 (Ördek Balığı) * Lepadogaster lepadogaster lepadogaster (Bonnaterre, 1788) (Ördek Balığı) Lophiiformes Fener Balıkları (Lophiidae) * Lophius budegassa Spinola, 1807 (Fener Balığı) * Lophius piscatorius Linnaeus, 1758 (Fener Balığı) Türkiye Türler Listesi/Kıkırdaklı Balıklar (Chondrichthyes) Köpek Balıkları (Pleurotremata) Camgözler (Hexanchidae) * Heptranchias perlo (Boz camgöz) * Hexanchus griseus (Boz camgöz) Pamukbalıkları (Odontaspididae) * Eugomphodus taurus (Pamuk Balığı) * Odontaspis ferox (Pamuk Balığı) Dikburunlu Köpekbalıkları (Lamnidae) * Büyük Beyaz Köpekbalığı (Carcharodon carcharias) * Dikburun canavar (Isurus oxyrinchus) * Dikburun harhariyas (Lamna nasus) Dev Köpekbalıkları (Cetorhinidae) * Dev köpekbalığı (Cetorhinus maximus) Sapanbalıkları (Alopiidae) * Sapan balığı, Tilki balığı (Alopias vulpinus) Kedibalıkları (Scyliorhinidae) * Lekeli kedibalığı (Galeus melastomus) * Scyliorhinus canicula (Kedi Balığı) * Scyliorhinus stellaris (Kedi Balığı) Harhasyalar (Carchrinidae) * Sivri camgöz (Carcharhinus brevipinna) * Carcharhinus limbatus (Köpek Balığı) * Carcharhinus melanopterus (Köpek Balığı) * Büyük camgöz (Carcharhinus plumbeus) * Prionace glauca (Pamuk balığı) Kaygan Derili Köpekbalıkları (Triakidae) * Galeorhinus galeus (Camgöz) * Mustelus asterias * Mustelus mustelus * Mustelus punctulatus Çekiçbaşlı Köpekbalıkları (Sphyrnidae) * Sphyrna tudes (Çekiç Balığı) * Sphyrna zygaena (Çekiç Balığı) Domuzbalıkları (Oxynotidae) * Oxynotus centrina (Domuz Balığı) Katranbalıkları (Squalidae) * Centrophorus granulosus (Köpek Balığı) * Centrophorus uyato (Köpek Balığı) * Küt burunlu köpekbalığı (Dalatias licha) * Çivili köpekbalığı (Echinorhinus brucus) * Siyah köpekbalığı (Etmopterus spinax) * Squalus acanthias (Mahmuzlu Camgöz) * Squalus blainvillei (Mahmuzlu Camgöz) Deniz Melekleri, Kelerler (Squatinidae) * Squatina aculeata (Keler) * Squatina oculata (Keler) * Squatina squatina (Keler) Vatozlar (Hypotremata) Kemanvatozları (Rhinobatidae) * Rhinobatos cemiculus (Kemane balığı) * Rhinobatos rhinobatos (Kemane Balığı) Elektrikli Vatozlar (Torpedinidae) * Torpedo marmorata (Elektrikli Vatoz, çarpan) * Torpedo torpedo (Elektrikli Vatoz, çarpan) * Torpedo nobiliana (Elektrikli Vatoz, çarpan) Esas Vatozlar (Rajidae) * Raja alba (Vatoz) * Raja asterias (Vatoz) * Raja batis (Vatoz) * Raja clavata (Dikenli Vatoz) * Raja fullonica (Vatoz) * Raja miraletus (Vatoz) * Raja montagui (Vatoz) * Raja naevus (Vatoz) * Raja oxyrinchus (Vatoz) * Raja polystigma (Vatoz) * Raja radula (Vatoz) * Raja undulata (Vatoz) Dikenli Vatozlar (Dasyatidae) * Dasyatis centroura (Rina Balığı, Dikenli Vatoz) * Tatlisu dikenli vatozu (Dasyatis pastinaca) * Dasyatis tortonesei (Rina Balığı, Dikenli Vatoz) * Dasyatis violacea (Rina Balığı, Dikenli Vatoz) * Uzun kuyruklu rina balığı (Himantura uarnak) * Taeniura grabata (Dikenli Vatoz) Kazıkkuyruk Balıkları (Gymnuridae) * Kazıkkuyruk balığı (Gymnura altavela) Kartal Vatozlar, Folyalar (Myliobatidae) * Myliobatis aquila (Çiçuna) * Pteromylaeus bovinus (Çiçuna) Inekburunlu Vatozlar (Rhinopteridae) * Rhinoptera marginata (Çiçuna) Kulaklı Folyalar (Mobulidae) * Kulaklı folya (Mobula mobular)

http://www.biyologlar.com/turkiye-baliklari-pisces

Nesli Tükenen Hayvanlar ve Yok Olmaya Etki Eden Faktörler

Nesli Tükenen Hayvanlar ve Yok Olmaya Etki Eden Faktörler

Günümüzde pek çok hayvan türü neslinin tükenmesi sorunuyla karşı karşıyadır Bunda yıllar içerisinde değişen çevre şartlarının yanı sıra insandan kaynaklanan faktörlerde etkilidir

http://www.biyologlar.com/nesli-tukenen-hayvanlar-ve-yok-olmaya-etki-eden-faktorler

Manyetik Alanın İnsan Sağlığı Üzerindeki Etkisi

İnsan vücudunun manyetik alanla olan dengesini bozan etkenlerden birisi de kimyasal kirleticiler, haberleşme frekansları, elektrik güç taşımalarından gelen sinyallerle çevrenin kirlenmesiyle ortaya çıkar. Toksik madde radyasyon gibi kirleticilerden gelen sinyaller canlının elektromanyetik dengesini bozmaktadır, (Widgery, 2002). Araştırmacıların insan tarafından yapılan elektromanyetik kirlilik veya smog olarak bilinen elektromanyetik alanın birikimli olduğunu ve genel keyifsizlik, boyunda sertlik, göğüs acısı, hafıza kaybı, baş ağrısı, kalp atışında ve kan kimyasında değişime uğratma, sindirim ve dolaşım sorunları oluşturabilmektedir. Elektro smog adı verilen teknolojinin beraberinde getirdiği elektromanyetik kirlenme, insan sağlığını tehdit eden ciddi unsurlardan birisidir. Yüksek gerilim hatlarından cep telefonu dalgalarına, radyo ve TV dalgalarından ev ve iş yerlerindeki bilgisayar ve elektrikli diğer eşyaların yaydığı elektromanyetik dalgalara kadar maruz kalınan elektromanyetik kirlilik sosyal yaşam ortamında hemen hemen her yerde sağlıksız bir atmosfer oluşturmaktadır. Elektromanyetik smog beyinden hücrelere gönderilen sinyalleri engelleyerek vücudun bağışıklık sistemine zarar verir, (Paulines, 2002). Son yıllarda büyük çapta araştırmalar yapılmasına neden olan bir etki ise insan yapımlı kuvvetli manyetik alan kaynağından doğan hastalıklardır. Kuvvetli manyetler Hall etkisinden dolayı, anestesia oluşturuyor, (Pawluk, 2002; Komor, 2002). Tunaya’nın araştırmalarına göre yüksek gerilim hatlarının çocuklarda lösemi ya da beyin kanseri yaptığı bilinen bir gerçektir. 1988'de ve 1991'de yine ABD'de, 1992 'de Isveç ve Meksika'da ve 1993 'de Danimarka'da yapılan araştırmalarda çocuklarda görülen kanserlerle ve özellikle de lösemiyle iletişim hatlarına yakın yaşama arasında bir ilişki olduğunu ortaya koymuştur, (Tutev, 2002). Cep telefonu zararları üzerinde birçok araştırma yapılmaktadır. Kandaki zararlı proteinlerin ve toksinlerin beyne girmesini engelleyen savunma mekanizmasını devre dışı bırakmaya, yorgunluk, baş ağrısı, deride yanma hissi ortaya çıkarmaya, yüksek tansiyon oluşmasına, baş ağrıları, baş dönmesi ve dikkatin dağılmasına sebep olduğuna dair bulguları elde edilmiştir (Tutev, 2002). Cep telefonu alzheimer, parkinson ve multiple sclerosis (MS) gibi sinir hastalıklarının oluşma riskini arttırıyor. Kulaklık-mikrofon seti kullananların %80'inde bu tip sorunların olmadığı gözlenmiştir. Bu tip elektromanyetik alanların genelde iki etkisinden bahsedilir. Birisi ısı etkisidir. Çünkü yaydığı enerji, insan vücudundan geçerken bir miktar emilir, tutulur ve içerde bir ısı birikimi oluşur. Bu ısı istenmeyen sonuçlara sebep olabilir. İkincinin etkisi ise canlı organizma içindeki birbirine bağlanmış olan molekülleri, atomları etkiler ve bozar. Organizma kendini tamir eder, düzeltir. Ama bir an kontrolden çıkabilir. Kontrolden çıktığında ise basit bir iki hücrenin ölümüne veya kanser gibi ölümcül bir hastalığa neden olabileceğinden şüphelenilmektedir, (Kalkan, 2002). Ortalamadan yüksek manyetik alanı olan bölgede yaşayan çocukların kanser olma olasılığının daha yüksek olduğu sonucuna varılmıştır. Birkaç araştırmada ortalama değerden yüksek manyetik alanın bulunduğu bölgede uzun süre kalan hamile kadınlarda zor doğum yaptıkları gözlenmiştir. Yüksek manyetik alanın, anne adaylarının düşük yapma olasılıklarını 3 kat artırdığı vurgulanmıştır, (ARPNSA, 1999). 1994'te ve 1998'te ABD ve Finlandiya'da yapılan araştırmalarda; elektromanyetik alanların çok sık etkisinde kalan (radyo operatörleri, endüstriyel donanım işçileri, veri işleme aygıtı tamircileri, telefon hattı işçileri, elektrik santralleri ve trafo merkezlerinde çalışan) işçilerde alzheimer hastalığının normal insanlara göre erkeklerde 4-9 kat kadınlarda 3-4 kat daha çok görüldüğü, enerji iletim hatlarına 40 m.'den daha yakın yaşayan çocukların, normal çocuklara göre 2-3 kat daha fazla kansere yakalandığı, Finlandiya'da yapılan bir başka araştırma erkek çocukların merkezi sinir sisteminde oluşan tümörlerle iletim hatları arasındaki ilişkinin olduğu sonucuna varılmıştır. Diğer bir etken ise uzaydan ve güneşten gelen kozmik ışınlardır. Dubrov (2002) 1228 kişi üzerinde yaptığı deneylerinde kozmik ışınların kalp krizi, işyerindeki ve karayolu kazalara ve ani şizofren dönemlerle ilişki içinde olduğu sonuca varmıştır, (Harris, 2002). EMF sağlık raporunda (1995) mevsimsel stres maksimumlar ile güneş rüzgarının maksimumu arasında ilişki olduğu vurgulanmıştır. İnsan sağlığına zararlı kozmik olayları uzay arası manyetik alanın radyal bileşeni olduğu zaman en fazla etkiler. Bu olay da güneş rüzgarı dünyadan geçtiği zaman olabilir. Nikolaev ve ark. (1976) 85 tane ruh hastası insan üzerine yapılmış deney sonucunda gök cisimleri arasındaki manyetik alanın pozitif olduğu zaman hastaların sayısının arttığı gözlenmiştir, (Parkinson,1983). Zayıf manyetik alanın insan sağlığına zararlı olup olmadığı hala tartışılıyor. Bu zayıf alanların hemen gözle görülür zararları yoktur. Fakat hayvan hücresi üzerinde yapılan deneylerde zayıf manyetik alanın hormon ve enzim seviyesini değiştirmek, dokulardaki kimyasalların hareketini engelleme gibi biyolojik etkenlere sebep olduğu kararına varılmıştır (NRPNSA, 1999) Son otuz yılda araştırma programları dünyanın her yerinde büyük miktarda artış göstermiştir. Hem ELF alanlar ile canlı organizmaların ve hem de biyolojik etkilerin anlatılmasında büyük ilerlemeler kaydedilmiştir. Bu araştırmaların çoğu güç frekansındaki elektrik alanlarına doğru yönlendirilmiştir. Bugün ELF EM alanların biyolojik etkileri için esaslar ve etkileşim mekanizmalarını oluşturan unsurlarda büyük miktarda bilinmeyen mevcuttur. Diğer bilimsel araştırma alanlarında olduğu gibi, ELF biyoetkileri üzerine yürütülen araştırmalar; insan üzerine çalışmalar (öncelikle epidemiyolojik), hayvan deneyleri ve hücrelerle ilgili(mekanizma) çalışmaları olarak birkaç seviyede düzenlenmiştir. İnsanların ya da hayvanların ELF manyetik alanlara kuplajı elektrik alan kuplajından farklıdır. Biyolojik organizmalar ELF manyetik alanlara bağlı rahatsızlık vermeseler de, indüklenen girdap akımında iletim yolu olarak görev yaparlar. Bu dolaşan akımlar gelen manyetik alanını doğrultusuna dik düzlem içinde oluşur.Dış manyetik alan tarafından indüklenen elektrik alanın büyüklüğü çevrim boyutuna bağlıdır. 10 kV/m elektrik alanı ile 30x10-4 T manyetik alanlar tarafından insan içinde indüklenen iç alanlar, manyetik alan tarafından indüklenenden daha büyüktür. İnsan sağlığı üzerinde ELF EM alanların muhtemel sağlığa zararlı etkileri hakkında ilk incelemeler Sovyetler Birliğinde 1960'ların sonu 1970'lerin başlarında çıktı. Bu çalışmalar ile, 26 kV/m'ye kadar elektrik alana maruz kalan manevra anahtarlama işçilerinde baş ağrısı, sindirim bozukluğu, kardiyovasküler değişimler, libido(şehvet) azalması, uykusuzluk, sinirlilik artması gibi maruziyetle ilgili semptomlar ortaya atıldı. Bu bulgular, Sovyetler Birliğinde ve çeşitli ülkelerde araştırmaların artmasına neden oldu. ELF EM radyasyona insanların maruz kalmaları neticesinde potansiyel biyolojik olayların belirlenmesi için birçok araştırma başlatıldı. 50 Hz'de 1,15 ve 20 kV/m'lik alanlara kısa periyotlar için maruz kalan 100 gönüllü kapsamlı klinik değerlendirme neticesinde, alanla ilgili sadece beyaz kan hücrelerinde hafif artma, reaksiyon süresinde hafif azalma ve norepinephrine seviyesinde hafif yükselme gibi birkaç etki gözlendi. Polonya'da yürütülen bir çalışmada 35 gönüllü üzerinde 50 Hz elektrik alanlarda ışık ve ses uyarımına bilinçli reaksiyon ölçüldü. 10kV/m'den büyük alan şiddetlerinde her iki uyarım tipi içinde reaksiyon süresinin arttığı gözlendi.Bir başka çalışmada ise, 100'den fazla denek üzerinde zamanla değişen manyetik alanlara (5 Hz'den 1 kHz'e, B 100 mT'den az) maruziyet gözlendi. EEG, elektrokardiyogram, kan basıncı ve vücut sıcaklığı ölçümleri maruziyetin etkisinin olmadığını göstermiştir. İnsanlarda manyetik alanlara maruziyetin biyolojik etkisi üzerine çalışmaların en yaygını "phosphenes" olarak bilinen görüntü ile ilgili olaydır. Bu olay, retinayı uyaran elektriksel akım indüksiyonunun meydana gelmesiyle görülür. Elektrik ve manyetik alanlar ile insanların etkileşimleri esas hedef olsa da, çoğu biyolojik araştırma alanlarında çalışmaların çeşitli hayvan türleri üzerinde yürütülmesi daha uygun olmaktadır. ELF alanlara maruz kalan hayvanlardaki biyolojik etkilerin çoğunluğunun direk ya da dolaylı olarak sinir sistemiyle ilgili olduğu gözlenmiştir. Sinir sistemi, nadiren elektriksel sinyallere uyumlu işlemler ve dokulardan ibarettir. Çevresi ile hayvanın etkileşiminde bu sistem fonksiyonel ve yapısal olarak karmaşıktır. Dış uyarımdan duyum girişinin geçişi, bu gibi bilgilerin merkezi işlemi ve sonuç olarak dışarı götürülen dokunun ve organların canlandırılması gibi etkileşimin temel karakteristikleri ile, ELF maruziyeti ve gözlenen biyolojik sonuçlar arasındaki muhtemel bağlantılar belirlenebilir. İlk deneysel çalışmalarda, sinir sistemi fonksiyonu ile ilgili olan davranışlar öncelikle gözlenmiş ve ara sıra da sinir sistemi parametreleri ölçülmüştür. 1970'lerin sonlarındaki ELF maruziyetin sinir sistemi fonksiyonları üzerindeki etkisi çalışmaları, genel olarak üç kategoride sınıflandırılabilir; aktivitenin değerlendirilmesi ya da irkilme-tepki davranışı, stres ile ilgili hormonların değerlendirilmesi (corticosteroidler gibi), merkezi sistem cevaplarının genel ölçümleri (EEG ve ana tepki süreleri gibi). Canlı organizmaların metabolizma ve fonksiyonların statik olmadan uzak yani dinamik olduğu gösterilmiştir. Bu dinamiklerin ana elemanları değişken frekanslı endogeneous (örneğin: ultradian, circadian ve infradian) ritimlerdir. Dış etkilere bağlı olarak büyüyen çevresel etkileyici olaylara cevap veren bu biyolojik ritimler, genellikle phase-locked ritimlerinin bir kompleks karışımıdır ve organizmanın fizyolojik ve psikolojik oluşumu üzerinde önemli etkileri vardır. Biokimyasal işlemler, hücrelerle ilgili bağlantılar ve fonksiyonel sistemler, çevreye tepki olarak bütün sisteme etki eden endogenous ritimler ile ilgili dolaylı anlatımlar vardır. Bu ritimler altında uzuvların görevini yapmaması esaslı olarak organizmanın bozulması ve biyolojik etkilerin değişimini gösterir. Araştırmaların çoğu doğal biyolojik ritimler üzerinde ELF elektromanyetik alanların etkisini araştırmaya yöneliktir. 1983'te yapılan bir araştırmada 60 Hz elektrik alanlara maruz bırakılan sıçan ve farelerde hem circadian ve hem de ultradian ritimler araştırmak için metabolik indikatörler kullanıldı.Sonuçta, sıçanlar üzerinde maruziyetin etkisi görülmedi, fakat erkek farelerde oxidative metabolizmanın ritimleri ve aktivitesi maruziyet ile faz kaymasının olabileceği görüldü. Bir başka araştırmada, sıçanlarda indolaminlerin ve enzimlerin üretiminin ölçümü ile circadian aktivitenin görünüşü araştırıldı. 1.5....40 kV/m elektrik alana maruz bırakılan sıçanlarda beyin epifizinde melatonin ve biosynthetic enzimlerin artışında önemli azalma gözlenmiştir. Sıçan ve farelerde nocturnal beyin bileşimlerinin dönel manyetik alanlara duyarlı olduğu saptanmıştır.

http://www.biyologlar.com/manyetik-alanin-insan-sagligi-uzerindeki-etkisi

Duyma Olayı ve Deneyleri

Laboratuarda duyma testleri için özel bir yazılım kullanılacaktır. Duymanın iki özelliğinin öğrencilerce test edilmesi istenecektir. Her bir kulağın duyabileceği frekans aralığı ile bu frekanslarda duyulabilecek minimum Desibel güçteki ses miktarı. Kulaklık aracıyla 250-500-1000-2000-4000-8000 Hz frekanslarındaki saf ton sesler sırasıyla dinletilir. Her sesin ancak işitilebildiği seviye o frekanstaki işitme eşiğidir. Odiyometrede bir frekans için sesin gücünün 30 desibel artırılması gerekli ise işitme kaybı vardır. Tüm işitme kayıpları kulaktaki reseptörler kaynaklanmaz, kulağa gelen sinir ve bu sinirlerin ulaştığı mrkezlere bağlı olarak işitme kaynı olabilir. ​ Bu işitme eşiklerinin bir grafik üzerine noktalar şeklinde işaretlenip yakın noktaların birleştirilmesiyle odyogram denilen işitme eğrileri elde edilir. Deney ; Duyulan sesin frekansı ve güçünün ölçülmesi 1.​ Bilgisayara kulaklığı bağlayın. 2.​ Bilgisayar ses ayarını 100/100 getirin. 3.​ Bilgisayarın sesini bir frekans için duyabileceğiniz en düşük seviyeye getirin. 4.​ Farklı frekansları aynı desibelde test edin. 5.​ Denek duyduğu işaret ile (parmağını kalmasıyla) göstermelidir. 6.​ Düşük frekans ve güçlerde başlayarak her bir deneğin duyma eşiklerini belirleyin 7.​ Çalışma grubundaki farklılıkları belirleyin

http://www.biyologlar.com/duyma-olayi-ve-deneyleri

Ada Tavşanı

Ada Tavşanı

Ada tavşanları tavşanlar arasında eti en lezzetli olan cinstir. Bunun sebebi ise besin değeri yüksek olan ot ve bitki kökleri ile beslenmeleridir. Aynı zamanda bu cinsin kürkü oldukça sağlamdır, yırtılmayan tek tavşan kürkü bu cinse aittir. Ancak ada tavşanları çok ürkektir ve toprak içerisinde kazdığı tünellerde yaşarlar, bu nedenle de avlanmaları oldukça zordur. Kazdıkları tünellerde havalandırma delikleri ve doğum için hazırladıkları geniş bir oda bulunmaktadır. Dişi ada tavşanları yavrulayacağı zaman tünel içerisindeki geniş odaya göğsünden ve karnından dökülen yumuşak tüylerden bir yer hazırlar. Ve yavrularını bu tüyler üzerinde doğururlar. Her yıl 4 / 8 defa yavrulayabilirler. Her doğumda 4 -12 arasında yavru dünyaya getirebilirler. Ömürleri yaklaşık 5 -7 yıl arasında değişmektedir. Ada tavşanları 35 – 45 cm boyunda ve yaklaşık 2 / 2,5 kg ağırlığındadırlar. Diğer tavşanlara göre daha küçük yapıdadırlar. Ada Tavşanı Nasıl Anlaşılır?Antarktika hariç dünyanın hemen her yerinde tavşanlara rastlamanız mümkündür. İri gözlü, uzun kulaklı, ön bacakları arka bacaklarından kısa bu otçul memeliler etiyle ve postuyla da avcıların ilgi odağıdır. Ada tavşanlarının kulakları ve arka ayakları diğer cinslere göre daha kısadır ve en belirgin özellikleri bunlardır. Ayakaltları ve karın bölgesi beyazdır. Genelde koloni halinde yaşayan ada tavşanları tehlike hissettiği anda ayaklarını yere vurur, kuyruğunu kaldırır ve diğer tavşanları bu şekilde uyarır. İnsanların olmadığı zamanlarda aktif olmayı tercih eden bu cins doğal yaşamın bir parçasıdır.Kaynakça:http://www.turkcebilgi.com/tavşanhttp://www.tarimziraat.comYazar: Ensar Türkoğluhttp://www.bilgiustam.com

http://www.biyologlar.com/ada-tavsani

Köpeklerin sınıflndırılması ve varyason

Kangal, Akbaş ve Anadolu çoban köpeğinin ayrı ırklar olup olmadığı mevzuu tartışmalıdır ve Türkiye'deki otoritelerce Kangal'ın dünyada safkan bir ırk olarak tanınması için çalışmalar yapılmaktadır. Bu konu ile ilgili bir tartışma henüz askıda kalmalıdır.  Köpeğe benzeyen türleri ve tilkiye benzeyen türleri köpekgiller ailesi içerisinde iki ayrı kol altında toplamak amacı ile Vulpini ve Canini adında iki oymağa ayrılırlar. Ancak buna rağmen Canini oymağında (asıl köpekler) tilkiye benzeyenler ve Vulpini oymağında da (asıl tilkiler) köpeklere benzeyenler bulunur. Yeleli kurt (Chrysocyon brachyurus) Çöl tilkisi (Vulpes zerda), köpekgiller ailenin en küçüğü. Köpek (Canis lupus familiaris) Afrika yaban köpeği (Lycaon pictus) Oymak Vulpini Cins ; Vulpes Kızıl tilki (Vulpes vulpes) Bengal tilkisi (Vulpes bengalensis) Afgan tilkisi (Vulpes cana) Güney Afrika tilkisi (Vulpes chama) Korsak tilkisi (Vulpes corsac) Tibet tilkisi (Vulpes ferrilata) Cüce tilki (Vulpes macrotis) Soluk tilki (Vulpes pallida) Kum tilkisi (Vulpes rueppelli) Ova tilkisi (Vulpes velox) Çöl tilkisi (Vulpes zerda) Cins ; Alopex Kutup tilkisi (Alopex lagopus) Cins ; Urocyon Boz tilki (Urocyon cinereoargenteus) Ada boz tilkisi (Urocyon littoralis) Cins ; Otocyon İri kulaklı tilki (Otocyon megalotis) Oymak ; Canini Cins Dusicyon Falkland tilkisi (Dusicyon australis) Cins; Pseudalopex And tilkisi (Pseudalopex culpaeus) Arjantin gri tilkisi (Pseudalopex griseus) Darvin tilkisi (Pseudalopex fulvipes) Pampa tilkisi (Pseudalopex gymnocercus) Peru çöl tilkisi (Pseudalopex sechurae) Brezilya dövüş tilkisi (Pseudalopex vetulus) Cins: Atelocynus Kısa kulaklı tilki (Atelocyon microtis) Cins: Cerdocyon Yengeç yiyen tilki (Cerdocyon thous) Cins: Speothos Çalı köpeği (Speothos venaticus) Cins: Chrysocyon Yeleli kurt (Chrysocyon brachyurus) Cins: Nyctereutes Rakun köpeği (Nyctereutes procyonoides) Cins: Cuon Asya yaban köpeği (Cuon alpinus) Cins: Lycaon Afrika yaban köpeği (Lycaon pictus) Cins: Canis Kurt (Canis lupus), Köpek ve Dingo dahil Kızıl kurt (Canis rufus) Kır kurdu (Canis latrans) Altın çakal (Canis aureus) Kara sırtlı çakal (Canis mesomelas) Çizgili çakal (Canis adustus) Habeş kurdu (Canis simensis) Kangal bir türdür... Aynı türdeki canlılar arasında mutasyon yada çevresel etkiler sonucunda oluşan farklılıklara varyasyon adı verilir. Örnek İnsanda varyosyon örnekleri: - Saç rengi - Göz rengi - Boy uzunluğu - Vücut ağırlığı - Kan basıncı - Kırmızı yeşil renk körlülüğü - Bitişik kulak memesi

http://www.biyologlar.com/kopeklerin-siniflndirilmasi-ve-varyason

Memelilerin Sınıflandırılması

Sınıf Mammalia - Memeliler Alt sınıf/Takım Prototheria - İlkel memeliler (Yumurtlayan memeliler) Takım Monotremata - Tek delikliler Familya Tachyglossidae - Dikenli karıncayiyengiller Familya Ornithorhynchidae - Ornitorenkgiller Alt sınıf Marsupialia/Metatheria - Keseliler/Keseli memeliler Üst takım Ameridelphia (Amerika keselileri) Takım Didelphimorphia - (Yenidünya keseli sıçanları) Familya Didelphidae - Keseli sıçangiller Takım Paucituberculata Familya Caenolestidae - Fare keseli sıçanıgiller Üst takım Australidelphia (Avustralya keselileri) Takım Microbiotheria Familya Microbiotheriidae - Chiloé keseli sıçanı Takım Notoryctemorphia Familya Notoryctidae - Keseli köstebekgiller Takım Dasyuromorphia - Yırtıcı keseliler Familya Thylacinidae - Tazmanya kaplanı soyu tükenmiş Familya Myrmecobiidae - Keseli karıncayiyen Familya Dasyuridae - Keseli sansargiller Takım Peramelemorphia - Keseli porsuğumsular Familya Thylacomyidae - Keseli tavşan (Bilbie) Familya Chaeropodidae - Domuzayaklı keseli soyu tükenmiş Familya Peramelidae - Keseli porsukgiller Takım Diprotodontia - İki ön dişliler Alt takım Vombatiformes - Vombatımsılar Familya Phascolarctidae - Koala Familya Vombatidae - Vombatgiller Alt takım Phalangeriformes - Kuskusumsular Üst familya Phalangeroidea Familya Burramyidae - Keseli yediuyuklayangiller Familya Phalangeridae - Kuskusgiller Üst familya Petauroidea - (Uçan keseliler) Familya Pseudocheiridae - Kıvrıkkuyruklu keseligiller Familya Petauridae - Uçar kuskusgiller Familya Tarsipedidae - Balcıl keseli Familya Acrobatidae - Cüce uçar kuskusgiller Alt takım Macropodiformes - Kangurumsular Familya Hypsiprymnodontidae - Misk sıçankangurusu Familya Potoroidae - Sıçan kangurusugiller Familya Macropodidae - Kangurugiller Alt sınıf Placentalia/Eutheria - Eteneliler Üst takım Afrotheria Takım Afrosoricida - Tenrekimsiler Familya Tenrecidae - Tenrekgiller Familya Chrysochloridae Takım Macroscelidea Familya Macroscelididae Takım Tubulidentata Familya Orycteropodidae Takım Bibymalagasia soyu tükenmiş Familya Plesiorycteropodidae soyu tükenmiş Takım Hyracoidea - kır sıçanımsılar Familya Procaviidae - Kırsıçanımsıgiller Takım Proboscidea - Hortumlu memeliler Familya Elephantidae - Filgiller Takım Sirenia - Denizinekleri Familya Dugongidae - Dugonggiller Familya Trichechidae - Manatigiller Üst takım Xenarthra Takım Cingulata Familya Dasypodidae - Kemerli hayvangiller Takım Pilosa/Edendata - Dişsiz memeliler Alt takım Folivora - Tembel hayvanlar Familya Bradypodidae - Üç parmaklı tembel hayvanlar Familya Megalonychidae - İki parmaklı tembel hayvanlar Alt takım Vermilingua Familya Myrmecophagidae - Karıncayiyengiller Üst takım Glires/Euarchontoglires Takım Scandentia Familya Tupaiidae - Sivri sincapçıkgiller Takım Dermoptera - Abalı memeliler Familya Cynocephalidae - Uçar makigiller Takım Primates - Maymunlar Alt takım Strepsirrhini - Nemli burunlu maymunlar İnfra takım Lermuriformes - Makimsiler Familya Cheirogaleidae - Kedi makisigiller Familya Lemuridae - Makigiller Familya Lepilemuridae - Gelincik makisigiller Familya Indriidae - İndrigiller Familya Daubentoniidae - Uzun parmaklıgiller Familya Megaladapidae soyu tükenmiş Familya Archaeolemuridae soyu tükenmiş Familya Palaeopropithecidae soyu tükenmiş İnfra takım Lorisiformes Familya Lorisidae Familya Galagonidae Alt takım Haplorhini - Kuru burunlu maymunlar İnfra takım Tarsiiformes Familya Tarsiidae - Uzunbacaklıgiller İnfra takım Platyrrhini - Yenidünya maymunları Familya Callitrichidae Familya Cebidae - Yenidünya maymunugiller Familya Aotidae - Gece maymunları Familya Pitheciidae Familya Atelidae İnfra takım Catarrhini - Eskidünya maymunları Üst familya Cercopithecoidea - Dar burunlu maymunlar Familya Cercopithecidae - Eskidünya maymunugiller Üst familya Hominoidea - İnsanımsılar Familya Hylobatidae - Uzun kollu maymungiller Familya Hominidae - İnsangiller Takım Rodentia - Kemiriciler Alt takım Sciuromorpha - Sincabımsılar Familya Aplodontidae Familya Sciuridae - Sincapgiller Familya Gliridae - Yediuyuklayangiller Alt takım Castorimorpha - Kunduzumsular Familya Castoridae - Kunduzgiller Familya Heteromyidae - Kanguru faresigiller Familya Geomyidae - Avurdu keseligiller Alt takım Myomorpha - Sıçanımsılar Familya Dipodidae - Arap tavşanıgiller Üst familya Muroidea Familya Platacanthomyidae Familya Spalacidae - Kör faregiller Familya Calomyscidae - Fare hamsterigiller Familya Nesomyidae Familya Cricetidae Familya Muridae - Sıçangiller Alt takım Anomaluromorpha Familya Pedetidae Familya Anomaluridae - Düzensiz kuyruklugiller Alt takım Hystricomorpha - Oklu kirpimsiler Familya Diatomyidae İnfra takım Ctenodactylomorphi Familya Ctenodactylidae - Tarak parmaklıgiller İnfra takım Hystricognathi Familya Hystricidae - Oklu kirpigiller Familya Bathyergidae - Toprakkazangiller Familya Petromuridae - Kaya sıçanıgiller Familya Thryonomyidae - Sazlık sıçanıgiller Üst familya Caviomorpha - Kobayımsılar Familya Erethizontidae - Yenidünya kirpisigiller Familya Chinchillidae - Çinçilagiller Familya Dinomyidae Familya Caviidae - Kobaygiller Familya Dasyproctidae Familya Cuniculidae Familya Ctenomyidae Familya Octodontidae - Sekizdişligiller Familya Abrocomidae - Çinçila sıçanıgiller Familya Echimyidae - Dikenli sıçangiller Familya Myocastoridae - Kunduz sıçanıgiller Familya Capromyidae - Ağaç sıçanıgiller Familya Heptaxodontidae soyu tükenmiş Takım Lagomorpha - Tavşanımsılar Familya Ochotonidae - Islıklı tavşangiller/Cüce tavşangiller Familya Leporidae - Tavşangiller Üst takım Laurasiatheria/Euarchonta Takım Eulipotyphla/İnsectivora - Böcekçiller Familya Erinaceidae - Kirpigiller Familya Nesophontidae - Karibik sivri fareleri soyu tükenmiş Familya Solenodontidae Familya Soricidae - Sivri faregiller Familya Talpidae - Köstebekgiller Takım Chiroptera - Yarasalar/Uçan memeliler Alt takım Megachiroptera - Büyük yarasalar Familya Pteropodidae - Kanat ayaklılar Alt takım Microchiroptera - Küçük yarasalar Üst familya Rhinolophoidea Familya Rhinolophidae - Nal burunlu yarasagiller Familya Hipposideridae Familya Megadermatidae Familya Nycteridae Üst familya Rhinopomatoidea Familya Rhinopomatidae - Fare kuyruklu yarasalar Familya Craseonycteridae Üst familya Emballonuroidea Familya Emballonuridae - Serbest kuyruklu yarasagiller Üst familya Noctilionoidea Familya Mystacinidae - Yeni Zelanda yarasaları Familya Phyllostomidae Familya Mormoopidae Familya Noctilionidae - Balık yiyen yarasagiller Üst familya Natalioidea Familya Myzopodidae Familya Furipteridae Familya Thyropteridae Familya Natalidae - Huni kulaklı yarasagiller Üst familya Molossoidea Familya Molossidae - Kuyruklu yarasagiller Üst familya Vespertilionoidea Familya Vespertilionidae - Fare kulaklı yarasagiller/Yassı burunlu yarasagiller Takım Pholidota Familya Manidae - Pullu hayvanlar Takım Carnivora - Etçiller Alt takım Caniformia - Köpeğimsiler Familya Amphicyonidae soyu tükenmiş Familya Canidae - Köpekgiller Familya Miacidae soyu tükenmiş Familya Ursidae - Ayıgiller Familya Ailuridae - Küçük panda Familya Mephitidae - Kokarcagiller Familya Mustelidae - Sansargiller Familya Procyonidae - Rakungiller Üst familya Pinnipedia - Yüzgeçayaklılar Familya Odobenidae - Morsgiller Familya Otariidae - Denizaslanıgiller Familya Phocidae - Fokgiller Alt takım Feliformia - Kedimsiler Familya Nimravidae soyu tükenmiş Familya Eupleridae - Madagaskar etçilleri Familya Felidae - Kedigiller Familya Herpestidae - Kuyruksürengiller Familya Hyaenidae - Sırtlangiller Familya Nandiniidae Afrika palmiye misk kedisi Familya Viverridae - Misk kedisigiller Takım Artiodactyla - Çift toynaklılar Alt takım Ruminantia - Gevişgetirenler Familya Antilocapridae - Amerikan antilobu Familya Bovidae - Boynuzlugiller Familya Cervidae - Geyikgiller Familya Giraffidae - Zürafagiller Familya Moschidae - Misk geyiğigiller Familya Tragulidae - Cüce geyikgiller Alt takım Suina - Domuzumsular Familya Hippopotamidae - Su aygırıgiller Familya Suidae - Domuzgiller Familya Tayassuidae - Pekarigiller Alt takım Tylopoda - Topuktabanlılar Familya Camelidae - Devegiller Takım Perissodactyla - Tek toynaklılar Familya Equidae - Atgiller Familya Rhinocerotidae - Gergedangiller Familya Tapiridae - Tapirgiller Takım Cetacea - Balinalar: Balinalar Alt takım Mysticeti - Dişsiz balinalar Familya Balaenidae - Gerçek balinagiller Familya Balaenopteridae - Çatal kuyruklu balinagiller Familya Eschrichtiidae - Gri balina Familya Neobalaenidae Alt takım Odontoceti - Dişli balinalar Üst familya Delphinoidea - Yunusumsular Familya Delphinidae - Yunusgiller Familya Monodontidae - Beyaz balinagiller Familya Phocoenidae - Muturgiller/Domuz balinasıgiller Familya Physeteridae - İspermeçet balinasıgiller Familya Ziphiidae - Gagalı balinagiller Üst familya Platanistoidea - Nehir yunusları Familya Platanistidae - Ganj ve İndus nehir yunusu Familya Iniidae - Amazon nehir yunusu Familya Lipotidae - Çin nehir yunusu Familya Pontoporiidae - La Plata yunusu

http://www.biyologlar.com/memelilerin-siniflandirilmasi

Uzun <b class=red>kulaklı</b> çöl kirpisi (Hemiechinus auritus)

Uzun kulaklı çöl kirpisi (Hemiechinus auritus)

Uzun kulaklı çöl kirpisi (Hemiechinus auritus), Uzun kulaklı kirpi olarak da bilinir, kirpigiller (Erinaceidae) familyasından böcekçil bir memeli türü.

http://www.biyologlar.com/uzun-kulakli-col-kirpisi-hemiechinus-auritus


Tilki

Tilki

Fotoğraf: Mustafa GÜR

http://www.biyologlar.com/tilki


Yarasalar Gerçekten Kör Mü?

Yarasalar Gerçekten Kör Mü?

Yarasalar kendi çıkardıkları seslerin nesnelerden yansıması (ekolokasyon) sayesinde karanlıkta yönlerini bulan ve bu sayede avlanabilen canlılardır. Fakat bu, yarasaların göremediği anlamına gelmez.

http://www.biyologlar.com/yarasalar-gercekten-kor-mu

Zihinle Kontrol Edilen Genler!

Zihinle Kontrol Edilen Genler!

Beyin genleri bilinçli bir şekilde kontrol ediyor! Bu fikir kulağa olması gerekenden daha acayip geliyor. Nihayetinde beyin-bilgisayar ara yüzleri, kablosuz güç ve optogenetik hâlihazırda var.

http://www.biyologlar.com/zihinle-kontrol-edilen-genler

Düşünerek Genlerimizi Kontrol Etmek

Düşünerek Genlerimizi Kontrol Etmek

Araştırmacılar düşüncelerimizle kontrol edilebilecek bir gen ağı inşa etmeyi başardılar.

http://www.biyologlar.com/dusunerek-genlerimizi-kontrol-etmek

Mekong'da 160'dan fazla yeni tür bulundu.

Mekong'da 160'dan fazla yeni tür bulundu.

Güneydoğu Asya'nın Büyük Mekong bölgesi doğal bitki örtüsü ve nadir yaban hayatı ile içinde biyolojik zenginlikler barındırıyor. (Fotoğraf: WWF)

http://www.biyologlar.com/mekongda-160dan-fazla-yeni-tur-bulundu

13. İkizdere Dağ Horozu şenliği’

13. İkizdere Dağ Horozu şenliği’

07 08 09 Temmuz 2017, Ulusal Kuş Fotoğrafçılığı ve Foto Safarinin kalbi İkizdere / Rize’de atacak.

http://www.biyologlar.com/13-ikizdere-dag-horozu-senligi

Filler (Elephantidae)

Filler (Elephantidae)

Fil, hortumlular takımının filgiller (Elephantidae) familyasını oluşturan memeli bir hayvandır. Geleneksel olarak Asya fili (Elephas maximus) ve Afrika fili (Loxodonta africana) olmak üzere iki türü tanınır;

http://www.biyologlar.com/filler-elephantidae

Hatay'da Yeni Memeli Türü 'Uzun<b class=red>kulaklı</b> Çöl Kirpisi' Kaydedildi

Hatay'da Yeni Memeli Türü 'Uzunkulaklı Çöl Kirpisi' Kaydedildi

HATAY dağ ceylanlarının yaşam alanı olan Kırıkhan İlçesi'nin Suriye sınır bölgesinde, Hatay dağ ceylanlarının yayılış alanlarının belirlenmesi amacıyla 2016 ve 2017 yıllarında yapılan arazi çalışmaları sırasında bir ilkle karşılaşıldı.

http://www.biyologlar.com/hatayda-yeni-memeli-turu-uzunkulakli-col-kirpisi-kaydedildi

Uzun <b class=red>Kulaklı</b> Çöl Tilkisi - Vulpes zerda Hakkında Bilgi

Uzun Kulaklı Çöl Tilkisi - Vulpes zerda Hakkında Bilgi

Çöl tilkileri; latince adı Vulpes zerda dır. Bu tilkiler Fennek tilkisi olarak da adlandırılırlar, köpekgiller (Canidae) familyasının en küçük mensuplarındandır.

http://www.biyologlar.com/uzun-kulakli-col-tilkisi-vulpes-zerda-hakkinda-bilgi

Kısa Kuyruklu  Zehirli Sivri  Fareler - Sivri Fareler

Kısa Kuyruklu Zehirli Sivri Fareler - Sivri Fareler

Soricidae familyasından Sivri fare , uzun burunlu, küçük gözlü, böcekçil memeliler olarak adlandırılsalar da kimi zaman kısa kuyruklu sivri fareler kurbağa, fare türleri veya fare yavruları ile beslenirler.

http://www.biyologlar.com/kisa-kuyruklu-zehirli-sivri-fareler-sivri-fareler



Dünyadaki En Güzel  Tilki Türleri

Dünyadaki En Güzel Tilki Türleri

Tilkilerin çok sevimli canlılar olduğunu hepimiz biliyoruz. Sizlere en güzel ve en çarpıcı tilki türlerinden bazıların tanıtacağımızı düşünüyoruz!

http://www.biyologlar.com/dunyadaki-en-guzel-tilki-turleri

 
3WTURK CMS v6.03WTURK CMS v6.0